บทที่ 27 - ฉันอยากจะรู้ว่าใครกล้า!

บทที่ 27 - ฉันอยากจะรู้ว่าใครกล้า!

วินาทีนี้ ผู้จัดการร้านถึงกับงงไปเลย

เธอเป็นผู้จัดการร้านมาตั้งหลายปี เพิ่งเคยเจอลูกค้าพิลึกแบบนี้เป็นครั้งแรก

ให้ส่วนลดก็ไม่เอา? จะจ่ายราคาเต็มให้ได้?

เธอชักจะสงสัยแล้วสิว่า ลูกค้าผู้ทรงเกียรติท่านนี้สติสตังไม่ค่อยดีหรือเปล่า

แต่ถึงกระนั้น เธอก็ทำได้แค่ทำตามความต้องการของลูกค้า

"คุณผู้ชายคะ รบกวนกดรหัสผ่านด้วยค่ะ..."

เหอเชี่ยนยังคงไม่เชื่อว่าผู้ชายที่ใส่เสื้อผ้าแบกะดินคนนี้จะมีปัญญาจ่าย เธอแค่นเสียงเย็น "ไอ้หนุ่ม แน่จริงก็กดรหัสผ่านสิ! ฉันก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่า ยาจกอย่างพวกแกจะเล่นละครตบตาไปได้ถึงไหน!"

เธอยังหันปลายหอกไปหาซุนอี๋อีก "ซุนอี๋เอ๋ยซุนอี๋ เธอไปเก็บผู้ชายแบบนี้มาจากไหนเนี่ย? ตาต่ำจริงๆ เลยนะ เมื่อห้าปีก่อน อย่าคิดนะว่าฉันไม่รู้ว่าเธอแอบชอบไอ้สวะตระกูลเย่นั่น! แถมตอนที่ไอ้สวะนั่นตาย เธอยังเป็นคนเอาศพครอบครัวมันไปฝังอีก ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่าไอ้สวะตระกูลเย่นั่นมันมีดีตรงไหน?

อุตส่าห์คิดว่าพอไอ้สวะนั่นตายไปแล้ว เธอจะหูตาสว่างขึ้นมาบ้าง ที่ไหนได้ ผ่านมาตั้งหลายปี เธอก็ยังตาต่ำเหมือนเดิม ดูผู้ชายที่อยู่ข้างๆ เธอสิ มีดีตรงไหน? สู้เธอไปขายตัวยังดีซะกว่า เผลอๆ พวกแมงดาที่มาซื้อบริการเธอยังจะดีกว่าไอ้หมอนี่ซะอีก!"

เหอเชี่ยนยิ่งพูดยิ่งลามปาม ส่วนซุนอี๋ก็ขอบตาแดงก่ำไปหมดแล้ว!

เธอยอมให้คนอื่นด่าเธอได้ แต่ไม่ยอมให้ใครมาดูถูกตระกูลเย่ที่จากไปแล้ว

กำปั้นของเธอกำแน่น เล็บจิกเข้าไปในเนื้อจนเลือดสีแดงสดซึมออกมา

เหอเชี่ยนยังคงพล่ามไม่หยุด "ซุนอี๋ ให้ฉันแนะนำงานให้ไหม ไปขายตัวสิ..."

เธอยังพูดไม่ทันจบ เงาดำสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาตรงหน้า

ยังไม่ทันที่เธอจะได้ตอบสนอง ก็ได้ยินเสียง "เพียะ!" ดังสนั่น!

เย่เฉินฟาดฝ่ามือตบหน้าเธอเข้าอย่างจัง!

แรงตบนั้นถึงกับทำให้เหอเชี่ยนกระเด็นล้มลงไปกองกับพื้น!

แถมยังทำให้ฟันของเธอหลุดกระเด็นออกมาหนึ่งซี่!

