บทที่ 370 กลยุทธ์รอบด้าน! โซ่ตรวนสยบวิญญาณ!

"กฎแห่งวิถีกระบี่ขั้นที่ 7? แข็งแกร่งมาก! น่าเสียดายที่ระดับพลังต่ำเกินไป"

ตู๋กูหนานรำพึงจากพื้นที่พักรอ ความเข้าใจในระดับขั้นที่ 7 ของวิถีกระบี่นั้นสูงส่งจริง แต่ก็ยังด้อยกว่ากฎเกณฑ์ระดับขั้นที่ 6 ของขอบเขตกลืนกินจักรวาล! ท้ายที่สุดแล้ว ขอบเขตกลืนกินจักรวาลและขอบเขตเผาผลาญสวรรค์นั้นต่างกันคนละระดับ! ขอบเขตกลืนกินจักรวาลมีความเชี่ยวชาญในการควบคุมพลังแห่งกฎเกณฑ์โดยธรรมชาติ และหมิงจ้านก็เป็นอัจฉริยะในหมู่ยอดอัจฉริยะ

บนเวทีการปรากฏตัวของกฎแห่งวิถีกระบี่ขั้นที่ 7 ทำให้หมิงจ้านตกตะลึง

"ตู๋กูหนาน!"

พลังกระบี่ของถังหยุนทำให้เขานึกถึงตู๋กูหนาน และจิตสังหารของเขาก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

ตู้ม!

กฎแห่งกระบี่ต้านทานได้ไม่นาน หมิงจ้านบดขยี้เขาด้วยพลังของขอบเขตกลืนกินจักรวาลขั้นที่ 3!

"กระบี่ตัดดาราข้ามคุกนรก!"

เคล็ดกระบี่เพียงหนึ่งกระบวนท่าต้านทานพลังกฎเกณฑ์ของอีกฝ่ายไว้ได้อย่างฉิวเฉียด!

"เหอะ หยิ่งผยองเกินไปแล้ว!"

หมิงจ้านแสยะยิ้ม กระบี่ตัดดาราข้ามคุกนรกก็ต้านทานได้ไม่นานก่อนจะถูกบดขยี้!

ถังหยุนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขาประเมินพลังของตัวเองต่ำไป! ช่องว่างระหว่างระดับพลังไม่ได้ก้าวข้ามผ่านไปได้ง่ายขนาดนั้น! คู่ต่อสู้ขอบเขตกลืนกินจักรวาลที่เขาเคยเจอมาก่อนหน้านี้ล้วนธรรมดาทั่วไป! ตอนนี้เขาเข้าใจถึงพลังของระดับที่สูงกว่าอย่างแท้จริง พลังกฎเกณฑ์ชนิดเดียวกันเมื่ออยู่ในมือของคู่ต่อสู้และอยู่ในมือของเขาช่างแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

"ตัดจักรวาลดาราร่วงสลาย!"

ถังหยุนปลดปล่อยเคล็ดวิชาที่สองออกมาอีกครั้ง

"เสียงคำรามมังกรคราม!" "เก้าสั่นสะเทือนเสียงเผาผลาญ!"

เคล็ดวิชาทั้งสามถูกปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน พลังของมันท่วมท้น! กฎแห่งธาตุมืดของหมิงจ้านถูกกดทับลงชั่วขณะ

"มีฝีมือ! แต่ยังไม่พอ!"

