บทที่ 42 : ชิงอีโหลว, จิงอู๋มิ่ง, กระบี่เดียวไร้ชีวิต
บทที่ 42 : ชิงอีโหลว, จิงอู๋มิ่ง, กระบี่เดียวไร้ชีวิต
"อะไรนะ!"
ฟงซีฟ่านดวงตาเข้มขึ้น มือคว้าเข้าที่กระบี่ข้างกาย พุ่งตัวออกจากห้องไปในทันที พร้อมกับปิดประตูห้องโถงตามหลังไป ซูเฉินยังไม่คิดอยากให้ใครรู้ตัวตนของเขาในตอนนี้
ในวินาทีนั้นเอง ร่างในชุดงอบสองร่างก็ปรากฏตัวขึ้นในสวน
"เถียนกุยหนง! เจ้ามีคนหนุนหลังอยู่จริงๆ ด้วย!" หนึ่งในนั้นเอ่ยขึ้น
ฉีหยวน!
จากช่องว่างของหน้าต่างในห้องโถง ซูเฉินมองออกไปเห็นคนใส่งอบสองคน และคนที่พูดเมื่อครู่คือฉีหยวนแห่งพรรคเสือดำ
"เจ้าคงเป็นคนที่ฆ่าน้องชายข้าสินะ! ฆ่าน้องข้าแล้วยังจะคิดยึดพรรคเสือดำของข้าอีก ช่างกล้าหาญนัก!" อีกคนจ้องมองเถียนกุยหนง ก่อนจะหันไปทางฟงซีฟ่าน "บาดเจ็บอยู่สินะ! มาวันนี้ถือว่าคุ้มค่าจริง! จะสังหารพวกเจ้าให้สิ้นซากในคราวเดียว!" ชายอีกคนคือ จ้าวเทียนหลง
คนผู้นี้ต้องเป็นจ้าวเทียนหลงแห่งหอพยัคฆ์ดำ ดูท่าข้อมูลตระกูลหลวนจะพลาดไป หลวนเจิ้งสงคงถูกจ้าวเทียนหลงฆ่าแน่ๆ แล้วที่หาเถียนกุยหนงเจอได้เร็วขนาดนี้ เป็นเพราะคนในหกห้อง หรือว่า... ซูเฉินครุ่นคิด
"คนในบ้านอีกคน! ทำไมไม่โผล่หัวออกมา หรือต้องให้ข้าฆ่าพวกมันหมดก่อน เจ้าถึงจะยอมออกมา!" จ้าวเทียนหลงหันไปตะโกนถาม
"อยากพบข้า! เจ้าคงไม่มีโอกาสนั้นแล้ว! จ้าวเทียนหลง เจ้าไม่ธรรมดาเลย แต่เสียดาย เจ้ามาผิดที่!"
"ที่ตั้งของชิงอีโหลว ไม่ใช่ที่ที่เจ้าจะมาได้ตามอำเภอใจ วันนี้ที่นี่จะมีศพเพิ่มอีกสองร่าง!" เสียงเย็นชาของซูเฉินดังออกมาจากในห้อง
สิ้นเสียงพูด!
เอี๊ยด!
ร่างหนึ่งผลักประตูเดินออกมาจากห้องข้างๆ
ชายผู้นั้นมีแผลเป็นสามรอยบนใบหน้า รูปร่างสูงใหญ่ สวมชุดสีเหลืองทอง ที่เอวด้านขวามีกระบี่เสียบอยู่ ด้ามกระบี่หันไปทางซ้าย แววตาเย็นชาไร้ความรู้สึกใดๆ ปรากฏขึ้น!
เพียงแค่เขาปรากฏตัว กลิ่นอายสังหารก็แผ่ซ่านออกมาจนคนเพียงแค่เห็นก็รู้สึกราวกับกำลังจะถูกกระบี่แทงทะลุร่างได้ทุกเมื่อ
จิงอู๋มิ่ง!
ซูเฉินเลือกส่งจิงอู๋มิ่งออกมา จ้าวเทียนหลงฝีมือไม่ธรรมดา ให้จิงอู๋มิ่งจัดการจะได้ไม่ยืดเยื้อ ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่าย
"ชิงอีโหลว? เจ้าเป็นใคร?" รูม่านตาของจ้าวเทียนหลงหดเล็กลง อีกฝ่ายยืนนิ่งแต่มองดูเหมือนกระบี่เล่มหนึ่งที่พร้อมจะพุ่งข้ามระยะห่างมาเสียบทะลุจุดตายของเขาได้ทุกเมื่อ กลิ่นอายที่แผ่ออกมาทำให้ขนลุกชันไปทั้งตัว!
"ชิงอีโหลว, จิงอู๋มิ่ง!" เสียงของจิงอู๋มิ่งเย็นยะเยือก เขาเป็นคนพูดน้อยและรักสันโดษ ชีวิตครึ่งแรกของเขานั้นมอบให้กับซ่างกวนจินหงไปหมดสิ้นแล้ว
"ชิงอีโหลว จิงอู๋มิ่ง พวกเจ้า..." จ้าวเทียนหลงถอดงอบออก ในเมื่อปิดบังไปก็ไร้ประโยชน์ อีกฝ่ายจำเขาได้แล้ว!
พรึ่บ!
ทันทีที่ถอดงอบออก เขาก็ซัดงอบใส่จิงอู๋มิ่งทันที!
