บทที่ 201 แฟนคลับผู้ชายกำลังเป็นเทรนด์

มารีนฟอร์ด ห้องทำงานจอมพล

“เจ้าเด็กนั่นอีกแล้วเหรอ!”

เซ็นโงคุกุมขมับ อาการปวดหัวจี๊ดแล่นขึ้นมา

ก่อนหน้านี้เขาเคยสนใจเด็กสาวผมขาวที่อยู่ข้างกายโลยา ตามรายงานของ การ์ป เด็กสาวที่ชื่อยามาโตะคนนั้นจัดการหัวหน้าหน่วยของ กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ได้ถึงหลายคน

ฝีมือที่น่าทึ่งขนาดนั้นย่อมดึงดูดความสนใจของเขา แต่เขาไม่เคยฝันเลยว่ายามาโตะจะเป็นลูกสาวของ ไคโด!

ไคโดมีลูกสาวด้วยเหรอ?

วาโนะคุนิ ปิดประเทศมาตลอด ทาง กองทัพเรือ ก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับสถานการณ์ภายในของวาโนะคุนิเลยจริงๆ

แต่การที่กองทัพเรือเพิ่งจะมารู้ความลับสำคัญอย่างไคโดมีลูกสาวในตอนนี้ มันช่างไร้ประสิทธิภาพเกินไปแล้ว!

ที่แย่ไปกว่านั้น ลูกสาวไคโดโดนโลยาลักพาตัวมาเป็นลูกน้อง แล้วก็ไปก่อเรื่องวุ่นวายใน โลกใหม่ ทั้งวันทั้งคืน

“บ้าเอ๊ย!”

เจ้าเด็กนั่น ดันปิดบังเรื่องสำคัญขนาดนี้ไว้ได้

คำถามคือ จะแก้ปัญหานี้ยังไง

ลูกสาวไคโด แค่สายเลือดนั้นก็ถือเป็นบาปแล้ว!

“ไปเรียก ซากาซึกิ มา!”

“ครับผม!”

โลกใหม่ พังค์ฮาซาร์ด

เรือเล็กของกองทัพเรือแยกตัวออกจากเรือรบ มุ่งหน้าเข้าฝั่งอย่างรวดเร็ว

มองดูเกาะที่ไร้สิ่งมีชีวิตและควันพิษสีม่วงที่ปกคลุมไปทั่ว ซีซาร์เอามือปิดปาก หัวเราะคิกคักจนปากแทบเบี้ยว

“ชูโรโรโรโร พลังทำลายล้างน่าขนลุกจริงๆ สมกับเป็นอาวุธสังหารที่ท่านซีซาร์คนนี้ประดิษฐ์ขึ้นมา!”

“พูดน้อยๆ ทำงานเยอะๆ!”

โลยาเตือนเสียงเย็น “จำไว้ หน้าที่เดียวของแกคือผลิต SMILE ส่วนงานวิจัยประหลาดๆ ของแก ชั้นไม่สนหรอก แต่ถ้ากล้าอู้งานเมื่อไหร่ ชั้นฆ่าแกแน่!”

“แหม ใครจะกล้าล่ะครับ บอส ผมดำ!”

ซีซาร์ยิ้มเจื่อนๆ

ตอนนี้เขาเป็นลูกน้องของผมดำแล้ว ถ้าต้องเสียร่มโพธิ์ร่มไทรอย่างผมดำไปอีก ชาตินี้คงไม่มีอนาคตแล้วจริงๆ

“ชูโรโรโรโร เจ้าสไลม์เอ๋ย พ่อไม่อยากทำแบบนี้เลยจริงๆ นะ!”

ซีซาร์ยกมือขึ้นด้วยความเสียดาย ทำมือเป็นวงกลมตรงหน้า แล้วปล่อยก๊าซจำนวนมากออกมาจากวงกลมนั้น

“ก๊าซสะเทิน!”

