ตอนที่ 165 ปลูกต้นไม้ 5,000 ต้น!

ตอนที่ 165 ปลูกต้นไม้ 5,000 ต้น!

เขาเปิดร้านค้าและมองดูช่องคุณลักษณะส่วนตัว การขยายช่องคุณลักษณะหนึ่งครั้งสามารถเพิ่มช่องได้ถึง 5 ช่อง ทว่าเงื่อนไขการแลกเปลี่ยนนี่สิ...

【ช่องคุณลักษณะส่วนตัว: แก่นผลึก * 5, หินไอโอไลต์ * 5, หินแสงจันทร์ * 5, หินหยางบริสุทธิ์ * 5, หินออบซิเดียน * 5】

แม้ว่าของเหล่านี้จะสามารถหาได้จากการขุดเหมือง แต่อัตราการดรอปนั้น...

หลัวอวี่ขุดเหมืองมาตั้งนาน เพิ่งจะเคยได้แก่นผลึกมาเพียงแค่ชิ้นเดียว แต่นี่กลับต้องการหินแร่รวมกันถึงยี่สิบห้าก้อน!

ยอมแพ้เลย

หลัวอวี่พับหน้าต่างระบบเก็บไปโดยไม่พูดอะไรอีก เขาตัดสินใจไปตัดต้นไม้ก่อนดีกว่า!

ด้วยความเร็วในการทำงานโดยรวมและพละกำลังมหาศาล เขาจึงตัดไม้ได้อย่างรวดเร็วเหลือเชื่อ เพียงแค่ตวัดขวานสองครั้ง ต้นใบหอมก็โค่นล้มลง

【คุณได้รับ ไม้ * 100, เมล็ดต้นใบหอม * 4】

ต้นใบหอมที่ถูกโค่นอันตรธานหายไปทันที แปรเปลี่ยนเป็นกองไม้และเมล็ดพันธุ์อีก 3 เมล็ด

ผลผลิตไม้เริ่มต้นของต้นใบหอมหนึ่งต้นคือ 60 หน่วย หลัวอวี่เคยปลูกต้นใบหอมรุ่นแรกไว้ 500 ต้น และรุ่นที่สองอีก 1,000 ต้น นั่นหมายความว่าหากเขาตัดต้นไม้พวกนี้ลงทั้งหมด เขาจะได้ไม้มาถึง 60,000 หน่วย

ทว่าด้วยผลของค่าความโชคดี ระดับทักษะการเพาะปลูก และคุณลักษณะนักจัดสวน ทำให้ตัวเลขดังกล่าวพุ่งสูงขึ้นไปถึงราวๆ 100 หน่วยเลยทีเดียว

หลังจากลงแรงตัดไม้อยู่สองชั่วโมง หลัวอวี่ก็จัดการโค่นต้นไม้จนหมดเกลี้ยง รวมเป็นไม้ทั้งหมด 100,000 หน่วย เพียงพอสำหรับสร้างหอคอยธนูได้ถึงสามหลัง

เมื่อมาถึงคุกขัง หลัวอวี่ก็เริ่มลงมือจัดการ เพียงครู่ต่อมา แสงสว่างก็วาบขึ้นรอบๆ คุก พร้อมกับหอคอยธนูระดับ 2 ดาวจำนวนสามหลังที่ปรากฏขึ้นมา

เขาตรวจสอบความเสี่ยงในการหลบหนีของนักโทษ ณ ปัจจุบัน หอคอยธนูระดับ 2 ดาวหนึ่งหลังช่วยลดความเสี่ยงลงได้ 10% ทำให้ตอนนี้เหลือความเสี่ยงในการหลบหนีเพียง 10% เท่านั้น

สำหรับความเสี่ยง 10% ที่เหลือนั้นเขาจะปล่อยทิ้งไว้ก่อน ไว้รอให้มีทรัพยากรเพียงพอค่อยสร้างหอคอยธนูเพิ่ม หรือไม่ก็ค่อยหาวิธีอื่นมาจัดการทีหลัง

