ตอนที่ 155 ลานประลองกาแล็กซี

ตอนที่ 155 ลานประลองกาแล็กซี

เริ่มแรกคือการสูบน้ำออก จากนั้นจึงถมด้วยดินโคลน ทราย และก้อนหิน คนนับร้อยทำงานกันอย่างขะมักเขม้นตลอดทั้งวัน ในที่สุดก็ถมคูน้ำจนเต็ม!

หลังจากส่งพวกเชลยกลับเข้าห้องขัง หลัวอวี่ก็เดินไปยังพื้นที่ว่างทางทิศตะวันตกและเปิดหน้าต่างการก่อสร้างขึ้นมา

เขากดสร้างอย่างไม่ลังเล

แสงสว่างวาบปรากฏขึ้นตรงหน้า ก่อนที่สิ่งก่อสร้างทรงกลมอันงดงามจะค่อยๆ เผยโฉมออกมาให้เห็น

รูปแบบโดยรวมของลานประลองดูคล้ายคลึงกับโคลอสเซียมในยุคโรมันโบราณ ทว่าไม่ได้มีขนาดใหญ่โตเท่า โดยมีพื้นที่เพียงแค่ 60 * 60 เมตรเท่านั้น

ผู้ชมจะรับชมผ่านระบบออนไลน์ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องสร้างพื้นที่รองรับคนจำนวนมาก ขนาดเท่านี้ถือว่ากำลังพอดีแล้ว

【ลานประลองสุดหรู: สถานที่สำหรับให้เชลย สัตว์ และอื่นๆ ต่อสู้กัน ความสวยงาม +10, สุขอนามัย +10, ความบันเทิง +20】

【แจ้งเตือน: คุณได้รับสิทธิ์ในการลงทะเบียนเป็นโฮสต์ในช่องลานประลองแล้ว】

【แจ้งเตือน: คุณได้สร้างสิ่งอำนวยความสะดวกด้านความบันเทิงขนาดใหญ่ เนื่องจากได้รับอิทธิพลจากค่าความบันเทิง คุณลักษณะทั้งหมดของคุณ +2】

เมื่อมองดูลานประลองสุดหรูตรงหน้า หลัวอวี่ก็รู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก เขายังไม่รีบร้อนอ่านรายละเอียดอย่างถี่ถ้วนนัก เนื่องจากตอนนี้ลานประลองทั้งหมดยังตั้งอยู่นอกกำแพง เขาจึงต้องขยายแนวกำแพงออกไปเสียก่อน

ยังมีอิฐหินเหลืออยู่อีกจำนวนหนึ่ง หลังจากจัดการไปครู่หนึ่ง กำแพงก็ถูกขยายออกไปทางทิศตะวันตกอีกครั้ง โอบล้อมลานประลองสุดหรูเอาไว้ด้านในอย่างสมบูรณ์

หลัวอวี่รื้อหน้าไม้อัตโนมัติสี่ตัวออกมาจากค่ายกลโจมตี และนำไปติดตั้งไว้บนกำแพงเพื่อเพิ่มพลังป้องกัน

เสร็จสิ้นเรียบร้อย

เมื่อเดินเข้าไปในลานประลอง หลัวอวี่ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันป่าเถื่อนและดุเดือดที่แผ่ซ่านออกมา มันทำเอาเลือดในกายของเขาพลุ่งพล่านจนอยากจะพุ่งเข้าไปต่อสู้กับใครสักคน

นี่แหละคือความรู้สึกที่เขาต้องการ

【ลานประลองสุดหรู: เมื่อทำการต่อสู้ จะมีโอกาส 30% ที่จะได้รับแต้มคุณลักษณะ และมีโอกาส 0.3% ที่จะได้รับคุณลักษณะส่วนตัว เมื่อรับชม ผู้ชมจะมีโอกาส 5% ที่จะได้รับแต้มคุณลักษณะ】

【เมื่อมีการต่อสู้ใดๆ เกิดขึ้นในลานประลอง เจ้าของลานประลองจะมีโอกาส 60% ที่จะได้รับแต้มคุณลักษณะ ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดหรือกำลังทำอะไรอยู่ก็ตาม】

นี่คือข้อได้เปรียบของลานประลองสุดหรู โดยทั่วไปแล้ว โอกาส 2% ที่จะได้รับแต้มคุณลักษณะจากการรับชมนั้นถือว่าดีมากแล้ว แต่ลานประลองสุดหรูกลับให้ถึง 5%

ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะเจ้าของ หลัวอวี่มีโอกาสถึง 60% ที่จะได้รับแต้มตราบใดที่มีการต่อสู้เกิดขึ้นในลานประลอง ซึ่งถือว่าเป็นโอกาสที่สูงเอามากๆ

แต้มคุณลักษณะ แม้จะแค่ 1 หรือ 2 แต้ม แต่เมื่อสะสมไปเรื่อยๆ มันก็จะเพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาล

หลัวอวี่พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ เขาตั้งใจว่าจะเริ่มต้นประเดิมสนามในคืนนี้เลย

หลังจากทานอาหารค่ำเสร็จ เขาก็กดเข้าไปยังหน้าต่างลานประลองของระบบ

【ลงทะเบียนโฮสต์ลานประลอง: จำเป็นต้องมีสิ่งก่อสร้างลานประลองในอาณาเขต มีระดับลานประลองส่วนตัวตั้งแต่ระดับเหล็กดำขึ้นไป และต้องชำระแร่เงินจำนวน 100,000 ชิ้น】

【คุณมีคุณสมบัติครบถ้วน คุณต้องการชำระแร่เงินเพื่อลงทะเบียนหรือไม่?】

หลัวอวี่กดยืนยัน และข้อความแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาทันที: 【โปรดตั้งชื่อลานประลองของคุณ】

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลัวอวี่ก็ตั้งชื่อมันว่า "ลานประลองกาแล็กซี"

ชื่อนั้นจำเป็นต้องเรียบง่ายและสื่อความหมายได้โดยตรง เขาไม่ได้อยากได้ชื่อที่ฟังดูหรูหราอลังการอะไรนักหรอก ขอแค่สื่อถึงลานประลองสัตว์ได้ตรงๆ ก็พอ

【ประกาศโลก: มนุษย์นิรนามได้ก่อตั้งลานประลองกาแล็กซี ผู้เข้าร่วมการทดสอบสามารถไปยังช่องลานประลองเพื่อรับชมได้ คุณมีโอกาสได้รับแต้มคุณลักษณะและเพิ่มค่าความบันเทิงในขณะที่รับชม】

นี่คือประกาศโลกที่ระบบส่งออกไป และผลลัพธ์ของมันก็ดีกว่าการตะโกนในช่องแชตโลกมากนัก มันจุดชนวนให้เกิดการสนทนาขึ้นในทันที

ทุกคนเริ่มแห่กันเข้ามาในห้อง

ห้องนี้แท้จริงแล้วคือภาพจำลองของลานประลองสัตว์สุดหรูในฐานของหลัวอวี่ ทุกคนที่เข้ามาในห้องจะมีที่นั่งเป็นของตัวเอง และที่นั่งเสมือนจริงเหล่านี้ก็อยู่ค่อนข้างสูง ลานประลองสุดหรูแห่งนี้สามารถจุคนได้ถึง 10,000 ที่นั่ง

สิ่งมีชีวิต 10,000 คนเฝ้ารอชมพร้อมกันจากบนอัฒจันทร์ และที่น่าอัศจรรย์ก็คือ แม้ตำแหน่งที่นั่งของแต่ละคนจะแตกต่างกัน บางคนอยู่สูง บางคนอยู่ต่ำ แต่ภาพที่มองเห็นกลับเหมือนกันทุกประการ

ในพริบตา ลานประลองทั้งแห่งก็คึกคักขึ้นมา โลกแห่งเต๋าสวรรค์รวมตัวกันเป็นกลุ่มเป็นก้อน โอกาสที่จะได้เห็นการรวมตัวกันครั้งใหญ่ขนาดนี้นั้นหาได้ยากยิ่ง

"ว้าว เศรษฐีคนไหนสร้างลานประลองสุดหรูแห่งนี้ขึ้นมาเนี่ย? โคตรสวยเลย!"

"เศรษฐีอยู่ที่ไหน? ข้าอยากเจอเขาจัง!"

"หึ ดูจากชื่อแล้ว เศรษฐีคนนี้น่าจะมาจากทางช้างเผือกของเราแน่ๆ"

"ช่างเรื่องทางช้างเผือกหรือที่นั่งอะไรนั่นเถอะ ทำไมยังไม่มีการแสดงอีก? รีบๆ เริ่มสักทีสิวะ! ลุยเลย!"

ที่นั่ง 10,000 ที่ถูกจับจองจนเต็มในชั่วพริบตา หลัวอวี่ไม่คาดคิดว่าคนจะแห่กันมาเร็วขนาดนี้ จึงทำให้เขาตั้งตัวไม่ทันเล็กน้อย

【ลานประลองที่คุณดำเนินการมีผู้เข้าชมเต็มความจุ ได้รับรางวัล: แต้มคุณลักษณะอิสระ +2 (ถึงขีดจำกัดรายวันแล้ว)】

เมื่อมองดูคน 10,000 คนในห้อง หลัวอวี่ก็รู้ว่าเขาต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว

เขาหันไปมองเสี่ยวจินที่อยู่ข้างๆ แล้วพูดว่า "ไปจับเชลยชายมาสักคนแล้วโยนลงไปในลานประลองที"

เสี่ยวจินหัวเราะคิกคัก "ในที่สุดก็จะเริ่มแล้วเหรอคะ?"

"นายท่าน ข้าก็อยากเข้าไปสู้ด้วยเหมือนกัน ส่งข้าออกไปจากฝั่งของสัตว์ได้ไหมเจ้าคะ?"

หลัวอวี่กลอกตาบน เธอช่างรู้ตัวดีเสียจริงที่มองว่าตัวเองเป็นสัตว์ แต่คนอื่นเขาไม่ได้มองเธอแบบนั้นน่ะสิ!

และเขาจะปล่อยให้สาวหูสัตว์ที่นอนเคียงข้างเขาไปต่อสู้คลุกวงในได้ยังไงกัน?

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยจำนวนคนที่มากมายในห้อง ประกอบกับรูปร่างหน้าตาที่น่ารักของเสี่ยวจิน รับรองได้เลยว่าจะต้องมีคำพูดหยาบคายและแทะโลมหลุดออกมานับไม่ถ้วนตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มสู้ และหลัวอวี่ก็คงจะถูกล้อเลียนไปพร้อมกับเธอด้วย

เพื่อเงินแค่นิดหน่อย มันไม่คุ้มเอาเสียเลย ไม่คุ้มจริงๆ

เขาพูดอย่างหงุดหงิด "พวกเธอไม่ต้องลงไปสู้เลย รีบไปจัดการได้แล้ว"

"ค่า!"

เสี่ยวจินขานรับและรีบเดินตรงไปยังคุกทันที

ครู่ต่อมา ประตูบานใหญ่ของลานประลองก็ค่อยๆ เปิดออก ชนพื้นเมืองที่ดูแข็งแกร่งคนหนึ่งเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า บนใบหน้าของเขามีร่องรอยของความหวาดกลัวปรากฏอยู่

ทันทีที่เขาปรากฏตัว เสียงในห้องก็ดังสนั่นหวั่นไหว ทุกคนต่างโห่ร้องและเร่งเร้าให้รีบนำสัตว์ออกมาเพื่อเริ่มการต่อสู้โดยเร็ว

หลัวอวี่เองก็รู้ดีว่าการยื้อเวลาต่อไปนั้นไร้ความหมาย เขาจึงนำหมูป่าที่ถูกฝึกไว้ก่อนหน้านี้ออกมาทันที

ภายในลานประลอง หมูป่าส่งเสียงคำรามในลำคอ

ในสถานการณ์ปกติ สัตว์ที่ถูกฝึกให้เชื่องแล้วจะไม่เป็นฝ่ายเข้าโจมตีเชลยก่อน แต่ลานประลองนั้นเป็นสิ่งก่อสร้างพิเศษ ภายในสถานที่แห่งนี้ สิ่งมีชีวิตทั้งหมดจะเกิดความกระหายเลือด และสัญชาตญาณดิบของสัตว์ที่มีระดับสติปัญญาต่ำกว่าขั้นกลางจะถูกกระตุ้นขึ้นมา ทำให้พวกมันอาจถึงขั้นโจมตีเจ้าของได้เลย

และก็เป็นไปตามคาด เสียงคำรามของหมูป่ายักษ์ดุดันขึ้นกว่าเดิม แม้ว่าเชลยชายจะหวาดกลัว แต่ท้ายที่สุดแล้วเขาก็เป็นถึงนักรบชนพื้นเมืองที่ผ่านการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมานับครั้งไม่ถ้วน เขาจึงตั้งท่าเตรียมพร้อมรับมือในทันที

"โฮก!"

หมูป่ายักษ์คำรามลั่นและพุ่งทะยานเข้าใส่โดยตรง ส่วนเชลยชายก็ตะโกนก้อง ไม่ยอมถอยหนีหรือหลบหลีกแม้แต่น้อย!

"ปัง! ปัง!"

หมูป่ายักษ์พุ่งชนเชลยเข้าอย่างจัง และเชลยชายก็ปล่อยหมัดซัดเข้าที่หัวของหมูป่าอย่างรุนแรงเช่นกัน

หากนี่เป็นบนโลก ผู้ชายวัยผู้ใหญ่ที่มีแต่มือเปล่าคงไม่มีทางเอาชนะหมูป่าตัวใหญ่ขนาดนี้ได้แน่ ทว่าในโลกแห่งเต๋าสวรรค์ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนขึ้นอยู่กับค่าคุณลักษณะ

ตราบใดที่คุณมีค่าคุณลักษณะสูงพอ ต่อให้เป็นโลลิวัยเจ็ดแปดขวบก็สามารถต่อยช้างให้ตายคาที่ได้

ความแข็งแกร่งของเชลยชายดูเหมือนจะสูสีกับหมูป่ายักษ์ แม้ว่าเขาจะถูกหมูป่าพุ่งชนจนกระเด็นลอยละลิ่ว แต่หมัดนั้นก็ทำเอาหมูป่าถึงกับมึนงงไปชั่วขณะ

"เยี่ยม!"

"เอาเลย! สู้มันๆ! อัดมันเข้าไป!"

"หมูป่าตัวนี้โง่ชะมัด กัดมันสิ ขวิดก้นมันเลย!"