ตอนที่18 แปลงร่างเป็นไคโด!

สายตาของจ้าวเฟิงกวาดผ่านสนามรบ ไม่นานก็พบหวงอวี้เหยา

นางถูกองครักษ์ผู้ภักดีหลายคนคุ้มกันอยู่ด้านหลัง สู้ไปถอยไป

ในมือถือนกระบี่สีน้ำเงินใส ใช้ทักษะวิญญาณธาตุน้ำ ยิงศรน้ำออกไปเป็นระลอกๆ พอจะต้านการบุกของพวกโจรได้

แต่สีหน้าซีดขาว เห็นได้ชัดว่าฝืนอย่างหนัก

จ้าวเฟิงไม่ลังเล ร่างเคลื่อนไหวในพริบตา ใช้ก้าววายุเฉียบคมถึงขีดสุด ราวกับภูตผีแทรกเข้าสู่สนามรบ

ปลายนิ้วดีดเบาๆ วิชาที่เพิ่งเข้าใจ—นิ้วมารวายุ—ถูกใช้ออกทันที!

ฉึบ! ฉึบ! ฉึบ!

เสียงฉีกอากาศแผ่วเบา แทบถูกเสียงตะโกนฆ่าฟันกลบ

ลำแสงสีเขียวที่อัดแน่นถึงขีดสุด บางดุจเส้นผม มองแทบไม่เห็น พุ่งออกจากปลายนิ้วด้วยความเร็วเหลือเชื่อ!

ปุ! ปุ! ปุ!

โจรระดับ 4 สามคนที่กำลังรุมโจมตีองครักษ์รอบตัวหวงอวี้เหยา ชะงักทันที

กลางหน้าผากหรือหัวใจปรากฏรูเลือดเล็กๆพร้อมกัน แววตาดับวูบ ล้มลงโดยไร้เสียง!

“ใครกัน?!”

“ระวัง! มีปรมาจารย์อยู่ตรงนั้น!”

วิธีฆ่าที่ประหลาดและเฉียบคมเช่นนี้ ทำให้พวกโจรรอบข้างตื่นตัวทันที

จ้าวเฟิงไม่หยุด ก้าววายุเฉียบคมพลิ้วไหวไม่แน่นอน นิ้วมารวายุจิ้มออกซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ทุกครั้งที่ปลายนิ้วเปล่งแสงสีเขียว จะต้องมีโจรถูกเจาะจุดตาย ล้มลงสิ้นใจ!

เพียงไม่กี่ลมหายใจ โจรเจ็ดแปดคนก็ตายด้วยมือเขา ลดแรงกดดันฝั่งหวงอวี้เหยาไปมาก

“มันเอง! ไอ้เด็กเมื่อกลางวัน!”

ป้าถูเห็นจ้าวเฟิง ความแค้นใหม่เก่าปะทุ ดวงตาแดงก่ำ

“พี่รอง! เป็นมัน! กลางวันมันใช้วิชาชั่วทำร้ายข้า!”

ดวงตาดุจสัตว์ป่าของหูซางก็จับจ้องจ้าวเฟิง แววตาฉายความประหลาดใจและความโหดเหี้ยม

“ระดับ 3? ไม่สิ เป็น 4 แล้ว? ท่าชี้นิ้วนั่นแปลกดี! ไอ้หนู เจ้าน่าสนใจขึ้นมาแล้ว หัวของเจ้า ข้าขอ!”

ยังไม่ทันจบคำ หูซางก็พุ่งออกมารวดเร็วราวเสือชีตาห์ ทิ้งภาพติดตาไว้เป็นเงาซ้อน!

กรงเล็บอสูรคู่นั้นพุ่งเข้าหาใบหน้าและหัวใจของจ้าวเฟิงด้วยแรงฉีกทำลายทุกสิ่ง!

ลมกรงเล็บแหลมคม จนฉีกอากาศเกิดเสียงซ่าๆ!

การโจมตีเต็มกำลังของผู้ใช้พลังวิญญาณสายอสูรระดับ 8 ภายใต้การเสริมพลังต่างๆ ทำให้ความเข้มข้นพลังสูงถึงแปดร้อยชั้น!

ไม่ใช่สิ่งที่จ้าวเฟิงในตอนนี้จะรับตรงๆได้!

จ้าวเฟิงถอยฉับพลัน พร้อมยิงนิ้วมารวายุใส่ข้อต่อ ดวงตา และจุดตายของหูซางต่อเนื่อง เพื่อขัดขวาง

ทว่า ประสบการณ์ต่อสู้ของหูซางสูงล้ำ เขาเหวี่ยงกรงเล็บ ปัดแรงนิ้วมารวายุส่วนใหญ่แตกกระจายได้โดยตรง!