หมิงจ้านรู้สึกโล่งใจ ในอดีตเขามักจะต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่ระดับสูงกว่าเสมอ แม้แต่ตอนเจอกับตู๋กูหนาน เขาก็สู้กับคนระดับสูงกว่า เขาไม่ได้มีการต่อสู้ที่น่าพึงพอใจเช่นนี้มานานแล้ว เขาเพียงแค่ต้องออกแรงนิดหน่อย แต่อีกฝ่ายกลับต้องทุ่มสุดตัวเพื่อรับมือ

"ข้าจะรอดูว่าเจ้าจะยื้อได้นานแค่ไหน"

หมิงจ้านหัวเราะ และทันใดนั้น พลังแห่งกฎแห่งธาตุมืดก็พุ่งพล่าน ทั้งสองเสมอกัน แต่ใครที่มีตาก็ย่อมมองออกว่าถังหยุนแพ้แน่ ท้ายที่สุดการระเบิดพลังของวิญญาณกระบี่ไม่ใช่สิ่งที่ทำได้ตลอดไป และการใช้เคล็ดวิชาแต่ละครั้งล้วนสิ้นเปลืองพลังงานมหาศาล

"กระแสน้ำดำกลืนกินจิตวิญญาณ!"

วูบ!

ม่านหมอกสีดำมืดมิดเข้าปกคลุมทุกอย่าง ดูดกลืนกฎเกณฑ์แห่งฟ้าดิน พลังดารา และพลังวิญญาณโดยรอบ

"เคล็ดวิชาธาตุมืด! กฎข้อที่สี่!"

หมิงจ้านตื่นเต้นดีใจ กฎแห่งธาตุมืดชนิดเดียวกัน ระดับความเข้าใจของคู่ต่อสู้ดูเหมือนจะใกล้เคียงกับเขามาก เขาได้รับความเข้าใจบางอย่างจากการต่อสู้นี้!

"ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ข้าจะแสดงวิธีการของข้าให้เจ้าดู!"

หมิงจ้านหัวเราะ

"อสรพิษอเวจีกลืนกิน!"

ทันใดนั้น งูยักษ์สีดำสามตัวก็ปรากฏขึ้น หัวของพวกมันขนาดมหึมากลืนกินถังหยุนเข้าไปทั้งตัว! เพียงคำเดียว พวกมันกลืนกินเคล็ดวิชาหนึ่งของถังหยุนไปจนสิ้น! สถานการณ์พลิกผันทันที และถังหยุนก็พบว่าตัวเองกำลังตกที่นั่งลำบากอย่างยิ่ง! หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เขาจะพ่ายแพ้อย่างแท้จริง!

"ขอบเขตว่างเปล่าจุติ!"

ถังหยุนปลดปล่อยพลังทั้งหมดที่มี

ตู้ม!

โลกเสมือนถูกฉายภาพออกมา และค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง

"นี่มันอะไรกัน?"

หมิงจ้านตกใจมาก

"นี่มัน...?"

ท่านผู้สูงสุดหลายท่านต่างตกตะลึงเช่นกัน

"เขาใช้ท่านี้ตอนที่ฆ่าหลินฟาน!"

"เมื่อก่อนเราดูผ่านเคล็ดวิชาพลังเหนือธรรมชาติเลยดูไม่ออก แต่ตอนนี้เห็นใกล้ๆ แบบนี้มันแปลกมาก!"

"การฉายภาพโลก... หรือว่าเขาจะสร้างโลกขึ้นมาเอง?"

"พลังต่อสู้ของถังหยุนเพิ่มขึ้นอีกแล้ว!"

"ดูเหมือนจะมีอะไรมากกว่านั้น"

ท่านผู้สูงสุดพิจารณาอย่างละเอียด

"ศิษย์น้อง! เจ้ามีโอกาสแล้ว! สู้ต่อไป!"

ฝ่ามือของเจียงถงถงชุ่มไปด้วยเหงื่อ นางตื่นเต้นยิ่งกว่าลงไปสู้เองเสียอีก

"บัดซบ! มัวชักช้าอะไรอยู่! ฆ่าถังหยุนเดี๋ยวนี้!"

หงเจี้ยนเฟิงคำราม หมิงจ้านผู้นี้ไม่เชื่อฟังเลย คอยแต่จะยื้อเวลาไปเรื่อย! ในเมื่อถังหยุนปลดปล่อยพลังออกมาหลายครั้งและเริ่มแสดงท่าทีว่าจะกลายเป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัว เขาจะยอมรับได้อย่างไร?

