บทที่ 291 พ่อซื้อสโมสรฟุตบอลให้ลูกชายเป็นของเล่น มันคงไม่เกินไปหรอกมั้ง?

หลังจากเอฟเวอร์เฟกต์พลุไฟสุดตระการตาจบลง เสียงจากระบบก็ดังขึ้น

"ติ๊ง!"

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ที่ได้รับชิ้นส่วนสกิล 'ลา โครเกตา' 1 ชิ้น, ชิ้นส่วนสกิล 'สกอร์เปียนคิก' 1 ชิ้น และชิ้นส่วนสกิล 'เพนดูลัม ดริบเบิล' 1 ชิ้น!"

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ที่ได้รับแต้มคุณลักษณะ 5 แต้ม ซึ่งสามารถนำไปจัดสรรให้กับค่าคุณลักษณะที่มีระดับ 0-89 ได้อย่างอิสระ!"

ซุนอวี่รีบเปิดดูหน้าต่างสกิลของตัวเอง และพบว่าสกิล 'ลา โครเกตา' ได้รวบรวมชิ้นส่วนครบและประกอบเป็นสกิลที่สมบูรณ์เรียบร้อยแล้ว!

ส่วนความคืบหน้าของสกิล 'สกอร์เปียนคิก' อยู่ที่ 2/3

และความคืบหน้าของสกิล 'เพนดูลัม ดริบเบิล' อยู่ที่ 2/5

หลังจากฝ่าฟันทำภารกิจมาถึงสามครั้ง ในที่สุดเขาก็ปลดล็อกสกิล 'ลา โครเกตา' ได้สำเร็จ

ถ้าเขาได้สกิลนี้มาครอบครองเมื่อหลายเดือนก่อน ด้วยระดับความสามารถของเขาในตอนนั้น มันก็คงไม่ได้มีประโยชน์อะไรเป็นชิ้นเป็นอันหรอก

แต่ตอนนี้สิ มันต้องมีประโยชน์มหาศาลแน่นอน

ซุนอวี่ค้นพบความจริงข้อหนึ่งว่า เวลาที่ลูกฟุตบอลอยู่กับเท้า การทำให้อีกฝ่ายเดาทางไม่ออกว่าจะกระชากไปทางไหน หรือจะงัดสเต็ปอะไรออกมาใช้ มันก็เป็นความฟินอีกรูปแบบหนึ่งเหมือนกันนะ

มันเป็นความฟินที่แตกต่างจากการส่งลูกตุงตาข่ายอย่างสิ้นเชิงเลยล่ะ!

แถมเขายังมีแต้มคุณลักษณะให้ใช้ฟรี ๆ อีกตั้ง 5 แต้ม!

ซุนอวี่เปิดดูหน้าต่างค่าสถานะของตัวเองทันที

การทำประตู 86, การควบคุมบอล 81, การเลี้ยงบอล 81, การส่งบอลสั้น 81, การส่งบอลยาว 81

การโหม่ง 100, ฟรีคิก 96 (โบนัสสกิล), พลังระเบิด 88, ความเร็ว 86, พละกำลัง 90

การกระโดด 95, ความสมดุล 100, ความอึด 89, การสกัดบอล 71, การสไลด์สกัด 59

สกิล: ดวลเดี่ยวผู้รักษาประตู, บานานาคิก, ยิงไกล, มาร์กเซยเทิร์น, ทุ่มไกลทรงพลัง (ผูกมัดกับมาร์ตินส์), ลา โครเกตา

คะแนนรวม: 85

ความคืบหน้าการฝึกซ้อม: 3/20, แต้มคุณลักษณะคงเหลือ: 5

ซุนอวี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

อัปพลังระเบิด 2 แต้ม และการทำประตูอีก 3 แต้ม!

พลังระเบิด: ขยับจาก 88 เป็น 90!

การทำประตู: ขยับจาก 86 เป็น 89!

