บทที่ 3 ห้องไลฟ์เกิดเหตุซ้ำสอง
บทที่ 3 ห้องไลฟ์เกิดเหตุซ้ำสอง
บทที่ 3 ห้องไลฟ์เกิดเหตุซ้ำสอง
สวีฮุ่ยรับสาย น้ำเสียงของเธออ่อนโยนและมีวุฒิภาวะ
ก่อนโทรไป หลี่หางยังไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่
แต่พอโทรติดขึ้นมาจริง ๆ เขากลับรู้สึกพูดไม่ออกขึ้นมาเสียอย่างนั้น
เขาเป็นทนายคดีหย่าแท้ ๆ แต่ดันโทรหาลูกความเพื่อแนะนำคู่ให้ นี่มันเรื่องอะไรกัน?
แต่ในเมื่อโทรไปแล้ว ก็วางสายหนีไม่ได้
อีกอย่าง เมื่อคิดถึงดัชนีความสุข 98 คะแนนนั่น ก็ถือเสียว่าช่วยให้คนได้พบคู่ที่ดีแล้วกัน
“คุณสวี ผมไม่อ้อมค้อมแล้วนะครับ ที่ผมโทรมารบกวนแบบนี้ เพราะมีเรื่องจริง ๆ”
“คืออย่างนี้ครับ ผมเห็นคุณโพสต์ประกาศหาคู่ในหน้าโซเชียลพอดี แล้วผมบังเอิญรู้จักสุภาพบุรุษท่านหนึ่ง เงื่อนไขหลายด้านค่อนข้างตรงกับที่คุณต้องการ เขาเองก็อยากทำความรู้จักกับคุณ ผมเลยถือวิสาสะมาช่วยเป็นคนกลางให้ครับ”
เหมือนสวีฮุ่ยจะถูกเขาทำให้ขำ เธอหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี
“ทนายหลี่ โพสต์ในหน้าโซเชียลของฉันนั่นแค่ล้อเล่นค่ะ! ไม่คิดเลยว่าคุณจะจริงจัง เป็นความผิดฉันเองด้วยแหละ โดนพวกเด็ก ๆ ยุให้โพสต์ประกาศหาคู่อันนั้น สุดท้ายเลยกลายเป็นเรื่องเข้าใจผิด ขอโทษนะคะทนายหลี่!”
ฟังจากน้ำเสียงของสวีฮุ่ย เธอรู้สึกขอโทษจากใจจริง
เธอเพิ่งหย่าได้ครึ่งปี แม้ไม่ได้ต่อต้านการแต่งงานใหม่ แต่ก็ไม่ได้กระตือรือร้นนัก
ทัศนคติของเธอต่อเรื่องนี้ก็คือ ปล่อยให้เป็นไปตามวาสนา
ถ้าได้เจอคนที่ใช่ก็ถือว่าดีที่สุด
แต่ถ้าไม่เจอ เธอก็อยู่ด้วยตัวเองได้
ในเมื่อสวีฮุ่ยพูดมาขนาดนี้ หลี่หางก็ไม่สะดวกจะดื้อดึงต่อ
เพียงแต่น่าเสียดายดัชนีความสุข 98 คะแนนนั้นจริง ๆ
ไม่รู้ว่าหากพลาดครั้งนี้ไป ครั้งหน้าพวกเขาสองคนจะยังมีโอกาสได้พบกันอีกหรือไม่
ทางฝั่งสวีฮุ่ยเงียบคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดขึ้นอีกครั้ง
“เอาอย่างนี้ไหมคะทนายหลี่ คุณส่งวีแชตของฉันให้เขาก็ได้ค่ะ เวลาว่าง ๆ พวกเราลองคุยกันดูก็ได้”
หลี่หางตอบตกลง
หลังวางสาย เขาก็พูดกับหลิวเฉียงเป่ยด้วยความเกรงใจเล็กน้อย
“คุณหลิวครับ คุณสวีตกลงให้ผมส่งวีแชตของเธอให้คุณ แต่ฟังจากน้ำเสียงของเธอ ดูเหมือนช่วงนี้เธอจะยังไม่มีแผนแต่งงานใหม่ครับ”
ดูท่า การเป็นพ่อสื่อครั้งแรกของเขา คงต้องจบลงด้วยความล้มเหลวเสียแล้ว!