เขาก้มมองดูเวลา ตอนนี้เป็นเวลาสี่โมงเย็นแล้ว เหล่านักโทษต่างกำลังทำงานกันอยู่ในเหมืองหิน เสี่ยวจินรับหน้าที่ตัดหิน เสี่ยวคงกำลังตกปลา ส่วนเสี่ยวเตี๋ยก็กำลังเย็บที่นอนและของใช้จิปาถะอื่นๆ

ทุกคนต่างมีหน้าที่ของตนเอง หลัวอวี่จึงมุ่งหน้าไปยังริมทะเลสาบขนาดเล็กเพื่อปลูกต้นไม้อีกครั้ง

ตอนนี้ในอาณาเขตยังคงมีไม้เหลืออยู่อีก 18,000 หน่วย ซึ่งก็เพียงพอที่จะนำไปสร้างสิ่งปลูกสร้างป้องกันอย่างหอคอยธนูและหน้าไม้อัตโนมัติ แต่ถ้าคิดจะสร้างอย่างอื่นด้วยก็คงจะตึงมือไปสักหน่อย

หลัวอวี่ตัดสินใจขยายพื้นที่เพาะปลูกในครั้งนี้ โดยเพิ่มจำนวนต้นใบหอมที่จะปลูกเป็น 5,000 ต้น!

การทำเช่นนี้จะช่วยแก้ปัญหาขาดแคลนไม้ในอาณาเขตได้ในรวดเดียว แถมยังเป็นการเตรียมพร้อมเผื่อว่าจะสร้างรายได้ในช่วงฤดูหนาวได้อีกด้วย

นี่นับว่าเป็นโปรเจกต์ใหญ่ทีเดียว ปัจจุบันระดับทักษะการเพาะปลูกของหลัวอวี่อยู่ที่เลเวล 8 เมื่อบวกกับพละกำลัง ค่าสถานะอื่นๆ คุณลักษณะนักจัดสวน และความเร็วในการทำงานโดยรวมที่บวกเพิ่มถึง 350% ทำให้การปลูกต้นไม้หนึ่งต้นใช้เวลาเพียง 1 นาทีเท่านั้น

เขาสามารถปลูกได้ถึง 60 ต้นในหนึ่งชั่วโมง พยายามเข้าล่ะ!

เสี่ยวคงที่กำลังนั่งตกปลาอยู่ริมทะเลสาบ เห็นเจ้านายของตนกำลังปลูกต้นไม้อย่างขะมักเขม้น เธอจึงทิ้งคันเบ็ดและวิ่งเข้ามาช่วยทันที

เมื่อตะวันลับขอบฟ้า เสี่ยวเตี๋ยก็สังเกตเห็นว่าเจ้านายของตนยังไม่ได้เตรียมอาหารค่ำ เธอเดินออกจากบ้านมาและเห็นทั้งสองกำลังทำงานกันอย่างแข็งขัน เธอจึงฉลาดพอที่จะไปเกณฑ์นักโทษที่มีระดับทักษะการเพาะปลูกสูงๆ มาช่วยงาน

ตัวเธอเองก็ลงมือช่วยเจ้านายปลูกต้นไม้ด้วย และในท้ายที่สุด แม้แต่เสี่ยวจินก็เข้ามาร่วมวงด้วย ครอบครัวเดียวกันก็ต้องร่วมแรงร่วมใจกันสิถึงจะถูก

ซึ่งนั่นช่วยให้งานคืบหน้าไปอย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น

วันนั้น หลัวอวี่และคนอื่นๆ ทานอาหารมื้อลวกๆ แล้วลุยงานกันตั้งแต่บ่ายยันดึกดื่น ในที่สุดก็จัดการปลูกต้นไม้ทั้ง 5,000 ต้นจนเสร็จสมบูรณ์!