ก๊าซสองชนิดผสมกันอย่างรวดเร็ว เกิดปฏิกิริยาเคมีรุนแรง จนสุดท้ายกลายเป็นก๊าซไร้พิษ แล้วรวมตัวกันพุ่งเข้าสู่ร่างของซีซาร์

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ควันพิษสีม่วงทั่วทั้งเกาะก็หายเกลี้ยง

คณะเดินทางมุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางเกาะ ไม่นานก็มาถึง สถาบันวิจัย แห่งหนึ่ง แต่ที่นี่เคยเกิดการระเบิด เหลือเพียงซากปรักหักพัง

บนเกาะมีสถาบันวิจัยทั้งหมดสามแห่ง ตามการคาดการณ์ของซีซาร์ น่าจะมีแห่งหนึ่งที่ยังคงสภาพดีและไม่ได้รับผลกระทบจากการระเบิด

ซีซาร์เดินนำทาง พลางพูดอย่างระมัดระวัง “บอสผมดำครับ ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ ท็อตโตะแลนด์ บิ๊กมัมขู่ให้ผมผลิตยาขยายร่างยักษ์ แต่การวิจัยยาขยายร่างยักษ์จำเป็นต้องมีหนูทดลอง และเด็กที่ร่างกายยังไม่เจริญเติบโตเต็มที่เหมาะที่สุดสำหรับการทดลอง เรายังต้องทำการทดลองนี้ต่อไหมครับ?”

คำขู่ของบิ๊กมัมเหมือนดาบที่จ่อคอหอยเขาอยู่ แต่การจะทำการวิจัยได้ เขาต้องพึ่งพาโลยาในการลักพาตัวเด็กและปิดข่าวให้เงียบสนิท

สายตาของโลยาเย็นชาขึ้นมาทันที การทดลองกับมนุษย์เป็นสิ่งที่เขารับไม่ได้ที่สุด ถ้าหนูทดลองเป็นอาชญากรชั่วช้า เขายังพอรับได้ แต่เด็กๆ นี่ไม่มีทางเด็ดขาด

“ไม่ต้องสนใจ เดี๋ยวชั้นจะจัดการทางฝั่ง กลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัม เอง”

“ขอบคุณครับ บอสผมดำ!”

ซีซาร์หน้าบานเป็นกระด้ง ตัวเบาหวิวขึ้นมาทันที

นี่แหละสิ่งที่เขาอยากได้ยิน

สถาบันวิจัยแห่งสุดท้ายตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะและอยู่ในสภาพปิดตาย ตอนที่เจ้าหน้าที่อพยพออกจากเกาะ พวกเขาได้ปิดผนึกสถาบันวิจัยแห่งนี้ไว้

“เคร้ง!”

ประกายดาบวูบหนึ่ง แม่กุญแจก็แตกกระจาย

“ซีซาร์ โมเน่”

โลยามองทั้งสองคน “จากนี้ไป พวกแกสองคนรับผิดชอบผลิตผลปีศาจ SMILE ที่นี่ เมื่อกี้ชั้นสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของสิ่งมีชีวิตในสถาบันวิจัย น่าจะเป็นนักโทษที่ถูกทิ้งไว้ พวกแกใช้พวกมันทำงานได้”

“รับทราบครับ/ค่ะ ท่านผมดำ”

ทั้งสองตอบรับอย่างนอบน้อม

“ต่อไป ชั้นมีธุระส่วนตัว พวกแกไปทำหน้าที่ของตัวเองซะ ถ้าขาดเหลืออะไรก็จดรายการมาบอกชั้น”

โลยาพยักหน้าเบาๆ ส่งสัญญาณให้ ลู หยุน ตามเขาไป ผลมังกรฟ้าเทียมเก็บอยู่ที่สถาบันวิจัยแห่งนี้

สิบนาทีต่อมา

ภายใต้การนำทางของลู หยุน ทั้งสองมาถึงห้องเก็บผลปีศาจ ของเลียนแบบที่เขาปรารถนาวางอยู่อย่างเงียบสงบในตู้กระจก

น่าจะใช่นะ!

โลยาจ้องมองผลมังกรฟ้าเทียม ข่มความอยากที่จะกินมันเข้าไป แล้วชักดาบอามากิริออกมา

ตวัดดาบหนึ่งครั้ง!

“เพล้ง!”

