ตอนที่ 163 ชัยชนะ! ค่าสถานะอันทรงพลังของเชลยโจรสลัด

ตอนที่ 163 ชัยชนะ! ค่าสถานะอันทรงพลังของเชลยโจรสลัด

ตาเดียวแผดเสียงด้วยความเดือดดาล

เหลืออีกเพียงยี่สิบเมตร!

โจรสลัดเก้าคนสุดท้ายถึงกับสัมผัสได้ว่าตัวเองกำลังจะเข้าสู่สายหมอก ชัยชนะดูเหมือนจะอยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่แล้วจู่ๆ เสียงแหวกอากาศอันรุนแรงก็ดังสะท้อนออกมาจากในหมอก

"ฟิ้ว!"

หอกที่หมุนควงด้วยความเร็วสูงพุ่งทะยานออกมา เจาะทะลุร่างเหยี่ยวดำตัวหนึ่งไปอย่างจัง และโจรสลัดที่อยู่บนหลังของมันก็ถูกเสียบทะลุไปด้วยเช่นกัน

หลังจากสังหารไปสองชีวิต หอกยังคงพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยความเร็วที่ไม่ลดละ

เมื่อเห็นอานุภาพของหอกเล่มนี้ โจรสลัดแปดคนที่เหลือต่างก็รู้สึกหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ

"นั่นใช่ฝีมือมนุษย์จริงๆ เหรอ?"

"แม้แต่ท่านกัปตันผู้ล่วงลับที่มีพละกำลังถึง 150 ก็ยังขว้างหอกแบบนั้นไม่ได้เลยไม่ใช่รึไง?"

"เราควรจะบุกต่อไปดีไหม? มันยังมีความหมายอะไรอยู่อีกหรือเปล่า?"

ความหวาดกลัวแผ่ซ่านไปในใจของทุกคน และเพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่พวกเขาจะพุ่งเข้าสู่สายหมอก พวกเขาก็บังคับเหยี่ยวดำให้หันหัวกลับและบินเชิดขึ้นสู่ท้องฟ้าตามสัญชาตญาณ

พวกเขาไม่กล้าบุกเข้าไปในหมอกอีกต่อไป ขาดความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับตัวตนที่สามารถขว้างหอกอันทรงพลังเช่นนี้ได้

ความหวาดกลัวมักทำให้คนเราสูญเสียสติสัมปชัญญะ ซึ่งรังแต่จะเร่งให้พวกเขาพบกับจุดจบเร็วขึ้น

การเลือกที่จะบินเชิดขึ้น ย่อมหมายถึงการเปิดเผยส่วนท้องของเหยี่ยวดำ

"ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว..."

ห่าลูกธนูพุ่งทะยานเข้าใส่เหยี่ยวดำที่เหลือทั้งหมด

ลูกธนูนำวิถีความร้อนผสานกับละอองเกสรของผีเสื้อมายา ในที่สุดก็ส่งผลรุนแรงเกินกว่าที่เหล่าเหยี่ยวดำจะรับไหว พวกมันทั้งหมดเริ่มร่วงหล่นลงมา

"ปัง ปัง ปัง ปัง..."

เหยี่ยวดำและโจรสลัดกลุ่มสุดท้ายร่วงหล่นลงมากระแทกพื้น

"เงิน เงิน ข้าต้องการเงินมากกว่านี้!!"

ตาเดียวกรีดร้อง และทันทีที่เขาพูดจบ ขวานหินเล่มหนึ่งก็พุ่งเจาะกลางหน้าผากของเขา

【คำเตือน: กลุ่มโจรสลัดถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น ขอแสดงความยินดีที่คุณสามารถขับไล่การโจมตีครั้งนี้ได้สำเร็จ】

【คำเตือน: คุณได้สังหารหัวหน้ากลุ่มโจรสลัดสายลมดำ ความเกลียดชังที่กลุ่มโจรสลัดมีต่อคุณเพิ่มสูงขึ้น】

【คุณได้รับรางวัลจากการต่อสู้: แต้มคุณลักษณะอิสระ +15 แต้ม】

เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือน หลัวอวี่ก็ถอนหายใจเบาๆ การป้องกันในอาณาเขตของเขายังคงไม่แข็งแกร่งพอ หากเขาไม่ได้ข่มขวัญพวกโจรสลัดจนหนีเตลิดไปในวินาทีสุดท้าย พวกมันก็คงจะบุกทะลวงเข้ามาในหมอกได้สำเร็จ

นี่คือสิ่งที่เขาไม่อยากให้เกิดขึ้น เขาหวังว่ายูนิตศัตรูทั้งหมดจะไม่มีแม้แต่ความสามารถที่จะบุกเข้ามาในหมอกได้

"เสี่ยวเตี๋ย ไปปลุกเสี่ยวคงกับเสี่ยวจินเถอะ พวกเราจะลงไปดูข้างล่างกัน"

"ได้เลย"

เสี่ยวเตี๋ยขานรับด้วยน้ำเสียงหวานใส ขณะที่หลัวอวี่กระโดดลงจากระเบียงและค่อยๆ เดินตรงไปยังประตูหิน