ทักษะการเพาะปลูกของเขาพุ่งทะยานขึ้นเป็นเลเวล 10 ส่วนทักษะการเพาะปลูกของเสี่ยวคงนั้นทะลุไปถึงเลเวล 11 แล้วด้วยซ้ำ

เสี่ยวคงมีความเชี่ยวชาญด้านการเพาะปลูกอยู่แล้ว การปลูกต้นไม้ชนิดเดียวกันจึงทำให้เธอได้รับค่าประสบการณ์มากกว่า บางทีนี่อาจจะเป็นพรสวรรค์ติดตัวของเธอก็เป็นได้

เหล่านักโทษที่เหนื่อยล้าแทบขาดใจต่างพากันสลบไสลไปตั้งแต่หัวค่ำ ภายในห้องน้ำกว้างขวาง หลัวอวี่กำลังชำระล้างคราบฝุ่นและความเหนื่อยล้า พลางดื่มด่ำไปกับการนวดผ่อนคลายจากมือนุ่มๆ ของเหล่าสาวหูสัตว์ ก่อนจะผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว

หลัวอวี่ลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ก็พบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียงใหญ่แสนอบอุ่น โดยมีสามสาวแสนน่ารักนอนขนาบอยู่ข้างกาย

เมื่อวานเขาคงจะเหนื่อยล้าเกินไปจนเผลอหลับไป เดาว่าเมื่อคืนเสี่ยวจินคงเป็นคนอุ้มเขากลับมานอนที่ห้อง เขาระบายยิ้มบางๆ ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นและเริ่มต้นวันทำงานวันใหม่

หลังจากทุกคนในครอบครัวทานอาหารเช้ากันเสร็จเรียบร้อย หลัวอวี่ก็เดินไปยังทิศตะวันตกของอาณาเขต กดสร้างรั้วล้อมเล็กๆ ขึ้นมา แล้วลงมือปลูกต้นไม้อสุนีบาตแดง

นี่คือพื้นที่ปลูกต้นไม้อสุนีบาตแดงที่หลัวอวี่วางแผนเอาไว้ เนื่องจากพืชชนิดนี้จะคอยดูดซับพลังงานสายฟ้า หลัวอวี่จึงเลือกปลูกมันให้ห่างออกไปสักหน่อย เพื่อป้องกันไม่ให้สายฟ้าผ่าลงมาสร้างความเสียหายให้กับผืนป่าของเขา

วินาทีที่ลงมือปลูก เขาก็ท่องประโยคหนึ่งในใจเงียบๆ

【ทำงานการโจมตีคริติคอลร้อยเท่า】

【ความคืบหน้าในการเติบโตของไม้อสุนีบาตแดงติดคริติคอล】

ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น ต้นกล้าที่เพิ่งปลูกลงดินก็เติบโตสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียวมันก็แปรสภาพกลายเป็นต้นไม้สีแดงขนาดย่อม ใบและกิ่งก้านของต้นไม้ต้นนี้ล้วนเป็นสีแดงฉาน ดูงดงามสะดุดตาเป็นอย่างยิ่ง

【ไม้อสุนีบาตแดง: ความคืบหน้าการเจริญเติบโตปัจจุบัน 70%】

ต้นไม้ชนิดนี้เติบโตได้ช้ามาก แม้จะได้รับผลจากคริติคอลแล้ว แต่มันก็ยังไม่เติบโตจนเต็มวัย

หลัวอวี่ยังคงเหลือโอกาสติดคริติคอลอยู่อีกสองครั้ง แต่เขาไม่ได้กะจะใช้มันในตอนนี้หรอก เขาย่อมมีวิธีการในแบบของเขาเอง

ก็ต้นไม้อสุนีบาตแดงมันดูดซับสายฟ้าได้ไม่ใช่เหรอ?

งั้นก็จัดสายล่อฟ้าไปเลยสิ

【สายล่อฟ้า: แร่ทองแดง * 1000, ทองคำ * 1000, แร่เงิน * 20000, แกนอสูรวิญญาณ * 1】

ค่าใช้จ่ายในการสร้างสายล่อฟ้าหนึ่งต้นตีเป็นแร่เงินได้ราวๆ 210,000 ชิ้น ซึ่งถือว่าแพงหูฉี่เลยทีเดียว แต่หลัวอวี่อยากจะทดสอบดูว่ามันจะส่งผลต่อการเจริญเติบโตของต้นไม้อสุนีบาตแดงหรือไม่

