บทที่ 5 - นายน้อยหานที่ว่านั่น!
บทที่ 5 - นายน้อยหานที่ว่านั่น!
บทที่ 5 - นายน้อยหานที่ว่านั่น!
"หยุดๆๆ ฉันแต่งงานแล้ว เมื่อกี้ก็แค่ทดสอบดู ปรากฏว่า ตระกูลฉินก็ยังเหมือนเดิม ยังคงไม่เห็นคนตระกูลเย่เป็นคนเลย!!"
"เธอไปทำงานเถอะ ฉันขออาบน้ำก่อน!"
ฉินเฟิงรีบโบกมือขัดจังหวะ จากนั้นก็เห็นเย่เหม่ยอวิ๋นมีสีหน้าผิดหวังแวบหนึ่ง ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องไป!
นี่แหละความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลฉินกับตระกูลเย่!
ผู้หญิงตระกูลเย่ ล้วนมีหน้าที่สืบทอดทายาทให้กับตระกูลฉิน
แต่ว่า แม่ของฉินเฟิงกับพ่อ ไม่ได้เป็นความสัมพันธ์แบบนั้นนะในอดีต!
พ่อรักแม่คนเดียว ไม่เคยมีผู้หญิงคนอื่นเลย
หลังจากที่เย่เหม่ยอวิ๋นออกไป ฉินเฟิงก็เดินไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่
ว่านติ่งกรุ๊ปตั้งอยู่บนชั้นสูงสุด ชั้นที่สามสิบสอง สามารถมองเห็นเมืองหนิงโจวได้เกือบทั้งหมด
วินาทีนี้ จู่ๆ ฉินเฟิงก็มีความรู้สึกราวกับได้เหยียบเมืองหนิงโจวไว้ใต้ฝ่าเท้า
ทว่า มันไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเหนือกว่าแต่อย่างใด
เพราะเขาเคยขึ้นสู่จุดสูงสุด ไปถึงจุดสูงสุดระดับโลกมาแล้ว จุดที่ทำให้ทั้งสิบสองรัฐ อาเซียนตะวันออก และประเทศในยุโรปตะวันตกนับร้อยประเทศต้องยำเกรง!
และทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นตรงหน้า ก็อยู่ในความคาดหมายของเขาแต่แรกแล้ว
"ท่านอาจารย์เคยบอกไว้ว่า ตระกูลฉินจะต้องตามหาฉันเจอแน่ๆ แสดงว่าท่านอาจารย์คงปลีกวิเวกไปอย่างสมบูรณ์แบบแล้วล่ะมั้ง!"
"เขาปู้โจว หรือว่าวัดหานซานนะ?"
แววตาของฉินเฟิงดูลึกล้ำ ทอดสายตามองไปไกล อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้ายิ้มๆ
ตาเฒ่าคนนี้ ช่างอยู่สบายเสียจริง
ในหัวของฉินเฟิงปรากฏภาพชายชราร่างเตี้ย ใบหน้าใจดี แต่แววตากลับแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ขึ้นมาทันที
ใครจะไปคิดล่ะว่า ชายชราธรรมดาๆ คนหนึ่ง
เมื่อสิบปีก่อน จะเป็นถึงทูตมังกรศักดิ์สิทธิ์ที่มีอิทธิพลระดับโลก
ขณะที่ฉินเฟิงกำลังจมอยู่ในภวังค์ความคิด ทันใดนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นจากด้านหลัง
"เข้ามา!"
ฉินเฟิงตอบส่งๆ จุดบุหรี่สูบโดยไม่หันหน้ากลับไปมอง
จากนั้น ประตูก็เปิดออก!
ชายหนุ่มผมหวีเรียบแปล้เดินเข้ามา
ชายหนุ่มหน้าตาถือว่าหล่อเหลา แต่ใบหน้ากลับขาวซีด ดูเหมือนพวกที่ร่างกายถูกบั่นทอนจากสุราและนารี
พอเข้ามา เขาก็มองซ้ายมองขวา สุดท้ายก็หยุดสายตาอยู่ที่ตัวฉินเฟิง
"เอ่อ สวัสดีครับ ผมมาหาผู้ช่วยเย่เหม่ยอวิ๋น เธออยู่ไหมครับ?"
ชายหนุ่มคนนี้ก็คือคุณชายหาน หานตงเจี๋ย!