ในฐานะศูนย์หน้า พลังระเบิดในการออกตัวถือเป็นหัวใจสำคัญที่สุด

ความสมดุลของร่างกายระดับเต็มหลอด ผนวกกับพลังระเบิดระดับ 90 หมายความว่าเวลาที่เขารับบอลแบบหันหลังให้ประตูในกรอบเขตโทษ แค่พลิกตัวแล้วสับสปีดออกตัว ก็สามารถสลัดเซ็นเตอร์แบ็ก 95% บนโลกใบนี้ให้หลุดเป็นรุ่ยเป็นคราบได้สบาย ๆ แล้ว

ส่วนอีก 3 แต้มที่เอาไปโปะให้การทำประตูก็เพื่อพัฒนาทักษะการสับไกของเขาให้เฉียบคมยิ่งขึ้น

ระยะทำการ 20 ถึง 30 เมตร คือจุดอ่อนของเขามาตลอด แต่เมื่ออัปค่าการทำประตูเพิ่มขึ้น ตอนนี้เขาแทบจะกลายร่างเป็นป้อมปืนใหญ่เคลื่อนที่ได้แล้ว

ภายในระยะ 40 เมตรจากปากประตู ไม่ว่าจะง้างเท้ายิงจากมุมไหน ก็สามารถสร้างความหวาดผวาให้คู่แข่งได้ทั้งนั้น

โมเดลที่ซุนอวี่วาดฝันไว้ให้ตัวเองคือ ศูนย์หน้าตัวเป้าสายพลัง ที่ต้องมีสภาพร่างกายและพละกำลังดุดันระดับทะลุปรอท ส่วนเรื่องเทคนิคแพรวพราวค่อยเอาไว้ทีหลัง

ถึงแม้ในแง่ของความสามารถทางเทคนิค ซุนอวี่จะถูกจัดให้อยู่แค่ในระดับเกือบจะท็อปคลาส แต่ด้วยโบนัสจากสกิลมาร์กเซยเทิร์นและลา โครเกตา เขาก็สามารถงัดลูกเล่นและแพตเทิร์นการเล่นที่หลากหลายมาป่วนคู่แข่งได้มากขึ้นเป็นกอง

หลังจากนั่งพูดคุยสัพเพเหระกับพ่อแม่ในชาตินี้ได้สักพัก ซุนอวี่ก็เริ่มรู้สึกง่วงนอนตาจะปิด

แมตช์วันนี้เขาต้องวิ่งสู้ฟัดบดขยี้กับคู่แข่งตั้งแต่ต้นจนจบ แทบจะไม่มีเวลาให้หยุดพักหายใจเลย

มอยส์ไฟเขียวให้ทีมหยุดพักผ่อนได้หนึ่งวันครึ่ง และซุนอวี่ก็รายงานกุนซือของเขาไปเรียบร้อยแล้วว่า พรุ่งนี้เขาจะติดสอยห้อยตามพ่อจอมงกไปดูงานที่สโมสรเลย์ตัน โอเรียนต์ ซึ่งก็ถือว่าเป็นการพักผ่อนไปในตัว

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น รถหรูของบาร์เนตต์ก็มาจอดเทียบท่าที่หน้าประตูวิลลา

ครอบครัวของซุนอวี่โดยสารเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวของบาร์เนตต์มุ่งหน้าสู่แมนเชสเตอร์ จากหน้าประตูบ้านไปจนถึงสโมสรเลย์ตัน โอเรียนต์ ใช้เวลาเดินทางรวมแล้วแค่สองชั่วโมงเท่านั้น

แมนเชสเตอร์อยู่ห่างจากลอนดอนประมาณ 200 ไมล์ ถ้านั่งรถก็คงใช้เวลาราว ๆ สามชั่วโมง

ภารกิจหลักในวันนี้คือ การทัวร์สนามฝึกซ้อมและสนามเหย้าของสโมสร จากนั้นก็เข้าไปชมเกมการแข่งขันของเลย์ตัน โอเรียนต์ เพื่อเก็บข้อมูลและทำความรู้จักกับสโมสรแห่งนี้ให้ทะลุปรุโปร่ง

นอกจากนี้ พวกเขาก็ยังมีคิวต้องไปตระเวนดูสโมสรเป้าหมายอื่น ๆ อีกสองสามแห่งด้วย

พวกเขาต้องเก็บอาการไว้ให้มิดชิด ห้ามให้ฝั่งคนขายล่วงรู้ถึงความสนใจของพวกเขาเด็ดขาด ไม่งั้นมีหวังโดนโก่งราคาหูฉี่แน่

