บทที่ 291 ข้าคือเศษซากของยุคสมัยเก่า!

เสียงคำรามของเปลวเพลิงและสายฟ้าดั่งระฆังเตือนภัยครั้งสุดท้าย เปลี่ยนสนามรบทั้งหมดจากอ่าวไปสู่ลานโอริส

ทว่า พวกโจรสลัดกลับงานเข้าอย่างจัง

“อย่าบ้าบิ่นสิ เอส!”

“รัศมีระเบิดมันกว้างเกินไปแล้ว!”

“ถอยออกมาห่างๆ เร็ว!”

โจรสลัดจำนวนนับไม่ถ้วนบาดเจ็บสาหัสจากแรงระเบิด ทหารเรือเองก็ได้รับผลกระทบ แต่จำนวนน้อยกว่าโจรสลัดมาก

อ่าวคือถิ่นของพวกโจรสลัดชัดๆ

“โทษที!”

เอสโค้งขอโทษ

เขาเองก็ไม่อยากใช้ท่าแรงๆ แต่เขาเอาชนะโลยาในการต่อสู้ระยะประชิดไม่ได้จริงๆ เลยต้องพึ่งพลังทำลายล้างเพื่อซื้อเวลา

ผลลัพธ์ถือว่าน่าพอใจทีเดียว

เขาหนีการไล่ล่าของโลยามาได้ชั่วคราว และกลับไปรวมกลุ่มกับจินเบและลูฟี่

“ไปหลบหลังพ่อ!”

จินเบคำรามใส่สองพี่น้อง

เป้าหมายของเขามีเพียงหนึ่งเดียว คือปกป้องความปลอดภัยของหนวดขาว ส่วนเรื่องช่วยตัวประกัน ไม่อยู่ในหัวเขาแล้ว

โลยายืนอยู่บนแท่นปืนใหญ่ เห็นเอสและลูฟี่ไปรวมตัวกับหนวดขาว ก็เลิกไล่ตามชั่วคราว หันมาสังเกตการณ์สนามรบแทน

หนวดขาวเข้าร่วมการต่อสู้อย่างเป็นทางการแล้ว!

ทันทีที่ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกลงมือ ก็แสดงพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัว สองมือคว้าอากาศแล้วกระชากอย่างแรง พื้นดินเอียงกระเท่เร่ทันที!

ไม่สิ ท้องทะเลทั้งแถบกำลังเอียง!

ทั้งทหารเรือและโจรสลัดต่างเสียการทรงพร้อมกัน กลิ้งหลุนๆ ไถลลงไปตามความลาดเอียง หมดสภาพการต่อสู้ไปตามๆ กัน

เมื่อพื้นดินที่เอียงกลับคืนสู่ความสงบ ช่องว่างหลายจุดปรากฏขึ้นในวงล้อมของทหารเรือ พวกโจรสลัดรีบฉวยโอกาสทันที

“บุกไปที่แท่นประหาร!”

นำโดยเหล่ากัปตัน โจรสลัดเปิดฉากโจมตีแท่นประหารจากทั้งสองฝั่ง

หนวดขาวไม่ได้ตามพวกเขาไป เขายกง้าวขึ้น แสงจางๆ รวมตัวกันที่ใบมีด แล้วฟันออกไปข้างหน้า!

“เคร้ง!”

อากาศเต็มไปด้วยรอยแตกร้าว!

ทันใดนั้น คลื่นกระแทกวงกว้างก็พุ่งตรงไปยังป้อมปราการ ทหารเรือทุกคนที่ขวางทางกรีดร้องขณะถูกเป่ากระเด็น

“ครืนนน!”

กองบัญชาการแห่งความยุติธรรมแตกร้าว!

เห็นได้ชัดว่าหนวดขาวจงใจสร้างความเสียหายเป็นวงกว้าง ใช้ชีวิตตัวเองเป็นเหยื่อล่อเพื่อดึงดูดการโจมตีของทหารเรือ ช่วยลดแรงกดดันให้ลูกๆ

ทหารเรือเองก็รู้ทัน แต่ก็ยังตั้งเป้ากำจัดหนวดขาวเป็นอันดับแรก ตราบใดที่ฆ่าหนวดขาวได้ ชัยชนะก็อยู่ในกำมือ

ความเข้าใจที่ตรงกันของทั้งสองฝ่าย!

นอกจากนี้ อาจเพราะเตรียมใจที่จะสละชีวิตไว้แล้ว หนวดขาวแม้จะป่วยหนักแต่กลับมีสภาพร่างกายดีเยี่ยมอย่างเหลือเชื่อ และที่สำคัญที่สุด เขาไม่โดนสควอโด้แทงทะลุอก

เป้าหมายการประหารเปลี่ยนไป ความยากในการเกลี้ยกล่อมก็ต่างกัน ครั้งนี้สควอโด้ไม่ได้หลงกล

“จัดการหนวดขาวซะ!”

