บทที่ 230 - ทูตสวรรค์นักรบ! หอกศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง!
บทที่ 230 - ทูตสวรรค์นักรบ! หอกศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง!
บทที่ 230 - ทูตสวรรค์นักรบ! หอกศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง!
ธงราชันย์มนุษย์มีจิตวิญญาณสถิตอยู่!
จ้าวเจิ้งคาดเดาเรื่องนี้เอาไว้แล้ว
จิตวิญญาณดวงนี้น่าจะเป็นเศษเสี้ยววิญญาณ แต่ถึงแม้จะเป็นเพียงเศษเสี้ยววิญญาณ มันก็ต้องแข็งแกร่งอย่างไร้ขอบเขตแน่ๆ!
ธงราชันย์มนุษย์เชียวนะ!
ของวิเศษสูงสุดของเผ่ามนุษย์ และเป็นหนึ่งในของวิเศษที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่ามนุษย์ด้วย!
ตราบใดที่มันยังอยู่ เผ่ามนุษย์จะไม่มีวันดับสูญ และจะคงอยู่ตลอดไป!
"รับปากเขา! ธงดารา ของวิเศษสูงสุดของเผ่ามนุษย์! ต้องนำกลับมาให้ได้! หากมีมัน ข้าจะสามารถช่วยเจ้า ช่วยชีวิตเผ่าพันธุ์ทุกคนในโลกนี้ได้!"
นี่คือความตั้งใจของวิญญาณที่สถิตอยู่ในธงราชันย์มนุษย์
เห็นได้ชัดว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกเยวียนนี้ หรือพูดอีกอย่างคือสิ่งที่จ้าวเจิ้งเห็น มันก็เห็นด้วยเช่นกัน และมันก็มีความคิดที่จะช่วยเหลือเผ่ามนุษย์นับไม่ถ้วนในโลกเยวียนนี้ด้วย
สำหรับเรื่องนี้จ้าวเจิ้งย่อมต้องเห็นด้วยอย่างแน่นอน
แค่ขึ้นไปต่อสู้บนลานประลองมนุษย์เท่านั้น แม้จะกลายเป็นเป้าสายตาให้คนอื่นดู แต่เพื่อช่วยเหลือพี่น้องร่วมเผ่าพันธุ์นับไม่ถ้วนในโลกใบนี้ สำหรับจ้าวเจิ้งแล้ว มันก็คุ้มค่า!
ยิ่งไปกว่านั้น...
การขึ้นไปบนนั้น เขาสามารถฆ่าคนได้!
ฆ่าพวกสุนัขรับใช้ที่ทำร้ายเผ่ามนุษย์ให้หมดสิ้น!
รวมไปถึง...
จ้าวเจิ้งหลุบตาลง รวมไปถึงราชาปักษาและราชาเหมันต์ที่อยู่ตรงหน้านี้ด้วย!
ตลอดจน...
ราชาทั้งแปดร้อยคนที่ลงมายังโลกเยวียนทั้งหมด!
"นี่เป็นโอกาสที่ท่านมอบให้ข้าด้วยตัวเองเลยนะ!"
บนใบหน้าของจ้าวเจิ้งเผยให้เห็นความรู้สึกขอบคุณเพียงเล็กน้อย
"ไปเถอะ! ข้ารอคอยที่จะได้เห็นฝีมือของเจ้า!"
ราชาปักษาเอ่ยขึ้น
เขาหยิบหอกยาวที่มีสนิมเกาะอยู่บ้างแต่เปล่งประกายสีทองอร่ามส่งให้จ้าวเจิ้ง
"นี่คือของล้ำค่าของเผ่าชาวสวรรค์ของข้า และเป็นของล้ำค่าที่อดีตมหาทูตสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดของเผ่าข้าเคยใช้เมื่อครั้งยังเป็นเผ่ามนุษย์ มันจะช่วยให้เจ้าแข็งแกร่งขึ้นได้!"
จ้าวเจิ้งรับหอกสีทองที่เต็มไปด้วยสนิมนี้มา
บางที ของล้ำค่าที่ว่านี้อาจจะมีปัญหาใหญ่ซ่อนอยู่ แต่จ้าวเจิ้งก็ไม่สนใจ
เมื่อจ้าวเจิ้งหันหลังกลับ ธงราชันย์มนุษย์ก็สาดแสงเรืองรองลงบนหอกที่เต็มไปด้วยสนิมนี้อย่างเงียบเชียบ
"อืม..."
มีเสียงพึมพำที่เก่าแก่และอ่อนแรงดังแว่วมา ปกคลุมไปด้วยพลังของธงราชันย์มนุษย์
จากนั้นเสียงนี้ก็เงียบหายไปอย่างรวดเร็ว
แต่จ้าวเจิ้งสัมผัสได้ในทันทีว่า หอกที่เดิมทีแปลกหน้าและไม่มีความเชื่อมโยงใดๆ กับเขาเลย ในพริบตานั้นก็ราวกับมีความเชื่อมโยงที่เบาบางเกิดขึ้น
วิ้ง...
ต่อมา
ภาพเบื้องหน้าของจ้าวเจิ้งก็เปลี่ยนไป ราวกับว่าเขาได้เข้าไปอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่สว่างไสวไปด้วยแสงสีทองและเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์!
ภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์นี้ มีทูตสวรรค์ที่มีปีกงอกอยู่บนหลังเต้นรำไปมาอย่างสง่างาม ราวกับภูติน้อยที่ไร้ความกังวลใดๆ!
รวมถึงมีทูตสวรรค์ที่มีรูปร่างงดงามและใบหน้าสวยงามเดินไปมาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ด้วย
นี่คือดินแดนที่ศักดิ์สิทธิ์และเงียบสงบ!
ที่ใจกลางดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ มีพระราชวังขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่
พระราชวังต่างๆ ตั้งเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ แต่ละพระราชวังดูเหมือนจะมีมหาทูตสวรรค์ที่ทรงพลังสูงสุดนั่งประจำการอยู่ ภาพสะท้อนของพวกเขาปรากฏขึ้นที่ด้านนอกพระราชวัง ความศักดิ์สิทธิ์และแสงสว่างของพวกเขาสาดส่องไปทั่วทั้งดินแดนศักดิ์สิทธิ์!
มหาทูตสวรรค์ที่ดูแก่ชราแต่กลับทรงพลังอย่างยิ่งตนหนึ่ง ในมือของเขาถือหอกที่เปล่งแสงสีทองและแหลมคมอย่างหาที่เปรียบมิได้!
หอกเล่มนี้ เหมือนกับหอกที่จ้าวเจิ้งได้รับมาไม่มีผิดเพี้ยน!
มหาทูตสวรรค์ที่แก่ชราผู้นี้ ก็คือเจ้าของหอกเล่มนี้!
เขายิ่งใหญ่และทรงพลัง แววตาที่แก่ชราเต็มไปด้วยภูมิปัญญา ราวกับมองทะลุทุกสรรพสิ่ง และเขาก็มองมาที่จ้าวเจิ้ง
จู่ๆ แววตานั้นก็หม่นหมองลง ราวกับมีความรู้สึกผิดจางๆ
จากนั้น
ทิวทัศน์ตรงหน้าของจ้าวเจิ้งก็เปลี่ยนไป ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ศักดิ์สิทธิ์และสงบสุขที่สุดแห่งนี้กลับถูกแทนที่ด้วยสีเลือดและความมืดมิด มีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวนับไม่ถ้วนตกลงมายังดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้!
มหาทูตสวรรค์แต่ละตนพุ่งตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า และเริ่มเข่นฆ่ากับตัวตนที่ตกลงมาเหล่านั้น!
ทูตสวรรค์ที่แก่ชราผู้นี้ ก็พุ่งตัวออกไปเช่นกัน ถึงแม้ทูตสวรรค์ทั้งหมดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้จะล่าถอยอย่างต่อเนื่อง แต่ทูตสวรรค์ทั้งหมดก็ยังคงต่อสู้อยู่!
จนกระทั่ง...
มีแสงสว่างจางๆ แผ่ซ่านลงมา ราวกับดวงอาทิตย์ที่สาดส่องไปทั่วโลกนับร้อยล้านใบ!
การต่อสู้ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ ก็หยุดชะงักลง!
"ไม่!"
แต่ในเวลานั้น ก็มีเสียงคำรามด้วยความไม่ยินยอมดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า แม้ทูตสวรรค์นับไม่ถ้วนจะหยุดต่อต้าน แต่ก็ยังมีร่างที่เต็มไปด้วยเจตจำนงการต่อสู้พุ่งออกไปข้างหน้าเพื่อเข่นฆ่าต่อไป!
มหาทูตสวรรค์ที่แก่ชราผู้นี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น!
เขาเข่นฆ่าเหล่าเทพมารที่น่าสะพรึงกลัวจนร่างกายชุ่มโชกไปด้วยเลือด จนกระทั่งเลือดหยดสุดท้ายไหลออกจากร่าง จึงล้มลงข้างหลังด้วยความไม่ยินยอม!
"ทูตสวรรค์นักรบ เกิดมาเพื่อต่อสู้ ตายเพื่อการต่อสู้! ร่างกายของเผ่ามนุษย์ล้มลงได้ แต่กระดูกสันหลังและเจตจำนง จะล้มลงไม่ได้!"
"พวกเจ้า..."
"สมควรตายนัก!"
……
ตูม!
มหาทูตสวรรค์ที่แก่ชราผู้นี้ล้มลงบนพื้นของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดังสนั่น
เขาเปล่งเสียงคำรามด้วยความไม่ยินยอมเป็นครั้งสุดท้าย ราวกับกำลังคำรามใส่แสงสว่างที่เจิดจ้าดั่งดวงอาทิตย์นั้น และราวกับกำลังคำรามใส่ทูตสวรรค์ทุกคนที่หยุดต่อต้าน
แต่ท้ายที่สุด
เขาก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งใดได้ ทำได้เพียงจากไปอย่างไม่ยินยอม!
"ผู้มาเยือนในภายหลัง จงอย่าลืมความอัปยศนี้! แม้จะยากลำบากเพียงใด เพื่อพี่น้องร่วมเผ่าพันธุ์ เพื่อพี่น้องร่วมชาติ ก็ต้องต่อสู้ต่อไป ต้องต่อสู้ต่อไปนะ!"
เจตจำนงสุดท้ายของเขา ดังก้องอยู่ในจิตสำนึกของจ้าวเจิ้ง
เขาหลับตาลง หอกในมือที่ถูกย้อมด้วยเลือด ซึ่งเดิมทีจมดิ่งลงสู่ความเงียบงันและเสียหายไปบ้างแล้วนั้น จู่ๆ ก็แผ่เจตจำนงการต่อสู้ที่พุ่งสูงเสียดฟ้าออกมา
วิ้ง...
หอกเล่มนี้กลายร่างเป็นชายชราที่ดูเข้มแข็งเหมือนกับมหาทูตสวรรค์ชราผู้นั้น และปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าจ้าวเจิ้ง
"พวกเราต่อสู้จนถึงวินาทีสุดท้าย แต่พวกเขาต่างหากที่หันหลังให้เผ่าพันธุ์! ข้าไม่ยินยอม ข้าถูกปิดผนึกมานานหลายร้อยล้านปี ต้องเปื้อนเลือดของเผ่ามนุษย์มากมาย! ข้ายินดีปกป้องเจ้า เพื่อไถ่บาปในอดีต!"
ชายชราผู้นี้ คือจิตวิญญาณของหอกเล่มนี้
เขาเอ่ยกับจ้าวเจิ้งด้วยสีหน้าหนักอึ้ง เมื่อพูดจบ เขาก็กลับคืนร่างเป็นหอกสีทองอร่ามอีกครั้ง
ในช่วงหลายร้อยล้านปีที่ผ่านมา สติปัญญาของเขาถูกปิดกั้น หรือพูดอีกอย่างคือตกอยู่ในสภาวะของการเข่นฆ่าและบ้าคลั่ง ถูกเหล่าทูตสวรรค์ที่หันหลังให้เผ่ามนุษย์และเปลี่ยนไปเข้าร่วมฝ่ายเทพมารหลอกใช้ ให้ไปฆ่าฟันอย่างบ้าคลั่ง!
ตัวของเขา ต้องเปื้อนเลือดของเผ่ามนุษย์มานับไม่ถ้วนจริงๆ!
สำหรับเขาแล้ว นี่คือความสิ้นหวัง ความไม่ยินยอม และความโกรธแค้นอย่างที่สุด
วันนี้เพราะธงราชันย์มนุษย์ ของวิเศษสูงสุดของเผ่ามนุษย์ ตัวตนอันยิ่งใหญ่ของเผ่ามนุษย์ในตำนานได้ปลุกเขาให้ตื่นขึ้น เขาจะใช้พลังทั้งหมดที่มี เพื่อไถ่บาปทั้งหมดในระยะเวลานับร้อยล้านปีที่ผ่านมา!
จ้าวเจิ้ง...
คือคนที่เขาเลือก!
ไม่มีอะไรผิดพลาด!
ธงราชันย์มนุษย์เป็นตัวแทนเจตจำนงของราชันย์มนุษย์!
เจตจำนงของราชันย์มนุษย์ได้เลือกเด็กหนุ่มผู้นี้ เขาก็สมควรที่จะเลือกปกป้องเพื่อทำตามเจตจำนงของราชันย์มนุษย์!
"นี่ไม่ใช่ความผิดของท่าน!"
จ้าวเจิ้งเอ่ยเบาๆ
ไม่ต้องลังเลอะไรอีก เขายื่นมือออกไปคว้าหอกเล่มนี้ไว้แน่น!
ตูม!
เจตจำนงการต่อสู้ที่พุ่งสูงเสียดฟ้า พร้อมกับความทรงจำอันมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่จิตสำนึกของจ้าวเจิ้งในพริบตา!
จ้าวเจิ้งร่างสั่นสะท้าน
ความทรงจำอันมหาศาลนั้น ในเวลานี้ ราวกับภาพยนตร์ที่กำลังฉายอย่างรวดเร็วในจิตสำนึกของเขา!
ชั่วพริบตาผ่านไปหลายสิบล้านครั้ง และชั่วพริบตาก็ราวกับผ่านไปหลายสิบล้านปี!
การต่อสู้!
การเข่นฆ่า!
นี่คือทุกสิ่งที่หอกเล่มนี้เคยประสบมาตลอดชีวิต!
หอกศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง!
วินาทีต่อมา
เจตจำนงการต่อสู้อันรุนแรงบนร่างของจ้าวเจิ้งก็ถูกเก็บซ่อนไว้ ในจิตสำนึกปรากฏชื่อของหอกเล่มนี้ขึ้นมา
ในเวลาเดียวกัน ในจิตสำนึกก็มีภาพย่อของการต่อสู้ทุกครั้งที่หอกเล่มนี้เคยประสบมา ภาพย่อเหล่านี้หลอมรวมกันในที่สุด และกลายร่างเป็น...
กลายร่างเป็นกระบวนท่าโจมตีที่ทรงพลังและเรียบง่ายที่สุดแปดกระบวนท่า!
ไม่มีชื่อเรียก!
นี่คือเคล็ดวิชาขั้นสูงสุดที่ทูตสวรรค์นักรบชราผู้นี้รวบรวมขึ้นมาจากการเข่นฆ่าและการต่อสู้ตลอดชีวิตของเขา!
และนี่ก็คือ ทรัพย์สมบัติล้ำค่าเพียงชิ้นเดียวที่เขาทิ้งไว้ให้ผู้มาเยือนในภายหลัง!
ทั้งแปดกระบวนท่านี้ แข็งแกร่งมากๆ!
จ้าวเจิ้งกำมือแน่น
ภาพเบื้องหน้าทั้งหมดจางหายไป หอกศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงในมือก็ยังคงเต็มไปด้วยสนิม ดูเก่าแก่และมีกลิ่นคาวเลือด
แต่เขากลับสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงพลังแสงสว่างอันมหาศาลและเจตจำนงการต่อสู้ที่แฝงอยู่ภายใน อีกทั้งยังสัมผัสได้ว่า เพียงแค่ตั้งสติ หอกศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงเล่มนี้ก็จะปลดปล่อยพลังทั้งหมดที่มีเพื่อต่อสู้เพื่อเขา!
"วางใจเถอะ! ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง ต่อจากนี้ท่านจะได้กลับไปสู่สนามรบ! สังหารพวกสุนัขรับใช้ที่ทรยศเผ่ามนุษย์ให้หมด ช่วยเหลือเผ่ามนุษย์ที่กำลังตกที่นั่งลำบาก อันที่จริงแล้ว นี่ก็ถือเป็นการไถ่บาปเช่นกัน!"
จ้าวเจิ้งเอ่ยเบาๆ ในใจ
หอกศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงสั่นเบาๆ จ้าวเจิ้งมองเห็นจิตวิญญาณของหอกศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงกำลังส่งยิ้มและทำความเคารพเขา!
"เขาแข็งแกร่งมาก! จากการตรวจสอบอย่างละเอียด พลังของเขา ไม่น่าจะหยุดอยู่แค่ขั้นกายทองคำแน่นอน! เขาซ่อนพลังที่แท้จริงไว้! ทว่า... ภูมิหลังของเขาก็ยังคงเป็นปริศนา! เขาเป็นมนุษย์อิสระ แดนเถื่อนซ่อนตัวมิดชิด ทุกๆ ร้อยปีจะมียอดอัจฉริยะเผ่ามนุษย์ปรากฏตัวออกมา! แต่บนตัวเขา ข้าไม่สัมผัสถึงกลิ่นอายของแดนเถื่อนเลย! หรือแม้กระทั่ง... กลิ่นอายของโลกนี้ ข้าก็ยังสัมผัสไม่ได้!"
เวลานี้เอง
บนที่นั่งอันกว้างขวาง หรือที่เรียกว่าห้องวีไอพี เสียงของราชาเหมันต์ก็ดังขึ้น
เห็นได้ชัดว่าเขามองออกถึงความไม่ธรรมดาของจ้าวเจิ้ง และมองออกถึงความผิดปกติบนตัวของจ้าวเจิ้งด้วย
"ทั้งหมดนี้ไม่สำคัญหรอก!"
ราชาปักษายิ้มและกล่าว
เขาหันกลับไป มองไปยังลานประลองมนุษย์อันกว้างใหญ่อีกครั้ง
ในลานประลองมนุษย์ การต่อสู้และการทรมานอันนองเลือดที่พุ่งเป้าไปที่เผ่ามนุษย์ในโซนต่างๆ ยังคงเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ตรงกลางคือแพลตฟอร์มที่ใหญ่ที่สุด ในพื้นที่มิติขนาดใหญ่ที่เปิดเผยต่อสายตานับไม่ถ้วนในลานประลองมนุษย์แห่งนี้ คู่ต่อสู้ได้เปลี่ยนคนแล้ว!
มนุษย์ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นกายทองคำสองคนกำลังเข่นฆ่ากันอย่างบ้าคลั่ง!
วิธีการโหดเหี้ยมอำมหิต!
และเบื้องล่างของพื้นที่มิติที่แพลตฟอร์มนี้ตั้งอยู่ คือลานกว้างขนาดใหญ่ ซึ่งในเวลานี้ได้มีเงาร่างของผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์ของเผ่ามนุษย์ปรากฏขึ้นมากมาย!
ในหมู่คนเหล่านั้น
ก็มีจ้าวเจิ้ง เด็กหนุ่มที่ดูเยาว์วัยและลึกลับ ผู้ถือหอกที่เต็มไปด้วยสนิมรวมอยู่ด้วย!
สายตาของราชาปักษาจับจ้องไปที่จ้าวเจิ้ง
"ที่สำคัญก็คือ เขาจะสามารถสู้ทะลวงลานประลองมนุษย์แห่งนี้ แล้วไปพบกับผู้ยิ่งใหญ่ท่านนั้น เพื่อชิงธงดารามาได้หรือไม่!"
บนใบหน้าของราชาปักษาปรากฏรอยยิ้มอย่างมั่นใจ
เขาชูนิ้วขึ้นมาหมุนเบาๆ ขวดแก้วศักดิ์สิทธิ์ที่แผ่แสงสีทองอร่ามปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้ว
เขาหมุนขวดแก้วใบนั้น แม้ในขวดแก้วจะมีเลือดสีแดงสดและศักดิ์สิทธิ์เพียงหยดเดียว แต่กลับดูราวกับทะเลเลือดที่กำลังเดือดพล่าน!
"นี่คือ..."
"โชคชะตาครั้งใหญ่ในโลกเยวียน ราชาแปดร้อยคนลงมา อันที่จริงมันก็ไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็นภายนอกหรอก เจ้าก็น่าจะรู้ ว่าเผ่ามนุษย์ที่ยังหลงเหลืออยู่จำนวนมากก็จะลงมาที่นี่ด้วยเช่นกัน ท้ายที่สุดแล้ว โชคชะตาในครั้งนี้ พูดให้ถูกก็คือ โชคชะตาของเผ่ามนุษย์ต่างหาก! ข้าคิดว่า จ้าวเจิ้งผู้นี้ ไม่น่าจะใช่คนของโลกใบนี้หรอก!"
ราชาปักษาตอบคำถามของราชาเหมันต์
"แต่แล้วมันยังไงล่ะ ต่อให้เขาจะแข็งแกร่งหรือลึกลับแค่ไหน เขาก็คือเผ่ามนุษย์อยู่ดี! ในหมู่ราชาทั้งแปดร้อยคนนี้ ต่อให้มีเผ่ามนุษย์ซ่อนตัวอยู่ไม่น้อยก็เถอะ! แต่เผ่าชาวสวรรค์ของเรา ในอดีตก็คือทูตสวรรค์ คือสายเลือดแห่งราชวงศ์มนุษย์! พวกเขา... ไม่มีทางก่อเรื่องใหญ่โตอะไรได้หรอก!"
ราชาปักษาพูดขึ้น
สายเลือดแห่งราชวงศ์มนุษย์ จะมีผลสะกดข่มสายเลือดมนุษย์ธรรมดา!
และการสะกดข่มนี้ ก็ไม่ใช่เบาๆ เลย!
ราชาปักษาผู้นี้ เตรียมตัวมาดีอย่างเห็นได้ชัด!
ราชาเหมันต์ชะงักไป เขาหาเหตุผลมาโต้แย้งไม่ได้เลย สิ่งที่ราชาปักษาพูดคือความจริง!
"เพียงแต่... ข้าคิดว่า การลงนามในสัญญาหลู่ปั๋ว ก็ดีเหมือนกันนะ!"
"ไม่เป็นไรหรอก!"
ราชาปักษายิ้ม
"หอกรบที่ข้ามอบให้เขา จะส่งผลกระทบต่อเขาอย่างแน่นอน!"
สายตาของราชาปักษาละจากใบหน้าของจ้าวเจิ้ง ไปยังหอกศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงที่เต็มไปด้วยสนิมในมือของเขา!
ที่มาของหอกศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงเล่มนี้ไม่ธรรมดาเลย มันเคยอาบเลือดเทพมาร และเคยสังหารเผ่ามนุษย์มานับไม่ถ้วน
จิตวิญญาณของมันถูกทำให้แปดเปื้อนและตกอยู่ในความบ้าคลั่งไปแล้ว!
สายตาของราชาเหมันต์ก็มองไปยังลานกว้างขนาดใหญ่นั้นตามราชาปักษาเช่นกัน
"คุณชายอวี่!"
ชายชราผู้มีใบหน้าชั่วร้าย มีดวงตาสี่ดวง และมีแต่รูม่านตาในดวงตา เคาะประตูแล้วเดินเข้ามา
"นายของข้าเชิญท่าน!"
ชายชราผู้นั้นกล่าว
"ช่วงเวลาที่เหล่าผู้กล้ามาพบกันสินะ!"
ราชาปักษายิ้ม แล้วเดินไปกับชายชราผู้นั้นพร้อมกับราชาเหมันต์
โชคชะตาครั้งใหญ่ในโลกเยวียน ราชาทั้งแปดร้อยคนที่แข็งแกร่งและอายุน้อยที่สุด ซึ่งถูกคัดเลือกมาจากโลกต่างๆ นับไม่ถ้วนต่างก็ลงมาที่นี่พร้อมกัน ตั้งแต่เมื่อสิบปีก่อน พวกเขาได้ลงมาและเตรียมการไว้แต่เนิ่นๆ แล้ว!
ลองคิดดูสิว่า โชคชะตาในครั้งนี้มันยิ่งใหญ่ขนาดไหน!
ราชาแปดร้อยคน แย่งชิงธงดาราสี่สิบเก้าผืน จากนั้นก็ใช้ธงดาราไปแย่งชิงโชคชะตาอันยิ่งใหญ่ครั้งนี้อีกที!
การต่อสู้ในครั้งนี้จะต้องดุเดือดมากอย่างแน่นอน!
ราชาทั้งแปดร้อยคนยังไม่ได้ลงมือเอง ธงดาราทั้งสี่สิบเก้าผืนนี้ จำเป็นต้องใช้สายเลือดของเผ่ามนุษย์!
อีกทั้งสายเลือดของเผ่ามนุษย์นี้ ยังมีประโยชน์อย่างมากในภายภาคหน้า!
ดังนั้นราชาทั้งแปดร้อยคน ตลอดสิบปีที่ผ่านมา บวกกับผู้ที่พวกเขาพามาด้วยตอนที่ลงมา ได้รวบรวมผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์ของเผ่ามนุษย์ไว้มากมาย!
การแย่งชิงในครั้งนี้ จะต้องดุเดือดมากอย่างแน่นอน!
ความจริงก็เป็นเช่นนั้น
ในลานประลองมนุษย์อันกว้างใหญ่ เบื้องล่างพื้นที่มิติส่วนกลาง มีเงาร่างมากมายปรากฏขึ้นในลานกว้าง
เงาร่างหนึ่งแล้วเงาร่างเล่าปรากฏตัวขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เพียงชั่วพริบตา ก็มีชายหญิงรุ่นเยาว์ของเผ่ามนุษย์กว่าร้อยคนปรากฏตัวขึ้นแล้ว! และจำนวนก็ยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ!
แต่ละคนมีสีหน้าที่แตกต่างกันไป แต่ส่วนใหญ่ ล้วนเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม!
"จ้าวเจิ้งหรือ อายุน้อยแค่นี้ก็ฝึกตนจนถึงขั้นกายทองคำแล้ว ยอมมารับใช้คุณชายอวี่ ดูท่าเจ้าคงจะมีดีอะไรอยู่บ้างนะ!"
ชายหนุ่มหัวโล้นที่มีรอยแผลเป็นเต็มหน้าคนหนึ่ง เดินตรงเข้ามาหาจ้าวเจิ้ง ใบหน้าเผยให้เห็นความโหดเหี้ยม
ด้านหลังชายหน้าบากคนนี้ มีเงาร่างตามมาเกือบสิบคน ทั้งหมดเป็นเผ่ามนุษย์!
แต่ละคนมีสีหน้าโหดเหี้ยมแฝงความเยาะเย้ย
เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้แล้วว่า จ้าวเจิ้งคือมนุษย์อิสระที่ราชาปักษาไปตามหามาด้วยตัวเอง แถมยังมอบของล้ำค่าในอดีตของเผ่าชาวสวรรค์ให้อีก!
สำหรับพวกเขาแล้ว...
นี่คือการหยามเกียรติอย่างใหญ่หลวง!
ราชาปักษาไม่ไว้ใจพวกเขา!
ดังนั้นพวกเขาจึงมุ่งร้ายต่อจ้าวเจิ้ง!
แต่ทว่า
จ้าวเจิ้งเพียงแค่ปรายตามองคนพวกนี้อย่างเฉยเมย ไม่ได้ใส่ใจอะไร สายตาของเขามองไปที่แพลตฟอร์มพื้นที่มิติ
ในพื้นที่มิติ มันคือโลกอีกใบ ผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์ของเผ่ามนุษย์สองคนที่กำลังต่อสู้กันต่างก็ชุ่มโชกไปด้วยเลือด ร่างกายของทั้งคู่บาดเจ็บสาหัส แทบจะหมดสิ้นเรี่ยวแรงแล้ว ก็แค่มองว่าใครจะพ่ายแพ้ไปก่อนเท่านั้น!
มีสายตาหลายคู่จับจ้องไปที่สองคนที่กำลังต่อสู้กันอยู่ สำหรับการมาถึงของจ้าวเจิ้ง พวกเขาไม่ได้ให้ความสนใจเป็นพิเศษนัก ยกเว้นชายหน้าบากกับพวกรวมสิบเอ็ดคนนี้!
เพราะชายหน้าบากผู้นี้ คือคนที่ลงมาพร้อมกับราชาปักษาเผ่าชาวสวรรค์ผู้ทรยศต่อเผ่ามนุษย์!
และสิบเอ็ดคนที่อยู่ด้านหลังเขา ก็คือผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์ของเผ่ามนุษย์ทั้งหมดที่ราชาปักษาผู้นี้รวบรวมมาได้ในโลกใบนี้ตลอดสิบปีที่ผ่านมา!
แน่นอนว่า
คนพวกนี้เกือบทั้งหมดคือทาสเผ่ามนุษย์ที่ถูกเผ่าพันธุ์ต่างๆ ในโลกนี้เลี้ยงดูมา!