เขาไม่ลืมที่จะอัปเกรดแต้มคุณลักษณะที่เพิ่งได้รับมา

ด้วยแต้มคุณลักษณะ 15 แต้ม เขาสามารถเพิ่มค่าสถานะทั้งห้าด้านได้ด้านละ 3 แต้ม ส่วนค่าโชคนั้นไม่สามารถเพิ่มได้ด้วยแต้มคุณลักษณะ มันสามารถเพิ่มได้ด้วยวิธีพิเศษบางอย่างเท่านั้น

ช่วงเวลาหลังจากนั้นหมดไปกับการปฐมพยาบาลและรวบรวมเชลยรวมถึงเหยี่ยวดำที่ยังไม่ตายสนิท เก็บกวาดของที่ได้จากสงคราม โยนศพโจรสลัดเข้าเตาเผา และชำแหละซากสัตว์เพื่อนำมาเป็นอาหาร

เขายุ่งวุ่นวายตั้งแต่รุ่งสางตอนที่เกิดการโจมตี จนกระทั่งถึงตอนเที่ยง ถึงได้จัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น หลัวอวี่อาบน้ำชำระล้างร่างกายและนั่งทานอาหารกลางวันอย่างสบายใจ

เขาต้องยอมรับเลยว่าของที่ได้จากสงครามครั้งนี้เกินความคาดหมายของเขาไปมาก

จากยูนิตที่เข้าโจมตี 40 ยูนิต เขาได้รับทองคำ 10,000 เหรียญ มรกต 14,000 เม็ด เงิน 50,000 เหรียญ เครื่องประดับชิ้นเล็กๆ 20 ชิ้น อาวุธเย็นทั่วไป 40 ชิ้น และหน้าไม้ 32 คัน

พวกโจรสลัดนี่รวยชะมัด!

รวยอู้ฟู่จริงๆ!

นอกจากนี้ เขายังจับโจรสลัดเป็นๆ ได้อีก 6 คน เป็นชาย 3 คนและหญิง 3 คน

สิ่งที่ทำให้หลัวอวี่ประหลาดใจคือค่าสถานะของพวกเขา

ค่าสถานะทั้งสามด้านของเชลยทั้ง 6 คนนี้ ล้วนอยู่ที่ 100 แต้ม ในจำนวนนั้น โจรสลัดหญิงที่ชื่อว่า งูขาว มีพละกำลัง 130 ความว่องไว 135 และร่างกาย 136

ที่น่าทึ่งยิ่งกว่าคือตาเดียวเองก็ยังไม่ตาย ถึงแม้กะโหลกศีรษะจะถูกผ่าเปิดออก แต่พลังชีวิตของเขากลับเหนียวแน่นอย่างเหลือเชื่อ หลัวอวี่จึงสามารถช่วยชีวิตเขาไว้ได้

ค่าสถานะของตาเดียวนั้นน่าประทับใจยิ่งกว่างูขาวเสียอีก: พละกำลัง 147 ความว่องไว 120 และร่างกาย 155

บอกตามตรง ค่าสถานะของโจรสลัดระดับหัวกะทิเหล่านี้ค่อนข้างน่ากลัวทีเดียว แค่คนเดียวบุกโจมตีก็สามารถกวาดล้างฐานที่มั่นที่มีคะแนนประเมินราวๆ 4,000 ลงได้อย่างราบคาบ

เชลยที่มีค่าสถานะสูงส่งเช่นนี้ ย่อมขายได้ในราคาสูงลิ่วแน่นอน ต่อให้ไม่ขาย พวกเขาก็สามารถกลายเป็นดาวเด่นในลานประลองและทำเงินได้อย่างมหาศาล!

โจรสลัดนี่เป็นกลุ่มที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

หลังอาหารกลางวัน หลัวอวี่เดินตรงไปยังลานฝึกสัตว์

ในขณะนี้ เหยี่ยวดำที่บาดเจ็บตัวหนึ่งกำลังนอนอยู่บนกองฟาง เมื่อมองไปที่เหยี่ยวดำที่มีขนาดใหญ่เท่าลูกวัว แววตาของหลัวอวี่ก็ฉายแววเอ็นดู

นี่คือเหยี่ยวดำเพียงตัวเดียวที่รอดชีวิตมาได้ เขาจะต้องฝึกมันให้เชื่องให้จงได้

เขาเดินเข้าไปหาเหยี่ยวดำและยื่นมือออกไป

【คุณใช้งานทักษะการฝึกสัตว์】

【คุณฝึกเหยี่ยวดำได้สำเร็จด้วยโอกาส 68%】

สำเร็จในครั้งเดียว!

ด้วยค่าความงาม ค่าโชค ระดับการฝึกสัตว์ ตำแหน่งนายเหนือหัวแห่งสรรพสัตว์ และปัจจัยอื่นๆ รวมกัน ทำให้เขาสามารถฝึกสัตว์ระดับเหล็กได้ในครั้งเดียว!