นายทหารเรือคำราม พุ่งเข้าใส่หนวดขาวทีละคน แต่ภายใต้พลังของผลกุระ กุระ (สั่นสะเทือน) ยอดผู้เสียชีวิตก็พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

สำหรับสงคราม การตายของพวกเขามีจุดประสงค์เดียว คือเพื่อผลาญพลังกายและสภาพร่างกายของหนวดขาว!

“กลยุทธ์สละเบี้ยสินะ”

โลยาขมวดคิ้ว

หนวดขาวยังไงก็แก่และป่วยหนัก เมื่อพลังกายที่เสียไปและอาการบาดเจ็บสะสมถึงจุดหนึ่ง สถานะด้านลบย่อมปะทุออกมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เมื่อถึงเวลานั้น สามพลเรือเอกที่ร่วมรบอยู่ด้วย จะฉวยโอกาสเผด็จศึกหนวดขาวทันที

นี่คือกลยุทธ์ที่เซ็นโงกุวางไว้

เพื่อโค่นหนวดขาว ความสูญเสียเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

“โอ๊ะ เคลื่อนไหวแล้วแฮะ”

โลยามองไปทางชายฝั่ง

หน่วยแปซิฟิสต้าของเซ็นโตมารุถูกส่งออกมาแล้ว ทั้งหมด 20 ตัว ปิดกั้นทางหนีของโจรสลัด

จากตำแหน่งที่พวกมันอยู่ โจรสลัดที่รวมตัวกันในลานโอริสกลายเป็นเต่าในไห ทางหนีเดียวคือหนีออกทางอ่าว

แต่เรือในอ่าวถูกระเบิดเละเทะไปหมดแล้วจากการระเบิดที่เขากับเอสสร้างขึ้น และอาโอคิจิก็ไม่สามารถแช่แข็งผิวน้ำได้อีก

“ตู้ม!”

ระเบิดรุนแรงเกิดขึ้นด้านหลังกลุ่มโจรสลัด

“คุมะเยอะแยะไปหมด?”

“พวกมันคืออาวุธมนุษย์ของรัฐบาลโลก!”

“จัดการพวกมันซะ!”

การปรากฏตัวของแปซิฟิสต้าสร้างความเสียหายร้ายแรงให้พวกโจรสลัด

หนวดขาวได้ยินเสียงกรีดร้องจากด้านหลัง หัวใจจมดิ่งสู่ก้นบึ้ง จนถึงตอนนี้ ทุกอย่างดำเนินไปในทิศทางที่เลวร้ายที่สุด

เขามองไม่เห็นหนทางชนะ สิ่งเดียวที่ทำได้คือทำลายล้างต่อไป ดึงดูดทหารเรือมารุมล้อมเขาให้มากขึ้น!

“ปัง!”

ง้าวที่เขาเหวี่ยงออกไปถูกเหยียบไว้!

อาคาอินุเหยียบดาบยักษ์ของหนวดขาว ใบหน้าเย็นชา “ถ้าปล่อยให้แกทำตามใจชอบ เกาะนี้คงพังพินาศแน่”

“กุระระระระ งั้นก็ลองปกป้องดูสิ!”

หนวดขาวเบ้ปาก หมัดรวบรวมพลังสั่นสะเทือน

หมัดของอาคาอินุกลายเป็นแมกม่า!

พลังทำลายล้างที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงปะทะกัน!

“ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!”

ระเบิดดังสนั่นรอบตัวทั้งสองไม่ขาดสาย!

บนแท่นประหาร เมื่อเห็นว่าวงล้อมสมบูรณ์และโจรสลัดหมดทางหนีโดยสิ้นเชิง เซ็นโงกุที่มั่นใจในชัยชนะก็ออกคำสั่งเสียงเย็น

“ประหารชีวิตพวกมันเดี๋ยวนี้!”

“ครับ!”

ทหารเพชฌฆาตตวัดดาบ แทงทะลุร่างเหล่ากัปตัน

กัปตันแล้วกัปตันเล่าล้มลง!

เมื่อไวท์ตี้ เบย์ล้มลงบนแท่นประหาร เลือดไหลซึมมุมปากพร้อมรอยยิ้มโล่งใจ ขวัญกำลังใจของพวกโจรสลัดก็แตกสลาย

“เจ๊ไวท์ตี้ เบย์!”

เหล่ากัปตันมองดูกัปตันคนอื่นๆ ตายไปทีละคนอย่างหมดหนทาง และมาร์โก้ คนเดียวที่บินได้ ก็ถูกคิซารุพันธนาการไว้จนดิ้นไม่หลุด

เหมือนความสงบก่อนพายุ สนามรบตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ

“บ้าเอ๊ย!”

