บทที่ 18: ผู้ชายคนนี้บ้าไปแล้ว

นัวร์มีแผนที่ชัดเจนเขาจะไม่สมัครใจเป็นโจรสลัดและจะไม่เข้าร่วมกองทัพเรือด้วย

การเป็นนักล่าโจรสลัดถือเป็นตัวตนที่ยอดเยี่ยมแน่นอนว่านัวร์อยากดูด้วยว่าเขาจะไปได้ไกลแค่ไหนในเเกรนไลน์ด้วยตัวตนที่ถูกต้องตามกฎหมาย

ในตอนเช้าตรู่ชาวบ้านออกมารวมตัวกันเพื่อลากเรือโจรสลัดของอารองเข้าไปในหมู่บ้านและเริ่มรื้อถอนเรืออย่างยุ่งวุ่นวาย

เมื่อถึงเที่ยงเรือ Sea Serpent ก็ถูกแปลงร่างเป็นเรือที่มีรูปลักษณ์ธรรมดานี่คือความปรารถนาของนัวร์เขาตั้งใจว่าจะเปิดตัวในฐานะนักล่าโจรสลัดและต้องการเรือเนื่องจากเรือของอารองแค่จอดอยู่ตรงนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะปรับมันมาใช้ใหม่

นัวร์หารือแผนการของเขากับเบลเมล เบลเมลไม่คัดค้านเเต่อย่างใด ด้วยความแข็งแกร่งของนัวร์ในปัจจุบัน การเดินเรือในอีสต์บลูแทบจะเป็นเกมได้เลย

มันเป็นวิธีที่จะหารายได้พิเศษอย่างไรก็ตาม นามิโวยวายเมื่อได้ยินว่านัวร์จะออกไปหาเงินและยืนกรานที่จะร่วมเดินทางไปกับเขาแต่เบลเมลก็รีบยุติเรื่องนี้ลงอย่างรวดเร็ว

ในการล่องเรือในทะเลอีสต์บลูนัวร์นำทางได้อย่างสบายๆด้วยความรู้สึกไวต่อสภาพอากาศของเขา

เขาเอนกายสบายๆบนเก้าอี้ชายหาด อาบแดดและฟังคาเอเดะและนาโอมิพูดคุยกันถึงจุดหมายปลายทาง

คาเอเดะถือสมุดบันทึกเล็กๆไว้แล้วพูดว่า

"ท่านอาจารย์เป้าหมายของพวกเราในครั้งนี้คือหมู่บ้านทันเดลซึ่งเป็นฐานที่มั่นของโจรสลัดที่นำโดยชายคนหนึ่งชื่อยอร์ก "

"หลังจากการโจมตีแต่ละครั้งพวกเขาจะเก็บของปล้นสะดมไว้ที่นั่น"

"ดังนั้นเราจะสามารถไปที่แหล่งที่มาโดยตรง คว้าสมบัติและรอซุ่มโจมตียอร์ก"

นัวร์จิบน้ำส้มของเขาและชมเชย "คาเอเดะการรวบรวมข้อมูลข่าวกรองของเธอน่าทึ่งมาก เธอยังค้นพบรายละเอียดดังกล่าวได้อีกด้วย"

คาเอเดะพูดอย่างภาคภูมิใจว่า "ถึงแม้ค่าหัวของยอร์กจะไม่สูงนักแต่เขาก็มักฆ่าเพื่อเงินและแทบไม่เคยยั่วยุใครดังนั้นเขาคงต้องสะสมสมบัติไว้เยอะพอสมควรเลยล่ะ"

นัวร์รู้สึกอยากรู้จึงถามว่า "แล้วค่าหัวของผู้ชายคนนี้คือเท่าไร?"

