บทที่ 1 ลูกชายเจ้าเมือง พ่อค้าหีบสมบัติ

"เฒ่าหลี่ ลูกชายแกเป็นยังไงบ้าง อีกแค่ 3 วันก็จะถึงการสอบเข้ามหาวิทยาลัยอย่างเป็นทางการแล้วนะ!"

"อืม ก็ไม่เลวหรอก ตอนนี้เพิ่งจะเลเวล 15 แต่มีเวลาอีกตั้ง 3 วัน กว่าจะถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัย การจะอัปเลเวลให้ถึง 20 ก็คงไม่ใช่ปัญหาอะไร"

"หืม 4 วันเลเวล 15 เลยเหรอ ลูกแกได้อาชีพอะไรกันเนี่ย"

"ก็แค่อาชีพซ่อนเร้นธรรมดาๆ นักเวทระเบิดเพลิงเผาผลาญน่ะ"

"...ถ่อมตัวเข้าไปเถอะ! อาชีพซ่อนเร้นแถมยังอัปเลเวลถึง 20 ก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีก แบบนี้เจ็ดสถาบันใหญ่ก็คงอยู่แค่เอื้อมแล้วล่ะ อิจฉาลูกแกจริงๆ ไม่รู้ว่าปีหน้าลูกชายฉันจะเป็นยังไงบ้าง"

"เฮ้อ เรื่องโชคชะตาใครจะไปพูดได้เต็มปากล่ะ ดูอย่างลูกชายท่านเจ้าเมืองสิ ปลุกพลังได้อาชีพพ่อค้าหีบสมบัติอะไรนั่น ถึงจะเป็นอาชีพสายพิเศษ แต่คำว่าพ่อค้ามันก็ฟ้องอยู่แล้วว่าไม่มีพลังต่อสู้ แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรในยุคแบบนี้ล่ะ"

"นั่นสิ ต่อให้เป็นถึงลูกชายเจ้าเมือง แต่ปลุกพลังได้อาชีพแบบนั้น ชาตินี้ก็คงไม่น่าจะประสบความสำเร็จอะไรแล้วล่ะ"

"ตลกน่า ท่านเจ้าเมืองเป็นถึงอัศวินศักดิ์สิทธิ์ระดับ 6 เชียวนะ ต่อให้ลูกชายเขาจะไม่ได้เรื่องแค่ไหน แต่ทั้งชีวิตนี้ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้องหรอก ถึงปีนี้ลูกฉันจะสอบเข้าเจ็ดสถาบันใหญ่ได้จริงๆ ก็ไม่ได้การันตีว่าจะเปลี่ยนโชคชะตาได้เสียหน่อย โลกของผู้ใช้พลังมันอันตรายจะตายไป ใครจะไปรู้ว่าเขาอาจจะตายวันตายพรุ่งก็ได้ ถ้าฉันมีอำนาจมากกว่านี้สักหน่อย ฉันก็ยินดีให้ลูกเป็นแค่คนธรรมดานะ การได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข มันก็ถือเป็นความสุขอย่างหนึ่งไม่ใช่หรือไง"

"ฉันนี่ก็กังวลไม่เข้าเรื่อง เอาล่ะ ถึงแล้ว ฉันไปทำงานก่อนนะ ไว้เจอกันเฒ่าหลี่"

"ไว้เจอกัน"

บทสนทนาระหว่างชายวัยกลางคนทั้งสอง ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไรเลยในยุคนี้

นับตั้งแต่โลกเข้าสู่ยุคดิจิทัลเมื่อหลายศตวรรษก่อน อาชีพ ได้กลายเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในโลกใบนี้อย่างไม่มีข้อกังขา!

ผู้ที่มีอาชีพอ่อนแอก็ต้องดิ้นรนเพื่ออนาคต ในขณะที่ผู้มีอาชีพทรงพลังสามารถพลิกฟ้าเปลี่ยนชะตาชีวิตตัวเองได้อย่างง่ายดาย!

นี่คือกระแสหลักของโลกในปัจจุบัน!

อาชีพถูกแบ่งออกเป็น 6 สายหลัก ได้แก่ นักรบ นักฆ่า นักเวท นักธนู สายสนับสนุน และสายพิเศษ!

