บทที่ 10 - หลอมรวมเมล็ดพันธุ์เต๋า ทะยานสู่เซียนทองคำ

บทที่ 10 - หลอมรวมเมล็ดพันธุ์เต๋า ทะยานสู่เซียนทองคำ

จากเซียนสวรรค์สู่เซียนทองคำ

นับเป็นการก้าวกระโดดครั้งยิ่งใหญ่

อย่ามองว่าในหงฮวงมียอดฝีมือมากมาย พวกที่เก่งกาจอย่างเทียนจุนผู้กึ่งบรรลุ หรือต้าหลัวเซียนทองคำ จนดูเหมือนเซียนทองคำจะเกลื่อนกลาดไร้ราคา

แต่ยอดฝีมือในหงฮวงเหล่านั้น ล้วนเป็นผลลัพธ์จากการสั่งสมเวลามาอย่างยาวนานนับอสงไขย

สั่งสมมาตั้งแต่ยุคเบิกฟ้าจนถึงปัจจุบัน ถึงได้มียอดฝีมือมากมายขนาดนี้

ในความเป็นจริงแล้ว แต่ละยุคสมัย จากสิ่งมีชีวิตนับล้านล้านตนในหงฮวง จะมีสักกี่คนที่สามารถบรรลุเป็นเซียนทองคำได้ โอกาสน้อยกว่าหนึ่งในร้อยล้านเสียอีก เรียกได้ว่าน้อยยิ่งกว่าน้อย

สำหรับสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วน เซียนทองคำก็คือหุบเหวที่ไม่อาจก้าวข้ามไปได้

ทว่าสำหรับเทพศักดิ์สิทธิ์แต่กำเนิดอย่างกู่ซี การก้าวขึ้นเป็นเซียนทองคำนั้นไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

ด้วยการมี "ครรภ์เต๋าบุญญาธิการแต่กำเนิด" เป็นเครื่องชี้นำ ตลอดหนึ่งหมื่นปีที่ผ่านมา ความเข้าใจใน "มรรคาบุญญาธิการแต่กำเนิด" ของเขาก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดด จนถึงขีดสุดของเซียนสวรรค์มาตั้งนานแล้ว

การช่วยหนี่วาสร้างมนุษย์ในครั้งนี้ เป็นการบำเพ็ญเพียรตามหลักมรรคา ทำให้ความเข้าใจเพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาล ระดับบำเพ็ญเพียรพุ่งทะยาน ในรวดเดียวเขาก็บรรลุถึงแก่นแท้ของเซียนทองคำได้สำเร็จ

กู่ซีนั่งขัดสมาธิลงกับพื้น แสงเซียนอันกว้างใหญ่ไพศาลแผ่ซ่านออกมารอบกาย ราวกับมีฝุ่นผงหลุดลอกออกจากร่าง

เฉกเช่นศัสตราวุธเทพที่ถูกปัดเป่าสนิมออกไป แสงสว่างเจิดจ้าเปล่งประกายออกมาจากภายใน

เหนือศีรษะของเขาปรากฏเมฆแสงสีเสวียนฮวงขนาดประมาณหนึ่งหมู่ลอยอยู่

ภายในเมฆแสงนั้น มีของวิเศษแต่กำเนิดอยู่สองชิ้น คือ กระจกเทวะอัคคีหกสุริยัน และ เข็มเทวะวิญญาณน้ำแข็ง นอกจากนี้ยังมี ตราประทับคงถง กระบี่เทียนกังเกิงจิน ลูกปัดเทวะชางหลาน และของวิเศษหลังกำเนิดอื่นๆ อีกสิบกว่าชิ้น

ตรงกลางเมฆแสง มีดอกบัวที่ใสกระจ่างและมีชีวิตชีวาสามดอกลอยอยู่ นี่คือ ดอกบัวสามดอกบนกระหม่อม

และที่ใจกลางดอกบัวสามดอกนั้น ยังมีครรภ์เต๋าที่แผ่กลิ่นอายแห่งมรรคาอันกว้างใหญ่ไพศาลปรากฏขึ้นลางๆ ปลดปล่อยคลื่นพลังกฎเกณฑ์อันน่าสะพรึงกลัวออกมา

ในวินาทีนั้น ยันต์และกฎเกณฑ์นับล้านล้านสายเหนือครรภ์เต๋าก็หมุนวนรวมตัวกัน ค่อยๆ ควบแน่นกลายเป็นเมล็ดพันธุ์เต๋าอันเปล่งประกาย

ทันทีที่เมล็ดพันธุ์เต๋านี้ควบแน่นสำเร็จ แสงศักดิ์สิทธิ์อันเป็นอมตะและเจิดจรัสก็สาดส่องออกมาในพริบตา ส่องสว่างไปทั่วภูเขาและแม่น้ำนับหมื่นล้านลี้ สาดส่องไปทั่วกาลเวลาและมิติอันไร้ขอบเขต