"ปากปีจอแบบนี้ ฉันอยากจะตบมานานแล้ว ถ้าไม่เห็นว่าเธอเป็นผู้หญิงล่ะก็ ป่านนี้เธอคงตายไปแล้ว"

น้ำเสียงของเย่เฉินเย็นชาสุดขั้ว เย็นยะเยือกไปถึงกระดูกดำ

เขาอยากจะลงมือมาตั้งนานแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะซุนอี๋คอยห้ามไว้ครั้งแล้วครั้งเล่า ยัยผู้หญิงหน้าด้านคนนี้คงไม่ได้ยืนพล่ามมาจนถึงตอนนี้หรอก?

คนประเภทนี้ ยิ่งยอมให้ ก็จะยิ่งได้ใจ!

ห้าปีมานี้ การเอาชีวิตรอดจากความเป็นความตายทำให้เย่เฉินตระหนักถึงสัจธรรมข้อหนึ่ง นั่นคือ ศัตรู ต้องกำจัดให้สิ้นซากในคราวเดียว!

ไม่มีใครคาดคิดว่าเย่เฉินจะลงมืออย่างกะทันหัน

แถมยังเป็นการตบหน้าผู้หญิงจนล้มลงไปกองกับพื้นต่อหน้าธารกำนัลอีกด้วย

แม้ซุนอี๋จะรู้สึกสะใจลึกๆ แต่พอนึกถึงผลที่ตามมา หัวใจเธอก็หล่นวูบ

แย่แล้ว

ก่อเรื่องใหญ่เข้าแล้ว!

เธอถึงกับรู้สึกว่า ทุกครั้งที่พาเย่เฉินออกมาข้างนอก หมอนี่ต้องคลั่งขึ้นมาทุกที!

เขาไม่รู้จักคำว่าอดทนเอาซะเลย! หมอนี่มันพวกหัวร้อนที่ไม่กลัวฟ้ากลัวดินชัดๆ!

เมื่อหลายวันก่อนก็เพิ่งไปซัดคนของตระกูลเฉินแห่งเมืองเจียงเฉิงจนต้องเข้าโรงพัก ถ้าไม่ใช่เพราะเป็นการป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย ป่านนี้เย่เฉินคงตายไปแล้ว!

แต่สถานการณ์ตอนนี้มันไม่เหมือนกัน ครั้งนี้เย่เฉินเป็นฝ่ายเริ่มก่อนนะ!

ในใจของซุนอี๋ตอนนี้ว้าวุ่นจนบอกไม่ถูก

ในที่สุดเหอเชี่ยนก็ได้สติ สภาพของเธอตอนนี้ผมเผ้ายุ่งเหยิงราวกับคนบ้า เธอลุกขึ้นยืน ชี้หน้าเย่เฉินพร้อมกับแผดเสียงร้อง "แกกล้าตบฉันเหรอ ตั้งแต่เกิดมายังไม่มีใครกล้าตบฉันเลยนะ! ไม่มี! คอยดูสิ..."

ยังพูดไม่ทันจบ เครื่องรูดบัตรก็ส่งเสียงระบบอัตโนมัติดังฟังชัด:

"ทำรายการสำเร็จ ขอให้มีความสุขกับการช้อปปิ้งค่ะ..."

วินาทีนี้ โลกทั้งใบราวกับตกอยู่ในความเงียบงัน

ซุนอี๋ช็อกไปแล้ว

เหอเชี่ยนเองก็อึ้งแดก ถึงขนาดลืมความเจ็บปวดบนใบหน้าไปเลย

รูดบัตรผ่านเหรอ?

นี่มันไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ เลยนะ! ราคาขนาดนี้มันเกือบจะเท่ากับเงินเดือนคนทำงานหลายปีรวมกันเลยนะ!

เก็บขยะขาย?

เก็บขยะขายบ้าอะไรจะเก็บได้บัตรแบล็คการ์ดระดับวีไอพี? แถมยังจ่ายเงินตั้งหลายแสนได้โดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยนเลยเนี่ยนะ?

เป็นไปไม่ได้!