โลยาสบถ อยากจะถีบเซ็นโงกุกระเด็นแล้วขึ้นเป็นจอมพลบัญชาการรบเองซะเดี๋ยวนี้

จะรีบประหารหาพระแสงอะไร!

ตราบใดที่ตัวประกันยังมีชีวิต กลุ่มหนวดขาวก็หนีไปไหนไม่ได้ การกวาดล้างให้สิ้นซากเป็นแค่เรื่องของเวลา

ตอนนี้ตัวประกันตายหมดแล้ว กลุ่มหนวดขาวก็แค่ต้องคิดเรื่องหนี ความยากในการจัดการลดลงไปเป็นสิบเท่า

แถมต่อให้การประหารก่อนกำหนดจะทำลายขวัญกำลังใจโจรสลัดได้ แต่มันก็หมายความว่าหนวดขาวจะสู้ได้แบบไม่ต้องพะวงหน้าพะวงหลัง และจะเป็นหนวดขาวในโหมดคลั่งสุดขีดด้วย

“จอมวางแผน”? จอมโง่เง่ามากกว่า!

มีแต่พวกเพื่อนร่วมทีมไม่ได้เรื่องทั้งนั้น!

ใจกลางสนามรบ

หนวดขาวมองไปที่แท่นประหาร หลับตาลงด้วยความเจ็บปวด น้ำตาไหลพราก นึกถึงทุกช่วงเวลาที่ได้รู้จักกับไวท์ตี้ เบย์และคนอื่นๆ

“ลูกๆ ของพ่อ ทุกคน ถอยไปอยู่ข้างหลังพ่อซะ!”

“โธ่เว้ย ไอ้พวกทหารเรือสารเลว!”

พวกโจรสลัดรีบมารวมตัวกันรอบๆ หนวดขาว

สายตาของหนวดขาวลุกโชนดั่งไฟ

“กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ฟังคำสั่งสุดท้ายในฐานะกัปตันของพ่อให้ดี!”

“พ่อจะขอลาพวกเจ้าตรงนี้ ทุกคนต้องกลับโลกใหม่ไปอย่างปลอดภัย ไปซะ ลูกๆ ของพ่อ!”

“พ่อคือเศษซากของยุคสมัยเก่า ไม่มีเรือลำไหนในโลกใหม่ที่จะบรรทุกพ่อได้อีกแล้ว!”

หนวดขาวกำหมัดแน่น ความโศกเศร้าทั้งหมดแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ แขนขวาง้างไปที่เอวซ้าย เส้นเลือดปูดโปน!

“โอ้ววว อ๊ากกกก!!!”

หนวดขาวคำรามก้องด้วยความโกรธแค้น หมัดซัดเต็มแรงใส่อากาศ รอยแตกร้าวนับไม่ถ้วนระเบิดออก!

“ครืนนน!!!”

กองบัญชาการมารีนฟอร์ดสั่นสะเทือนอีกครั้ง รอยแยกขนาดมหึมาเปิดออกที่พื้นดิน ผ่ากองบัญชาการแห่งความยุติธรรมที่มีคำว่า “ความยุติธรรม” สลักอยู่แยกเป็นสองเสี่ยง แม้แต่เมืองด้านหลังก็ได้รับผลกระทบ!

พลังทำลายล้างรุนแรงกว่าแรงสั่นสะเทือนครั้งก่อนๆ เป็นสิบเท่า!

“หนวดขาวคลั่งแล้ว!”

“กองบัญชาการมารีนฟอร์ดกำลังจะถล่ม!”

“อ๊ากกก ช่วยด้วย!”

“พวกเรากำลังจะตกลงไป!”

ลานกว้างถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นๆ เสียงกรีดร้องและขอความช่วยเหลือของทหารเรือดังระงม ต่อหน้าพลังทำลายล้างระดับภัยพิบัติ ความได้เปรียบเรื่องจำนวนไร้ความหมาย

“เข้ามาเลย ทหารเรือ!”

หนวดขาวคำรามลั่น!

รอยแยกกว้างหลายสิบเมตรเปิดออกด้านหลังเขา แยกตัวเขาออกจากลูกน้องและขัดขวางการไล่ล่าของกองทัพหลักทหารเรือ

และในฐานะพ่อ เขาไม่อาจทนเห็นลูกๆ ถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตา ต่อให้ต้องตายในสนามรบ เขาก็จะจมมารีนฟอร์ดลงสู่ก้นทะเล ไปเป็นเพื่อนกับครอบครัวที่ล่วงลับ!

สงครามที่กำลังจะเกิดขึ้นคือ...

หนวดขาวเพียงลำพัง ปะทะ มารีนฟอร์ด!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═