บทที่ 115 ผู้กำกับขอโทษ แต่ซูถงไม่ไว้หน้าเลยสักนิด!
บทที่ 115 ผู้กำกับขอโทษ แต่ซูถงไม่ไว้หน้าเลยสักนิด!
บทที่ 115 ผู้กำกับขอโทษ แต่ซูถงไม่ไว้หน้าเลยสักนิด!
“ดูหน้าผู้กำกับดื้อๆ แบบนั้น เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?”
“สวรรค์ คงไม่ใช่ว่า ‘รายการเซียงหวาง’ จะไม่ออกอากาศแล้วนะ?”
“ชั้นบนใจเย็นๆ ใจเย็นๆ หน่อย มีซูถงของพวกเราอยู่ จะเกิดเรื่องอะไรได้?”
“ใช่! ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรื่องอะไร รีบร้อนเป็นคนแรกเลย!”
ชาวเน็ตพากันแสดงความคิดเห็นขึ้นมาเช่นกัน
และภายใต้สถานการณ์เช่นนี้......
ตอนที่ทุกคนค่อนข้างตึงเครียด......
“ฮะ......ฮ่าๆ ทุกคนอย่าเครียด อย่าเครียดนะครับ......”
ผู้กำกับหวังอี้ยิ้มซื่อๆ เกาศีรษะด้านหลัง แล้วพูดว่า
“ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ไม่ใช่เรื่องใหญ่ครับ แค่ผมมีเรื่องนิดหน่อยจะพูดกับทุกคน”
“เฮ้อ......”
พอได้ยินคำนี้ ทุกคนก็พากันพูดไม่ออก......
กลอกตาขาว!
เจ้าหมอนี่ทำเหมือนรายการจะออกอากาศต่อไม่ได้ ต้องหยุดออกอากาศเสียอย่างนั้น
ทำเหมือนวันสิ้นโลกกำลังจะมา
ทำให้ทุกคนตึงเครียดตามไปด้วย
สุดท้ายไม่มีเรื่องใหญ่อะไรเลย?
“มีอะไรก็รีบพูด! พูดจบก็รีบกลับไปเฝ้าเครื่องของนายซะ!”
อาจารย์หวงพูดใส่อย่างหมดคำพูดทันที
เพราะเรื่องเมื่อบ่าย......
อาจารย์หวงมีความเห็นต่อผู้กำกับหวังอยู่บ้าง ดังนั้นตอนนี้จึงไม่มีท่าทีดีนัก
ทุกคนก็พากันไม่รับมุก เห็นได้ชัดว่า ต่อเรื่องที่ผู้กำกับหวังปกป้องเหล่าสวี ทุกคนก็ยังค้างคาใจอยู่บ้าง
“แหะๆ......”
หวังอี้ย่อมเข้าใจสภาพจิตใจของทุกคนเป็นธรรมดา
ดังนั้น ผู้กำกับหวังจึงหัวเราะซื่อๆ แล้วเดินเข้าไป
ลากเก้าอี้ตัวเล็กมานั่งอย่างคุ้นเคยมาก
นั่งลงข้างอาจารย์หวง
ยิ้มให้จางรั่วหนานและถานซงอวิ้นที่อยู่ฝั่งตรงข้าม แล้วพูดว่า
“ผมน่ะ ที่มาตอนนี้ ความจริงก็มาเป็นตัวแทนทีมรายการ ขอโทษพวกคุณสองคนครับ”
“อ๊ะ?”
พอคำนี้ออกมา ทุกคนต่างประหลาดใจกันเล็กน้อย
ผู้กำกับมาขอโทษด้วยตัวเอง?
นี่......
เกิดอะไรขึ้น?
จางรั่วหนานกับถานซงอวิ้นมองหน้ากัน ก็งุนงงเล็กน้อยเช่นกัน
แม้แต่อาจารย์เหอและคนอื่นๆ ก็รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง......
“ไม่ใช่มั้ง! ผู้กำกับมาขอโทษเองเลยเหรอ?”
“อย่างไรก็เป็นผู้กำกับใหญ่ ตอนนี้ก็ถือว่าขอโทษต่อหน้าสาธารณะแล้วใช่ไหม?”
“ดูท่าจริงใจเต็มเปี่ยมเลยนะ......”
ทุกคนก็มองออกถึงจุดนี้......
ใช่แล้ว!
ต่อให้ต้องขอโทษ ชดใช้ความผิด ผู้กำกับก็สามารถขอโทษเป็นการส่วนตัวนอกเหนือจากช่วงถ่ายรายการได้
แบบนั้น เขาก็ยังรักษาหน้าไว้ได้
แต่ตอนนี้......
เขาเดินออกจากเบื้องหลังมาตรงหน้ากล้องโดยตรง ขอโทษจางรั่วหนานกับถานซงอวิ้นต่อหน้าสาธารณะ!
ต้องรู้ว่า!