และยังเป็นผู้รับผิดชอบสาขาย่อยของว่านติ่งกรุ๊ปด้วย
เวลานี้ เขาโค้งคำนับอย่างนอบน้อม ไม่มีมาดหยิ่งยโสเหมือนแต่ก่อนเลย
นั่นก็เพราะว่าห้องนี้คือสำนักงานใหญ่ของว่านติ่ง และยังเป็นห้องทำงานของท่านประธานด้วย
ปกติแล้ว ผู้ช่วยเย่จะทำงานอยู่ที่นี่ เพราะประธานบริษัทไม่เคยปรากฏตัวเลย
"เธอออกไปทำงานข้างนอกน่ะ มีธุระอะไรก็บอกฉันมาเถอะ"
ตอนนั้นเอง ฉินเฟิงก็ค่อยๆ หันกลับมา มองไปยังหานตงเจี๋ย
ตอนแรก หานตงเจี๋ยคิดว่าแผ่นหลังนี้คือบุคคลสำคัญ หรืออาจจะเกี่ยวข้องกับประธานบริษัทลึกลับที่ไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน เขากำลังจะอ้าปากคุยเรื่องการจัดสรรโปรเจกต์อยู่แล้วเชียว!
แต่พอฉินเฟิงหันกลับมา เผยให้เห็นใบหน้า หานตงเจี๋ยก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
เมื่อได้สติ ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและดุร้าย!
"เวรเอ๊ย ฉินเฟิง ไอ้ลูกขยะ แกเข้ามาได้ยังไงวะเนี่ย แถมยังกล้ามาแอบอ้างเป็นคนใหญ่คนโต แกเกือบหลอกฉันได้แล้วนะโว้ย!"
"ใครอนุญาตให้แกเข้ามา รีบไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะสั่งคนมาหักขาแกซะ!"
หานตงเจี๋ยเปลี่ยนท่าทีเป็นหน้ามือเป็นหลังมือ ชี้หน้าด่าทอและข่มขู่ฉินเฟิง
แน่นอนว่าเขาเคยเจอฉินเฟิงมาก่อน เพราะเขาคอยจ้องจะเคลมซูหลานอยู่ตลอดเวลา ถือเป็นหนึ่งในผู้ตามจีบตัวยงเลยก็ว่าได้
ก่อนหน้านี้ก็เคยเยาะเย้ยฉินเฟิงว่าเป็นไอ้พวกไม่ได้เรื่องมานับไม่ถ้วน
ช่วงนี้ยิ่งกดดันตระกูลซูหนักขึ้น อยากให้ไอ้ขยะนี่หย่ากับซูหลาน ถึงตอนนั้น เขาก็จะมีโอกาสแล้ว
อีกอย่าง!
เขารู้มาตั้งนานแล้วว่า ถึงแม้ซูหลานกับฉินเฟิงจะเป็นสามีภรรยากัน แต่มันก็แค่ในนาม
พวกเขายังไม่เคยมีอะไรกันเลย!
ถึงแม้ซูหลานจะอยู่กับไอ้คนไม่ได้เรื่องนี่มาหลายปี แต่ก็ดูออกว่า ในใจซูหลานไม่ได้ยอมรับผู้ชายคนนี้เลย
ก็แค่เพราะความกตัญญู ทำตามคำสั่งเสียของปู่ อย่างน้อยก็ต้องรักษาชีวิตคู่กับฉินเฟิงไว้ให้ครบเจ็ดปี
"ฉันพูด แกไม่ได้ยินเหรอ ที่นี่ใช่ที่ที่แกจะมาได้เหรอ!!"
"ใจกล้าหน้าด้านจริงๆ ยังไม่รีบไสหัวไปอีก!"
หานตงเจี๋ยเห็นฉินเฟิงยังยิ้มระรื่น ก็ยิ่งโกรธจัด
เมื่อกี้เกือบจะโดนไอ้ขยะนี่หลอกเข้าแล้ว ถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
"หึหึ...การที่ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ แกคิดไม่ออกเหรอว่าเพราะอะไร?"
"ตำแหน่งผู้รับผิดชอบสาขาย่อยของว่านติ่งกรุ๊ป แกได้มันมายังไงน้า!"
ฉินเฟิงยิ้มเย็น เสียงหัวเราะนั้นแฝงไปด้วยการเย้ยหยัน!
นั่นยิ่งยั่วโมโหหานตงเจี๋ยเข้าไปอีก!
"ฉินเฟิง แกนี่มันหมูตายไม่กลัวน้ำร้อนลวกจริงๆ กล้ามาปากดีกับฉัน แกมีสิทธิ์อะไรวะ?"
"ไม่ไปใช่ไหม ได้ เดี๋ยวฉันเรียก รปภ. มา หึหึ ถึงตอนนั้น แกอยากจะไป มันก็ไม่ง่ายแล้วนะเว้ย!"
หานตงเจี๋ยทำหน้าเหี้ยม แววตาเย็นชา หันหลังเตรียมจะเรียก รปภ.!
ทว่า ตอนนั้นเอง!
เย่เหม่ยอวิ๋นประคองถ้วยชาเดินเข้ามา รปภ.กลุ่มหนึ่งที่อยู่สองข้างทางก็พากันกรูกันเข้ามาที่หน้าประตูห้องทำงานด้วย!