วูบ วูบ วูบ!
ภายใต้งอบนั้น มีเข็มเหล็กสีเงินหลายเล่มพุ่งตามออกมา จ้าวเทียนหลงมาจากกลุ่มอิทธิพลมืด การฆ่าคนของเขาไม่เลือกวิธีการ ไม่ว่าจะเป็นอาวุธลับหรือยาพิษเขาก็ใช้หมด
จิงอู๋มิ่งให้ความรู้สึกอันตรายอย่างยิ่ง เขาจึงคิดจะลอบกัดให้บาดเจ็บเพื่อหาทางหนีหรือสังหาร แต่เมื่อเห็นคนในห้อง เขาจึงรู้ว่าต้องทุ่มสุดตัว
ฉึก!
จิงอู๋มิ่งชักกระบี่ออก แสงกระบี่ผ่ากลางงอบจนขาดกระจุย ส่วนเข็มเหล็กที่พุ่งเข้ามาก็ถูกปลายกระบี่ตวัดจนร่วงหล่นลงพื้นหมดสิ้น
"ตาย!"
จ้าวเทียนหลงคำราม พุ่งตัวเข้าหาจิงอู๋มิ่งด้วยพลังลมปราณทั้งหมดที่มี!
ทว่า สิ่งที่เขาเผชิญคือจิงอู๋มิ่ง กระบี่ของเขานั้นเปลี่ยนความซับซ้อนให้เป็นความเรียบง่าย ไม่มีกระบวนท่าที่หรูหราอลังการ ในชั่วพริบตาที่ไม่มีใครมองเห็นกระบี่ของเขา เขาก็ชักกระบี่ที่ซ่อนอยู่แทงออกไป!
พลั่ก!
แสงกระบี่ของจ้าวเทียนหลงหายไป ร่างกายหยุดชะงัก แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง เขาหันมองที่ลำคอของตน มีกระบี่เล่มหนึ่งปักอยู่... กระบี่ของจิงอู๋มิ่ง!
จิงอู๋มิ่งถนัดใช้กระบี่มือซ้าย แม้กระบี่มือขวาจะน่ากลัวกว่า แต่สำหรับจ้าวเทียนหลง เขาไม่จำเป็นต้องใช้ลมปราณภายในด้วยซ้ำ เพียงแค่ขยับมือซ้ายแทงออกไปกระบี่เดียวก็ทะลุคอหอยอีกฝ่ายแล้ว
"เจ้า..." จ้าวเทียนหลงพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง
ฉึก!
จิงอู๋มิ่งชักกระบี่กลับ จ้าวเทียนหลงกุมลำคอตัวเองแล้วล้มลงกับพื้น เลือดสดๆ ไหลนองไปทั่วแผ่นหินปูพื้น
"นี่มัน!" ฉีหยวนที่ยืนดูอยู่ข้างๆ ตกใจจนขวัญหาย อีกฝ่ายยังไม่ได้ขยับตัวด้วยซ้ำ แค่กระบี่เดียวก็ฆ่าจ้าวเทียนหลงได้แล้ว น่ากลัวเกินไป!
ตุ้บ!
เขาคุกเข่าลงกับพื้นทันที "ไว้ชีวิตด้วย! ข้าสามารถช่วยท่านควบคุมพรรคเสือดำได้! ข้ารู้ด้วยว่าใครเป็นคนบอกตัวตนของท่านเถียนให้จ้าวเทียนหลงรู้!"
ในห้อง ซูเฉินขยับตัวเล็กน้อย เขาเองก็สงสัยอยู่ว่าฉีหยวนรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร หากไม่ใช่ฉีหยวน ก็ต้องเป็นคนในหกห้อง... แต่จะเป็นใครกัน?
"เป่ยตงหยวนสินะ!" ซูเฉินเอ่ยจากในห้องด้วยเสียงต่ำ
"อะ... ใช่แล้วขอรับ! เป็นหัวหน้ามือปราบเป่ยตงหยวน จ้าวเทียนหลงที่บรรลุขั้นชำระล้างอวัยวะภายในจนไปเข้าหอพยัคฆ์ดำได้ ก็เพราะเป่ยตงหยวนสนับสนุน! อีกอย่าง รอบนี้เป่ยตงหยวนสั่งให้จ้าวเทียนหลงล่อ ม่อขวงเต้า มาที่เทียนหนาน แต่จ้าวเทียนหลงเองก็ไม่รู้เหตุผลเหมือนกันขอรับ!"
ฉีหยวนก้มหน้าคุกเข่าตัวสั่นงันงกด้วยความกลัว
"เถียนกุยหนง, ฟงซีฟ่าน ข้าฝากเจ้าจัดการเรื่องนี้ที รีบควบคุมพรรคเสือดำให้ได้ แล้วพรุ่งนี้เอาหัวจ้าวเทียนหลงไปพบหลวนเสวี่ยเสีย" ซูเฉินกล่าวจากในห้อง
ฉีหยวนที่ได้ยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจโล่งอกที่ตนไม่ต้องตายแล้ว
"รับบัญชา!" ฟงซีฟ่านและเถียนกุยหนงขานรับ
"ลุกขึ้น แล้วแบกศพไปกับพวกเรา!" เถียนกุยหนงสั่งฉีหยวน