ส่วนน้อยที่โดนร่าง ก็เพียงทิ้งรอยขาวตื้นๆบนผิวที่แข็งแกร่งดุจหนังสัตว์ ไม่อาจสร้างความเสียหายจริงได้เลย!

“ลูกไม้ตื้นๆ!”

หูซางหัวเราะเหี้ยม โจมตีหนักหน่วงขึ้น ยึดจ้าวเฟิงไว้แน่น ไม่ให้ไปช่วยหวงอวี้เหยา

อีกด้านหนึ่ง หวงอวี้เหยาที่เพิ่งได้หายใจหายคอ ยังไม่ทันตั้งหลัก ป้าถูก็พาพวกคนสนิทฝ่าแนวป้องกันเข้ามา ใบหน้าเต็มไปด้วยความลามก

“แม่สาวน้อย คราวนี้จะหนีไปไหน!”

ป้าถูเลียริมฝีปาก ค้อนยักษ์ปิดทางถอยของหวงอวี้เหยา

ใบหน้าของนางซีดเผือด กัดริมฝีปากแน่น กระบี่น้ำเงินในมือรวมพลัง เตรียมสู้สุดชีวิต

จ้าวเฟิงถูกหูซางตรึงไว้แน่น เห็นหวงอวี้เหยากำลังจะตกสู่เงื้อมมือมาร ใจร้อนรน รู้ว่าปล่อยไว้ไม่ได้อีกแล้ว

“ระบบ! ใช้ 1,000 แต้มแปลงร่าง สุ่มตัวละครจากโลกวันพีช! เอาที่โคตรแกร่ง!”

【ใช้แต้มแปลงร่าง 1,000 แต้ม (โอกาสสูง) เริ่มสุ่ม…】

【สุ่มเสร็จสิ้น! โปรดเลือก:】

【1.เด็นเด็นมุชิ (แบบภาพ) (ระดับ 1 ใช้ฉายภาพ)】

【2.หินไคโร (กุญแจมือ) (ระดับ 2 สะกดพลังผู้มีความสามารถ) 】

【3.ไคโด (สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก) (ระดับ 10 ระดับสูงสุดในรอบนี้ ผู้ใช้ผลปีศาจสายโซออนสายพันธุ์สัตว์มายา โมเดลมังกรฟ้า มีพลังป้องกัน ชีวิต และการทำลายล้างเหนือจินตนาการ พร้อมฮาคิราชัน ฮาคิเกราะ และฮาคิสังเกตขั้นสูง)】

……

ไคโด!

ระดับ 10!

สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก!

เห็นตัวเลือกนี้ จ้าวเฟิงแทบคลั่ง ตัวเลือกอื่นไม่ต้องมองแล้ว!

“เอานี่แหละ! เลือกข้อ 3—ไคโด!”

ครืนนนนน!!!

พลังที่ราวกับมาจากยุคดึกดำบรรพ์ อัดแน่นด้วยความรุนแรงและการทำลายล้างขั้นสุด พุ่งเข้าสู่ร่างจ้าวเฟิงราวภูเขาไฟระเบิด!

การแปลงร่างครั้งนี้ ทรงพลังเหนือกว่าทุกครั้งก่อนหน้า!

ร่างของเขาถูกห่อหุ้มด้วยเปลวพลังสีแดงเข้มที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า นั่นคือฮาคิราชันที่ควบแน่นถึงขีดสุด ผสานกับไอสังหารอันดุร้าย!

แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวราวกับ “ใต้หล้าเหนือฟ้า ข้าคือหนึ่งเดียว” แผ่ซ่านออกมา ประหนึ่งค้อนยักษ์ที่มีตัวตน ฟาดกระแทกใส่หัวใจของทุกคนในที่นั้นอย่างจัง!

“โฮก——”

เสียงคำรามคล้ายมังกรดังออกจากปากจ้าวเฟิง สะเทือนจนทั้งจวนหวงสั่นสะเทือน กระเบื้องหลังคาร่วงกราว!

พวกโจรและคนรับใช้ในจวนหวงที่พลังอ่อนแอกว่า ถูกเสียงคำรามสะเทือนจนเลือดไหลออกจากหูจมูก ล้มสลบไปตรงนั้น!

