บทที่ 104 รักษา

"คุณหมอครับ ผม... ผมเป็นสามีของอู๋จินเฟิ่งครับ"

"อืม!"

หัวหน้าแผนกกั๋วพยักหน้ารับ แล้วกล่าวว่า:

"คนไข้โชคดีที่ได้รับความช่วยเหลือจากผู้มีพระคุณ ไม่เพียงแต่พ้นอันตรายแล้ว แม้แต่แหล่งของมะเร็งก็ถูกตัดออกไปด้วย เพียงแค่พักฟื้นที่โรงพยาบาลเจ็ดวันก็จะหายดีและออกจากโรงพยาบาลได้ และ..."

พูดพลางเหลือบมองโล่วฟานแวบหนึ่ง แล้วพูดต่อว่า:

"และตามคำสั่งของแพทย์ผู้เชี่ยวชาญท่านนั้น ค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดของคนไข้ทางโรงพยาบาลของเราจะเป็นผู้รับผิดชอบ"

"จริงหรือครับ?"

พ่อลูกทั้งสามถามขึ้นพร้อมกัน บนใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ตลอดห้าปีที่ผ่านมา เสิ่นเจี้ยนผิงและอู๋จินเฟิ่งที่ไม่ยอมออกจากตระกูลเสิ่น ก็เพราะต้องการรักษาโรคให้อู๋จินเฟิ่ง

เพราะหากพวกเขาออกจากตระกูลเสิ่น พวกเขาจะไม่มีกำลังจ่ายค่ารักษาพยาบาลที่สูงลิบได้

แต่ตอนนี้โรงพยาบาลไม่เพียงแต่รักษามะเร็งของอู๋จินเฟิ่งหาย ยังบอกว่าจะยกเว้นค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดให้พวกเขา พวกเขาจะไม่ดีใจได้อย่างไร?

เสิ่นเสี่ยววั่นขมวดคิ้ว หันไปมองเสิ่นวั่นชิงแล้วถามว่า:

"พี่คะ งั้นบัตรคอนเสิร์ตยังต้องขายต่อมั้ย?"

"ขาย ทำไมจะไม่ขาย?"

ไม่ทันที่เสิ่นวั่นชิงจะตอบ เสิ่นเจี้ยนผิงก็ตัดสินใจทันที

เขากับอู๋จินเฟิ่งไม่ต้องดูคอนเสิร์ตก็ได้ แต่เงินก้อนนี้ต้องเอาให้ได้

โล่วฟานไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น แต่จากบทสนทนาของพวกเขา ก็พอฟังออกว่าพ่อลูกทั้งสามต้องขายบัตรคอนเสิร์ตเพื่อหาเงินค่ารักษา

สำหรับพวกเขาแล้วเข้าใจได้

คอนเสิร์ตของเย่ชิงหวงจะสำคัญแค่ไหน ก็ไม่สำคัญเท่าชีวิตของแม่ยาย

หัวหน้าแผนกกั๋วพยักหน้าติดๆ กัน ยิ้มพลางตอบว่า:

"ผมได้ยื่นเรื่องไปที่ฝ่ายบริหารแล้ว นอกจากยกเว้นค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดของคนไข้แล้ว เรายังจะจัดห้องพิเศษที่เงียบสงบให้ด้วย ไม่ทราบว่าคุณมีความต้องการอื่นอีกไหม?"

"ความต้องการอื่น? ไม่ ไม่มีครับ! แค่นี้ก็ดีมากแล้ว"

"คุณหมอ ขอบคุณมากครับ คุณคือผู้มีพระคุณของพวกเรา"

เสิ่นเจี้ยนผิงกล่าวขอบคุณซ้ำๆ เกือบจะคุกเข่าคำนับหัวหน้าแผนกกั๋วอยู่แล้ว

หัวหน้าแผนกกั๋วไม่กล้ารับเอาบุญคุณนี้ต่อหน้าโล่วฟาน รีบพูดว่า:

"คนที่พวกคุณควรขอบคุณไม่ใช่ผม แต่เป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญท่านนั้น"

"แล้วท่านอยู่ไหนครับ?"

หัวหน้าแผนกกั๋วมองไปที่โล่วฟานอีกครั้ง พูดเรียบๆ ว่า:

"ท่านกลับไปแล้ว"

"เฮ้อ!"

เสิ่นเจี้ยนผิงถอนหายใจพูดว่า:

"น่าเสียดายจริงๆ ถ้าได้เจอแพทย์ผู้เชี่ยวชาญท่านนั้นอีก ผมต้องเชิญท่านดื่มสักหน่อย"

"ได้แน่นอน ในอนาคตต้องได้พบกันแน่"

หัวหน้าแผนกกั๋วตอบอย่างมีนัยยะ แต่ไม่ได้เปิดเผยเรื่องของโล่วฟาน

......

ไม่นาน

อู๋จินเฟิ่งก็ถูกบุคลากรทางการแพทย์พาไปที่ห้องพิเศษวีไอพี

ยาชายังไม่หมดฤทธิ์ คนจึงยังไม่ฟื้น

แต่จากบาดแผลที่หน้าท้อง เห็นได้ว่าแผลผ่าตัดเล็กมาก

ถ้าไม่สังเกตอย่างละเอียด แทบจะมองไม่เห็นรอยแผลเลย

หัวหน้าแผนกกั๋วจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็นำวิดีโอจากกล้องวงจรปิดในห้องฉุกเฉินไปที่ห้องผู้อำนวยการ

เมื่อผู้อำนวยการเห็นโล่วฟาน ก็แสดงความเคารพอย่างจริงจัง อุทานว่า:

"ไซหัวถัว? ทำไมท่านมาที่โรงพยาบาลของเรา?"

"ท่านผู้อำนวยการ ไซหัวถัวคืออะไรหรือครับ?"

หัวหน้าแผนกกั๋วตกใจกับท่าทีของผู้อำนวยการ นึกว่าอีกฝ่ายเห็นเหตุการณ์ประหลาดอะไร

ผู้อำนวยการนั่งกลับลงที่เก้าอี้ ความคิดย้อนกลับไปเมื่อปีที่แล้ว

เดือนกันยายนปีที่แล้ว การประชุมวิชาการแพทย์โลกประจำปีจัดขึ้นที่ประเทศหนึ่งในยุโรป

ในงานมีชายลึกลับคนหนึ่งปรากฏตัว ผู้คนขนานนามว่าไซหัวถัว

วิชาแพทย์ของเขาสูงส่ง ไม่มีใครเทียบได้

โดยเฉพาะวิชาเข็มคืนชีพทั้งเก้า ที่ใช้ได้อย่างเชี่ยวชาญจนน่าอัศจรรย์

ผู้อำนวยการโชคดีที่ได้ร่วมคณะผู้แทนประเทศมังกรไปร่วมงาน ได้เห็นความสามารถของไซหัวถัวด้วยตาตนเอง

จนถึงวันนี้ ความสามารถทางการแพทย์ของไซหัวถัวยังคงชัดเจนในความทรงจำ ไม่มีวันลืมเลือน

(จบบท)