รอบกายของกู่ซีมีดอกไม้ปราณสีม่วงบริสุทธิ์ร่วงหล่นลงมา

นิมิตอันยิ่งใหญ่ปรากฏขึ้นทั่วอาณาเขตภูเขาปู้โจว พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวทำให้พลังปราณฟ้าดินนับไม่ถ้วนปั่นป่วนอย่างรุนแรง

พลังกดดันนี้ช่างทรงพลังยิ่งนัก

ในอาณาเขตภูเขาปู้โจว สิ่งมีชีวิตจำนวนมากที่อยู่ต่ำกว่าระดับเซียนทองคำต่างถูกกดทับจนหมอบกราบลงกับพื้น แต่ละคนต่างรู้สึกหวาดกลัวจนตัวสั่น

ภายใต้พลังกดดันอันมหาศาลนี้ พวกเขาต่างก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแค่มดปลวกที่สั่นเทา

"พลังระดับนี้ มีใครกำลังจะบรรลุขั้นเซียนทองคำงั้นรึ"

ในอาณาเขตภูเขาปู้โจว เทพอสูรระดับเซียนทองคำหลายตนต่างก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป

การบรรลุขั้นเซียนทองคำของสิ่งมีชีวิตทั่วไป จะมีอานุภาพที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ได้อย่างไร

"ซี๊ด... คนที่กำลังจะบรรลุขั้นเซียนทองคำคือ เทพแห่งความซวย กู่ซีงั้นรึ"

"จบเห่แล้ว ไอ้เทพแห่งความซวยนี่ ตอนที่มันยังไม่เป็นเซียนทองคำ ก็สร้างความเดือดร้อนไปทั่วทิศจนพวกเราปวดหัวจะแย่ ตอนนี้พอมันเป็นเซียนทองคำแล้ว ถ้ามันยังคอยหาเรื่องพวกเราอีก แล้วพวกเราจะเอาชีวิตรอดได้ยังไง"

"นี่มันคนดีอายุสั้น คนชั่วอยู่ค้ำฟ้าชัดๆ ใครจะบรรลุเซียนทองคำก็ช่างเถอะ ทำไมต้องเป็นไอ้เทพแห่งความซวยนี่ด้วย"

"ซวยจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเทพโบราณแต่กำเนิดและเทพอสูรมหาบรรพชนในอาณาเขตปู้โจวพากันแห่ไปดูเซียนหนี่วาเปิดดินแดนในความโกลาหลกันหมดล่ะก็ ข้าล่ะอยากจะขอร้องให้เทพโบราณแต่กำเนิดหรือเทพอสูรมหาบรรพชนสักท่านลงมือจัดการไอ้ตัวกาลกิณีนี้ไปซะ..."

เมื่อเหล่าเทพอสูรในอาณาเขตภูเขาปู้โจวพบว่าคนที่กำลังจะบรรลุขั้นเซียนทองคำคือกู่ซี พวกมันก็หน้าเขียวปัดด้วยความรู้สึกหดหู่กันเป็นแถบๆ

ถึงขั้นมีเทพอสูรบางตนเริ่มคิดจะย้ายถ้ำหนีออกจากภูเขาปู้โจว เพื่อหลีกหนี "เทพแห่งความซวย" กู่ซีกันเลยทีเดียว

"เซียนทองคำแล้วสิ"

กู่ซีจ้องมองเมล็ดพันธุ์เต๋าที่ลอยอยู่ในเมฆแสงเหนือศีรษะ ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มจางๆ

เมล็ดพันธุ์เต๋านี้คือสัญลักษณ์ของเซียนทองคำ และเป็นสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นเข้าสู่มรรคา

เมื่อมีเมล็ดพันธุ์เต๋านี้ เขาก็สามารถใช้มันเพื่อยืมพลังแห่งมรรคามาใช้สอยได้

นี่คือเหตุผลที่เซียนสวรรค์เทียบเซียนทองคำไม่ได้เลย

เซียนสวรรค์พึ่งพาพลังของตัวเองเป็นหลัก จะเอาอะไรไปสู้กับเซียนทองคำที่สามารถยืมพลังแห่งมรรคามาใช้ได้เล่า

นอกจากนี้ หลังจากที่ควบแน่นเมล็ดพันธุ์เต๋าได้แล้ว เซียนทองคำก็จะมีคุณสมบัติเป็นอมตะในระดับเบื้องต้น

ภายในเมล็ดพันธุ์เต๋าจะมีเสี้ยวจิตวิญญาณของเซียนทองคำแฝงอยู่ ตราบใดที่เมล็ดพันธุ์เต๋ายังไม่ถูกทำลาย ต่อให้ร่างกายและจิตวิญญาณของเซียนทองคำจะถูกทำลายจนหมดสิ้น ก็สามารถใช้เมล็ดพันธุ์เต๋าหลบหนีเข้าไปหลบซ่อนในส่วนลึกของมรรคา แล้วค่อยๆ ยืมพลังแห่งมรรคามาสร้างร่างกายและจิตวิญญาณขึ้นมาใหม่ได้