ภายใต้ 6 สายหลักนี้ ยังมีอาชีพย่อยอีกมากมายหลากหลายรูปแบบ ซึ่งสามารถแบ่งย่อยออกไปได้อีกนับไม่ถ้วน รวมถึงอาชีพซ่อนเร้นและอาชีพเฉพาะตัวต่างๆ ด้วย

จวนเจ้าเมือง

ชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าเด็ดเดี่ยวและแผ่กลิ่นอายความน่าเกรงขามอันเข้มข้นออกมา เมื่อประกอบกับรูปร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม เพียงแค่มองก็สามารถรับรู้ได้ถึงความไม่ธรรมดาของเขา

เขาคือเจ้าเมืองชิงอวิ๋นคนปัจจุบัน ฉู่ขวงเหริน!

อัศวินศักดิ์สิทธิ์ระดับ 6!

เพียงก้าวเดียวก็จะทะลวงสู่ระดับ 7 และกลายเป็นมหาอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ผู้ซึ่งทุกคนต่างต้องเกรงกลัวและเคารพเทิดทูน!

ทว่าในเวลานี้ ฉู่ขวงเหรินกลับกำลังถือหีบสมบัติลวดลายสลับซับซ้อนอันลึกลับไว้ตรงหน้า ด้วยสีหน้ากังวลและประหม่า หากมองไปที่ใบหน้าของเขา คงเห็นคำว่าปวดใจแปะอยู่เต็มหน้าไปหมด!

ไม่ว่าจะมองมุมไหน เขาก็ไม่ได้ดูเหมือนเจ้าเมืองเลยสักนิด

ฉู่ผิงอันที่ยืนอยู่ด้านข้างทนดูต่อไปไม่ไหว ในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้นมาว่า "ตาเฒ่า มัวชักช้าอะไรอยู่ เปิดๆ ไปเถอะน่า!"

เราสามารถมองเห็นเค้าโครงของฉู่ขวงเหรินบนตัวฉู่ผิงอันได้อย่างง่ายดาย

แต่เมื่อเทียบกับฉู่ขวงเหรินแล้ว ฉู่ผิงอันซึ่งมีเครื่องหน้าคมคายและรูปร่างเพรียวบางนั้น ดูจะตรงตามมาตรฐานความหล่อเหลาของคนทั่วไปมากกว่า

"แกจะไปรู้อะไร!"

ฉู่ขวงเหรินถลึงตาใส่ฉู่ผิงอันด้วยท่าทีน่าเกรงขาม ทว่าพอเขาหันกลับไปมองหีบสมบัติในมือ ความน่าเกรงขามนั้นก็มลายหายวับไปจนหมดสิ้น และกลับมากังวลพร้อมกับประหม่าอีกครั้ง

ฉู่ผิงอันอดไม่ได้ที่จะกลอกตาบน

เขาใช้มือเคาะลงไปข้างหน้าเบาๆ หีบสมบัติในมือของฉู่ขวงเหรินก็อันตรธานหายไปทันที

"หา?"

ฉู่ขวงเหรินชะงักงันไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็หันไปมองฉู่ผิงอัน "ไอ้หนู เลิกเล่นได้แล้ว"

"หึ"

ฉู่ผิงอันกอดอกแล้วแค่นเสียงหัวเราะ "เลิกเล่นเหรอ ผมไม่ขายหีบใบนี้แล้วต่างหาก!"

【ผู้ใช้พลัง: ฉู่ผิงอัน】

【อาชีพ: พ่อค้าหีบสมบัติ สายพิเศษ】

【เลเวล: 30 บรรลุเงื่อนไขการเลื่อนขั้น】

【ความทนทาน: 40】

【มานา: 130】

【ความแข็งแกร่ง: 40】

【ความคล่องตัว: 40】

【ความอึด: 40】

【แต้มสถานะคงเหลือ: 600】

【พรสวรรค์: คืนกำไรคริติคอล】

【จำนวนหีบสมบัติในวันนี้: 2/3】

【ประเภทหีบสมบัติที่ปลดล็อกแล้ว: สกิล】

【พ่อค้าหีบสมบัติ: เริ่มต้นสามารถขายหีบสมบัติได้วันละ 1 ใบ เมื่อเลเวลเพิ่มขึ้นจะสามารถขายหีบสมบัติได้มากขึ้น เลเวลปัจจุบันสามารถขายหีบสมบัติได้วันละ 3 ใบ ประเภทหีบสมบัติที่ปลดล็อกในปัจจุบันคือสกิล】