ตอนนี้ “รายการเซียงหวาง 4” กำลังดังมาก!
ช่วงเวลาสี่ทุ่มกว่าๆ แบบนี้ จำนวนผู้ชมออนไลน์ นับเป็นหลักสิบล้าน
ตอนหนักๆ ทะลุร้อยล้านก็ไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้
แม้เป็นเช่นนี้!
ผู้กำกับหวังยังออกมายืนตรงนี้!
นี่ก็อธิบายถึงความจริงใจเต็มเปี่ยมของเขาแล้ว!
ดูเหมือนว่า......
ก็เพราะรับรู้ถึงจุดนี้เอง
ดังนั้นทุกคนถึงรู้สึกแปลกใจ
ส่วนผู้กำกับหวัง......
เมื่อเห็นทุกคนแปลกใจ เขาย่อมเข้าใจอยู่แล้ว จึงเกาศีรษะด้านหลัง ยิ้มแล้วพูดว่า
“ความจริงเรื่องตอนบ่าย ผมเองก็ไม่เห็นด้วยแต่แรก และก็ด่าเหล่าสวีไปแล้ว แต่ช่วยไม่ได้ พวกเราถ่ายวาไรตี้สมัยก่อนก็ผ่านกันมาแบบนี้ อีกอย่างเขาก็เป็นทีมเก่าของผม ผมจะเตะเขาออกไปแบบนั้นเลยก็ไม่ได้ใช่ไหม?”
ตอนพูดคำนี้......
เขาก็ดูไร้เดียงสา น่าสงสารอยู่บ้าง
จริงอยู่ สิ่งที่เหล่าสวีทำมันเกินไป
แต่คนในวงการล้วนรู้ดี สมัยก่อนถ่ายวาไรตี้กันมาแบบนั้นไม่ใช่หรือ?
ด่าเขาสองสามคำ เตือนเขาให้ระวังสักหน่อย ก็พอแล้ว
ถึงอย่างไรเหล่าสวีก็ตามเขามาหลายปี ยืนอยู่ในมุมมนุษยธรรม เขาไม่เตะเหล่าสวีออกไปหรอก
พูดมาถึงตรงนี้......
ผู้กำกับหวังยักไหล่อย่างจนใจ มองไปทางซูถง ยิ้มขมขื่น แล้วพูดว่า
“คิดไม่ถึงว่าเขาจะดื้อขนาดนั้น แถมยังบังเอิญถูกประธานซูจับได้พอดี จึงเกิดเรื่องเมื่อตอนบ่ายขึ้นมา......”
พูดมาถึงตรงนี้ เขาก็พูดไม่ออกอยู่บ้าง......
ใครจะรู้ว่าเหล่าสวีจะดื้อขนาดนั้น แถมยังเถียงเขากลับต่อหน้าคนอื่น
ทำให้ทีมรายการแทบจะรู้กันหมด
ทำให้เขาติดอยู่ตรงกลาง ก็ดูน่าอึดอัดไม่น้อย
“ความจริงเกิดเรื่องแบบนี้แล้ว ให้เขาไปก็สมควร ประธานซูทำไม่ผิด แต่ถึงอย่างไรเขาก็ตามผมมาหลายปี ถ้าผมไม่ช่วยพูดให้เขาสักสองสามคำ ต่อไปทีมเก่าของผมใครจะกล้าตามผมทำงานอีก? เรื่องนี้ก็......ช่วยไม่ได้นี่ครับ”
เขายักไหล่
ตอนบ่าย หลังจากผู้อำนวยการสถานีหมางกั่วโทรมา เขายังปกป้องเหล่าสวี
ก็เพราะเหตุผลแบบนี้เอง
การอยู่ในวงการ ก็เหมือนยุทธภพในอดีต
ต้องมีไปมีมา มีรับมีส่ง
คนอื่นตามเขาทำงาน นั่นคือไว้วางใจเขา เป็นมิตรภาพหลายปีแล้ว เมื่อเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ต่อให้เป็นความผิดของคนนั้น ก็ต้องปกป้องสักสองสามคำไม่ใช่หรือ?
ถ้าตอนนั้นเขาไปยืนอยู่ข้างซูถงโดยตรง เปลี่ยนท่าทีทันที ให้เหล่าสวีไสหัวไป......
นั่นไม่กลายเป็นคนเห็นแก่ได้จริงๆ หรอกหรือ?
ไม่ทำให้ทุกคนดูถูกจริงๆ หรือ?
ถ้าอย่างนั้นต่อไป......
บรรดาพี่น้องเก่าของเขา หากเกิดเรื่องขึ้นจริงๆ ใครจะกล้าทำงานกับเขาอีก?
นี่แหละเรื่องของมนุษย์สัมพันธ์......