【เหยี่ยวดำเพศผู้โตเต็มวัย สติปัญญาระดับกลาง: พละกำลัง 31 ร่างกาย 35 ความว่องไว 48】

ค่าสถานะถือว่าไม่เลวเลย ที่สำคัญคือมันสามารถบรรทุกคนได้ ซึ่งน่าประทับใจมาก นี่คือสัตว์เลี้ยงบินได้ที่หาได้ยากและจะเป็นประโยชน์อย่างมากสำหรับภารกิจทหารรับจ้างในอนาคต

เหยี่ยวดำที่ถูกฝึกจนเชื่องแล้วพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้น มันอยากจะเอาหัวถูไถแขนของหลัวอวี่อย่างออดอ้อน แต่มันบาดเจ็บสาหัสและต้องสะดุ้งด้วยความเจ็บปวดทุกครั้งที่ขยับตัว

หลัวอวี่ยิ้มบางๆ ลูบหัวเหยี่ยวดำและตั้งชื่อให้มันว่า แอร์ฟอร์ซวัน หรือเรียกสั้นๆ ว่า แอร์วัน

แอร์วันดูมีความสุขมากกับชื่อของมัน หลัวอวี่คลิกไปที่หน้าต่างสถานะของมันและเริ่มใช้เงินเพื่อเพิ่มแต้มคุณลักษณะให้มันอย่างบ้าคลั่ง

หลังจากดำเนินการไปชุดใหญ่...

【แอร์ฟอร์ซวัน: พละกำลัง 100 ความว่องไว 100 ร่างกาย 100】

ทันใดนั้น แอร์วันก็กลับมากระปรี้กระเปร่า มันกระพือปีกและบินวนไปรอบๆ อาการบาดเจ็บสาหัสของมันกลายเป็นเพียงบาดแผลเล็กน้อยที่ไม่สำคัญอีกต่อไป

"แอร์วัน ตั้งแต่นี้ไป เวลาแกว่างๆ ก็คอยบินลาดตระเวนบนท้องฟ้านะ ลองดูว่ามีปลาตัวใหญ่ กระต่าย หรืออะไรทำนองนั้นในอาณาเขตบ้างไหม ล่าแล้วเอามาให้ฉัน เข้าใจไหม?"

แอร์วันส่งเสียงร้องเจี๊ยกๆ สองครั้งอย่างแจ่มใส และเริ่มปฏิบัติตามคำสั่งอย่างซื่อสัตย์ทันที

สัตว์ที่มีสติปัญญาระดับกลางไม่ได้มีความสามารถในการตัดสินใจด้วยตัวเองมากนัก แต่การทำตามคำสั่งแบบเครื่องจักรกลนั้นไม่ใช่ปัญหาสำหรับพวกมัน

หลัวอวี่ยิ้มบางๆ ขณะที่กำลังจะมุ่งหน้าไปที่เหมือง จู่ๆ ข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้น

【คำเตือน: เนื่องจากมีการคุมขังเชลยที่มีค่าสถานะสูง ความเสี่ยงในการหลบหนีของคุกสุดหรูจึงเพิ่มขึ้น】

【ความเสี่ยงในการหลบหนีปัจจุบัน: 50%】

ความเสี่ยงในการหลบหนี 50% ทำให้หลัวอวี่สะดุ้ง แน่นอนว่าค่าสถานะของโจรสลัดพวกนี้น่าเกรงขามมาก

ในอนาคต กลุ่มโจรสลัดอาจจะมาโจมตีอีก และความเสี่ยงในการหลบหนีระดับนี้อาจจะกลายเป็นเรื่องปกติ หลัวอวี่ไม่ได้กังวลเรื่องปัญหาความปลอดภัยที่จะเกิดขึ้นจากการหลบหนี แต่เขากังวลเรื่องการสูญเสียเงินมากกว่า

หากเกิดการหลบหนีขึ้น นักโทษที่หลบหนีจะถูกหอคอยธนูและหอคอยช็อตไฟฟ้าสังหารทันที ซึ่งนั่นจะทำให้สูญเสียเงินจำนวนมหาศาล

เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือน หลัวอวี่ก็เริ่มครุ่นคิด

การสร้างคุกสุดหรูในตอนนี้เป็นเรื่องที่ไม่น่าเป็นไปได้ มันมีราคาแพงเกินไป และมันก็ช่วยลดความเสี่ยงในการหลบหนีได้เพียง 20% เท่านั้น เขาอาจจะอัปเกรดคุกในภายหลัง แต่ไม่ใช่ตอนนี้

มันเป็นเพียงการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ไม่ใช่การแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ

เขาต้องพิจารณาในด้านอื่นๆ

เขาจะลดความเสี่ยงในการหลบหนีได้อย่างไร?

เมื่อคลิกไปที่หน้าการก่อสร้างและลองเลื่อนดู หลัวอวี่ก็เห็นไอเทมชิ้นเล็กๆ ชิ้นหนึ่ง และดวงตาของเขาก็สว่างวาบขึ้นมาทันที