บทที่ 1 : ข้าคือผู้พิทักษ์สูงสุดแห่งจีน

[แจ้งเตือนระดับหนึ่ง! เทวสัตว์โบราณ – งูเทง ที่หลับใหลใต้พิภพได้ทะลุขึ้นมา หน่วยปฏิบัติการระดับสูงสุดของจีนทั้งหมดออกปฏิบัติการ สาบานว่าจะปกป้องประเทศจีนจนถึงที่สุด!]

[1 เมษายน 2044 ผู้พิทักษ์สูงสุดแห่งจีนล้มหายตาย ทั้งประเทศไว้อาลัย ระลึกถึงวิญญาณวีรชนผู้จากไป!]

[2 เมษายน 2044 สงครามที่ใช้ศรัทธาของชาวจีน 1.4 พันล้านคน สุดท้ายก็พ่ายแพ้!]

[3 เมษายน 2044 แม้ผู้พิทักษ์จะตาย แต่จีนอันยิ่งใหญ่จะไม่ยอมจำนน! ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!]

4 เมษายน 2044 บ้านสุดท้ายของมนุษยชาติ -- จีน แตก!

มนุษยชาติสูญพันธุ์!

...

"เกิดเป็นคนจีน ตายเป็นวิญญาณจีน!"

"ฆ่า!"

หยุนเฟิงสะดุ้งตื่น ตะโกนลั่น มือสัมผัสเอวที่ควรมีดาบถังโดยสัญชาตญาณ แต่ว่างเปล่า พร้อมกับได้ยินเสียงข่าว: "หมอกควันทั่วโลกรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ประเทศมหาอำนาจอย่างสหรัฐและอินเดียก็เกิดหมอกควันตามกัน"

"รัสเซียหลายพื้นที่เกิดหมอกควันปกคลุมเป็นบริเวณกว้าง กว่าจะจางหายก็เที่ยงวัน ส่งผลกระทบรุนแรงต่อการดำรงชีวิตของประชาชน! ทำให้ประชาชนตื่นตระหนก!"

"ในพื้นที่ที่หมอกควันปกคลุมของอินเดีย มีผู้เสียชีวิตหลายพันคนจากการสูดดมหมอกควัน!"

"..."

"พี่เฟิง ตื่นแล้วเหรอ? วันนี้ก็เล่นบาสไม่ได้อีกแล้ว หมอกควันบ้านี่หนักขึ้นเรื่อยๆ! ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง! บ้าเอ๊ย!"

ในหอพัก อ้วนที่กำลังเล่นเกมบ่นลอยๆ

"ต่อไป หมอกควันจะทำให้ศพใต้ดินฟื้นคืนชีพ กลายเป็นซอมบี้ พวกมันดุร้าย ชอบฆ่า ที่สำคัญกว่านั้นคือในตัวพวกมันมีไวรัสโบราณ -- ไวรัส TNN1 แพร่กระจายเร็วมาก เมื่อเข้าสู่ร่างกายมนุษย์จะทำลายระบบภูมิคุ้มกันอย่างบ้าคลั่ง ทำให้คนตายเป็นจำนวนมาก!"

"อีกสี่เดือน จะเกิดแผ่นดินไหวรุนแรงทั่วโลก! แผ่นเปลือกโลกเคลื่อนตัวขนาดใหญ่!"

"อีกสิบหกเดือน สัตว์ร้ายโบราณจะทะลักขึ้นมาจากใต้พิภพ! ทำลายเมืองนับไม่ถ้วน! สงครามระหว่างมนุษย์กับสัตว์เริ่มขึ้น!"

"สุดท้าย... มนุษย์พ่ายแพ้!"

หยุนเฟิงตอบโดยสัญชาตญาณ

"พี่เฟิง จินตนาการพี่ช่างล้ำจริงๆ แต่หมอกควันก็ส่งผลเสียต่อสุขภาพจริงๆ นะ"

อ้วนตะลึง พูดขึ้น

"เหล่าหวัง!"

หยุนเฟิงมองใบหน้าคุ้นเคยนี้ ร่างสั่นสะท้าดทันที

ที่นี่คือมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งจีน มหาวิทยาลัยของเขา?

เขารีบดูเวลา ตอนนี้เป็นปี 2040?

เขาเกิดใหม่?