เมื่อฟังคำพูดนี้แล้ว ทุกคนก็เงียบลงเล็กน้อย
“ใช่ ผู้กำกับพูดไม่ผิด นี่ก็คือเรื่องของมนุษย์สัมพันธ์”
“ความจริงผู้กำกับติดอยู่ตรงกลางก็ลำบากใจมากเหมือนกัน”
“เขามาขอโทษตอนนี้ ก็ถือว่าใส่ใจมากแล้ว”
ชาวเน็ตพากันแสดงความคิดเห็น
ต้องยอมรับว่า......
ในฐานะผู้กำกับของ “รายการเซียงหวาง” ผู้กำกับหวังถือว่ามีน้ำใจมากจริงๆ
“ใช่ เข้าใจครับ”
อาจารย์หวงที่นั่งข้างเขา เป็นคนแรกที่พยักหน้าแสดงความเห็นด้วย
เขาพูดว่า
“เหล่าหวังก็มีความลำบากใจที่พูดไม่ออก เรื่องนี้พวกเราก็อย่าเก็บมาใส่ใจอีกเลย ว่าไหม?”
พวกเขาสองคนเป็นเพื่อนเก่ากัน ไม่พอใจก็ส่วนไม่พอใจ เหล่าหวังออกมาขอโทษอย่างจริงใจขนาดนี้แล้ว เขายังจะไม่ยอมให้ทางลงหรือ?
“ผมก็คิดว่า......”
อาจารย์เหอก็พยักหน้า แล้วพูดขึ้นหนึ่งประโยคว่า
“พวกเราออกมาทำงานข้างนอกก็เป็นแบบนี้ มักจะมีเรื่องมนุษย์สัมพันธ์เสมอ”
พูดไปถึงที่สุด......
ก็ไม่พ้นวนเวียนอยู่รอบเรื่องมนุษย์สัมพันธ์เท่านั้น
“พวกเรา......ไม่เป็นไรค่ะ”
จางรั่วหนานกับถานซงอวิ้นกลับค่อนข้างอ่อนโยน เดิมทีก็ไม่ได้ตั้งใจเอาเรื่องอยู่แล้ว ถึงอย่างไรพวกเธอก็ไม่ได้เป็นอะไร
“อย่างนั้นก็ดี อย่างนั้นก็ดี......”
เมื่อได้รับความเข้าใจจากทุกคน ผู้กำกับหวังก็ใจชื้นขึ้นเล็กน้อย ถอนหายใจโล่งอก
แต่ว่า......
ในตอนที่ทุกคนล้วนคิดว่าจบลงแล้วนั้น
ซูถงกลับพูดขึ้นกะทันหันหนึ่งประโยคว่า
“ผมเข้าใจคำพูดของผู้กำกับหวัง แต่คนชั่วที่ทำลายส่วนรวมแบบนี้ หากเก็บไว้ ไม่ช้าก็เร็วจะทำร้ายทั้งกองถ่ายของคุณ”
พูดจริงๆ......
ในเวลานี้ จู่ๆ ซูถงก็พูดคำนี้ออกมา
แน่นอนว่า......
มันทำลายบรรยากาศอยู่บ้าง
โดยทั่วไปแล้ว......
คนเขา หวังอี้ เป็นผู้กำกับใหญ่ขนาดนี้ ออกมาขอโทษต่อหน้าสาธารณะด้วยตัวเองแล้ว
ให้หน้าเขาหน่อย เรื่องก็จบแล้ว
ซูถงกลับดีนัก......
ไม่เพียงไม่ได้พูดคำว่าเข้าใจ แต่ยังพูดประโยคที่ไม่เบาไม่หนักเช่นนี้ออกมา
ต้องยอมรับว่า......
หลังจากเขาพูดประโยคนี้ออกมา ทุกคนต่างก็คาดไม่ถึงอยู่บ้าง
สีหน้าของผู้กำกับยิ่งย่ำแย่......
แต่ซูถงกลับไม่สน......
เขาเพียงพูดว่า
“ผมถามคุณแค่ว่า ถ้าวันนี้ลูกเห็บตกหนักกว่านี้ รั่วหนานกับซงอวิ้นจะทำอย่างไร?”
“ถ้าพวกเธอเกิดเรื่องขึ้นมา คุณคิดว่าต่อไป รายการที่คุณกำกับ จะยังมีใครกล้ารับอีกไหม?”
“ถ้านายทุนของคุณรู้ว่า ในทีมของคุณมีคนประเภทที่ไม่สนชีวิตแบบนี้อยู่ ซึ่งอาจทำให้พวกเขาขาดทุนตามไปด้วย คุณคิดว่าด้วยมาตรฐานการประเมินความเสี่ยงของพวกเขา ต่อไปคุณยังจะดึงเงินลงทุนมาได้อีกหรือ?”
สามคำถามพิฆาต!
เมื่อคำถามทั้งสามของซูถงออกมาแล้ว!
ทุกคน!
ล้วนเงียบลง!
ดูเหมือนว่า......
ไม่มีทางโต้แย้งได้เลย!