ตู้กระจกขาดเป็นสองท่อน

โลยาหยิบผลมังกรฟ้าเทียมขึ้นมา แล้วส่งให้ลู หยุน พร้อมกับดาบอามากิริ

“ลู หยุน รู้วิธีทำแล้วใช่ไหม?”

“ไม่ต้องห่วงค่ะ รุ่นพี่”

ลู หยุน รับดาบและผลไม้ไปอย่างมั่นใจ ระหว่างทางมาที่นี่ เธอเรียนรู้วิธีทำให้สิ่งของกินผลปีศาจจากซีซาร์มาเรียบร้อยแล้ว

“รอสักครู่นะคะ รุ่นพี่”

“อื้ม!”

โลยามองดูสาวแว่นที่กำลังง่วนอยู่กับการทำงาน

เขาคิดมานานแล้ว และสุดท้ายก็ตัดสินใจให้ดาบกินผลมังกรฟ้าเทียม ส่วนตัวเขาจะหาทางเอาความสามารถอื่นแทน

ถ้าเขากินผลมังกรฟ้าเทียมตอนนี้ แล้วในอนาคตไปเจอผลปีศาจสายโรเกียหรือพารามีเซียที่ทรงพลัง เขาจะเอามาใช้เป็นพลังของตัวเองไม่ได้

เทคนิคการให้สิ่งของกินผลปีศาจใช้ได้กับผลสายโซออนเท่านั้น สายพารามีเซียและโรเกียไม่สามารถป้อนให้สิ่งของได้

ดังนั้น การให้ดาบกินผลมังกรฟ้า เขาจะยังหาผลปีศาจอื่นกินได้ ซึ่งจะทำให้เขาเท่ากับมีพลังผลปีศาจสองอย่าง และยังมีพาหนะบินได้ที่ทรงพลัง ช่วยเพิ่มความคล่องตัวได้อย่างมหาศาล!

ยังมีอีกประเด็นที่สำคัญมาก

การตื่นของผลปีศาจ!

ในผลปีศาจสายโซออนจะมีจิตวิญญาณของสัตว์ป่าสิงสถิตอยู่ ซึ่งเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้สิ่งของกินผลสายโซออนได้

เหมือนกับดาบช้างของ สแปนดัม เจ้าหน้าที่ CP9 ที่เป็นดาบกินผลช้างเข้าไป ดาบช้างเล่มนั้นมีสติสัมปชัญญะชัดเจน แถมยังกินอาหารได้ด้วย

ตามที่เวก้าพังค์บอก กุญแจสำคัญของการตื่นของพลังสายโซออนอยู่ที่ว่าผู้ใช้จะควบคุมจิตวิญญาณของผลปีศาจได้หรือไม่

ถ้าล้มเหลว จิตวิญญาณของผลปีศาจจะเข้าครอบงำ

พวก ผู้คุมอสูร คือตัวอย่างของการตื่นที่ล้มเหลว

ถ้าสำเร็จ ผู้ใช้จะเป็นฝ่ายควบคุม และเปลี่ยนจิตวิญญาณของผลปีศาจให้เป็นพลังสัตว์ป่า ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการแปลงร่าง

กรงเล็บและเขี้ยวที่แหลมคมขึ้น ร่างกายมนุษย์ที่มีลักษณะสัตว์ป่ามากขึ้น ล้วนเป็นการปลดปล่อยพลังสัตว์ป่าขั้นสูงสุด

จิตวิญญาณจะเรียกว่าวิญญาณก็ได้!

การสร้างร่างกายเลียนแบบนั้นไม่ยาก แต่การสร้างวิญญาณที่สมบูรณ์แบบนั้นยากราวกับขึ้นสวรรค์

ผลมังกรฟ้าเทียมไม่น่าจะมีจิตวิญญาณที่สมบูรณ์เหมือนผลปีศาจตามธรรมชาติ เหมือนกับผล SMILE ที่มีข้อบกพร่อง

ดังนั้น เป็นไปได้สูงที่มันจะไม่สามารถตื่นขึ้นได้

การตื่นไม่ได้หมายความว่ามีขีดจำกัดสูงสุด

“รุ่นพี่คะ สำเร็จแล้วค่ะ แต่ทางที่ดีรุ่นพี่หยิบมันด้วยตัวเองดีกว่าค่ะ”

“โอเค!”