"นี่... นี่ต้องเป็นของปลอมแน่ๆ... แกต้องฮั้วกับร้านนี้แน่ๆ! ไม่อย่างนั้นแกจะมีปัญญาจ่ายได้ยังไง..." เหอเชี่ยนพูดอย่างตื่นตระหนก น้ำเสียงแทบจะกลายเป็นตะโกน

เมื่อผู้จัดการร้านอาร์มานี่ได้ยินว่ามีคนมาตั้งข้อสงสัยในความน่าเชื่อถือของร้าน สีหน้าของเธอก็แย่ลงทันที "คุณผู้หญิงคะ อาร์มานี่เป็นแบรนด์สินค้าหรูระดับโลกนะคะ ไม่มีทางที่เราจะทำเรื่องแบบนั้นแน่นอน ถ้าคุณยังกล่าวหาพวกเราเสียๆ หายๆ อีกล่ะก็ เรามีสิทธิ์แบล็คลิสต์คุณนะคะ!"

เหอเชี่ยนคาดไม่ถึงว่าทุกคนจะหันมาเล่นงานเธอ เธอรีบหันไปขอความช่วยเหลือจากจ้าวเจวิ้นที่อยู่ข้างๆ "อาเจวิ้น พวกเขารังแกฉัน คุณเป็นลูกผู้ชาย จะไม่ช่วยฉันหน่อยเหรอคะ?"

จ้าวเจวิ้นพยักหน้า ลูบหลังเหอเชี่ยนเบาๆ แล้วก้าวออกไป ยื่นนามบัตรให้ผู้จัดการร้านพร้อมกับพูดว่า "สวัสดีครับ ผมชื่อจ้าวเจวิ้น เป็นซีเอฟโอของกลุ่มบริษัทเป่ยหมิง ข้อแรก ผมหวังว่าคุณจะขอโทษแฟนผม คุณก็น่าจะรู้ว่าเมื่อไม่กี่วันก่อน กลุ่มบริษัทเป่ยหมิงเพิ่งจะทำสัญญาเป็นพาร์ทเนอร์กับอาร์มานี่ ผมไม่อยากให้ความร่วมมือครั้งนี้ต้องมีปัญหาเพราะคุณหรอกนะ เพราะเงินเดือนอันน้อยนิดของคุณคงรับผิดชอบไม่ไหวหรอก!

ข้อสอง ผู้ชายคนนี้ทำร้ายร่างกายผู้อื่นในที่สาธารณะ แถมยังทำในร้านของคุณ พวกคุณมีสิทธิ์ไล่คนคู่นี้ออกไปได้! เดี๋ยวผมจะให้ทนายความของผมจัดการเรื่องนี้ทีหลัง"

จ้าวเจวิ้นพูดจบ ก็เชิดหน้ามองทุกคนอย่างหยิ่งยโส เขาสนุกกับการได้ใช้อำนาจข่มคนอื่น

หางตาของเขายังเหลือบมองซุนอี๋อีกด้วย

ไม่รู้เลยว่าภายใต้ชุดกีฬาตัวนั้นจะซ่อนหุ่นสุดสะบึมขนาดไหนไว้

เขาตั้งใจไว้ว่าพอเรื่องจบ จะขอวีแชทผู้หญิงคนนี้สักหน่อย เผลอๆ โอนเงินให้สักก้อนก็คงยอมขึ้นเตียงด้วยแล้ว ถึงตอนนั้นก็คงจะได้สนุกสุดเหวี่ยงไปเลย

คำพูดของจ้าวเจวิ้นทำเอาพนักงานร้านถึงกับใบ้กิน

กลุ่มบริษัทเป่ยหมิงเพิ่งจะตกลงร่วมมือเป็นพาร์ทเนอร์กับอาร์มานี่เมื่อสัปดาห์ก่อนจริงๆ!

ถ้าความร่วมมือครั้งนี้ต้องมาพังเพราะเธอ เธอคงรับผิดชอบไม่ไหวจริงๆ!

และเธอก็ไม่ต้องสงสัยในความน่าเชื่อถือของนามบัตรใบนั้นเลย! เพราะบุคลิกท่าทางของอีกฝ่ายมันฟ้องอยู่แล้วว่าเป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัทยักษ์ใหญ่!