"พลังนี้กำลังทำลายพลังกฎเกณฑ์ของข้า!"

หมิงจ้านขมวดคิ้ว เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงภัยคุกคาม

"หมิงจ้าน! รีบจบเรื่องนี้ซะ!"

เสียงของหมิงหลงดังก้องอยู่ในใจเขา

"ได้ งั้นดูเหมือนว่าท่านผู้สูงสุดเก้ากระบี่จะเริ่มใจร้อนแล้วสินะ"

หมิงจ้านหัวเราะ

"เจ้าหนู เจ้ามีพลังอยู่บ้าง แต่ข้าหมิงจ้านครองสนามรบหวนคืนความว่างเปล่ามาได้ไม่ใช่เพราะแค่นี้!"

ดวงตาของหมิงจ้านวูบไหว

"โซ่ตรวนสยบวิญญาณ! เข้ามา!"

ในชั่วพริบตา ถังหยุนรู้สึกว่าจิตวิญญาณของเขากำลังถูกพลังบางอย่างดึงออกไป ร่างกายทั้งร่างก็สูญเสียการควบคุม

"ไม่ดีแล้ว! เขาถูกดึงเข้าสู่โลกแห่งวิญญาณ!"

สีหน้าของหมิงอู๋เจี๋ยเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

"ไอ้หมิงจ้านนี่ไร้มารยาทนัก! ถึงกับใช้พลังวิญญาณกับผู้ฝึกตนขอบเขตเผาผลาญสวรรค์!"

วานรทองคำบ่นพึมพำ

"ศิษย์น้อง!"

เจียงถงถง เซี่ยฮุ่ย และคนอื่นๆ ต่างวิตกกังวลอย่างถึงที่สุด สิ่งที่พวกเขากลัวที่สุดได้เกิดขึ้นแล้ว

"ดูเหมือนถังหยุนจะติดกับแล้ว"

"วิธีที่ทรงพลังที่สุดของหมิงจ้านคือสิ่งนี้!"

"อัจฉริยะหลายคนต้านทานไม่ได้!"

"ใช่แล้ว ถ้าเทียบกันที่ระดับเดียวกัน หมิงจ้านแทบจะการันตีชัยชนะ"

ท่านผู้สูงสุดถอนหายใจยาว

"ดี! ถังหยุน แกจบเห่แล้ว!"

หงเจี้ยนเฟิงรู้สึกโล่งใจ หมิงหลงก็ยิ้มแก้มปริ ศิษย์ของเขาไร้เทียมทานจริงๆ! หากก้าวไปถึงขอบเขตกลืนกินจักรวาลขั้นที่ 4 ได้ เขาอาจไม่แพ้แม้กระทั่งตู๋กูหนาน

"พลังสายวิญญาณ เราต้องช่วยถังหยุน!"

หลินจิวเอ๋อร์กล่าวอย่างรีบร้อน

"ตกลง ส่งพลังวิญญาณของเราให้เขา!"

ซูเยว่กล่าวเสริม

"ได้!"

สือเยี่ยนพยักหน้าอย่างหนักแน่น ทั้งสามเร่งส่งพลังวิญญาณเข้าไปในร่างของถังหยุนอย่างบ้าคลั่ง อย่างไรก็ตาม พลังนี้อ่อนแอเกินไป มันเหมือนกับการเทน้ำลงในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่

ในโลกแห่งวิญญาณ!

ถังหยุนถูกโซ่ตรวนสีดำกว่าสิบเส้นพันธนาการไว้ ไม่สามารถขยับเขยื้อน เบื้องหน้าของเขาคือหมิงจ้านที่แสดงสีหน้าเย่อหยิ่ง

"เป็นไงล่ะ?"

หมิงจ้านหัวเราะ

"นี่คือพรสวรรค์ของเจ้าหรือ?"

ถังหยุนยิ้มจางๆ มองดูโซ่ตรวนที่พันธนาการเขาไว้โดยไม่สะทกสะท้าน "ไม่มีอะไรพิเศษ!"