"ข้า หยุนเฟิง ชาติก่อนทิ้งปากกาจับดาบ ปลดล็อกยีนอย่างรวดเร็ว กลายเป็นผู้ตื่นรู้ระดับ SS ต่อสู้แนวหน้า สร้างผลงานมากมาย รวดเร็วขึ้นเป็นผู้บังคับการหน่วยรบพิเศษชังหลง พลังการต่อสู้ยืนอยู่จุดสูงสุดของโลก!"

ความทรงจำชาติก่อนผุดขึ้นในสมองหยุนเฟิง: "คนเดียวดาบเดียวปกป้องประตูประเทศ เหยียบกองกระดูกขาวของสัตว์ร้าย!"

"สุดท้ายก็สู้เทวสัตว์โบราณ -- งูเทง ไม่ได้!"

"ตายเพราะหมดแรง!"

เขาไม่เคยคิดว่าสวรรค์จะให้โอกาสเขาอีกครั้ง!

ให้เขาได้เริ่มต้นใหม่!

ชาตินี้ ข้าต้องปกป้องจีน คุ้มครองประชาชน ไม่ถอยแม้ก้าวเดียว!

"เดี๋ยวก่อน!"

"วันนี้ 21 ธันวาคม?!"

"ทั่วโลกเริ่มเกิดเหตุการณ์หมอกลึกลับ ซอมบี้เริ่มปรากฏ!"

"ในจีนก็เกิดเหตุการณ์หมอกลึกลับครั้งหนึ่ง ซอมบี้ตัวหนึ่งปรากฏ ทำให้หน่วยรบพิเศษหลางหยาของกองทัพเกือบถูกทำลายยกหน่วย! ที่สำคัญกว่านั้น... ว่านจวินของข้า!"

หยุนเฟิงมองรูปซูว่านจวินที่เป็นภาพพื้นหลัง: ผิวขาวเนียน ริมฝีปากอิ่มฟันขาว ยิ้มหวาน จมูกโด่ง คิ้วงาม หน้าตางดงามไร้ที่ติ อกอิ่มเอวบาง ผิวเปล่งประกายใต้แสงอาทิตย์ มีเสน่ห์แบบทหารหญิงโดยเฉพาะ

"ฉัว!"

เขาลุกพรวด หน้าเคร่งเครียด หยิบกุญแจรถเพื่อนร่วมห้อง พุ่งออกไป "เหล่าหวัง ขอยืมรถนายก่อน!"

"มีธุระด่วน!"

ซงว่านจวิน แฟนสาวของเขา อีกทั้งยังเป็นหัวหน้าหน่วยรบพิเศษหลางหยา! ชาติก่อนถูกซอมบี้นั่นล่อลวง เธอไม่ยอมถูกย่ำยี จึงดึงสลักระเบิดแรงสูง ฆ่าตัวตาย!

"ข้าต้องหยุดเหตุการณ์นี้ให้ได้!"

หยุนเฟิงเหยียบคันเร่งสุดแรง รู้สึกถึงแรงดันที่หลัง พร้อมกันนั้นก็บังคับตัวเองให้สงบ เริ่มวิเคราะห์และคำนวณ "เหตุการณ์หมอกลึกลับเกิดขึ้นที่หมู่บ้านเถาฮวาตอนสิบโมงครึ่ง หมู่บ้านเถาฮวาห่างจากมหาวิทยาลัยกว่าร้อยกิโลเมตร!"

"ตอนนี้สิบโมงตรง!"

"เหลือเวลาสี่สิบนาที!"

"บรื้นๆๆ!"

เสียงเครื่องยนต์คำรามดังสนั่น ดึงดูดสายตาคนริมถนน "นี่รถ SUV ผลิตในประเทศใช่ไหม? เร่งเร็วขนาดนี้เลย? ร้อยกิโลเมตรใน 6 วินาทีเลยนะ?"

มหาวิทยาลัยของหยุนเฟิงอยู่ชานเมือง ถนนกว้าง คนน้อย จึงไม่ติดขัด

ระหว่างทาง เขาฝ่าไฟแดงหลายสิบดวง แซงรถร่วมทุนและรถนำเข้าหลายคัน ไม่นานก็ถูกจับตา รถตำรวจเปิดไซเรนไล่ตาม

"160!"

"170!"

...

ความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาแทบจะเอาชีวิตเป็นเดิมพัน!

"ชีวิตของเหล่าทหารสำคัญกว่า!"