หลิวเฉียงเป่ยโบกมืออย่างไม่ถือสา
“ทนายหลี่ แค่คุณช่วยเปิดปากเรื่องนี้ให้ผม ผมก็ซาบซึ้งมากแล้วครับ ถ้าไม่สำเร็จ ก็ถือว่าได้เพื่อนเพิ่มอีกคนก็ได้!”
หลี่หางส่งวีแชตของสวีฮุ่ยให้หลิวเฉียงเป่ย
หลิวเฉียงเป่ยขอบคุณเขาซ้ำแล้วซ้ำอีก ถึงขั้นเข้าไปส่งของขวัญเป็นจรวดให้ในห้องไลฟ์ของหลี่หาง
“หลิวเฉียงเป่ยมอบจรวดหนึ่งลำ”
“นี่ใช่พี่หลิวเมื่อกี้หรือเปล่า?”
“พี่หลิวใจป๋ามาก!”
“สมัยนี้คนที่ใช้ชื่อจริงเล่นเน็ตมีไม่เยอะแล้วนะ”
“นายจะไปรู้อะไร พี่หลิวของฉันเดินตรงนั่งตรง ทำอะไรเปิดเผย!”
เรื่องราคาของขวัญในแพลตฟอร์มโต้วหยา หลี่หางไม่ค่อยรู้เท่าไหร่
แต่ดูจากปฏิกิริยาของผู้ชมในห้องไลฟ์
เขาก็พอเดาได้ว่าราคาคงไม่ธรรมดา
เขาจึงรีบเอ่ยห้าม
“คุณหลิวครับ ไม่ต้องส่งของขวัญให้ผมจริง ๆ เรื่องเล็กน้อยเองครับ”
อีกอย่าง ตัวเขายังได้เงินจากระบบมาตั้งหนึ่งแสนหยวนแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ในห้องไลฟ์ก็มีผู้ชมทยอยส่งของขวัญให้อยู่เรื่อย ๆ
หักส่วนแบ่งแพลตฟอร์มแล้ว น่าจะมีเงินหลายพันหยวนอยู่เหมือนกัน
“สตรีมเมอร์ กดติดตามแล้ว อย่าทำให้ผิดหวังนะ รอภาคต่อการนัดดูตัวอยู่”
“บวกหนึ่ง”
“บวกหนึ่งหมื่นแปดสิบหก”
“บวกเลขบัตรประชาชน”
พอคนในห้องไลฟ์เยอะขึ้น ก็เริ่มมีเสียงหลากหลายมากขึ้น
“ที่แท้สตรีมเมอร์เคยเป็นทนายของต้าเซิ่งเหรอ?”
“ต้าเซิ่งไม่ใช่สำนักงานกฎหมายชื่อดังมากเหรอ ได้ยินมาว่าแค่ทนายฝึกงาน เงินเดือนก็สูงจนน่ากลัวแล้ว ยังต้องออกมาตั้งแผงขายเจียนปิ่งอีกเหรอ?”
“ขำตาย ทนายของต้าเซิ่งออกมาตั้งแผงขายเจียนปิ่ง นี่น่าจะเป็นครั้งที่ต้าเซิ่งโดนแซะหนักที่สุดแล้ว”
“ฉันเคยลาออกจากต้าเซิ่ง เรื่องละเอียดพูดไม่สะดวก แต่ถ้าไม่รู้เรื่องวงใน ก็อย่าอวยมั่ว ๆ เลย”
“คนข้างบน มีความลับอะไรที่บอกชาวห้องไลฟ์ไม่ได้เหรอ?”