การแย่งชิงโชคชะตาในครั้งนี้ คือโอกาสอันดีที่พวกทาสเหล่านี้จะได้โบยบินขึ้นสู่ท้องฟ้า พวกเขาจะต้องทุ่มเทอย่างสุดกำลัง!
"อวดดีนักนะ!"
ชายหน้าบากเลิกคิ้วขึ้น รู้สึกโกรธเคืองกับสายตาอันเฉยเมยของจ้าวเจิ้ง
แต่จ้าวเจิ้งคือคนที่ราชาปักษาไปตามหามาด้วยตัวเอง และให้ความสำคัญ เขาจึงไม่กล้าลงมือทำอะไร ได้แต่แสดงสีหน้าที่โหดเหี้ยมยิ่งขึ้นออกมา
กรอบ!
เขาเอามือปาดคอตัวเองเป็นสัญลักษณ์
จากนั้นหัวของเขาก็หลุดร่วงลงมาอยู่ในมือ!
ความโหดเหี้ยมบนใบหน้าของเขายิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น เขานำหัวนั้นกลับไปวางบนคออย่างแปลกประหลาด แล้วบิดคอไปมา!
"พวกเนรคุณ!"
ในที่สุดจ้าวเจิ้งก็หันมามองชายผู้นี้ตรงๆ แล้วพึมพำแผ่วเบา
จากนั้น
ตูม...
บนแพลตฟอร์ม ในพื้นที่มิติ เงาร่างร่างหนึ่งระเบิดเป็นผุยผง ผู้ชนะยืนหยัดอยู่ในพื้นที่มิติ กวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างเย่อหยิ่ง!
พลังชีวิตอันมหาศาลหลั่งไหลลงมา รักษาบาดแผลทั้งหมดบนร่างกายของเขา!
เขาไม่ได้เดินลงจากแพลตฟอร์ม แต่กลับแผ่เจตจำนงการต่อสู้ออกมาอย่างเต็มเปี่ยม กวาดสายตามองเผ่ามนุษย์ทุกคนที่อยู่ที่นั่น!
"ใครหน้าไหนจะมาฆ่าข้า"
เขาตะโกนลั่น
วินาทีต่อมา เงาร่างผอมบางร่างหนึ่งก็กระโดดขึ้นไปบนแพลตฟอร์ม พลังอันแข็งแกร่งเฉพาะตัวของนักบู๊ขั้นกายทองคำระเบิดออกมา เขาตบผู้ชนะคนนั้นจนแหลกละเอียดด้วยฝ่ามือเดียว
"เข้ามา!"
ร่างของจ้าวเจิ้งส่องประกายแสงสีทอง เขาถือหอกศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง ชี้ไปที่ชายหน้าบาก
ชายหน้าบากหน้าถอดสีทันที
ลานประลองมนุษย์อันกว้างใหญ่ ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างตกตะลึง และมองดูเหตุการณ์นี้ด้วยความประหลาดใจ
ในโซนที่นั่งวีไอพี ภายในห้องวีไอพีเหล่านั้น ราชาหนุ่มสาวเกือบทั้งหมดต่างก็ตาลุกวาว จ้องมองไปที่จ้าวเจิ้งตาไม่กะพริบ
"คนของใครกัน"
"ราชาปักษาอย่างนั้นหรือ"
"เขาไปหาเด็กหนุ่มแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน! ไปติดต่อดูสิ ถ้าเขายอมจำนนต่อข้า ข้าจะประทานโลกใบใหญ่ที่กักขังเผ่ามนุษย์พันล้านคนให้เขา และให้เขาเป็นราชา!"
……
ราชาแต่ละคนต่างเอ่ยขึ้นด้วยสายตาที่เร่าร้อน
ในห้องวีไอพีที่หรูหราแห่งหนึ่ง มีราชาที่แข็งแกร่งหลายคนกำลังเฝ้าดูเหตุการณ์นี้อย่างเงียบๆ
มีทั้งชายและหญิง
"ก็แข็งแกร่งดีนะ! แต่ก็ แค่นั้นแหละ! รีบขึ้นเวทีเร็วขนาดนี้ ค่อนข้างวู่วามไปหน่อย! ราชาปักษา การเดิมพันครั้งนี้ เจ้าคงจะแพ้แล้วล่ะ!"
"งั้นหรือ ถ้าอย่างนั้นก็รอดูกันต่อไปเถอะ!"
……
[จบแล้ว]