ในที่สุดก็มีโอกาสที่จะเปล่งประกาย! ราวกับว่ามีเสียงเพลงประกอบกำลังบรรเลงอยู่รอบตัวพวกเขา

คาเอเดะซึ่งไม่เคยมีโอกาสแสดงทักษะของเธอเลยรีบตะโกนออกมาอย่างคล่องแคล่วว่า "3,126,549 เบรีพอดีไม่มีทางผิดพลาด!"

นัวร์มองนาโอมิด้วยความประหลาดใจและคิดว่า

"ความสามารถของเธอนี้พิเศษจริงๆ!"

“มันจะแม่นยำขนาดนั้นได้ยังไง?”

นัวร์สงสัยและถาม "คุณแน่ใจไหมถ้าค่าหัวถูกอัปเดตจะเกิดอะไรขึ้น"

นาโอมิตอบอย่างมั่นใจ “ไม่หรอกฉันจำค่าหัวที่ อัปเดตทุกคืน!”

นัวร์อึ้งจนพูดไม่ออก “ฉันจะพูดอะไรได้”

ก่อนหน้านี้เขาเคยรู้สึกงงว่าทำไมการจดจำค่าหัวถึงถือเป็นพรสวรรค์ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว

“เธอก็จำจำนวนแปลกๆได้ด้วยเหรอ! เธอจะเก็บเงินไว้ซื้อเฮลิคอปเตอร์เหรอ?”

ไม่แปลกใจเลยที่ระบบถึงบอกว่าคุณเบื่อ....

ฉันไม่สามารถตำหนิคุณได้

ขณะที่นัวร์กำลังประหลาดใจกับความสามารถของพี่น้องคู่นี้ ก็มีเรือลำหนึ่งเข้ามาใกล้จากระยะไกล

ธงสีดำที่คุ้นเคยพร้อมหัวกะโหลกสีขาวมันคือยุค ของโจรสลัดอย่างแท้จริง ไม่นานพวกเขาก็พบกับกลุ่ม โจรสลัดอีกกลุ่มหนึ่ง

เมื่อเดินไปที่หัวเรือ นัวร์มองไปข้างหน้าและเห็นกลุ่ม โจรสลัดกำลังกระโดดไปมาเหมือนสุนัขล่าเหยื่อ

"ลูกน้องเยอะเกินไป... น่ารำคาญจริงๆ" นัวร์พูดและ มองพวกโจรสลัดอย่างไม่สนใจ

มันไม่ใช่ว่าพวกมันเป็นภัยคุกคามต่อให้พวกมันโจมตี พร้อมกันพวกมันก็ไม่เป็นปัญหาแต่พวกมันน่ารำคาญต่างหาก

อย่างไรก็ตาม นี้ก็เหมาะมากในการแสดงฝีมือ

เมื่อเห็นคาเอเดะและนาโอมิที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยดวงตาของนัวร์ก็สว่างขึ้น "นักเรียนของฉัน ฉันจะสอน บางอย่างให้พวกเธอ..."

บนเรือโจรสลัด หัวหน้าโจรสลัดที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้งใหม่จ้องมองเรือที่กำลังเข้ามาด้วยความตื่นเต้น

มีคนเพียงสามคนเท่านั้น เด็กหนึ่งคนและผู้หญิงอีกสองคนนี้คือเหยื่อชั้นดีในการเป็นเป้าหมายที่ง่าย!

เมื่อเรือเข้าใกล้หัวหน้าโจรสลัดก็ตะโกนว่า "เด็กๆ! โจมตี!"

"อ๊ากกกกก"

ลูกน้องโจรสลัดตะโกนและปืนขึ้นไปบนเรือเหมือนลิง พร้อมทั้งโบกอาวุธและพยายามแสดงท่าทางดุร้าย

หัวหน้าโจรสลัดนำการโจมตีด้วยดาบโค้งโบกอาวุธ อย่างบ้าคลั่งและตะโกนว่า " ส่งเงินมาไม่อย่างนั้น...

ห้ะ?"