ถ้ามันได้ผลก็ถือว่าดีไป แต่ถ้าไม่ได้ผลก็ไม่เป็นไร แค่ต่อสายไฟเข้ากับกล่องเก็บประจุไฟฟ้าโดยตรงก็สิ้นเรื่อง

ในเมื่อตอนนี้เพิ่งจะสร้างหอคอยช็อตไฟฟ้าเพิ่มเข้าไป พลังงานสายฟ้ายิ่งมีมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น

เขาซื้อแกนอสูรวิญญาณมาจากโรงประมูล เมื่อกดสร้าง สายล่อฟ้าสีทองอร่ามก็ปรากฏขึ้นที่ยอดต้นไม้ขนาดย่อมทันที

สายล่อฟ้าหนึ่งต้นสามารถดูดซับพลังงานสายฟ้าได้ตามมาตรฐานที่ 300 หน่วยต่อวัน ไว้เขาค่อยกลับมาตรวจสอบผลลัพธ์ในภายหลังก็แล้วกัน

หลังจากจัดการเรื่องนี้เสร็จสิ้น หลัวอวี่ก็มุ่งหน้าไปยังเหมืองเพื่อเริ่มงานขุดแร่

หลัวอวี่ขุดแร่อย่างบ้าคลั่งอยู่หกชั่วโมงเต็ม จนระดับทักษะการขุดเหมืองของเขาทะลุเลเวล 11 เมื่อรู้สึกเหนื่อยล้าทางจิตใจเล็กน้อย เขาจึงยุติการทำเหมืองสำหรับวันนี้ลง

ใช่แล้ว เหนื่อยล้าทางจิตใจ ไม่ใช่ร่างกาย

การก้มหน้าก้มตาทำสิ่งเดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างหนักหน่วงติดต่อกันถึง 6 ชั่วโมง ไม่ว่าใครก็ต้องรู้สึกเหนื่อยล้ากันทั้งนั้นแหละ

ในช่วงเวลาแบบนี้ สิ่งที่จำเป็นที่สุดก็คือความบันเทิงและการพักผ่อนหย่อนใจเพื่อฟื้นฟูสภาพจิตใจ

หากในอาณาเขตไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกด้านความบันเทิงที่เหมาะสม ความเหนื่อยล้าทางจิตใจก็จะไม่ได้รับการบรรเทาอย่างมีประสิทธิภาพ

หากปล่อยสถานการณ์เป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่กี่วันก็คงล้มป่วยได้ง่ายๆ ดังนั้นค่าความบันเทิงจึงเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับอาณาเขต

แน่นอนว่าอาณาเขตของหลัวอวี่มีค่าความบันเทิงเพียงพออยู่แล้ว และกิจกรรมบันเทิงที่เขาเลือกทำในวันนี้ก็คือการว่ายน้ำ

การได้ว่ายน้ำร่วมกับสามสาวแสนน่ารักยังไงล่ะ

ตามหลักเหตุผลแล้ว การว่ายน้ำในฤดูใบไม้ร่วงมักจะทำให้เป็นหวัด แต่เนื่องจากหลัวอวี่ครอบครองคุณลักษณะระดับวีรบุรุษ ขีดจำกัดอุณหภูมิต่ำสุดที่ร่างกายเขาทนรับได้จึงอยู่ที่ -20 องศา

ขีดจำกัดล่างของอุณหภูมิที่มนุษย์ทั่วไปรู้สึกสบายตัวจะอยู่ที่ประมาณ 15°C ทว่าด้วยผลของคุณลักษณะที่เขาได้รับ แม้หลัวอวี่จะไม่ได้สวมเสื้อผ้าเลย ขีดจำกัดอุณหภูมิที่เขาทนได้ก็จะอยู่ที่ -5°C เขาจึงสามารถแหวกว่ายในน้ำเย็นเจี๊ยบได้อย่างสบายๆ โดยไม่ต้องกะพริบตาด้วยซ้ำ

สามสาวแสนน่ารักสวมชุดว่ายน้ำที่หลัวอวี่เตรียมไว้ให้กำลังเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน เมื่อมองดูพวกเธอหยอกล้อเล่นน้ำกัน อารมณ์ของหลัวอวี่ก็เบิกบานขึ้นเรื่อยๆ