เรื่องธุรกิจก็แบบนี้แหละ กฎเหล็กคือห้ามทำให้คนขายรู้สึกว่าของของเขามีค่าดั่งทองคำเด็ดขาด

ประมาณสิบโมงเช้า ครอบครัวของซุนอวี่ก็เดินทางมาถึงสโมสรฟุตบอลเลย์ตัน โอเรียนต์

ประธานสโมสรแห่งนี้คือ แบร์รี เฮิร์น ชายชราร่างเล็กผมขาวโพลน แต่กลับดูมีชีวิตชีวาและกระฉับกระเฉงเกินวัย

ปีนี้ แบร์รี เฮิร์น อายุปาเข้าไป 65 ปีแล้ว เขาเป็นนักธุรกิจที่ไต่เต้ามาจากการเป็นโปรโมเตอร์จัดการแข่งขันสนุกเกอร์

ย้อนกลับไปในยุค 70 และ 80 สนุกเกอร์ยังคงเป็นกีฬาเฉพาะกลุ่ม การแข่งขันมักจะจัดขึ้นในสถานที่แคบ ๆ และมืดทึบ ดูเหมือนธุรกิจเล็ก ๆ ที่ไม่ค่อยมีใครให้ความสนใจ

ต่อมา กีฬาชนิดนี้ก็เริ่มถูกนำไปจัดแข่งขันในสถานที่ที่กว้างขวางขึ้น อย่างเช่นโรงละครหรือศูนย์การประชุม และเริ่มมีการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ ด้วยความที่ค่าลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดของกีฬานี้มีราคาถูกแสนถูก สถานีโทรทัศน์หลายช่องจึงมักจะนำมาฉายคั่นเวลาในช่วงที่ไม่มีรายการอื่นที่เหมาะสม ซึ่งนั่นก็ส่งผลดีในการช่วยสร้างฐานผู้ชมให้เติบโตขึ้นเรื่อย ๆ

แบร์รี เฮิร์น แจ้งเกิดในยุคนี้แหละ เขาเปิดบริษัทเอเจนซี จัดการแข่งขัน และปลุกปั้นให้กีฬาสนุกเกอร์กลายเป็นกิจกรรมยามว่างยอดฮิตของชาวอังกฤษได้สำเร็จ

เมื่อสัมผัสได้ว่าวงการสนุกเกอร์เริ่มอิ่มตัวและมาถึงจุดสูงสุดแล้ว แบร์รี เฮิร์น ก็เบนเข็มมาเป็นโปรโมเตอร์จัดแข่งขันชกมวยในสหราชอาณาจักร และตามด้วยกีฬาปาเป้าในเวลาต่อมา

ในปี 1995 เฮิร์น ควักกระเป๋าซื้อสโมสรเลย์ตัน โอเรียนต์ มาด้วยราคาเพียง 5 ปอนด์ถ้วน! ประธานสโมสรคนเก่าเป็นนักธุรกิจที่ไปทำธุรกิจกาแฟในประเทศแถบแอฟริกาที่กำลังตกอยู่ในภาวะสงคราม ในเวลานั้น บ้านเมืองในประเทศนั้นถูกทำลายย่อยยับด้วยไฟสงคราม ประธานคนเก่าก็เลยเป็นหนี้สินล้นพ้นตัว และพยายามจะเลหลังขายเลย์ตัน โอเรียนต์ทิ้งด้วยทุกวิถีทาง

ในตอนนั้น เลย์ตัน โอเรียนต์กำลังระหกระเหินอยู่บนปากเหวของการล้มละลาย เฮิร์น ซึ่งเป็นเศรษฐีเงินถุงเงินถังอยู่แล้ว ก็เข้ามาอุ้มชูสโมสร และพาทีมไต่เต้าจากลีกระดับเจ็ดขึ้นมาผงาดอยู่ในลีกระดับสามได้สำเร็จ

