HPST ตอนที่ 53: บาซิลิสก์คลั่ง

HPST ตอนที่ 53: บาซิลิสก์คลั่ง

แฮร์รี่กับเฮอร์ไมโอนี่ร่ายคาถาออกมาสองสามคาถาแต่พวกมันกระเด้งออกจากเกล็ดของบาซิลิสก์

มีเพียงแค่สเนปเท่านั้นที่ทิ้งรอยแผลไว้บนตัวของมัน, คราบเลือกสีดำสาดกระเซ็นไปที่พื้น บาซิลิสก์เหวี่ยงหางของมันไปฟาดกับกำแพงของห้องนั่งเล่น

เสียงการต่อสู้ครั้งใหญ่ได้ปลุกนักเรียนกริฟฟินดอร์ทุกคน, เหล่านักเรียนวิ่งออกมาจากเตียงของเขา, การแสดงออกบนใบหน้าของพวกเขากลายเป็นตื่นตระหนก

“โอ้ พระเจ้าช่วย!” โคลินขยี้ตา, เขาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าเขา, หลังจากนั้นเขาก็ปิ๊งไอเดีย, เขาหันหลังและวิ่งไปที่เตียงและหยิบกล้องของเขา

“เกิดอะไรขึ้น, เกิดอะไรขึ้นที่นี่?” เพอร์ซี่ถามขณะที่เขาออกมา

ในอีกไม่กี่วินาทีต่อมาตาของเขาแทบจะถลนออกมาจากเบ้า, เขาไม่อยากจะเชื่อกับภาพที่อยู่ตรงหน้าเขา, มันมีงูขนาดยักษ์ในห้องนั่งเล่นเลื้อยอาละวาดอยู่ ปฏิกิริยาของเพอร์ซี่นั้นรวดเร็ว, เขาดึงไม้กายสิทธิ์ของเขาออกมาโดยสัญชาติญาน

แสงสีแดงไปกระทบที่ตัวของบาซิลิสก์แต่ก็เด้งออก

ในอีกมุมหนึ่งของห้องนั่งเล่น, อีวาน,แฮร์รี่, และเฮอร์ไมโอนี่กำลังโจมตีรอนที่ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของทอม ริดเดิ้ล คาถาถูกร่ายออกมาเป็นครั้งเป็นคราว

ริดเดิ้ลดูเหมือนจะรีบร้อนแต่เขาก็ยังสงบอยู่

ริดเดิ้ลพยายามหลบคำสาปที่พุ่งมาหาเขาแต่ไม่สามารถหลบได้ ด้วยการโบกมือง่ายๆของเขาทำให้คาถาสามคาถาที่บินมาหาเขาแตกกระจาย

อีวานหลี่ตาลง

หลังจากอีวานร่ายคาถาสะกดนิ่ง เขาก็ท่องคาถาใหม่ที่ทรงพลังอย่างรวดเร็ว เวทมนต์ค่อยๆรวมตัวอย่างรวดเร็ว คาถานี้สร้างความรู้สึกที่กดดันอย่างมาก, ไม้กายสิทธิ์สร้างแสงสีน้ำเงินอ่อน

“ช่างน่าขันสิ้นดี,แกจะใช้ศาสตร์มืดที่ฉันสอนแกมาโจมตีใส่ฉัน! ฉันก็อยากจะเล่นกับแกต่ออยู่หรอกนะ ถ้ามันไม่ใช่ไม้กายสิทธิ์นี่” ทอมกล่าวขณะที่เขาจ้องไปที่อีวาน

ทันใดนั้นเขาหันไปและพูดมีกี่คำกับบาซิลิสก์

หลังจากที่บาซิลิสก์ได้ยินการเรียกหา มันไม่สนใจการต่อสู้ของมันกับสเนปและพุ่งตรงไปหาอีวาน ปากของมันมีขนาดมหึมา, มันใหญ่พอที่จะกลืนพวกเขาทั้งหมด, เขี้ยวของมันเหมือนกับดาบสีเงิน,บาง,เบา, และเคลือบด้วยพิษ

มันเล็งมาที่พวกเขา,อีวานหยุดคาถาของเขา, และเฮอร์ไมโอนี่ยืนอยู่ด้านหลังเขาอย่างซีดเซียว

ทั้งสองคนรีบหลบ, แต่มันช้าเกินไป, บาซิลิสก์นั้นเร็วมาก

เขากอดเฮอร์ไมโอนี่โดยไม่คิด, หันหลังขอเขาหาบาซิลิสก์, เขาสามารถรู้สึกได้ว่าสาวน้อยในอ้อมอกของเขากำลังสั่นด้วยความกลัว

ในวินาทีต่อมา, แฮร์รี่รีบพุ่งไปหาพวกเขา, ถือเก้าอี้ไม้ไว้ในมือและโยนมันไปที่บาซิลิสก์อย่างแรง

แต่มันก็เปล่าประโยชน์โดยสิ้นเชิง, ความเร็วของบาซิลิสก์ไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย

ขณะที่พวกเขากำลังคิดว่าพวกเขากำลังจะถูกกลืนโดยบาซิลิสก์, สเนปก็มาปรากฏกายอยู่ตรงหน้าพวกเขา

ใบหน้าของเขานั้นบูดบึ้ง, แสงที่ถูกสร้างขึ้นจากไม้กายสิทธิ์ของเขาจ้าขึ้น

ตู้ม!!!!!!!

สเนปชนเข้ากับกำแพง, และหลังจากนั้นล่วงลงมาที่พื้น,เขาถูกย้อมไปด้วยเลือดที่ไหลออกมาจากศรีษะ, เขาถูกน็อคจนหมดสติ!