【หีบสมบัติสกิล: เมื่อเปิดออกจะสุ่มรับสกิล 1 อย่าง คุณภาพเมื่อเปิดหีบเรียงจากต่ำไปสูงคือ ขาว เขียว ฟ้า ม่วง ทอง แดง หลากสี】

【หีบสมบัติสกิล: ราคาพื้นฐาน 10,000 หินเวทมนตร์ สามารถปรับเปลี่ยนราคาได้ การเพิ่มราคาจะช่วยเพิ่มโอกาสในการได้รับสกิลคุณภาพสูง ราคาขายจะต้องไม่ต่ำกว่าราคาพื้นฐาน】

【เร่เข้ามา เร่เข้ามา! หีบของฉันเต็มไปด้วยของดีทั้งนั้น】

นี่แหละคือฉู่ผิงอัน อาชีพที่คนนอกมองว่าเป็นความซวยขนานแท้

แต่หากดูแค่จากข้อมูลเหล่านี้ อาชีพนี้ไม่ได้อ่อนแอเลยอย่างแน่นอน

น่าเสียดายที่ผลประโยชน์ทั้งหมดนั้นตกเป็นของคนอื่น ต่อให้เปิดสุ่มได้สกิลระดับเทพ คนที่ได้รับประโยชน์ก็คือคนนอกอยู่ดี ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพ่อค้าอย่างเขาเลย

เขาแทบไม่ต่างอะไรกับเครื่องมือชิ้นหนึ่ง

ทว่าหลังจากบวกกับพรสวรรค์ที่เขาปลุกขึ้นมาได้ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

【คืนกำไรคริติคอล: อ้างอิงตามราคาขายของหีบสมบัติ หลังจากเปิดหีบ รางวัลที่สอดคล้องกันจะถูกส่งคืนให้กับโฮสต์ในอัตราคริติคอลที่แตกต่างกัน】

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการปรากฏตัวของพรสวรรค์นี้ มอบความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัดให้กับฉู่ผิงอันโดยตรง!

หลังจากการทดสอบในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาได้ค้นพบรูปแบบการเกิดคริติคอลของหีบสมบัติแล้ว

หากขายในราคาพื้นฐาน 10,000 หินเวทมนตร์ เขาจะได้รับผลตอบแทนคริติคอล 10 เท่า!

เมื่อราคาหีบสมบัติแตะ 100,000 หินเวทมนตร์ คริติคอลจะกระโดดขึ้นไปเป็น 100 เท่า!

1,000,000 หินเวทมนตร์ หมายถึง 1,000 เท่า!!

เขายังไม่เคยลองที่ 10 ล้าน หรือ 100 ล้านหินเวทมนตร์ จึงไม่รู้ตัวคูณที่แน่ชัด

อย่างไรก็ตาม ถ้ารูปแบบนี้ไม่เปลี่ยนแปลง มันก็จะต้องเป็น 10,000 เท่า แล้วก็ 100,000 เท่า!!

หลังจากการยกระดับ 100,000 เท่า ต่อให้เป็นเพียงสกิลที่ธรรมดาที่สุด มันก็อาจจะถูกอัปเกรดเป็นสกิลระดับเทพได้โดยตรง!

น่าเสียดายที่ต่อให้เป็นตาเฒ่าก็ยังควักหินเวทมนตร์ 100 ล้านก้อนออกมาไม่ไหวหรอก!

