บทที่ 18 การประมูล

“พวกเรามีความตั้งใจตรงกัน... แต่ไม่รู้ว่าพวกเธอจะมีแววรึเปล่านะ?! ช่างเถอะ แค่ 50 ล้านเบรีเอง ประมูลมาก่อนแล้วค่อยว่ากัน... อามีเลีย!!” เอลวิส ลังเลเพียงครู่เดียวก็ตัดสินใจได้ หันไปสั่ง อามีเลีย ที่อยู่ข้างๆ ให้เสนอราคา

“หือ?! พี่เอลวิสจะประมูลพวกเธอเหรอคะ?! แต่คนที่ประมูลอยู่คือ มังกรฟ้า นะคะ ทำแบบนี้มันจะไม่...”

“ไม่เป็นไร ประมูลต่อไปเถอะ อย่าไปกลัวพวกนั้น!!” อามีเลีย กำลังจะทัดทาน แต่ เอลวิส ยกมือห้าม ส่ายหน้าบอกไม่ต้องกังวลเรื่องอื่น ให้ประมูลต่อไปได้เลย

“ตกลงค่ะ!” เห็นดังนั้น อามีเลีย ก็ไม่ขัดขวาง ลุกขึ้นยืน

“ไม่มีใครให้ราคาเพิ่มแล้วใช่ไหมครับ?! งั้นผมขอประกาศว่าสินค้าหมายเลขห้า แอนนา และ แอนนี่ สองพี่น้องตระกูลแอนนี่ ตกเป็นของ...”

“เดี๋ยวก่อน พวกเราให้ 60 ล้านเบรี!!” ขณะที่ ดิสโก้ กำลังจะประกาศว่าสินค้าตกเป็นของ เซนต์โรสวาร์ด จู่ๆ อามีเลีย ก็ลุกขึ้นเสนอราคา เล่นเอาเหงื่อเม็ดโป้งผุดขึ้นเต็มหน้าพิธีกร

“บ้าเอ๊ย ใครมันบ้าบิ่นกล้ามาเสนอราคาแข่งวะเนี่ย? ไม่รู้รึไงว่านี่เป็นของที่ท่านผู้นั้นต้องการ?!” เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันทำเอาเขาไปไม่เป็น ไม่รู้จะไปต่อยังไง ได้แต่มองไปทางกลุ่มของ เซนต์โรสวาร์ด เพื่อดูท่าที

“ท่านพ่อคะ สองคนนั้นเสียมารยาทจริงๆ กล้าดีอวดดีมาประมูลแข่งกับท่านพ่อ!!” มังกรฟ้า หญิง ชาร์ลูเลีย ไม่พอใจการกระทำของ อามีเลีย และ เอลวิส เอามากๆ แววตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและจิตสังหาร

“ช่างเถอะน่า มางานประมูลก็ต้องเจอเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว ถ้าไม่มีใครแข่งด้วย มันก็ไม่สนุกสิ...” เซนต์โรสวาร์ด ยังคงยิ้มเรียบเฉย ไม่ใส่ใจการกระทำของกลุ่ม เอลวิส เท่าไหร่ ในสายตาของเขา อีกฝ่ายก็แค่ลูกไก่ในกำมือ แค่ประมูลแข่งกันนิดหน่อยจะเป็นไรไป

“ย่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า กล้าดีนี่หว่า! คิลเลอร์ สองคนนั้นเป็นใคร?! ถึงกับกล้าประมูลแข่งกับ มังกรฟ้า!!” กัปตันคิด หัวเราะชอบใจ เริ่มสนใจผู้กล้าทั้งสองที่กล้าท้าทาย มังกรฟ้า จึงหันไปถามลูกน้องถึงตัวตนของพวกเขา

“อืม... หือ?! หรือว่าจะเป็น...” คิลเลอร์ เห็น คิด หันมาสนใจ จึงเพ่งมองไปข้างหน้า ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกทะแม่งๆ สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

“เป็นอะไรไป คิลเลอร์?! สองคนนั้นมีเบื้องหลังอะไรน่าตกใจรึไง?!” เห็นคู่หูสีหน้าเปลี่ยนไป คิด ก็อดถามซ้ำไม่ได้

“ถ้าชั้นดูไม่ผิดนะ คิด สองคนนั้นน่าจะเป็น กัปตัน ของกลุ่มโจรสลัดที่มาแรงที่สุดในตอนนี้ กลุ่มโจรสลัดราตรีประดับดาว เซลท์ เอลวิส กับนักดาบของพวกเขา อามีเลีย... กัปตัน ที่มีค่าหัวสูงกว่านายร้อยกว่าล้าน กับลูกเรือหญิงที่มีค่าหัวเกินร้อยล้านเหมือนกัน!!” คิลเลอร์ ตอบด้วยสีหน้าเคร่งเครียด น้ำเสียงจริงจัง

“โอ้!! พวกมันเองเหรอ!! งั้นก็มีเรื่องสนุกให้ดูแล้วสิ...” คิด แค่นเสียงเยาะเย้ยเรื่องค่าหัวที่สูงกว่า โดยเชื่อว่าเป็นเพราะ กองทัพเรือ ตาขาวกลัวพวกนั้นเกินเหตุ เขาไม่คิดว่าตัวเองจะอ่อนแอกว่าอีกฝ่าย

“ฟู่ว... โล่งอกไปที ท่านผู้นั้นไม่ถือสา หวังว่าเจ้าโง่สองตัวนั่นจะไม่บ้าจี้ประมูลแข่งจนทำให้ท่านขายหน้านะ...” เห็น เซนต์โรสวาร์ด ไม่ถือสา ดิสโก้ ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะปั้นหน้ายิ้มแย้ม หยิบโทรโข่งขึ้นมาประกาศต่อ “เอาล่ะครับ แขกหมายเลขสี่ให้ราคา 60 ล้านเบรี มีใครให้มากกว่านี้ไหมครับ?!”

…

ทั้งงานเงียบกริบ ไม่มีใครกล้าเสนอราคาสู้

“100 ล้านเบรี!” เสียงเรียบๆ ของ เซนต์โรสวาร์ด ดังขึ้นอีกครั้ง ปั่นราคาสองพี่น้องขึ้นไปเท่าตัว

“โอ้โห... ท่านเซนต์โรสวาร์ด ให้ราคา 100 ล้านเบรี!! มีใครจะสู้ราคาอีกไหมครับ?! ถ้าไม่มี งั้น...” ดิสโก้ อยากจะรีบจบการประมูลรอบนี้ใจจะขาด

แต่กลุ่มของ เอลวิส ไม่เปิดโอกาสให้เขาทำแบบนั้น

“120 ล้านเบรี!”

“บ้าเอ๊ย ทำไมสองคนนี้ไม่ยอมรามือสักทีวะ?!” ดิสโก้ สบถในใจภายใต้รอยยิ้มการค้า

“200 ล้านเบรี!” เซนต์โรสวาร์ด ไม่ลังเลหรือเสียดายเงินแม้แต่น้อย เบิ้ลราคาเริ่มต้นไปสี่เท่าในทันที

“บ้าจริง พวกนั้น... พี่เอลวิส จะสู้ต่อไหมคะ?!” ได้ยินราคานี้ แม้แต่ อามีเลีย ผู้ดูแลการเงินของเรือยังลังเล หันมาขอความเห็นจาก เอลวิส

“ต่อสิ ยังไงเดี๋ยวก็ได้คืน...” เอลวิส นั่งกอดอกอยู่แถวหน้า ไม่ลุกขึ้น ตอบกลับเรียบๆ

“อืม ตกลงค่ะ 250 ล้านเบรี!” เห็น เอลวิส ตัดสินใจแล้ว อามีเลีย ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป ยกป้ายประมูลสู้ราคาต่อ

“นี่มัน... นี่มัน...” แม้ฝาแฝดคู่นี้จะทำราคาได้สูงลิ่ว แต่ ดิสโก้ กลับดีใจไม่ออก ไม่ว่าจะเป็น มังกรฟ้า หรือ เอลวิส ที่กล้าแหย่หนวดเสือ ทั้งสองฝ่ายล้วนไม่ใช่คนที่เขาจะไปตอแยได้ ทำเอาพิธีกรระดับทองคำอย่างเขาปวดหัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“จะสู้ราคาต่อไหมครับ ท่านเซนต์โรสวาร์ด!?” พ่อบ้านข้างกาย มังกรฟ้า โค้งตัวลงถามด้วยความนอบน้อม

“ชั้นพกเงินมาเท่าไหร่?”

“ประมาณ 500 ล้านเบรีครับ!”

“งั้นรึ ถ้ามัวแต่แข่งกับเจ้าสามัญชนนั่น เดี๋ยวจะไม่มีเงินประมูลสินค้าไฮไลท์ตอนท้ายสินะ?” เซนต์โรสวาร์ด คิดคำนวณแล้วเห็นว่าไม่คุ้มที่จะสู้ต่อ จึงกะจะถอดใจ

“ถ้าท่านเอ่ยปาก กระผมเชื่อว่าพวกมันคงไม่กล้าปฏิเสธ และเก็บสินค้าไฮไลท์ไว้ถวายท่านแน่นอนครับ...”

