เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 18 ทหารเม็ดถั่ว

บทที่ 18 ทหารเม็ดถั่ว

บทที่ 18 ทหารเม็ดถั่ว


บทที่ 18 ทหารเม็ดถั่ว

“พิธีสาบานตนที่ริมแม่น้ำสนธยา?” ลู่หยุนมองเก้อหลงด้วยความสับสนอย่างมาก เขาหันไปหายู่อิง แต่หญิงสาวก็ไม่รู้เหมือนกับเขา

“เจ้ารู้เกี่ยวกับพิธีกรรมนี้ไหมว่านเฟิง?” เขาถามสาวใช้ซึ่งคำตอบที่ได้ก็คือส่ายหัว

“พิธีนี้เริ่มขึ้นเมื่อพันปีที่แล้ว” เก้อหลงอธิบาย “ทุกศตวรรษ เจ้าเมืองในแต่ละเขตจะต้องมารวมตัวกันที่ริมแม่น้ำสนธยาเพื่อทำพิธีบวงสรวงเทพเจ้า โดยมันจะเริ่มขึ้นในเดือนหน้า และท่านก็จะต้องเดินทางไปยังเขตวารีทมิฬ สถานที่ที่ซึ่งแม่น้ำนั่นตั้งอยู่”

ลูหยุนขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วค่อยผ่อนคลายเมื่อเขาเข้าใจว่าศัตรูวางแผนอะไร “นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงเงียบสงบเมื่อเร็ว ๆ นี้ ที่แท้คนพวกนั้นกำลังวางแผนรอข้าอยู่ที่นั่น!”

ค่ายกลมังกรทองในเมืองสนธยาสามารถรับประกันว่าเขาจะปลอดภัยจากทุกสรรพสิ่งแม้แต่เซียนก็ตาม แต่ถ้าหากชายหนุ่มไม่มีมันละก็ เขาได้ตายแน่!

“เมื่อ 2 หมื่นปีก่อนไม่มีพิธีแบบนั้นหรอก” ยู่อิงขมวดคิ้ว “แม่น้ำสนธยาไหลมาจากสุสานโบราณในเขตสนธยาไปจนถึงทะเลเหนือ ข้าไม่เคยได้ยินว่ามันเกี่ยวข้องกับเทพองค์ไหนเลยนะ” หญิงสาวมองไปที่เก้อหลง “พิธีกรรม...นี้ จะต้องมีการบูชายัญงั้นเหรอ? แล้วใช้อะไรล่ะ?”

“มนุษย์เป็น ๆ ยังไงล่ะ” ชายแก่ถอนหายใจออกมา “1 พันปีก่อนมีภัยพิบัติข้างในสุสานโบราณ จิตปีศาจมากมายเข้ามาสู่โลกนี้ผ่านทางแม่น้ำสนธยาไปจนถึงทะเลเหนือ พวกมันฝ่าแนวป้องกันของทหารหอกทมิฬไปได้ ในตอนนั้นอสุรกายทะเลเหนือได้รวมเข้ากับจิตปีศาจนี้แล้วสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงให้กับที่นี่”

“ราชสำนักได้สนใจเรื่องในมณฑลหลางเซียเทียนไหม?” ลู่หยุนทำหน้าบึ้ง

เก้อหลงส่ายหัวของเขา “มีการส่งเซียนทองคำ 36 นายมาที่นี่ด้วยคำสั่งจากองค์จักรพรรดิ แต่พวกเขาก็ถูกจัดการจนหมดสิ้น มีเพียงแค่เทพเจ้าแห่งลุ่มน้ำสนธยาเท่านั้นที่ปรากฏตัวขึ้นปกป้องที่นี่จากการถูกทำลาย”

ยู่อิงเงียบเหมือนกับลู่หยุน มีเหตุการณ์แปลก ๆ หลายประการเกี่ยวกับเหตุการณ์ครั้งนั้น เซียนทองคำจากราชสำนักก็ยังถูกจัดการทำให้เทพเจ้าแห่งลุ่มน้ำต้องปรากฏตัวออกมาจัดการพวกมันแทน

“หลังจากจัดการผนึกสุสาน พร้อมกับจัดการปีศาจพวกนั้นหมดสิ้น เทพเจ้าตนนั้นก็ได้ตายลงจากความเหนื่อยล้า แต่ก่อนที่จะจากไปเขาได้ทิ้งวิธีการบูชายัญเอาไว้ นั่นแหละคือเหตุผลว่าทำไมพิธีสาบานตนที่ริมน้ำถึงได้ถูกปฏิบัติมาจนถึงบัดนี้” เก้อหลงกล่าว

“เทพเจ้าแห่งแม่น้ำองค์นี้ดูเหมือนจะเป็นคนดีนะ” ลู่หยุนขบริมฝีปาก

“สุสานโบราณถูกผนึกไว้อย่างสมบูรณ์แล้วหรือ” ยู่อิงถามอย่างโหดเหี้ยม

“ไม่เลย มันยังเชื่อมกับแม่น้ำสนธยาอยู่ และยังคงก่อความวุ่นวายมาจนถึงตอนนี้” เก้อหลงส่ายหัว

“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมกองทหารทมิฬถึงได้อ่อนแอแบบนี้ พวกเขาถูกตัดกำลังจากทั้งอสุรกายทั้งพวกผีไปแล้วนี่เอง” ยู่อิงพึมพำ

ลู่หยุนใช้โอกาสนี้ในการเปลี่ยนหัวเรื่อง “เจ้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อบอกเรื่องนี้กับข้าใช่ไหม?”