หลี่หางเห็นข้อความในห้องไลฟ์เริ่มคุยถึงบริษัทเก่าของเจ้าของร่างเดิมที่เสียชีวิตไปแล้ว
เขาจึงอธิบายหนึ่งประโยค
“ผมลาออกจากต้าเซิ่งแล้วครับ ตอนนี้ไม่ใช่ทนายของต้าเซิ่งแล้ว”
“ทำไมถึงคิดสั้นลาออกจากต้าเซิ่งล่ะ? คนมากมายอยากเข้าไปยังเข้าไม่ได้เลย”
“นั่นยังไม่ชัดอีกเหรอ? โดนไล่ออกไง”
“การแข่งขันในต้าเซิ่งโหดมาก เข้าไปได้ ก็ต้องมีฝีมือพอจะอยู่ต่อ”
“สตรีมเมอร์ พูดอะไรหน่อยสิ!”
หลี่หางนึกถึงสถานที่ที่กินคนทั้งเป็นอย่างต้าเซิ่ง
เจ้าของร่างเดิมถูกสำนักงานกฎหมายแห่งนั้นกดขี่จนตาย
ต้าเซิ่งกำหนดให้พวกเขาต้องทำงานถึงสี่ทุ่มทุกวัน
ใช่
ทุกวัน
ถึงสี่ทุ่ม
แถมยังไม่มีค่าล่วงเวลา
วันที่หลี่หางเสียชีวิตกะทันหัน ความจริงมีสัญญาณเตือนมาก่อนแล้ว
เย็นวันนั้น เขารู้สึกปวดหัวแทบแตก
หลังจากทำงานในมือเสร็จ เขาจึงถามเจ้านายว่าสามารถกลับก่อนเวลาได้ไหม
คำพูดของเจ้านายในตอนนั้น ราวกับเสียงกระซิบของปีศาจ
“งานในมือเสร็จแล้วหมายความว่ายังไง? ฉันยังมีเอกสารคดีอีกหลายชุดให้นายเอาไปจัดเรียงได้”
“พวกเราทำงานสายทนาย ถ้าไม่ทำงานหนัก ไม่พยายาม ไม่ขยัน จะพิสูจน์ได้ยังไงว่านายเก่งกว่าคนอื่น? งานทนายก็ต้องทำล่วงเวลาอยู่แล้ว นายลองออกไปดูข้างนอกสิ มีสำนักงานกฎหมายไหนบ้างที่ไม่เป็นแบบนี้?”
“ถ้านายทนความเข้มข้นของต้าเซิ่งไม่ได้ ฉันว่านายรีบเปลี่ยนสายงานไปเลยดีกว่า อย่าเป็นทนายอีก”
…
หลี่หางยักไหล่
“ถ้าคิดว่าตัวเองรับการโดนเคทีวีแบบไม่มีที่สิ้นสุดได้ ก็ลองไปต้าเซิ่งดูครับ”
“หมายความว่าไง?”
“คนข้างบนเพิ่งมีเน็ตใช้เหรอ? เคทีวีก็หมายถึงโดนปั่นหัวไง!”
“ปั่นหัวอะไร เห็นชัด ๆ ว่าเป็นยูเอฟโอ”
“ไม่ใช่เคเอฟซีเหรอ?”
“เรื่องการปั่นหัวในต้าเซิ่งมันรุนแรงอยู่แล้ว สตรีมเมอร์กล้าพูดขนาดนี้ จะไปล่วงเกินต้าเซิ่งหรือเปล่า? ต่อไปจะอยู่ในวงการทนายยังไง”
“สตรีมเมอร์บินไปอย่างกล้าหาญนะ เกิดเรื่องก็รับเอง”
สำหรับคำพูดเหล่านี้ ไม่ว่าจะมาจากใจจริงหรือแค่พูดเล่น
หลี่หางก็ไม่แสดงความเห็น
เขาดูเวลา พบว่าระยะเวลาไลฟ์ครบหนึ่งชั่วโมงแล้ว
เดิมทีเขาแค่อยากหาเงิน 50 หยวนเท่านั้น
คิดไม่ถึงว่าจะบังเอิญกลายเป็นแบบนี้
รายได้จากห้องไลฟ์กลับไม่น้อยเลย
“ผมเห็นว่าตอนนี้ในห้องไลฟ์ก็มีคนหลายหมื่นแล้ว เพื่อน ๆ คนไหนมีความต้องการเรื่องหย่า และไว้ใจผม ก็สามารถมาปรึกษาผมได้นะครับ”
“นึกว่าสตรีมเมอร์จะเริ่มทำอาชีพแม่สื่อเต็มตัวแล้วเสียอีก”
“อาชีพหลักของสตรีมเมอร์ไม่ใช่ขายเจียนปิ่งเหรอ?”