“ช่างเถอะ การใช้ยศศักดิ์รังแกสามัญชนใต้ปกครองไม่ใช่เรื่องน่าอภิรมย์เท่าไหร่ ยกให้มันไปก่อนแล้วกัน!!” นึกถึงสถานที่และอารมณ์ที่อยากมาพักผ่อนหย่อนใจ เซนต์โรสวาร์ด ก็ไม่อยากใช้อำนาจ มังกรฟ้า กดดันใคร โดยเฉพาะกับข้ารับใช้ที่รู้ความแบบนี้

คิดได้ดังนั้น เขาก็เลิกประมูลแข่งกับ เอลวิส ทำให้สินค้าหมายเลขห้า แอนนา และ แอนนี่ ตกเป็นของ อามีเลีย ในที่สุด

“เฮ้อ... จบสักที ไม่นึกเลยว่าพวกนั้นจะกระเป๋าหนักขนาดนี้ จบงานนี้ต้องไถเงินพวกมันให้เข็ด!!” เห็น เซนต์โรสวาร์ด ยอมถอย และสินค้าตกเป็นของอีกฝ่าย ดิสโก้ ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ปาดเหงื่อเย็นๆ บนหน้าผาก แล้วแอบหมายมั่นปั้นมือในใจ

“เอาล่ะครับ เชิญพบกับสินค้าชุดต่อไปกันเลย...”

สถานการณ์ตึงเครียดและน่าอึดอัดในงานคลี่คลายลงอย่างรวดเร็ว การประมูลกลับมาคึกคักและดำเนินไปตามขั้นตอนอีกครั้ง

ในขณะเดียวกัน แขกไม่ได้รับเชิญกลุ่มหนึ่งก็มาถึงหน้าประตู

“ทำไมไม่ให้พวกเราเข้าไป?! พวกนายนั่นแหละผิด รีบคืน เคมี่ มาเดี๋ยวนี้นะ!!” ที่ประตูข้างของโรงประมูล ซันจิ, ช็อปเปอร์, ฮัจจัง และ ปั๊กปากุ ส่วนหนึ่งของ กลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง ที่มาถึงก่อน กำลังโวยวายใส่ยามหน้าประตู

“โอ้ ลา ลา ลา พวกนายต่างหากที่ผิด! ที่นี่เราทำธุรกิจถูกกฎหมายนะ ไม่มีเพื่อนเงือกที่พวกนายพูดถึงหรอก รีบไสหัวไปซะ อย่ามาขวางทางทำมาหากิน!

ไม่งั้นอย่าหาว่าไม่เตือน ถ้าเราต้องใช้กฎหมายจัดการ!!” ยามเพียงแค่เอานิ้วแคะหู ยิ้มกวนๆ แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงไม่ยี่หระ

“บ้าเอ๊ย... นี่เรียกว่าธุรกิจถูกกฎหมายงั้นเรอะ?! ค้ามนุษย์กันโจ่งแจ้งขนาดนี้ ยังกล้าพูดถึงกฎหมายอีก?!

พวกนายยัดเงิน รัฐบาล กับ กองทัพเรือ ไปเท่าไหร่ ถึงทำให้พวกมันหลับหูหลับตา ยอมให้มีเรื่องพรรค์นี้เกิดขึ้นได้?!” ได้ยินแบบนั้น ซันจิ ก็เดือดดาล กระชากคอเสื้อยามจนหน้าแทบชิดกัน ชี้ไปที่ป้าย ‘ค้ามนุษย์’ แล้วตะคอกถาม

“โอ้โฮ พวกนายมันก็แค่โจรสลัด ขยะสังคม มีสิทธิ์อะไรมาพูดเรื่องกฎหมายกับเรา?!

แล้วก็อย่าพูดมั่วซั่วไป คนของ รัฐบาล กับ กองทัพเรือ เขาเห็นว่าคำว่า ‘ค้ามนุษย์’ มันฟังดูไม่ดี ไม่เข้ากับภาพลักษณ์ เขาเลยไม่สนใจพวกเราต่างหาก!!

ถ้าไม่อยากร่วมประมูล ก็รีบไสหัวไปซะ ไม่งั้นถ้าเราแจ้ง กองทัพเรือ พวกนายจะไม่ได้กลับออกไปนะ...” แม้จะถูก ซันจิ ยกจนตัวลอย เท้าลอยจากพื้นสองสามนิ้ว แต่สีหน้าของชายคนนั้นก็ไม่เปลี่ยน ยังคงยิ้มอย่างมั่นใจขณะพูด

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═