"เร็วขึ้น!"

"เร็วกว่านี้อีก!"

หยุนเฟิงบังคับรถ SUV ผลิตในประเทศให้วิ่งในเมืองราวกับหนังเร็วและโกรธ

"หน่วยรบพิเศษนี้กำลังไล่ล่าเจ้าพ่อยาเสพติดจากสามเหลี่ยมทองคำ!"

"ชาติก่อน พวกเขาเพื่อปกป้องชาวบ้านหมู่บ้านเถาฮวา ต่อสู้กับซอมบี้จนตายเกือบหมด!"

"พวกเขาคือวีรบุรุษของชาติ! เสียสละในความเงียบ! คุ้มครองความปลอดภัยของพวกเราอยู่เบื้องหลัง!"

"เกิดใหม่ทั้งที ข้าจะปล่อยให้พวกเขาตายได้อย่างไร?"

"และว่านจวิน!"

"นางเป็นเสาหลักของประเทศ สร้างผลงานมากมาย ได้รับการยกย่องว่าเป็นราชันินักรบในตำนานของกองทัพในรอบหลายปี!"

"ชื่อของนางอ่อนหวาน แต่พลังต่อสู้สะเทือนโลก ช่วยพลิกสถานการณ์วิกฤตในสนามรบขนาดเล็กหลายครั้ง! กองทัพนานาชาติขนานนามว่า 'เทพีสงครามแห่งบูรพา'!"

"นาง ยังเป็นคนรักของข้าหยุนเฟิง!"

"ว่านจวิน ข้าจะไม่เสียเจ้าไป! จะไม่เสียเจ้าไป!"

"บรื้น!"

คิดถึงตรงนี้ เขาเหยียบคันเร่งสุดแรง ความเร็วทะลุ 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมงทันที!

...

"ถึงแล้ว!"

เมื่อหยุนเฟิงมาถึงใกล้หมู่บ้านเถาฮวา ภาพตรงหน้าทำให้สีหน้าเขาเปลี่ยนไป: รอบหลายกิโลเมตรถูกหมอกหนาทึบปกคลุม มองไม่เห็นอะไรในระยะสามเมตร

"พวกเขาเข้าไปแล้ว!"

หยุนเฟิงสีหน้าเคร่งเครียดอย่างยิ่ง

พร้อมกันนั้น ในหมอกหนาทึบ

กลุ่มทหารในชุดรบสีเขียวเข้มกำลังเคลื่อนไหวอยู่

"หัวหน้า นี่เป็นภารกิจสุดท้ายของผม เสร็จแล้วผมจะได้กลับบ้านไปอุ้มลูกสาวที่เพิ่งเกิด! ตอนนี้เธอสามเดือนแล้ว ผมยังไม่เคยอุ้มเลยสักครั้ง"

โจวอู้ ทหารหน่วยพิเศษข้างๆ ซูว่านจวิน ยิ้มพูด

"วางใจ"

"ฉันจะพาเธอกลับไปอย่างปลอดภัย! ให้ได้อุ้มลูกสาว!"

ซูว่านจวินกวาดตามองรอบข้างระแวดระวัง พร้อมกันนั้นก็ตอบ "เป้าหมายครั้งนี้เป็นเจ้าพ่อยาเสพติดจากสามเหลี่ยมทองคำ บอดี้การ์ดล้วนเป็นทหารรับจ้างระดับนานาชาติ อย่าประมาท!"

"ช่วยด้วย! มีสัตว์ประหลาด! อ๊า..."

ในจังหวะนั้น เสียงร้องขอความช่วยเหลือดังแว่วมาจากไกลๆ

"คนอื่นไล่ล่าเจ้าพ่อยาต่อ!"

"โจวอู้ตามฉันไปช่วยคน!"

"เร็ว!"

ได้ยินดังนั้น ใบหน้างามของซูว่านจวินเปลี่ยนไป รีบมุ่งไปยังต้นเสียงพร้อมกับโจวอู้

"ฉึบ!"

"ฉึบ!"

ในจังหวะนั้น เงาขาวซ่อนตัวในหมอกเผยดวงตาสีเลือด จ้องแผ่นหลังงามของซูว่านจวิน เอวบางที่แกว่งไกวดั่งกิ่งหลิว และสะโพกอวบอิ่ม ในดวงตามีแววตัณหาเข้มข้น แล้ว...

(จบบท)