ฉู่ขวงเหรินอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจอยู่ในใจ

หากเงินตราคือสกุลเงินที่ใช้กันในหมู่คนธรรมดา หินเวทมนตร์ก็คือสกุลเงินสำหรับการทำธุรกรรมในหมู่ผู้ใช้พลัง

หินเวทมนตร์สามารถนำมาใช้สำหรับตีบวกอุปกรณ์ เสริมความแข็งแกร่งให้อุปกรณ์ ร่ายมนตร์ และเล่นแร่แปรธาตุ พวกมันมีประโยชน์ในทุกๆ ด้าน

แน่นอนว่ามีสถานที่มากมายที่ผลิตหินเวทมนตร์ออกมา

แต่ถึงกระนั้น อัตราแลกเปลี่ยนระหว่างหินเวทมนตร์ 1 ก้อนกับเงินสดก็สูงถึง 1:100!

ดังนั้น หินเวทมนตร์ 100 ล้านก้อน จึงมีค่าเท่ากับหนึ่งหมื่นล้าน!

เงินจำนวนมหาศาลขนาดนั้น เป็นสิ่งที่แม้แต่เจ้าเมืองอย่างฉู่ขวงเหรินก็ไม่สามารถหามาได้

ฉู่ผิงอันเมินเฉยต่อชายชราที่กำลังถลึงตาใส่เขา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงไม่ใส่ใจว่า "ถ้าพ่อทำใจเสียเงินไม่ได้ ก็ไม่ต้องซื้อ"

"วันไหนพ่อเกิดพลาดท่าตายขึ้นมา จะได้ทิ้งมรดกไว้ให้ผมบ้าง"

ฉู่ขวงเหริน "?"

"ดี ดี ดีมาก!"

"วันนี้ฉันจะผลาญมันให้หมด แกจะไม่ได้สมบัติเลยสักแดงเดียว!!"

เมื่อได้ยินดังนั้น มุมปากของฉู่ผิงอันก็ยกขึ้นเล็กน้อย และหีบสมบัติที่เพิ่งหายไปจากมือของฉู่ขวงเหรินก็ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง

พอได้มองหีบสมบัติที่กลับมาอยู่ในมือ ฉู่ขวงเหรินก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

อาจเป็นเพราะเขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้ว หรือบางทีอาจจะถูกกระตุ้นด้วยคำพูดของฉู่ผิงอันเมื่อครู่ ใบหน้าของเขาจึงไม่แสดงความประหม่าและวิตกกังวลเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป

ทว่าเขากลับพึมพำออกมาอย่างลึกลับแทนว่า "หีบเอ๋ยหีบ!"

"นี่คือหินเวทมนตร์ 10 ล้านก้อน ซึ่งเป็นเงินเก็บทั้งหมดที่เหลืออยู่ของฉันตลอดช่วงสิบกว่าปีที่ผ่านมา ก่อนหน้านี้ฉันก็หมดไปเยอะแล้ว ไม่ว่าจะตามหลักเหตุผลหรือตามกฎกติกา ครั้งนี้แกก็ควรจะให้อะไรเจ๋งๆ กับฉันบ้างแล้วใช่ไหมล่ะ!?"

"ฉันไม่ได้หวังจะได้เวทมนตร์ต้องห้ามหรอก ขอแค่สกิลระดับเทพก็พอ ต่อให้มันจะทำให้ฉันบรรลุอาณาเขตพลังจนกลายเป็นเทพได้ ฉันก็ยอม!"

ฉู่ผิงอัน "?"

ฉู่ขวงเหรินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขาหยิบไอเทมมิติที่บรรจุหินเวทมนตร์ซึ่งเตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา แล้วกดมันลงบนหีบสมบัติตรงหน้า

ลำแสงสายหนึ่งสว่างวาบขึ้นมา ด้วยความคุ้นเคยกับกฎเกณฑ์นี้เป็นอย่างดี แววตาของฉู่ขวงเหรินจึงเผยให้เห็นถึงความมุ่งมั่น ก่อนที่เขาจะคำรามลั่น

"ระเบิดพลังออกมาซะ!!"

สิ้นเสียงอันแหบพร่าของฉู่ขวงเหริน หีบสมบัติตรงหน้าก็ถูกเปิดออก

วินาทีต่อมา แสงสีทองที่สาดส่องเจิดจ้าเสียยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ ก็พุ่งทะยานทะลุขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที