บทที่ 211 กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ปะทะ ซูซาโนะโอะร่างสมบูรณ์

เมื่อเห็นแสงสีขาวสว่างวาบขึ้นมากะทันหัน เท็ตสึยะก็ตกตะลึง หนวดขาวมีความสามารถแบบนี้ด้วยงั้นเหรอ?

เท็ตสึยะไม่กล้าประมาท ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงเลือด และเขาก็เบิกเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์ แสงสีขาวอันเจิดจ้าไม่สามารถบดบังการมองเห็นอันทรงพลังของเขาได้ เขาสังเกตสิ่งรอบตัว และพบว่ามิติเวลาดูเหมือนจะบิดเบี้ยวเป็นระลอกคลื่น ซึ่งบ่งบอกถึงความสามารถเชิงมิติ

ภายใต้ความบิดเบี้ยวของมิติอย่างรุนแรง ต้นไม้ อาคาร และทุกสิ่งทุกอย่างในบริเวณใกล้เคียงก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างกะทันหัน

ค่ำคืนในฤดูหนาวอันหนาวเหน็บเดิมที กลับกลายเป็นท้องฟ้าสีครามอันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขตและก้อนเมฆสีขาว

เท็ตสึยะปรากฏตัวขึ้นบนท้องฟ้าสูงลิ่ว ร่วงหล่นลงมาตรงๆ สายลมคำรามอยู่รอบตัวเขา เมื่อเขากวาดสายตามองไปรอบๆ สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาก็คือทะเลอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา

กลิ่นหอมสดชื่นของทะเลโชยมาแตะจมูก

ฝูงนกนางนวลที่บินกันอย่างหนาแน่น ส่งเสียงร้องดังลั่น กระพือปีกและโบยบินข้ามท้องฟ้า

ขณะที่เท็ตสึยะร่วงหล่นลงมา เขาได้รวบรวมพลังงานไว้ที่ฝ่าเท้า ควบคุมมันอย่างพิถีพิถันเพื่อเหยียบลงบนผิวน้ำ คล้ายกับการใช้จักระเดินบนน้ำในโลกของนารูโตะ

เขาเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็ว

“เรียลลิตี้ มาร์เบิลงั้นเหรอ?”

เท็ตสึยะถึงกับอึ้ง นี่คือเวทมนตร์อันยิ่งใหญ่จากโลกของ Type-Moon ที่สามารถเนรมิตภาพในใจของตนเองให้กลายเป็นโลกส่วนตัวได้ หนวดขาวไปเอาของแบบนี้มาจากไหนเนี่ย?

ตอนนั้นเอง จุดสีดำขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนผิวน้ำทะเล เมื่อเวลาผ่านไป จุดสีดำเหล่านี้ก็ใหญ่ขึ้นและชัดเจนขึ้น เผยให้เห็นว่าเป็นกองเรือรบขนาดใหญ่

ธงของกลุ่มโจรสลัดหลากหลายรูปแบบโบกสะบัดอยู่บนเสากระโดงเรือ

เรือรบสุดหรูที่นำหน้ามานั้นไม่ใช่เรือลำไหนอื่น นอกเสียจาก โมบี้ดิก ซึ่งเปรียบเสมือนจิตวิญญาณของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว

ร่างอันสูงตระหง่านของหนวดขาวปรากฏขึ้นที่หัวเรือ และตะโกนด้วยเสียงอันดังกึกก้อง “ลูกๆ ของข้า ให้คนจากต่างโลกได้เห็นความยิ่งใหญ่ของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวของพวกเราหน่อยสิ!”

“หัวหน้าหน่วยที่ 1 มาร์โก้!”

“หัวหน้าหน่วยที่ 2 เอส!”

“หัวหน้าหน่วยที่ 3 โจส!”

“หัวหน้าหน่วยที่ 4 ซัจ!”

“หัวหน้าหน่วยที่ 5 วิสต้า!”

...

ร่างเงาจำนวนมากปรากฏขึ้น และเสียงอันตื่นเต้นก็ดังมาจากจุดต่างๆ บนเรือโมบี้ดิก

กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวทั้งหมดมีสมาชิกกว่า 1,600 คน แบ่งออกเป็นสิบหกหน่วย แต่ละหน่วยมีหน้าที่และการแบ่งงานที่ชัดเจน แข็งแกร่งเทียบเท่ากับกองทัพที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีที่สุด

ไม่เพียงเท่านั้น กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวยังมีกลุ่มโจรสลัดพันธมิตรอีกสี่สิบสามกลุ่ม รวมสมาชิกกว่า 50,000 คน

“อึก!”

เคนเนธและโซลาอยู่บนเรือโมบี้ดิก เมื่อเห็นกลุ่มโจรสลัดที่มีขนาดใหญ่โตเช่นนี้ พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเฮือก ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

แม้ว่าพวกเขาจะเคยเห็นมันในความทรงจำของหนวดขาวมาแล้ว แต่ความรู้สึกนั้นก็คล้ายกับการดูหนัง ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับการได้มาสัมผัสด้วยตัวเอง

“พวกเราชนะแล้ว!”

เคนเนธกล่าวอย่างมั่นใจ ด้วยหนวดขาวในฐานะโฮกุของพวกเขา จะไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเขาได้!

เรือขนาดใหญ่กว่าสี่สิบลำ พร้อมด้วยโจรสลัดกว่า 50,000 คนที่ถืออาวุธหลากหลายชนิด จ้องมองเท็ตสึยะที่ยืนอยู่บนผิวน้ำอย่างมาดร้าย

ไม่มีโจรสลัดคนไหนแสดงอาการหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

ห้าหมื่นต่อหนึ่ง ความได้เปรียบตกเป็นของพวกเรา!

“อย่างนี้นี่เอง เข้าใจล่ะ” เท็ตสึยะกล่าวช้าๆ เซอร์แวนท์ที่ถูกอัญเชิญมาในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งนี้ คือผู้คนจากช่วงเวลาที่แตกต่างกันในชีวิตของพวกเขา

มาริคยังมีมังกรปีกแห่งราห์อยู่ในการครอบครอง และอยู่ในสถานะบุคลิกที่สอง ดังนั้นเขาจึงต้องถูกดึงตัวมาจากช่วงท้ายของศึกดูเอลลิสต์คิงดอมแน่ๆ

สิ่งมีชีวิตแบบนี้สามารถใช้ได้เพียงพลังดั้งเดิมของพวกเขาเท่านั้น

ในทางกลับกัน หนวดขาวถูกดึงตัวมาหลังจากที่เขาเสียชีวิตในสงครามมารีนฟอร์ด โดยชีวิตหลายสิบปีของเขาได้หลอมรวมและแปรสภาพกลายเป็นโฮกุชิ้นใหม่

หนวดขาวมีท่าทีเย่อหยิ่ง สายตาของเขาปะทะกับเท็ตสึยะอย่างดุเดือดผ่านอากาศ

เท็ตสึยะรู้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังตอบโต้คำพูดก่อนหน้านี้ของเขา ภายในเรียลลิตี้ มาร์เบิลนี้ สมาชิกทุกคนของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวอยู่กันพร้อมหน้า ขาดก็เพียงแต่มาร์แชล ดี. ทีชเท่านั้น

นี่ก็เพียงพอแล้วที่จะแสดงให้เห็นว่าในใจของหนวดขาว ลูกเรือทุกคนของเขามีความเท่าเทียมกัน

หากเขาตั้งคำถามกับอีกฝ่ายจริงๆ ตอนนี้เขาคงถูกตบหน้าฉาดใหญ่ไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม จุดประสงค์เดิมของเขาเพียงแค่ต้องการเบี่ยงเบนความสนใจของหนวดขาวเท่านั้น เขาไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะงัดไพ่ตายออกมาใช้ตรงๆ ตอนนี้เขาเลยต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวทั้งกลุ่ม

“ถ้าอย่างนั้น ชั้นก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเอาจริงแล้วล่ะ!” เท็ตสึยะพึมพำ

หากไม่ยอมงัดไพ่ตายออกมาบ้าง การจะทำลายเรียลลิตี้ มาร์เบิลนี้ก็คงเป็นไปไม่ได้

การต้องรับมือกับกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวทั้งกลุ่ม ในบรรดาผู้คนกว่า 50,000 คนนี้ มีหลายคนที่มีความแข็งแกร่งเพียงพอที่จะกลายเป็นวีรชนได้ ริมฝีปากของเท็ตสึยะโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มอันดุดันและไร้การควบคุม แล้วไงล่ะ!

เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์!

แสงสีแดงเลือดในส่วนลึกของเบ้าตาเท็ตสึยะสว่างวาบขึ้น และพลังเนตรอันมหาศาลก็ปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

หนวดขาวที่ยืนอยู่ที่หัวเรือขมวดคิ้ว เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่สิ้นหวังเช่นนี้ ปฏิกิริยาของเท็ตสึยะกลับดูสงบนิ่ง หรือแม้แต่กระตือรือร้นเสียด้วยซ้ำ

ครืน!

ท้ายที่สุดแล้ว นี่ยังไม่ใช่โลกแห่งความเป็นจริง และพลังที่มันสามารถรองรับได้ก็มีจำกัด เมื่อเท็ตสึยะปลดปล่อยพลังทั้งหมดของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์ออกมาโดยไม่ปิดบัง สายลมและหมู่เมฆก็แปรปรวน และเมฆพายุอันมืดมิดและกดดันก็ปกคลุมไปทั่วทั้งท้องฟ้า

สายฟ้าแลบแปลบปลาบและเสียงฟ้าร้องคำรามลั่น ราวกับเสียงคำรามอันเกรี้ยวกราดของเทพเจ้า

ซูซาโนะโอะ ร่างสมบูรณ์!

พลังงานมหาศาลที่เท็ตสึยะปลดปล่อยออกมา แปรสภาพเป็นรูปธรรมในพริบตา ก่อตัวเป็นโครงกระดูก แขนขา เกราะคาราสุเท็งงุ และอื่นๆ พร้อมกับปีกขนาดยักษ์ที่ก่อตัวขึ้นบนแผ่นหลังของมัน

ยักษ์ใหญ่ที่บดบังท้องฟ้าปรากฏขึ้นกลางเวหา ราวกับเทพเจ้าที่แท้จริงจุติลงมาบนโลก เท็ตสึยะเคลื่อนตัวเข้าไปในคริสตัลรูปเพชรบนหน้าผากของมัน

ซูซาโนะโอะเคลื่อนไหวตามเท็ตสึยะ ทอดสายตามองลงมาจากเบื้องบน สบตากับกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวทั้งหมด

“นั่นมันอะไรน่ะ?”

“มันใหญ่กว่ายักษ์ตัวไหนๆ อีกนะ!”

“อย่าตื่นตระหนก!”

...

ด้วยความที่ไม่เคยเห็นสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่โตมโหฬารขนาดนี้มาก่อน ผู้คนกว่า 50,000 คนเบื้องล่างจึงส่งเสียงร้องด้วยความหวาดกลัวนับไม่ถ้วน หัวหน้าหน่วยและกัปตันเรือแทบจะรักษาสติไว้ไม่อยู่ พยายามทำให้ฝูงชนสงบลง

ในช่วงเวลานี้ เท็ตสึยะได้หลอมรวมพลังของราชาอสูรคนที่สามเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์ และพลังภายในตัวเขาก็พุ่งทะยานขึ้นไปอีก ขนาดซูซาโนะโอะร่างสมบูรณ์ของเขาใหญ่โตเกินกว่าพันเมตร อาละวาดอย่างบ้าคลั่งภายในเรียลลิตี้ มาร์เบิล!

มันมีขนาดใหญ่กว่าเรือโมบี้ดิก ซึ่งเป็นเรือที่หรูหราที่สุดของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวถึงหลายเท่า

เคนเนธและโซลาบนเรือเฝ้ามองด้วยความตกตะลึง ร่ำร้องในใจว่า “นี่ใช่ความสามารถที่แอสซาซินควรจะมีเหรอ? นี่แกกำลังลอบสังหารด้วยการขับกันดั้มอยู่หรือไง?!”

สงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งนี้มันผิดปกติเกินไปแล้ว!

“ไอ้บ้าเอ๊ย ไม่คิดเลยว่ามันจะซ่อนไพ่เด็ดแบบนี้เอาไว้!” หนวดขาวสบถ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมอีกฝ่ายถึงดูไม่สะทกสะท้านเลย ความมั่นใจและความกล้าหาญของเขามาจากความแข็งแกร่งนี่เอง!

แม้จะสบถออกมา แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของหนวดขาวก็ไม่ได้ลดลงเลย เขาคือชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ไม่เคยหวาดหวั่นต่อคำท้าทายใดๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาได้อยู่ร่วมกับเด็กหนุ่มพวกนี้

ฟุบ!

แสงสีเลือดสว่างวาบขึ้นในดวงตาของเท็ตสึยะ และซูซาโนะโอะร่างสมบูรณ์ก็ขยับตัว ชักดาบยักษ์ที่ยาวกว่าหกร้อยเมตรออกมา และฟาดฟันลงมาที่หนวดขาวบนเรือโมบี้ดิก

ดาบยักษ์อันใหญ่โตนั้นมีขนาดใหญ่กว่าเรือโมบี้ดิกทั้งลำเสียอีก ทอดเงาขนาดมหึมาทาบทับทุกคนบนเรือ

กระแสลมดาบอันดุดันสร้างเกลียวคลื่นสูงตระหง่านทั้งสองข้างของเรือโมบี้ดิก พัดพาเรือลำอื่นๆ ให้ถอยห่างออกไปโดยตรง และเสียงกรีดร้องของโจรสลัดจำนวนมากก็ดังขึ้นไม่ขาดสาย

“พ่อครับ!”

หัวหน้าหน่วยที่ 3 โจส ตะโกนลั่น ร่างกายของเขาแปรสภาพเป็นเพชรโปร่งแสงส่องประกายระยิบระยับ พร้อมกับการเสริมพลังด้วยฮาคิเกราะ เขาพุ่งทะยานขึ้นไปราวกับกำแพงที่ไม่อาจเจาะทะลุได้ และใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีกระแทกเข้าที่ด้านข้างของดาบยักษ์ของซูซาโนะโอะ

“ชั้นจะช่วยนายเอง โจส!” มาร์โก้แปลงร่างเป็นร่างครึ่งคนครึ่งสัตว์ แขนขาของเขากลายเป็นปีกและกรงเล็บของนกอมตะ เขาแปรสภาพเป็นเปลวเพลิงสีฟ้าและพุ่งชนเข้าใส่อย่างรุนแรง

ทั้งสองกัดฟันแน่น การโจมตีอย่างสุดกำลังของพวกเขาทำให้ดาบยักษ์ของซูซาโนะโอะเบี่ยงเบนไปเล็กน้อย

ตูม!!

ดาบยักษ์ของซูซาโนะโอะฟาดลงข้างเรือโมบี้ดิกอย่างหนักหน่วง เกลียวคลื่นที่ซัดสาดเกือบจะทำให้เรือโมบี้ดิกพลิกคว่ำ ปราณดาบอันน่าสะพรึงกลัวฉีกกระชากน้ำทะเล แผ่ขยายออกไปไกลหลายพันเมตรและเผยให้เห็นก้นทะเล

ฉากนี้ทำให้หัวใจของโจรสลัดหลายคนแทบจะหลุดออกมาจากอก ถ้าพวกเขาโดนเข้าไปล่ะก็ มีหวังตายแหงแก๋!

มาร์โก้ ผู้ใช้ผลไม้ปีศาจสายโซออน สายสัตว์มายา: ร่างฟีนิกซ์ สามารถแปลงร่างเป็นนกฟีนิกซ์ในตำนานได้ ซึ่งช่วยเพิ่มพลังโจมตีและความเร็วของผู้ใช้ได้อย่างมหาศาล และมีความสามารถในการรักษาและฟื้นฟูตัวเองที่แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ

โจส ผู้ใช้ผลไม้ปีศาจสายพารามีเซีย ผลคิระ คิระ (ประกายแสง)!

เขาสามารถเปลี่ยนส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายให้เป็นเพชรบริสุทธิ์และโปร่งใสได้ ส่วนที่เปลี่ยนเป็นเพชรนั้นจะมีสภาพที่แข็งที่สุดในโลก มีพลังป้องกันและพลังโจมตีสูงมาก จนได้รับฉายาว่า “ไดมอนด์ โจส”

“แฮ่ก! แฮ่ก! แฮ่ก!”

มาร์โก้และโจสหอบหายใจอย่างหนัก แม้แต่ในช่วงสงครามมารีนฟอร์ด พวกเขาก็ไม่เคยเหน็ดเหนื่อยกับการป้องกันการโจมตีขนาดนี้มาก่อนเลย