โลยาเดินไปที่โต๊ะทดลอง มองดูดาบที่ส่องประกายวาววับในสารละลายทดลอง แล้วเอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมา

“โฮกกก~~~”

ตัวดาบสั่นอย่างรุนแรง แสดงอาการต่อต้านควบคุมไม่อยู่

สายตาของโลยาเย็นเยียบ ฮาคิราชันย์ แผ่พุ่งเข้าใส่ตัวดาบ ดาบที่สั่นไหวสงบลงทันที

“ตื่นซะ!”

ดวงตาข้างหนึ่งลืมขึ้นบนตัวดาบ จากนั้นมันก็ยืดขยายและบิดเบี้ยว เปลี่ยนรูปร่างในพริบตาเป็นมังกรยักษ์สีชมพูยาวหลายสิบเมตร บินวนเวียนอยู่บนเพดานห้องทดลอง

เทียบกับขนาดของไคโดตอนแปลงร่างแล้ว มังกรสีชมพูตัวเล็กกว่าเป็นสิบเท่า มันยังเป็นมังกรวัยเยาว์ที่เพิ่งแปลงร่างครั้งแรก

มังกรสีชมพูจ้องมองโลยาอย่างดุร้าย ดูเหมือนจะอดใจไม่ไหว มันอ้าปากกว้างพุ่งเข้ากัดโลยา

“กรรร!”

“ยังซนอยู่นะ แต่ชั้นนี่แหละเจ้านายแก”

สายตาของโลยาเย็นชา เขากระทืบเท้าลงพื้น พริบตาเดียวก็ไปโผล่อยู่เหนือหัวมังกรสีชมพู แล้วค่อยๆ กำหมัดแน่น!

“หมัดราชันย์มาร!”

หมัดเหล็กอันเกรี้ยวกราดที่อัดแน่นด้วย ฮาคิราชันย์ กระแทกเข้าใส่หน้าผากมังกรสีชมพูเต็มแรง ซัดมังกรสีชมพูร่วงกระแทกพื้นทันที

“ตูม!!!”

ห้องทั้งห้องสั่นสะเทือน!

เมื่อฝุ่นควันจางลง มังกรสีชมพูนอนขดตัวร้องครางหงิงๆ ด้วยความเจ็บปวดและน้อยใจ แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและประจบประแจงขณะมองโลยา

“หงิง~~~”

“อึดใช้ได้นี่!”

โลยาเบ้ปาก สมกับเป็นผลมังกรฟ้า หมัดเต็มแรงของเขายังทำมันสลบไม่ได้

โลยาจ้องตาเจ้ามังกรสีชมพู

“จากนี้ไป แกต้องเชื่อฟังชั้น เข้าใจไหม?”

“หงิง!”

มังกรสีชมพูผงกหัวรัวๆ จิตใต้สำนึกมันรู้อยู่แล้วว่าโลยาคือเจ้านาย และยิ่งโดนอัดน่วมขนาดนี้ มันยิ่งเข้าใจแจ่มแจ้งว่าใครใหญ่

“โฮก!”

เจ้าชมพูคำราม ร่างกายหดเล็กลงและบิดเบี้ยวอย่างรวดเร็ว กลับคืนสู่รูปร่างดาบ รูปลักษณ์ของมันเปลี่ยนไปจากเดิมมาก

ตัวดาบกลายเป็นสีชมพู โกร่งดาบมีลักษณะเหมือนหัวมังกรที่กำลังอ้าปากคาบใบดาบไว้ ด้ามดาบมีเกล็ดมังกรสีชมพูละเอียดปกคลุม และปลายด้ามดาบมีพู่ห้อยคล้ายแผงคอมังกร

“นี่มัน ‘ชมพูแมนลี่’ ชัดๆ?”

โลยาลองกวัดแกว่ง ดาบอามากิริ แล้วเก็บเข้าฝักเงียบๆ

ชมพูแมนลี่ ก็ไม่เลวนะ!