“สตรีมเมอร์รับว่าคดีหย่าไหม? แบบแพ็กเกจแถมแต่งใหม่ด้วย”
“ฉันมักรู้สึกแปลกแยก เพราะชาวห้องไลฟ์มีความสามารถเกินไป”
“เล่นก็ส่วนเล่น แซวก็ส่วนแซว แต่อย่าเอาเรื่องหย่ามาล้อเล่นนะครับ”
หลี่หางรู้สึกว่าชาวห้องไลฟ์กลุ่มนี้ก็น่าสนใจดีเหมือนกัน
ยังไงแผงเจียนปิ่งก็ไม่มีลูกค้า
คุยกับพวกเขาไปเรื่อย ๆ ก็ถือว่าแก้เบื่อ
ทันใดนั้น เอฟเฟกต์ของขวัญก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ
ท่านราชาเรียกข้ามาลาดตระเวนภูเขา มอบซูเปอร์จรวดหนึ่งลำ
“ขอบคุณคุณ… ท่านราชาเรียกข้ามาลาดตระเวนภูเขา สำหรับซูเปอร์จรวดครับ ขอบคุณท่านราชาครับ”
“ขอบคุณท่านราชาอะไรของนาย สตรีมเมอร์ตั้งใจทำให้ฉันขำตาย จะได้สืบทอดบัญชีผ่อนจ่ายของฉันใช่ไหม?”
“พี่ราชาอย่าส่งแต่ของขวัญสิ รีบปรึกษาเลย”
“สตรีมเมอร์ขี้ประจบ!”
หลี่หางเปิดดูข้อมูลผู้ใช้ของ “ท่านราชาเรียกข้ามาลาดตระเวนภูเขา”
พบว่าเป็นบัญชีใหม่ระดับต่ำมาก
“เพื่อนท่านนี้ต้องการปรึกษาเรื่องหย่าเหรอครับ?”
“ทนายหลี่ ฉันก็อยากให้คุณช่วยแนะนำคู่ให้เหมือนกัน!”
หลี่หางชะงักไป
วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
หรือเพราะตัวเขาอยู่ในมุมหาคู่ เลยได้รับบัฟพิเศษ?
คนในห้องไลฟ์หัวเราะกันจนแทบคลั่ง
“ซ้ำสองแล้ว!”
“สตรีมเมอร์ เลิกดิ้นรนเถอะ! บางคนเกิดมาก็ถูกลิขิตให้เป็นพ่อสื่อแม่สื่อ!”
“ระดับความฮา หนึ่งล้านเปอร์เซ็นต์!”
“ไม่ว่าพี่ราชาคนนี้จะเป็นหน้าม้าที่จ้างมาหรือไม่ อย่างน้อยเอฟเฟกต์ในไลฟ์ก็มาเต็มแล้ว”
“ฉันรู้สึกว่าสตรีมเมอร์ขายเจียนปิ่งคงหาเงินไม่พอจ้างหน้าม้าหรอก”
“คนข้างบน แทงใจดำแล้วเพื่อนเอ๊ย”
หลี่หางเพิ่งจะอ้าปากพูด ก็พบว่าผู้ใช้ “ท่านราชาเรียกข้ามาลาดตระเวนภูเขา” ส่งคำขอเชื่อมไมค์เข้ามา