ระหว่างที่เฮิร์นพาสมาชิกครอบครัวซุนอวี่เดินทัวร์สโมสร เขาก็ชวนคุยเรื่องฟุตบอลไปเรื่อยเปื่อย เขาแค่นเสียงเยาะเย้ยพฤติกรรมการใช้เงินแบบสุรุ่ยสุร่ายของกลุ่มทุนอาบูดาบี และเอ่ยปากชื่นชมแนวทางการบริหารสโมสรแบบรัดเข็มขัดของเวนเกอร์ นอกจากนี้ เขายังยกย่องให้แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดเป็นหนึ่งในสโมสรที่ทำการตลาดโปรโมตตัวเองได้เก่งกาจที่สุดอีกด้วย

คุยไปคุยมา เฮิร์นก็วกเข้าประเด็นเรื่องสโมสรฟุตบอลสัญชาติจีนแห่งหนึ่งที่ชอบทำตัวเป็น 'เศรษฐีบ่อน้ำมัน' “พวกนั้นไม่ควรใช้เงินแบบนั้นเลย พวกเขาควรจะเอาเงินไปลงทุนพัฒนาวงการฟุตบอลอย่างจริงจัง มากกว่าจะเอาไปโปรยทิ้งเล่น ๆ ให้กับนักเตะต่างชาติแค่ไม่กี่คน แล้วก็ประเคนค่าเหนื่อยแพงหูฉี่ให้นักเตะแบบไร้เหตุผล นั่นมันวิสัยทัศน์ของพวกสายตาสั้นชัด ๆ!”

เฮิร์นกำลังอารมณ์ดีสุด ๆ เขาเดินนำพาทุกคนไปทัวร์สนามฝึกซ้อมของสโมสร

ต้องยอมรับเลยว่า ชายชราคนนี้บริหารจัดการสโมสรได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยและใส่ใจในทุกรายละเอียดจริง ๆ แม้สนามฝึกซ้อมจะไม่ได้ใหญ่โตโอ่อ่า แต่สิ่งอำนวยความสะดวกก็มีครบครัน ซึ่งพิสูจน์ให้เห็นว่าเขาทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับสโมสรแห่งนี้มากแค่ไหน

ซุนอวี่เดินพลางปรึกษากับซุนป้าไปพลาง “ถ้าเราซื้อสโมสรนี้ เราต้องขยายศูนย์ฝึกเยาวชนให้ได้มาตรฐานระดับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดเลยนะครับ แล้วก็เพิ่มทีมอะคาเดมีเยาวชนเข้าไปอีกหลาย ๆ รุ่นด้วย ถ้าสโมสรในพรีเมียร์ลีกปฏิเสธเด็กคนไหน เราก็สามารถไปกว้านซื้อเพชรเม็ดงามที่ถูกมองข้ามพวกนั้นมาเจียระไนต่อได้สบาย ๆ เลย”

จากนั้นทุกคนก็มุ่งหน้าไปดูสนามเหย้าของเลย์ตัน โอเรียนต์ และความรู้สึกเดียวที่ผุดขึ้นมาในหัวของซุนอวี่ก็คือ 'ความน่าเคารพ'

สนามแห่งนี้ไม่ได้ใหญ่โตอะไรนัก แต่ทั้งผืนหญ้าและอัฒจันทร์ที่นั่งผู้ชมกลับได้รับการดูแลรักษาอย่างดีเยี่ยม

ถึงแม้เลย์ตัน โอเรียนต์จะเป็นเพียงสโมสรในลีกวัน แต่สนามเหย้าแบบนี้ก็สามารถสร้างความรู้สึกผูกพันและเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันให้กับแฟนบอลและนักเตะได้อย่างน่าประทับใจ

คราวนี้ ซุนอวี่เป็นฝ่ายเอ่ยปากถามเฮิร์นเกี่ยวกับงบประมาณในการขยายอัฒจันทร์

คำถามนี้ทำเอาเฮิร์นหันมามองซุนอวี่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสนใจใคร่รู้มากขึ้น

เนื่องจากใกล้จะได้เวลาอาหารกลางวัน เฮิร์นจึงเอ่ยปากชวนทุกคนไปรับประทานอาหารกลางวันร่วมกับเขา

