HPST ตอนที่ 65: สิ้นสุดปีการศึกษา

HPST ตอนที่ 65: สิ้นสุดปีการศึกษา

อีวานไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาออกมาจากห้องทำงานของดัมเบิลดอร์ได้ยังไง, เขารู้เพียงว่าที่หลังของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อที่เย็นเชียบ

ดัมเบิลดอร์นี่แย่ชะมัด, เขาอาจจะไม่ได้มีความอาฆาคแค้นกับฉันแต่มันก็ไม่ได้รู้สึกดีเลยที่ไม่มีความลับ

อีวานตั้งเป้าหมายใหม่คือการเรียนรู้การป้องกันความคิดเขา

ตอนนี้โรงเรียนมีชีวิตชีวาอย่างมาก

เขาไม่รู้ว่าใครกันที่บอกพวกเขา แต่ภาพวาดทั้งหมดกำลังกระจายข่าวเกี่ยวกับห้องแห่งความลับกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น เมื่อเขาผ่านพวกรูปภาพเขาก็ถูกหยุดและโดนถามโดยภาพวาดว่าเขาและแฮร์รี่เอาชนะบาซิลิสก์ได้อย่างไร

อีวานไม่สนใจพวกภาพวาดและตรงไปที่ห้องพยาบาลของโรงเรียน

ไม่กี่วินาทีต่อมา, เขาได้ยินเสียงดังปั๊ง, ด๊อบบี้มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าของเขา

“นายท่าน, แฮร์รี่ พอตเตอร์ได้ปลดปล่อยผม, เขามอบถุงเท้าให้กับผม!” เอลฟ์พูดด้วยเสียงแหลมคมชัด ดวงตาของเขาเปิดกว้างพร้อมกับมีน้ำตาไหลพรากออกมา

“ยินดีด้วย ด๊อบบี้!” อีวานกระซิบ, เขาเห็นด๊อบบี้สวมถุงเท้าที่ส่งกลิ่นของแฮร์รี่

มิสเกรนเจอร์บอกกับผมว่าคุณมีอะไรบางอย่างที่จะถามผม” ด๊อบบี้กล่าว

“ฉันอยากจะถามนายว่า ตอนนี้นายก็มีอิสระแล้ว นายจะทำอะไรต่อ?” อีวานถาม

“ด๊อบบี้จะหางานที่ได้เงิน” เอลฟ์กล่าว แต่ทันใดนั้นก็ผิดหวังลงเล็กน้อย “แต่มันก็ยาก, นายท่าน!, ผู้คนไม่ต้องการที่จะจ่ายเงินให้กับเอลฟ์”

“จริงๆแล้วฉันมีงานให้นายทำถ้านายต้องการ ฉันจะจ่ายค่าจ้างให้นายด้วย นายอยากจะทำไหม?”

อีวานต้องการที่จะทำให้ฮอกวอตส์เมจิคเติบโตยิ่งขึ้นไปอีก แต่เพื่อที่จะทำมันเขาต้องใช้เวทมนตร์ แต่มันก็จะเป็นช่วงหยุดซัมเมอร์แล้วในไม่ช้า ดังนั้นเขาต้องการพ่อมดผู้ใหญ่หรือไม่ก็สัตว์วิเศษที่ชาญฉลาดมาช่วยงานเขา

เอลฟ์ประจำบ้านอาจจะไม่สามารถเขียนบทความหรือแก้ไขได้ แต่พวกเขาก็เป็นประโยชน์ได้ในการรวบรวมข่าว, พิมพ์หนังสือพิมพ์และด้านอื่นๆของงาน

เมื่อด๊อบบี้ได้ยินอีวานบอกว่าจะจ่ายค่าจ้างสำหรับงานของเขา เขาก็ร้องไห้ออกมาอย่างมีความสุข ด๊อบบี้เหยียดแขนโอบรอบเอวของอีวานแล้วกอดเขาแน่น อีวานเปลี่ยนจากการเป็นแค่เพื่อนที่ดีของแฮร์รี่ พอตเตอร์มาเป็นยิ่งใหญ่เหมือนกับแฮร์รี่ พอตเตอร์