“อะแฮ่ม!” เก้อหลงล้างคอของเขาก่อนดำเนินการต่อ “นายท่าน มีวิญญาณบางตนเข้าไปสิงร่างปรมาจารย์เก้อ ไม่มีใครรู้ตัวเลยตอนนี้ แต่ข้าคนนี้สัมผัสได้ถึงมัน”

“ขโมยร่างของเขาไปเหรอ?” ลู่หยุนมองหน้ายู่อิง “ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมตาแก่นั่นถึงไม่โผล่ออกมาตอนที่ลูกชายเขาตาย”

“นายท่าน ข้าเองก็มาที่นี่เพื่อสังหารท่านตามคำสั่งของเขา เขาใส่พิษเข้าไปในร่างของข้าแล้วบอกว่าจะให้ยาแก้ก็ต่อเมื่อสังหารท่านเสร็จสิ้น” เก้อหลงเผยรอยยิ้มที่คดเคี้ยว

ไม่ว่าเขาจะประสบความสำเร็จหรือไม่ เขาก็ไม่น่าจะได้รับยาแก้พิษ เหนือสิ่งอื่นใดตระกูลเก้อยังมีไพ่ตายอีกมากมายที่เขาไม่รู้

“เจ้ากลัวตายงั้นเหรอ?” ลู่หยุนทุบชายชราโดยบังเอิญ ส่งผลศีรษะจองราชเลขาเก้อหลุดออกมา

กลุก กลุก

“ถ้าเจ้ามีชีวิตอยู่ได้โดยที่ไม่มีหัว แล้วเจ้าจะต้องกังวลกับยาพิษไปทำไมกันล่ะ?” เจ้าเมืองหนุ่มทำหน้าทำตา

เก้อหลงหยิบหัวของเขาขึ้นแล้วพักกลับบนไหล่ของเขา เขายืนอยู่ข้าง ๆ ดูกลัวเล็กน้อยที่จะพูดเล็กน้อย

“ถึงกระนั้นข้าก็รู้ดีว่าเจ้าคิดอะไรอยู่” ชายหนุ่มกล่าวเสริม “ถ้าเจ้าล่วงเกินว่านเฟิงอีกครั้ง ข้าจะฆ่าเจ้าทิ้งซะ”

“ไม่แน่นอนนายท่าน!” ริมฝีปากของเก้อหลงสั่นไหวและส่ายหัวอย่างแรง

จริง ๆ แล้วมันก็ดูจะแรงเกินไปล่ะนะ

กลุก กลุก

ว่านเฟิงค่อนข้างชินกับอารมณ์ขันของตาแก่นี่แล้ว จึงไม่ทำให้นางตะลึงเท่าไหร่

“นายท่าน แล้วเราจะทำยังไงในวันพิธีดีละเจ้าคะ?” ยู่อิงขบริมฝีปากของนางเอง

“ไม่เป็นไร เราจะต้องจัดการกับมันเมื่อมันมาถึง” ลู่หยุนยิ้มอย่างมั่นใจ “อย่างแย่ที่สุดก็คือข้าอาจจะพากองทหารทมิฬไปด้วย”

เจ้าเมืองหนุ่มกำลังเล่นอยู่กับยานพคุณที่เขาได้มา ในขณะที่กำลังคิดถึงปัญหา ยู่อิงก็ตรวจพบว่ามีวิชาควบคุมอยู่ในนั้น ใครก็ตามที่กินเข้าไปจะต้องกลายเป็นหุ่นเชิด

เมื่อเห็นว่านางมีความสามารถขนาดนี้ มันก็ทำให้เขาดีใจ ทูตคนนี้มีความสามารถในการหลอมยาทุกชนิด แม้แต่ยาเซียนก็เช่นกัน ทุกทักษะของหญิงสาวอยู่ถูกเก็บอยู่ในทัศนียภาพแห่งความเด่นชัดที่สามารถจัดเก็บอุปกรณ์เซียนไว้ได้มากมาย มันสามารถเก็บยาเซียนเอาไว้ให้คงสภาพอย่างนี้ได้อีกหลายพันปี