"พวกนายมาทำอะไรกันที่นี่ ห้องทำงานท่านประธาน ใช่ที่ที่พวกนายจะบุกรุกเข้ามาได้ตามใจชอบเหรอ!"
"ถอยออกไปให้หมด!"
ขณะที่เย่เหม่ยอวิ๋นประคองชาเดินเข้าไป รปภ.ทุกคนก็แหวกทางให้!
โดยเฉพาะหานตงเจี๋ย พอเห็นเย่เหม่ยอวิ๋น ก็รีบโค้งคำนับประจบประแจงทันที!
"ผู้ช่วยเย่ มีคนบุกรุกเข้ามาในห้องทำงานท่านประธานครับ แถมผมยังเป็นคนมาเจอเองด้วย หมอนี่ต้องเข้ามาขโมยความลับทางการค้าแน่ๆ"
"คุณเป็นผู้ช่วย แต่กลับทำงานไม่รัดกุม ถ้าผมเอาเรื่องนี้ไปบอกคุณลุงของผม แล้วเรียกประชุมขึ้นมา ตำแหน่งผู้ช่วยของคุณคงรักษาไว้ไม่ได้แล้วแหละ!"
เดิมทีหานตงเจี๋ยเกรงกลัวเย่เหม่ยอวิ๋นมาก!
เพราะเย่เหม่ยอวิ๋นคือผู้ช่วยของประธานบริษัท!
แต่ทว่า ประธานบริษัทไม่เคยปรากฏตัว ตำแหน่งผู้ช่วยของเธอก็เลยไม่มีอำนาจที่แท้จริง เต็มที่ก็แค่อ่านและอนุมัติเอกสาร ไม่มีอำนาจตัดสินใจ!
ในทางกลับกัน เรื่องเล็กเรื่องใหญ่ในบริษัท กลับเป็นคุณลุงของเขา หานปิ่งเซียน เป็นคนจัดการ
หานตงเจี๋ยเล็งตำแหน่งของเย่เหม่ยอวิ๋นมานานแล้ว
ที่ผ่านมาเอาแต่อดทน วันนี้ ในที่สุดก็สบโอกาสแล้ว
ถือโอกาสนี้ ใส่ร้ายฉินเฟิงไอ้ลูกเขยขยะ แล้วส่งตัวมันเข้าคุก พร้อมกับยัดข้อหาละทิ้งหน้าที่ให้เย่เหม่ยอวิ๋น จนเป็นเหตุให้มีขโมยแอบลักลอบเข้ามาในห้องท่านประธานเพื่อขโมยความลับ
นี่มันยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวชัดๆ!
"หานตงเจี๋ย แกพูดบ้าอะไรน่ะ!"
เย่เหม่ยอวิ๋นเดินเข้ามาในห้องทำงาน วางถ้วยชาลงบนโต๊ะ กำลังจะเอ่ยทักทายฉินเฟิง แต่ตอนนั้นเอง ฉินเฟิงก็ส่งสายตาบอกใบ้มาให้เธอ!
เย่เหม่ยอวิ๋นแม้จะไม่รู้ว่าฉินเฟิงต้องการจะสื่ออะไรกันแน่ แต่ก็พอเดาได้ว่า ฉินเฟิงยังไม่อยากเปิดเผยตัวตนในตอนนี้!
"ผมพูดบ้าๆ งั้นเหรอ? คุณดูสิ ขโมยแอบเข้ามาถึงในห้องท่านประธานแล้ว!"
"คุณเป็นถึงผู้ช่วยท่านประธาน แต่กลับทำเรื่องแค่นี้พลาด คุณยังมีหน้ามาเป็นผู้ช่วยอยู่อีกเหรอ!"
หานตงเจี๋ยยิ้มเย็น เขาส่งข้อความไปหาคุณลุงเรียบร้อยแล้ว!
อีกไม่กี่นาที ก็คงจะมาถึงแล้ว
วันนี้เป็นโอกาสดีจริงๆ จะพลาดไม่ได้เด็ดขาด ตอนนี้เขาแทบจะขอบคุณที่ฉินเฟิงไอ้ลูกขยะนี่โผล่มาเลยด้วยซ้ำ
"หานตงเจี๋ย เรื่องของฉัน ยังไม่ถึงตาคุณมายุ่ง"
"ส่วนขโมยที่คุณพูดถึง คือผู้ชายคนนี้เหรอ คุณต้องรับผิดชอบคำพูดของตัวเองให้ถึงที่สุดนะ!"
เย่เหม่ยอวิ๋นก็ไม่ยอมอ่อนข้อ เธอชี้ไปที่ฉินเฟิง แล้วพูดเสียงเย็นกับหานตงเจี๋ย~
(จบแล้ว)