"หืม? อวดดีนัก! งั้นข้าจะให้เจ้าได้สัมผัสจริงๆ สักครั้ง!"

รอยยิ้มของหมิงจ้านหายไป โซ่ตรวนสีดำสูบพลังวิญญาณของถังหยุนไปอย่างต่อเนื่อง

"พลังวิญญาณบริสุทธิ์ขนาดนี้! ถ้าข้าสูบเจ้าจนแห้ง ข้าอาจจะทะลวงผ่านไปได้เลย!"

หมิงจ้านอุทานด้วยความดีใจ

"สูบข้า?"

ถังหยุนอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า "น่าเสียดาย เจ้าไม่มีโอกาสนั้นหรอก"

"เหอะ พลังวิญญาณของเจ้าอาจจะไม่ธรรมดาจริง แต่ในโลกของข้า ต่อให้คนที่มีพลังวิญญาณสูงกว่าข้าก็ยังต้องอยู่ใต้การควบคุมของข้า!"

หมิงจ้านเย้ยหยัน

"งั้นรึ?"

หลังจากถังหยุนกล่าวจบ โซ่ตรวนสีดำก็สั่นไหว

"เกิดอะไรขึ้น? เจ้าทำอะไรลงไป?"

ความตื่นตระหนกปรากฏบนใบหน้าของหมิงจ้านเป็นครั้งแรก

เคร้ง!

โซ่ตรวนสีดำแตกกระจายออกในทันที กลิ่นอายแห่งจิตวิญญาณของถังหยุนแผ่ซ่านออกมา ดวงตาของหมิงจ้านเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ: "จิตวิญญาณระดับสีแดง!"

"จิตวิญญาณระดับสีดำกระจอกๆ คิดจะมาเทียบกับข้า เจ้ามันรนหาที่ตาย!"

ถังหยุนเย้ยหยัน เขาไม่จำเป็นต้องเรียกวิญญาณกระบี่ออกมาด้วยซ้ำ แค่พลังจิตวิญญาณระดับสีแดงขั้นที่ 3 ของเขาก็เพียงพอที่จะบดขยี้หมิงจ้านแล้ว!

"เป็นไปไม่ได้!"

หมิงจ้านส่ายหัวอย่างสิ้นหวัง พลังวิญญาณเป็นสิ่งที่ฝึกฝนยากที่สุด แม้อัจฉริยะส่วนใหญ่ก็ยังมีระดับวิญญาณต่ำกว่าขอบเขตพลังของตน มีเพียงอัจฉริยะระดับแนวหน้าเท่านั้นที่มีระดับวิญญาณใกล้เคียงกับขอบเขตพลัง ขอบเขตกลืนกินจักรวาลเทียบเท่ากับวิญญาณระดับสีดำ! และเขาก็อยู่ที่จุดสูงสุดของระดับสีดำแล้ว จึงไม่เกรงกลัวแม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตกลืนกินจักรวาลระดับสูงสุด ด้วยวิธีนี้เขาฆ่ายอดฝีมือที่มีชื่อเสียงมานักต่อนัก จิตวิญญาณระดับสีแดงเทียบเท่ากับระดับของขอบเขตหวนคืนความว่างเปล่า! ผู้ฝึกตนขอบเขตเผาผลาญสวรรค์กระจอกๆ จะไปถึงจุดนั้นได้อย่างไร!

"ฮ่าๆ แล้วไงถ้าเป็นจิตวิญญาณระดับสีแดง? มันก็แค่สารอาหารสำหรับข้า หลังจากกลืนกินเจ้าข้าจะทะลวงผ่านไปได้ในคราวเดียวแน่!"

หมิงจ้านรีบเปลี่ยนความวิตกกังวลให้กลายเป็นความดีใจในทันที

-----------------------------------------------------------------------------------------------

แปลตามต้นฉบับร้อยนะครับ