“โอ้ มีอีกหนึ่งอย่างที่ข้าต้องบอกพวกเจ้าทุกคน ต่อไปนี้ช่วยเรียกข้าคุณชาย หรือไม่ก็ นายน้อย เช่นเดียวกับว่านเฟิงได้ไหม?” ลู่หยุนสนุกกับการแต่งตั้งในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ แต่มันเริ่มทำให้เขากลัว

"ตามที่ท่านบัญชา" แสงแปลกแวววาวในตาของยู่อิง

อย่างไรก็ตาม ยานพคุณที่ส่งมาให้นั้นเป็นเหตุผลที่แสดงให้เห็นว่าลู่หยุนไม่ต้องปกปิดสถานะการฝึกฝนของเขาอีกต่อไป ด้วยยาที่ยู่อิงมอบให้กับเขา มันสามารถเพิ่มระดับความสามารถของชายหนุ่มให้สูงขึ้นได้อย่างรวดเร็ว

ใน 15 วันต่อจากนั้น เขาได้เพิ่มระดับจากขั้นแรกเริ่มไปจนถึงขั้นสูงสุดได้ในพริบตา ตอนนี้เจ้าเมืองหนุ่มอยู่ในระดับปราณรวมตัวแล้ว

ความจริงที่ว่าลู่หยุนต้องพึ่งพายาเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งไม่ได้ขัดขวางเขาไว้แต่อย่างใด เนื่องจากตำราแห่งความเป็นความตายช่วยเพิ่มพลังปราณในร่างของเขาได้เป็นอย่างดี

ยานพคุณของยู่อิงช่วยให้ร่างของลู่หยุนดีขึ้นมาก มันช่วยเพิ่มพลังในเส้นลมปราณของเขา ยาที่ช่วยเสริมสร้างให้ร่างของเขาที่เคยถูกกัดกินจากพลังปราณลบค่อย ๆ ฟื้นตัวขึ้นมา และยังช่วยเพิ่มความเป็นชายให้ชายหนุ่มอีกด้วย

“หลังจากที่ข้ากินยานั่นไป ข้าก็สามารถรวบรววมพลังปราณได้ และเมื่อเข้าสู่ระดับปราณรวมตัว ข้าก็ได้วิชาจากคัมภีร์นั่น แถมยังได้ข้ารับใช้เพิ่มอีก”

ข้ารับใช้ของลู่หยุนแต่ละคนจะให้พลังและความรู้กับเขาทุกอย่าง ยู่อิงคือยอดนักปรุงยา นั่นหมายความว่าเจ้าเมืองหนุ่มเองก็ได้รับความสามารถนั้นด้วยเช่นกัน อย่างน้อยก็ภาคทฤษฎีล่ะนะ ยังไงเขาก็ไม่สนใจวิธีการปรุงยาอยู่แล้ว

สำหรับข้ารับใช้คนต่อไป ชายหนุ่มอยากจะได้คนที่รู้เรื่องค่ายกล ถ้าหากเขาได้คนที่มีความสามารถนี้มา ลู่หยุนจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญค่ายกล เขาจะรับรู้ได้ถึงความสัมพันธ์ของค่ายกลและฮวงจุ้ย

เม็ดยาทองคำจาง ๆ เปลี่ยนเป็นพลังงานหมุนเวียนที่ไหลเข้าสู่ร่างกายของลู่หยุน

ตู้ม!

ชายหนุ่มตัวสั่นขณะที่พลังของเขาเข้าสู่ระดับขั้นต่อไป ปราณรวมตัว!

ชีวิตและความตาย ทหารเม็ดถั่ว ? ลู่หยุนลืมตาขึ้นทันทีแล้วพูดถึงคำที่เขาได้ยินออกมา ขว้างถั่วลงไปบนพื้นให้มันกลายเป็นทหาร? บนโลกของเขาเองก็มีความเชื่อราว ๆ นี้เหมือนกัน ประมาณแจ็คกับถั่ววิเศษที่ได้จากพ่อมดล่ะมั้ง? ตกลงมันมีจริง ๆ สินะ

ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือนี่เป็นวิธีการเรียกวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ให้กลายเป็นถั่ว ด้วยการเปลี่ยนพวกมันให้เป็นนักรบทองคำ นักรบพวกนี้แข็งแกร่งเทียบเท่าเจ้านายของมันและอยู่ได้ประมาณ 4 ชั่วโมง สามารถเรียกได้พร้อมกัน 36 ร่าง

“เอ่อ...” ลู่หยุนบ่น “นี่มันเท่ากับว่าถ้าข้าได้กลายเป็นเซียนในตำนาน ข้าก็สามารถเรียกทหารระดับเซียนในตำนานออกมาได้เหมือนกันล่ะสิเนี่ย?”

นี่มันเหนือกว่าระดับหยินหยางเสียอีก!

จบบทที่ บทที่ 18 ทหารเม็ดถั่ว

คัดลอกลิงก์แล้ว