ระหว่างมื้ออาหาร เฮิร์นก็เอ่ยถามซุนป้าเกี่ยวกับแผนการพัฒนาสโมสรในอนาคต

ซุนป้าก็ตอบกลับไปอย่างตรงไปตรงมาว่า ตอนนี้เขากำลังอยู่ในช่วงศึกษาเรียนรู้เกี่ยวกับการบริหารสโมสรฟุตบอลอยู่

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับจิ้งจอกเฒ่าจอมเก๋าอย่างเฮิร์น ใครมีกึ๋นหรือไม่มีกึ๋น แค่มองตาก็รู้ไส้รู้พุงหมดแล้ว

ซุนป้าเองก็รู้ตัวดี จึงเลือกที่จะพูดความจริงออกไปตรง ๆ

เฮิร์นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปถามซุนอวี่ “ถ้าพวกคุณเทกโอเวอร์สโมสรนี้ไป ขั้นตอนต่อไปคุณวางแผนจะทำอะไรบ้างล่ะ?”

ซุนอวี่ได้ทีก็งัดเอาความรู้และประสบการณ์ความสำเร็จจากการทำรายการฟุตบอลในชีวิตก่อนออกมาโชว์พาวเวอร์ทันที “อันดับแรกครับ เราต้องอัดฉีดเม็ดเงินลงทุนในระบบเยาวชนให้มากขึ้น”

“อันดับที่สอง ขยายความจุของสนามเหย้าขึ้นอีกนิดหน่อย เพิ่มที่นั่งให้มากขึ้น แต่จะไม่มีการขึ้นราคาตั๋วเข้าชมเด็ดขาด!”

“อันดับที่สาม จัดกิจกรรมเพื่อกระชับความสัมพันธ์และเพิ่มปฏิสัมพันธ์ระหว่างทีมกับแฟนบอลให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น”

“อันดับที่สี่ เพิ่มงบประมาณในการจ้างแมวมอง เพื่อเสาะหาและดึงตัวนักเตะฝีเท้าดีที่ซ่อนตัวอยู่ทั่วสหราชอาณาจักรมาร่วมทีมครับ”

เฮิร์นพยักหน้ารับอย่างครุ่นคิด ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมา “ขอบคุณพระเจ้า ภารกิจแรกของคุณไม่ใช่การกว้านซื้อนักเตะซูเปอร์สตาร์มาร่วมทีมสินะ!”

ซุนอวี่ข้ามมิติมาจากโลกอนาคตในอีกแปดปีข้างหน้า แถมยังเคยทำงานคลุกคลีอยู่ในวงการฟุตบอลอย่างใกล้ชิด ปกติเขาก็มักจะอัปเดตข่าวสารและศึกษาเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว ดังนั้นการพูดคุยเรื่องแนวทางการบริหารสโมสรจึงเป็นเรื่องกล้วย ๆ สำหรับเขา

ถึงจะไม่เคยกินหมู แต่ก็เคยเห็นหมูวิ่งล่ะวะ จริงไหม?

ในชีวิตก่อน เขาเป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียงในเว็บบอร์ดฟุตบอลพอสมควร ในเรื่องการบริหารสโมสร แม้เขาจะไม่ได้มีไอเดียอะไรที่แหวกแนวหรือปฏิวัติวงการ แต่วิธีการของเขาก็เป็นไปตามมาตรฐานและมีเหตุผลรองรับอย่างแน่นอน

เฮิร์นยิ้มและพูดว่า “พูดกันตามตรงเลยนะ ผมไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินทองอะไรหรอก ดังนั้นผมก็เลยไม่ได้หวังจะกอบโกยกำไรจากการขายสโมสรนี้ ผมแค่ไม่อยากปล่อยสโมสรนี้ให้ตกไปอยู่ในมือของพวกนายทุนหน้าเลือดก็เท่านั้นเอง”

“หลังจากที่ได้สังเกตการณ์และตรวจสอบประวัติของพวกคุณในช่วงหลายวันที่ผ่านมา ผมคิดว่าการขายสโมสรให้พวกคุณน่าจะเป็นทางเลือกที่เหมาะสมที่สุดแล้วล่ะ”