ด้วยวิธีนี้, ด๊อบบี้ได้กลายเป็นพนักงานประจำของหนังสือพิมพ์ ฮอกวอตส์เมจิค

พิจารณาถึงปริมาณของงาน, อีวานวางแผนที่จะให้เขาสิบแกลเลียนและวันหยุดสุดสัปดาห์แต่ด๊อบบี้บอกว่านั้นเป็นเงินที่มากเกินไปและเวลาว่างเป็นสิ่งที่เลวร้าย เขาต่อรองกับอีวานและเงินเดือนสุดท้ายของเขาจึงเป็นเงินสี่แกลเลียนต่อเดือนและหนึ่งวันหยุด

นอกเหนือจากงานในสำนักพิมพ์, เขาจะยังทำงานรับใช้เหมือนกับคนใช้ด้วย หากมัลฟอยรู้เรื่องนี้ เขาอาจจะเป็นลมด้วยความโกรธ

หลังจากเสร็จงานกับด๊อบบี้แล้ว อีวานมาที่ห้องพยาบาลของโรงเรียนและด้วยความช่วยเหลือจากยานอนหลับของมาดามพอมฟรีย์ เขาจึงได้นอนหลับสนิท

จนกระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้นเขาก็ไม่ตื่น

เตียงที่ล็อคฮาร์ตเคยอยู่นั้นว่างเปล่า, รอนบอกกับเขาว่าหลังจากที่โรงเรียนพบว่าล็อคฮาร์ตโดนคาถาล้างความทรงจำที่ทรงพลังแล้ว เขาก็ถูกส่งตรงไปที่โรงพยาบาลเซนต์มังโก้สำหรับผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บจากเวทมนตร์

ดัมเบิลดอร์ได้มาเพื่อพบกับพวกเขาแต่พวกเขาตัดสินใจที่จะไม่ปลุกอีวาน มองที่ใบหน้าของแฮร์รี่,อีวานรู้ว่าดัมเบิลดอร์ต้องพูดอะไรบางอย่างกับเขาเพียงลำพัง การแสดงออกทางสีหน้าของเขาสามารถอธิบายได้ว่าเหมือนกับคนที่พึ่งจะถูกล้างสมอง

รอนกลับเป็นปกติโดยสมบูรณ์และอารมณ์ของเขาก็ดีขึ้นอย่างก้าวกระโดด

พวกเขาทั้งสามคนกินข้าวกลางวันที่มาดามพอมฟรี์ย์เตรียมไว้ให้อย่างมีความสุข รอนอธิบายว่ามันเป็นอย่างไรที่อยู่ภายใต้การควบคุมของทอม และแฮร์รี่พูดคุยเกี่ยวกับการต่อสู้สองครั้งอย่างละเอียด

เมื่อแฮร์รี่เล่าเรื่องของเขาจบ, เฮอร์ไมโอนี่,โคลินและจินนี่เขามาในวอร์ดของห้องพยาบาล

พวกเขานำข่าวดีกับข่าวร้ายมาบอก, ข่าวดีก็คือดัมเบิลดอร์ให้คะแนนพวกเขาสองร้อยแต้มในมื้อเช้า นี่หมายความว่าชนะการแข่งประจำบ้าน

ข่าวร้ายก็คือการสอบและการแข่งควิดดิชถูกยกเลิกซึ่งนั่นทำให้แฮร์รี่กับเฮอร์ไมโอนี่ผิดหวัง

พวกเขาพูดคุยกันอยู่พักหนึ่งและเมื่ออีวานกำลังจะบอกพวกเขาเกี่ยวกับสมบัติลับ เขาเห็นหนูของรอน เขาไม่สามารถให้ปีเตอร์ เพทติกรูว์รู้เรื่องเหล่านี้ได้

“บอกพวกเรามาอีวาน! นายไปทำอะไรข้างในรูปปั้นของสลิธีริน?” รอนกล่าว

“มันเป็นแค่การจัดการกับบาซิลิสก์อย่างหนึ่ง มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก” อีวานกล่าวขณะมองไปที่หนู, เขาตัดสินใจที่จะเก็บมันเป็นความลับสำหรับตอนนี้

เมื่อเวลามื้อค่ำ, คอร์นีเลียส ฟัดจ์มาที่โรงเรียนพร้อมกับรางวัลและจดหมายอภัยโทษของแฮกริด อีวานขอให้โคลินถ่ายรูปให้กับพวกเขาถ้าเป็นไปได้, เขาทำให้แน่ใจว่าหนูตัวนี้จะต้องอยู่ในจุดที่เห็นได้ชัด

ฟิลช์ถือถ้วยรางวัลอย่างระมัดระวังไปที่ห้องเก็บรางวัลและอีวานรวบรวมรูปถ่ายกับรูปที่อีวานสู้กับบาซิลิสก์ที่โคลินถ่ายที่ห้องนั่งเล่นก่อนที่จะเขียนเรื่องเกี่ยวกับห้องแห่งความลับ