ดังนั้น เซียนทองคำจึงมีอีกชื่อเรียกหนึ่งว่า เซียนทองคำอมตะ

แน่นอนว่ากระบวนการสร้างร่างกายและจิตวิญญาณใหม่นี้ อาจจะต้องใช้เวลายาวนานมาก อาจจะนานเป็นร้อยล้านปีเลยทีเดียว

แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังเหนือกว่าเซียนสวรรค์อยู่ดี

"สำเร็จเป็นเซียนทองคำแล้ว ลองดูความเปลี่ยนแปลงในหน้าต่างบัตรเครดิตวิถีสวรรค์หน่อยดีกว่า"

กู่ซีแค่คิด เมฆแสงและเมล็ดพันธุ์เต๋าเหนือศีรษะก็ถูกเก็บกลับเข้าร่างไป จากนั้นเขาก็หันไปมองหน้าต่างโปร่งแสงตรงหน้า

[ชื่อ: กู่ซี]

[ขอบเขต: เซียนทองคำขั้นต้น]

[กายา: กายาอมตะเสวียนฮวงฟ้าดิน]

[แต้มบุญ: 200,000,000,000]

[หนี้สิน: 100,000,000,000]

[วงเงินคงเหลือ: 100,000,000,000]

"เอ๊ะ ทำไมเปลี่ยนแค่ข้อมูลขอบเขตล่ะ วงเงินคงเหลือทำไมยังเท่าเดิม หรือว่าเป็นเพราะฉันยังไม่ได้ใช้หนี้แสนล้านแต้มบุญ เครดิตก็เลยยังไม่ดีพอ"

กู่ซีรำพึงกับตัวเอง ก่อนจะสั่งการให้ระบบหักแต้มบุญแสนล้านเพื่อชำระหนี้ให้กับวิถีสวรรค์ทันที

ชั่วพริบตา ข้อมูลบนหน้าต่างก็เปลี่ยนไป

[แต้มบุญ: 100,000,000,000]

[หนี้สิน: 0]

[วงเงินคงเหลือ: 300,000,000,000]

"เป็นอย่างที่คิดจริงๆ ด้วย มีการกู้มีการคืน เครดิตถึงจะดี วงเงินถึงจะสูงขึ้นสินะ"

กู่ซีพึมพำกับตัวเอง

ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกได้ลางๆ ว่าหลังจากที่หนี้สินกลายเป็นศูนย์ สายตาของวิถีสวรรค์ผู้เป็นเจ้าหนี้ ก็เหมือนจะละความสนใจไปจากเขาแล้ว

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย รีบกู้แต้มบุญอีกครั้งทันที

"วิถีสวรรค์ ขอกู้แต้มบุญสามแสนล้าน"

ชั่วพริบตา ข้อมูลบนหน้าต่างก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

[แต้มบุญ: 400,000,000,000]

[หนี้สิน: 300,000,000,000]

[วงเงินคงเหลือ: 0]

วินาทีที่หนี้สินกลายเป็นสามแสนล้าน กู่ซีก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าสายตาของวิถีสวรรค์กลับมาจับจ้องที่เขาอีกครั้ง แถมสายตานั้นยังดูจะรุนแรงกว่าแต่ก่อนมาก ราวกับกลายเป็นของแข็งเลยทีเดียว

"เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ ต้องเป็นหนี้ถึงจะปลอดภัย ยิ่งเป็นหนี้เยอะ ก็ยิ่งปลอดภัย"

กู่ซียิ้มร่า ความรู้สึกแบบนี้แหละ ความรู้สึกแบบนี้โคตรดีเลย

แม้ว่าเขาจะแบกหนี้ถึงสามแสนล้านแต้มบุญ แต่เขากลับรู้สึกปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ในเวลานี้ เขารู้สึกว่าต่อให้ต้าหลัวเซียนทองคำจะลงมือกับเขา ก็คงจะถูกวิถีสวรรค์ซัดจนปางตาย หรือไม่ก็ถูกสะกดข่มไว้จนตายแหงๆ

"จริงสิ มีแต้มบุญเยอะขนาดนี้ ระบบอีกสามอย่างของบัตรเครดิตวิถีสวรรค์ก็เอามาใช้ได้แล้วสิ"

เขาหันไปมองไอคอน ร้านค้า รู้แจ้งเต๋า และ เตาหลอมมรรคา บนหน้าต่าง

เขากดเข้าไปที่หน้าต่าง "ร้านค้า"

ทันใดนั้น ของวิเศษจากสวรรค์ เคล็ดวิชา ท่าไม้ตาย สายเลือด จากหมื่นโลกธาตุมากมายนับไม่ถ้วน ก็ปรากฏขึ้นแก่สายตาของเขา ทำเอาหัวใจเขาเต้นรัวอย่างแรง

น้ำลายแทบจะหกเลยทีเดียว

[จบแล้ว]