“ผมประเมินมูลค่าทรัพย์สินทั้งหมดของสโมสรแล้ว และผมคิดว่าสี่ล้านปอนด์คือราคาที่ยุติธรรมที่สุด ผมไม่อยากจะโขกสับเอาเปรียบพวกคุณหรอกนะ เพราะนั่นอาจจะส่งผลกระทบทางอ้อมต่อเลย์ตัน โอเรียนต์ในอนาคตได้”

“อายุอานามของผมในตอนนี้ มันไม่เอื้อให้ผมแบกรับภาระงานที่หนักอึ้งได้อีกต่อไปแล้ว ผมจำเป็นต้องวางมือและพักผ่อนบ้าง”

“ถ้าพวกคุณตกลงและไม่มีปัญหาอะไร ผมก็ยินดีที่จะขายสโมสรนี้ให้พวกคุณ แต่ขอร้องล่ะ ช่วยดูแลมันให้ดีด้วยนะ!”

หลังจากเฮิร์นพูดจบ ความเงียบก็เข้าปกคลุมห้องอาหารส่วนตัวไปชั่วขณะ

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าการเจรจาธุรกิจจะจบลงง่ายดายและราบรื่นขนาดนี้

ซุนป้าหันไปมองหน้าซุนอวี่ “ลูก คิดถี่ถ้วนแล้วใช่ไหม?”

ซุนอวี่ยิ้มและพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น “คิดดีแล้วครับพ่อ!”

ซุนป้ารีบยื่นมือขวาไปจับมือกับเฮิร์นทันที “ตกลง ดำเนินการตามนี้เลยครับ!”

นี่คือวันหยุดพักผ่อนที่มีความสุขที่สุดของซุนอวี่นับตั้งแต่เขาข้ามมิติมาเลยก็ว่าได้

พ่อจอมงกของเขาลงทุนซื้อสโมสรฟุตบอลให้เขาเป็นของเล่นชิ้นใหม่เชียวนะ!

ในอีกสิบปีข้างหน้า โลกแห่งฟุตบอลจะเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงแบบก้าวกระโดด และอัตราเงินเฟ้อก็จะพุ่งสูงปรี๊ดจนน่าตกใจ

การได้เป็นเจ้าของสโมสรแบบนี้ ต่อให้เขานั่งงอมืองอเท้าไม่ทำอะไร ปล่อยให้ทีมจมปลักอยู่ในลีกวันต่อไป อีกสิบปีข้างหน้า มูลค่าของสโมสรก็มีสิทธิ์พุ่งทะยานขึ้นไปเป็นสิบเท่าได้สบาย ๆ

ในชีวิตก่อน ซุนอวี่เล่นเกม Football Manager ทุกฤดูกาล เขาไม่ได้เลือกคุมแค่ทีมยักษ์ใหญ่เงินหนาเท่านั้น แต่ยังเคยปั้นทีมจากลีกล่างสุดระดับภูมิภาคให้ผงาดขึ้นมาคว้าแชมป์ได้อีกด้วย

ถึงแม้เขาจะจำรายชื่อนักเตะดาวรุ่งระดับวันเดอร์คิด ในพรีเมียร์ลีกได้ไม่หมดทุกคน แต่เขาก็มั่นใจว่าจะสามารถกว้านซื้อเพชรเม็ดงามมาร่วมทีมได้ไม่น้อยแน่ ๆ

สโมสรแห่งนี้ก็เปรียบเสมือนห่านที่พร้อมจะออกไข่เป็นทองคำให้เขา แล้วจะไม่ให้เขาตื่นเต้นเนื้อเต้นได้ยังไงล่ะ?

ด้วยความปิติยินดีอย่างล้นพ้น ซุนอวี่ถึงขั้นทำลายกฎเหล็กของตัวเอง ด้วยการยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มชนแก้วฉลองกับเฮิร์น พ่อแม่ของเขา และบาร์เนตต์ คนละแก้วเป็นการพิเศษ

เมื่อเห็นซุนอวี่ ผู้ซึ่งปกติแล้วมีระเบียบวินัยในตัวเองขั้นสุดยอด ยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มฉลองแบบนี้ บาร์เนตต์ก็ถึงกับอึ้งจนแทบจะกระโดดลุกจากเก้าอี้เลยทีเดียว

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═