นอกจากจะเป็นบทความในหน้าแรกแล้ว,มันน่าจะถูกเลือกไปตีพิมพ์ในเดรลี่ พรอเฟ็ต

มันจะสมบูรณ์แบบมากถ้าฟัดจ์เอาหนังสือพิมพ์เข้าไปในอัซคาบันให้ซีเรียส แบล็กได้อ่าน มันคงไม่นานนักหรอกที่กระทรวงเวทมนตร์จะได้วุ่นวายกับการหลบหนีของแบล็ก

ฮอกวอตส์กลับคืนสู่ปกติ, พร้อมกับความเปลี่ยนแปลงอีกเล็กน้อย:วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดถูกยกเลิก, ลูเซียส มัลฟอยถูกไล่ออกจากคณะกรรมการโรงเรียน, และเดรโก้ไม่ได้โชว์กร่างเหมือนกับเป็นเจ้าของโรงเรียนอีก เดรโกถูกแทนที่ด้วยใบหน้าที่บูดบึ้งตลอดทั้งวันและเขาดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

หลังจากที่มนเดร็กถูกเก็บเกี่ยวและนักเรียนหลายคนได้รับการรักษา หนังสือพิมพ์ฮอกวอตส์เมจิคก็กลับมามียอดขายเท่าเดิมก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ห้องแห่งความลับ, ตอนนี้อีวานต้องหาสิ่งดึงดูดใหม่ๆมาแทนที่นิยายของล็อคฮาร์ต

เขาตัดสินใจที่จะเขียนบทแนะนำตัวของแฮกริด เนื่องจากเขาถูกเข้าใจผิดเพราะว่าห้องแห่งความลับเมื่อหลายปีก่อน

ในส่วนนวนิยาย, อีวานตัดสินใจที่จะพยายามเขียนนิยายด้วยตัวเอง เขายืมงานเขียนครบชุดของล็อคฮาร์ตมาจากเฮอร์ไมโอนี่และเลียนแบบสไตล์การเขียนของเขาและเขียนหนังสือชื่อ ‘ฉันกับบาซิลิสก์ในฮอกวอตส์’ มันประสบความสำเร็จแบบเกินคาด, แฟนๆหลายคนเขียนจดหมายมาถึงเขาแทบทุกวัน

เพียงแค่กระพริบตา,มันก็ปิดเทอมเสียแล้ว, พวกเขากำลังกลับบ้านโดยรถไฟฮอกวอตส์เอ็กซ์เพรส

อีวาน,แฮร์รี่,รอน,เฮอร์ไมโอนี่,โคลิน,เฟรด,จอร์จและจินนี่อยู่เพียงกลุ่มเดียวในห้องโดยสาร พวกเขาใช้ประโยชน์จากเวลาไม่กี่ชั่วโมงสุดท้ายที่จะใช้เวทมนตร์ เฟรดและจอร์จจุดดอกไม้ไฟที่ยังเหลือของพวกเขา

จินนี่บอกกับพวกเขาว่าเพอร์ซี่กับเพเนโลพีเดทกันอยู่อย่างลับๆ เธอเห็นพวกเขาจูบกันในห้องเรียนในคืนวันคริสต์มาส แต่มันก็อธิบายได้ว่าทำไมอีวานถึงรู้สึกว่าจินนี่กำลังปิดบังอะไรบางอย่างกับเขา

ขณะที่ฮอกวอตส์เอ็กซ์เพรสลดความเร็วลง, แฮร์รี่เขียนเบอร์โทรของบ้านเดอสลีย์ให้ อีวานสงสัยว่าป้าและลุงของแฮร์รี่จะเต็มใจรับสายที่พ่อมดโทรมาหาหรือเปล่า

เมื่อรถไฟเข้าสู่ชานชะลา, อีวานยืนขึ้นเพื่อเอากระเป๋าของเขา, เขาจับที่กระเป๋าเสื้อของเขาว่าน้ำยายังอยู่ในนั้น ในฤดูร้อนนี้เขาจะต้องเรียนรู้วิธีการปิดกั้นความคิดของเขาและวิธีการป้องกันตนเอง เขามีรอยยิ้มที่บิดเบี้ยว ดูเหมือนว่าฤดูร้อนนี้จะมีงานใหญ่ที่ต้องทำ