ป้าถูที่กำลังจะลงมือกับหวงอวี้เหยา ร่างแข็งค้างในทันที

เมื่อเขาหันกลับไปเห็นเงาร่างอันน่าสะพรึงราวเทพมารจุติ ความลามกบนใบหน้ากลายเป็นความหวาดกลัวไร้ขอบเขต ขาทั้งสองอ่อนยวบ แทบทรุดลงกับพื้น

“ปะ… ปีศาจ! เป็นมันอีกแล้ว! มันใช้วิชามารอีกแล้ว!!”

ส่วนหูซางที่ก่อนหน้านี้ตรึงจ้าวเฟิงไว้แน่น ตอนนี้กลับเผชิญหน้าโดยตรง!

เขารู้สึกราวกับกำลังเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรโบราณที่ตื่นขึ้น แรงกดดันนั้นทำให้วิญญาณสั่นสะท้าน สัญชาตญาณสัตว์ที่ภาคภูมิใจ กรีดร้องเตือนอย่างบ้าคลั่ง…

อันตราย!

อันตรายสุดขีด!

ต้องตายแน่!

“นะ… นี่มันกลิ่นอายอะไรกัน ทำไมถึงประหลาดขนาดนี้?! มันคืออะไรกันแน่?!”

เสียงของหูซางสั่นเครือ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

พลังระดับ 8 ของเขา ต่อหน้าคนระดับ 4 คนนี้ กลับเล็กจ้อยราวมดปลวก!

ในขณะนั้นเอง เกราะวายุอนันต์บนแขนขวาของจ้าวเฟิงก็เปลี่ยนแปลงอีกครั้ง!

แสงสีเขียวหมุนเวียน เศษชิ้นส่วนประกอบตัวใหม่

ครั้งนี้ไม่ได้กลายเป็นดาบ

แต่ยืดยาว แปรรูปอย่างรวดเร็ว

สุดท้ายกลายเป็นกระบองเหล็กอัปลักษณ์ที่เต็มไปด้วยลายลม และฮาคิสีแดงเข้ม พันรอบ ปลายมีปุ่มแหลมคล้ายฟันหมาป่า!

นี่คืออาวุธของไคโด—ฮัชชาไค(กระบอง)—ในรูปแบบพลังจำลอง!

“โวโร่ โวโร่ โวโร่…”

เสียงหัวเราะต่ำที่เต็มไปด้วยความกระหายทำลายล้างดังออกจากลำคอของจ้าวเฟิง มือเดียวกำกระบองแน่น สายตาจับจ้องไปที่หูซางซึ่งอยู่ใกล้ที่สุด

ไม่มีคำพูดฟุ่มเฟือย

มีเพียงพลังบริสุทธิ์ที่ระเบิดออก!

กระบองฟาดลงมาพร้อมแรงกดทับทำลายทุกสิ่ง ราวเสาค้ำฟ้าพังถล่ม!

ดูเหมือนช้า แต่กลับปิดกั้นทุกทิศทาง หนีไม่พ้น!

“อัสนีแปดทิศ!”

หูซางคำรามอย่างสิ้นหวัง ทุ่มพลังวิญญาณทั้งหมดลงในกรงเล็บ ยกไขว้ขึ้นป้องกัน!

ตูม!!!!

ราวกับอุกกาบาตพุ่งชนพื้นโลก!

เสียงระเบิดสนั่นพร้อมเสียงกระดูกแตกดังกรอบแกรบ!

กรงเล็บอสูรของหูซาง เมื่อปะทะกับกระบอง ก็แตกสลายเหมือนไม้ผุ!

จากนั้นคือแขน ไหล่ หน้าอก…

ภายใต้สายตาหวาดผวาของทุกคน

รองหัวหน้าหุบเขาไม้โลหิต ผู้หยิ่งผยอง ระดับ 8—หูซาง

ถูกกระบองเดียว ทุบแหลกเป็นกองเนื้อ!

ฝังลึกลงไปในพื้นดิน เกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่

เลือดย้อมพื้นจนแดงฉาน!

หนึ่งกระบอง!

เพียงกระบองเดียว!

สังหารผู้ใช้พลังวิญญาณระดับ 8 ในพริบตา!

ทั้งสนามเงียบกริบ!

ไม่ว่าจะเป็นพวกโจรจากหุบเขาไม้โลหิต หรือองครักษ์จวนหวง ล้วนราวกับถูกสะกด

ยืนแข็งทื่อ มองจ้าวเฟิง

สมองว่างเปล่า

ป้าถูยิ่งขวัญหนีดีฝ่อ

ไม่สนใจหวงอวี้เหยาอีกต่อไป

หันหลังแล้วเตรียมจะหนีทันที!