เสียงของหัวหน้าโจรสลัดเริ่มหายใจไม่ออก เมื่อเขา ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ

นัวร์กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ชายหาดโดยไขว่ห้างสวมแว่นกันแดดและดูพึงพอใจอย่างยิ่ง

ข้างๆเขาคาเอเดะและนาโอมิยืนอย่างเคร่งขรึมพร้อมดาบของพวกเธอโดยสวมแว่นกันแดดสีชมพูและมีสีหน้าเคร่งขรึม

หากทั้งสามคนสวมชุดสูทพวกเขาคงดูเหมือนตัว ละครชื่อดังจากเรื่อง The Matrix

หัวหน้าโจรสลัดตกใจกับฉากประหลาดนี้มากจึงตะโกนว่า "หยุดแกล้งทำซะ! ส่งเงินมา!"

นัวร์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่เยาะเย้ย หนึ่งในสามดูถูก หนึ่งในสามไม่สนใจหนึ่งในสามเหมือนกับซีอีโอ

( จากผู้เเปล: น่าจะเป็นสำนวนของทางนั้นนะครับ)

นัวร์ยกมือขึ้นและดีดนิ้ว

ไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

นัวร์กระแอมในลำคอเพื่อซ่อนความเขินอายและปรบ มือเสียงดัง

"ยอดเยี่ยม!"

เมื่อถึงคิว พี่สาวผู้คุ้มกันก็เริ่มฟาดฝักดาบลงบนพื้นอย่างเเรงเสียงอันดังของพวกเธอในที่สุดก็เป็นประโยชน์

หัวหน้าโจรสลัดได้ยินเสียงดังสนั่นก็รู้สึกไม่สบายใจ แม้ว่าจะมีจำนวนมากก็ตาม

ผลก็เป็นอย่างนี้แหละ!

เมื่อเห็นพวกโจรสลัดสับสน นัวร์ก็คิดว่านี่คือข้อดีของการมีพวกสมุน!

“พวกเจ้าคิดว่าจะปล้นพวกเราได้รึ” นัวร์พูดด้วยน้ำเสียงที่ดึงดูดใจ

คาเอเดะยืนขึ้นแล้วเห็นโอกาสของเธอและโยนเสื้อ คลุมไปที่นัวร์ในทันที

แต่เธอกลับใช้กำลังมากเกินไป...

เสื้อคลุมนั้นลงบนศีรษะของนัวร์ได้พอดี

นัวร์ซึ่งถูกบังด้วยเสื้อคลุมก็ตาพร่ารีบถอดมันออกอย่างใจเย็น

หัวหน้าโจรสลัดได้ตระหนักแล้วว่า...

ไอ้นี่มันบ้าไปแล้ว!

"ลืมไอ้บ้าคนนี้ไปซะ โจมตีซะ!" เขาตะโกน

พวกโจรสลัดรีบรุดไปข้างหน้าแต่ถูกสบเข้ากับสายตาอันเย็นชาและดาบอันรวดเร็วของนัวร์

ในพริบตา นัวร์ก็พุ่งทะลุฝูงชนก่อให้เกิดความโกลาหลและทำให้พวกโจรสลัดกรีดร้องเรียกแม่ของพวกเขา

ในไม่ช้า โจรสลัดทั้งหมดก็พ่ายแพ้และนัวร์ก็เก็บดาบ ของเขาเข้าฝักอย่างช้าๆและดูโดดเดี่ยวเหมือนกับหิมะยามราตรี

เขาจุดบุหรี่พ่นควันออกมาเป็นวงแล้วนั่งลงอย่างมั่นใจ

เพียงเเต่เขาล้มลงสู่พื้นเสียงดังสนั่น

เมื่อหันไปจ้องมองนาโอมิซึ่งเพิ่งจะยกเก้าอี้ขึ้น เธอจึงกล่าวขอโทษ “ขออภัยอาจารย์ก้าวมากเกินไปฉันกะระยะพลาด !”

นัวร์ถอนหายใจและเอามือปิดหน้า มันยากมากที่โชว์พาว...