“ในที่สุดปัญหาก็หมดเสียที ถ้างั้น…….” ริดเดิ้ลดูถูกสเนปที่นอนหมดสติอยู่ที่พื้น

จากการเคลื่อนไหวตอนนี้ของเจ้าบาซิลิสก์, อีวานสามารถบอกได้ว่าคำสาปที่เขาร่ายใส่มันกำลังจะหมดฤทธิ์

หัวใจของอีวานบีบรัดแน่น, ทอม ริดเดิ้ลมีท่าทางว่าเขาจะอ่อนแรงลงตั้งแต่การต่อสู้ก่อนหน้านี้ อีวานตระหนักว่าทอมกำลังจัดการสร้างเวทมนต์จากไม้กายสิทธิ์พักเพื่อใช้เวทมนตร์ที่ทรงพลังแต่ไม้กายสิทธิก็มีขีดจำกัดของมัน

เห็นได้ชัดว่าทอมรู้ตัวแล้วว่าเขามีเวลาไม่มาก ดังนั้นเขาจึงสั่งให้บาซิลิสก์มาฆ่าอีวาน

ขณะที่ทอม ริดเดิ้ลกำลังพูดด้วยเสียงฟ่อคล้ายงูอยู่นั้น, สาวน้อยผมแดงก็วิ่งลงมาจากชั้นบน, นั่นคือจินนี่!

“รอน,นายกำลังทำอะไร?”

เธอดูซีดเซียวและมีสีหน้าที่หวาดกลัวแต่ดวงตาของเธอนั้นเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เธอยังคงสวมใส่ชุดนอนสีชมพูของเธอ, เธอจับไม้กายสิทธิ์ของเธอและเสกคาถาที่แดงที่งูยักษ์

คาถาของเธอไปขัดขว้างการพูดคุยระหว่างริดเดิ้ลกับเจ้าบาซิลิสก์, บาซิลิสก์หลบและตรงไปหาจินนี่

“อย่า!” แฮร์รี่กับเฮอร์ไมโอนี่ตะโกนขึ้นก้วยความหวาดกลัว

อีวานรีบร่ายเวทมนตร์แต่มันก็เปล่าประโยชน์

พวกเขาพยายามจะช่วยเธอ แต่จินนี่อยู่ใกล้กับบาซิลิสก์เกินไป

ขณะที่ทุกคนปิดตาของพวกเขาลงและไม่กล้าที่จะมอง, รอนรีบวิ่งเข้าไปในทันทีและช่วยชีวิตจินนี่

รอนดูเหมือนจะกลับมาเป็นปกติ, หยาดน้ำตาไหลพรากมาจากดวงตาทั้งสองของเขาอย่างกับควบคุมไม่อยู่

“วิ่ง, วิ่งไป, ฉันจะล่อมันเอง, มันเป็นความผิดของฉันที่ไปเชื่อคนอย่างเขา, ฉันไม่น่า…….”

ใบหน้าซีดขาวของรอนเปลี่ยนเป็นใบหน้าเจ็บปวด,ดูเหมือนว่าทอมจะกลับมาควบคุมอีกครั้งหนึ่ง, ไม่นานทอมก็กลับมาควบคุมอีกครั้ง, เขาดูน่ารังเกียจ,หลังจากนั้นเขาเหวี่ยงจินนี่ที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาออก

“เขากลับมาควบคุมได้อย่างคาดไม่ถึง แต่เขายังอ่อนแอเกินไป, ร่างกายของเขาไม่มีพลังชีวิตเหลือมากพอ มันถึงเวลาที่ต้องจบเรื่องตลกไร้สาระนี่ได้แล้ว ฉันจะเป็นตัวแทนของซัลลาซาร์ สลิธีริน, ฉันจะชำระล้างพวกเลือดสีโคลนทั้งหมดในฮอกวอตส์ และเพื่อนๆของเจ้าของร่างกายนี้จะต้องตาย!”

“น่าเสียดาย, แกไม่มีโอกาส ทอม ริดเดิ้ล!”

อีวานถือกล่องดนตรี, มันเป็นอุปกรณ์เวทมนตร์ที่เขาพึ่งสร้างเสร็จเมื่อไม่กี่วันก่อนซึ่งมันบันทึกเสียงไว้

ทันทีที่เขาเปิดมัน มีเสียงร้องของไก่ตัวผู้

ร่างกายขนาดใหญ่ยักษ์ของบาซิลิสก์สั่นอย่างรุนแรงขณะที่มันได้ยินเสียง

มันหวาดกลัว, มันต้องการที่จะหนี, มันไม่ฟังคำสั่งของทอมอีกต่อไป, มันพยายามที่จะกลับไปที่ห้องน้ำ

“ไม่!แก ไอ่เวรเลือดสีโคลนระยำ!” ทอม คำรามเสียงดัง, เขาปีนขึ้นไปบนร่างของบาซิลิสก์, “แกจะต้องเสียใจ ร่างกายของเด็กคนนี้จะอยู่ในห้องแห่งความลับไปตลอดกาล!”

“แกจะเอารอนไปไม่ได้”

ตอนที่บาซิลิสก์พยายามจะเลื้อยหนีจากพวกเขา, แฮร์รี่คว้าไปที่ร่างของรอน, อีวานค้างไปครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะคว้าแฮร์รี่

ในวินาทีต่อมา, เหมือนกับรถแข่ง, พวกเขาถูกดึงออกไปจากห้องนั่งเล่นและหายเข้าไปในท่อมืดๆในห้องน้ำ