เธอรีบเดินไปหาเหอเชี่ยน ก้มหัวขอโทษทันที "คุณผู้หญิงคะ ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ค่ะ! เมื่อครู่นี้ฉันตาบอดมีตาหามีแววไม่..."

เหอเชี่ยนชี้ไปที่เย่เฉินกับซุนอี๋ แล้วสั่งว่า "ยังไม่รีบไล่ไอ้ยาจกกับกะหรี่ตัวนี้ออกไปอีก!"

สิ้นประโยคนี้ ฝ่ามือก็ฟาดเข้ามาอีกฉาด!

คราวนี้ไม่ใช่เย่เฉิน แต่เป็นซุนอี๋! ซุนอี๋ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!

เธอยอมถอยให้ตลอด แต่ไม่ได้แปลว่าเธอจะยอมให้ใครมารังแก! เอะอะก็ด่าผู้หญิงด้วยกันว่าเป็นผู้หญิงขายตัว ผู้หญิงคนไหนจะทนฟังได้!

เย่เฉินมองดูการกระทำของซุนอี๋แล้วแอบพยักหน้า

การเป็นผู้หญิงไม่ได้หมายความว่าต้องทำตัวเป็นคนดีและยอมอดทนเสมอไป เมื่อต้องเจอกับพวกที่ชอบหาเรื่องกวนประสาท ผู้หญิงก็ต้องรู้จักทำตัวแข็งกร้าวบ้าง!

จ้าวเจวิ้นเห็นว่าโอกาสของตัวเองมาถึงแล้ว จึงก้าวออกไปพูดกับซุนอี๋ว่า "คุณผู้หญิงครับ คุณมาทำร้ายคนอื่นแบบนี้มันไม่ดีเลยนะครับ ผมมีคนรู้จักที่เป็นตำรวจในเมืองเจียงเฉิงอยู่หลายคน พฤติกรรมของคุณสามารถทำให้คุณเข้าไปนอนในคุกได้หลายวันเลยนะ

แต่เห็นแก่ที่คุณเป็นผู้หญิง ผมจะให้โอกาสคุณคืนนี้ไปนั่งดื่มเป็นเพื่อนผมที่โรงแรมฮิลตัน แล้วผมจะลองเก็บไปคิดดูว่าจะยกโทษให้คุณดีไหม"

บนใบหน้าของเขามีรอยยิ้มหื่นกามปรากฏขึ้น แต่ก็ซ่อนเอาไว้อย่างมิดชิด

ซุนอี๋ย่อมรู้ดีว่าอีกฝ่ายหมายความว่ายังไง เธออ้าปากตอบกลับไปสั้นๆ คำเดียว "ไสหัวไป!"

จ้าวเจวิ้นไม่คิดว่าพนักงานขายยาจากบริษัทเล็กๆ จะกล้าหักหน้าเขาขนาดนี้ เขาแค่นเสียงเย็น "ในเมื่อเป็นแบบนี้ ไอ้คู่ชายโฉดหญิงชั่วอย่างพวกแกก็เตรียมตัวรอรับกรรมได้เลย วันนี้ฉันจะใช้ชื่อกลุ่มบริษัทเป่ยหมิงกดดันกลุ่มบริษัทฮว๋าเหม่ยของพวกแก ฉันอยากจะรู้เหมือนกันว่าพวกแกจะยังมีหน้าอยู่ในเมืองเจียงเฉิงต่อไปได้ยังไง!"

ใบหน้าของจ้าวเจวิ้นบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ! เขาชักจะหลงรักความรู้สึกของการได้เป็นผู้กุมอำนาจแบบนี้ซะแล้ว!

แต่ไม่นาน น้ำเย็นจัดก็ถูกสาดเข้าใส่เขาอย่างจัง!

น้ำเสียงอันทรงพลังดังขึ้นจากด้านหลังของเขา "ปากดีเหลือเกินนะ วันนี้ฉัน เสิ่นไห่ฮวา ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าใครมันกล้าเอาชื่อกลุ่มบริษัทเป่ยหมิงของฉันไปกดดันหมอเทวดาเย่!"

(จบแล้ว)