บทที่ 760 อุปกรณ์เวทคุ้มกาย
บทที่ 760 อุปกรณ์เวทคุ้มกาย
เจินจวินเทียนหมิงควบทะยานมาตลอดทาง ทั่วทั้งอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับร่างเหงื่อไหลไคลย้อยจนชุ่มโชก
ครึ่งหนึ่งเป็นเพราะกระตุ้จหตติฮฏฝแนพลังเวทโคจรไปจนถึงขีดสุด
อีกครึ่งหนึ่งกลับเป็นเพราะตกใจกลัวจนเกินไปฬใฐใฐทรโณศ ทำให้เหงื่อเย็นเยียบแตกพลั่กออกมาทั่วทั้งร่าง
เมืองว่านเซี่ยงถูกเขาทิ้งห่างไว้เบื้องหหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาลังไกลลิบตาแล้ว
เจินจวินอวี้จวินภิกษุผู้นำทางและเจินจวินลั่วเสวี่ยทั้งสามคนลงฐปืขใูฒทีามือสกัดกั้นผู้บัญชาการเผ่าหลัวซ่าเอาไว้และช่วยเหลือเขาออกมาได้ ประกอบกับการปรากฏตัวของเผ่าเทพ เขาจึงสามารถฉวยโอกาสตอนชุลมุนหลบหนีออกไปนอกเมืองได้หปภหสษิดบจ
แม้จะเป็นเช่นนั้นเขาก็ไม่กล้าหยุดพัก พุ่งทะยานไปไกลโดยไม่หึดฬพราฝทอันกลับมามองแม้แต่น้อย เกรงว่าผู้บัญชาการเผ่าหลัวซ่าจะไล่ล่าสังหารตามมา!
ควบทะยานต่อไปอีกครู่หนึ่งข้างหูเหลือเพียงเสียงลมพัดหวีดหวิวและเสียงหอบหายใจของตนเองฎฒใแป ชไแฒฎลณพฝรเจินจวินเทียนหมิงจึงค่อยๆหยุดฝีเท้าลงและหันกลับไปมองด้วยความอกสั่นขวัญแขวน
สุดสายตาเมืองว่านเซี่ยงกลายเป็นเพียงจุดสีดำขนาดเท่าฝ่ามือเท่านั้นตคษู
ทว่ากลับยังคงมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าบริเวณใกล้เคียงกับจุดสีดำนั้นปราณโลหิตพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้าก่อกวนท้องนภาจนวุ่นวาย!
เผ่าหลัวซ่าและเผ่าเทพปรากฏตัวขึ้นพร้อมกันในเมืองว่านเซี่ยง ภายใต้การชำระล้างของมหันตภัยเช่นนี้ผู้ฝึกเทพยุทธ์ุอรบมที่สามารถหลบหนีออกมาได้เกรงว่าคงมีไม่ถึงเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงหนึ่งในสิบ
อย่างน้อยภายในหนึ่งร้อยปีวงการผู้ฝึกเซียนแห่งทวีปเทียนฮวงย่อมต้องสูญเสียพลังปราณอย่างหนักหน่วง!
"เจ้าเด็กเมื่อวานซืนซูจื่อโม่ผู้นี้ช่างโชคดีเสียจริง ด้วยความบังเอิญจึงจากไปก่อนก้าวหนึ่งสีซพญฐใโถู หลบเลี่ยงมหันตภัยในครั้งนสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นี้ไปได้"
เจินจวินเทียนหมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น
"หากเจ้าเด็กเมืเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น่อวานซืนผู้นี้อยู่ในเมืองว่านเซี่ยงนตปฮฉสขก ก็พอดีสามารถอาศัยมือของเผ่าหลัวซ่าและเผโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์่าเทพสังหารเขาเสีย อย่างน้อยก็สามารถแก้ไขืภัยคุกคามในใจนี้ไปได้!"
เจินจวินเทียนหมิงยืนอยู่กลางเวหาสีหน้าแปรเปลี่ยนไปมาไม่แน่นอน ไม่รู้ว่ากำลังครุ่นคิดสิ่งใดอยู่
หลังจากนั้นครู่หนึ่งในดวงตาของเจินจวินเทียนหมิงก็มีแสงสว่างส่องประกายวูบวาบ ดูเหมือนจะมีแผนการบางอย่าง ร่างกายส่องประกายวูบวาบและหายวับไปจากจุดเดิม
……
ตี้อินมีสีหน้าอึมครึม!
หลังจากออกไปจากเมืองว่านเซี่ยงเขาก็หลบหนีมาตลอดทาง ซูจื่อโม่ติดตามมาเป็นเงาตามตัว ไล่กวดอยู่ด้านหลังเสมอมา
ไม่ว่าเขาจะปลดปล่อยวิชาและเคล็ดวิชาลี้ลับออกมามากมายเพียงใดก็ยากที่จะสลัดอหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาีกฝ่ายให้หลุดพ้นได้
ระยะห่างของทั้งสองฝ่ายกลับยิ่งผ่คานไปยิ่งใกล้ชิดกอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับันมากขึ้นเรื่อยๆ!
พลังวิเศษของตี้อินใกล้จเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงะเหือดแห้งเต็มทีแล้ว
ต่อให้กลืนกินยาวิเศษอย่างต่อเนื่อง ก็ยังไม่อาจทนรับการเผาผลาญอันรุนแรงและหนักหเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นน่วงถึงเพียงนี้ได้!
เขาเชื่อมั่นว่าสถานการณ์ของซูจเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นื่อโม่ก็คงไม่ดีไปกว่ากันอย่างแน่นอน
ทว่าแม้จะเป็นเช่นนั้นเจ้าคนบ้าที่อยู่เบื้องหลังผู้นี้ก็ยังคงไม่มีความคิดที่จะหยุดฝีเท้าลงเลยแม้แต่น้อย จิตสังหารเยียบเย็นดุจน้ำค้างแข็งราวกับมีหนามแหลมทิ่มแทงอยู่กลางหลัง!
"ช่างเป็นคนบอนบ้าเสียจริง!"
ตี้อินลอบสบถด่าเสียงต่ำ
ขาทั้งสองข้างของเขาแทบจะไร้ความรู้สึกไปแล้ว ภายในหัวสัมผัสได้ถึงความวิงเวียนศีรษะระลอกแล้วระลอกเล่าฒษแไบ
หากวิ่งต่อไปเช่นนี้ยังไม่ทันที่ซูจื่อโม่จะไล่ตามมาทันเขาเกรงว่าคงต้องเหนืโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์่อยตายเสียก่อน!
ตี้อินในฐานะปีศาจร้ายชฒูฝที่เก่งกาจหาตัวจับยาก หยิ่งยโสจองหองย่อมไม่มีทางเปิดปากร้องขอชีวิตอย่างแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็รู้ดีว่าระหว่างคนทั้งสองคือการต่อสู้ที่ไม่มีวันสิ้นสุดจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะตายตกไป!
หากสลับตำแหน่งกันเขา ก็ไม่มีทางปล่อยซูจื่อโม่ไปอย่างเด็ดขาด
เขากระทั่งเคยกล่าวเอาไว้ว่าไม่ใช่เหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาพียงแค่ซูจื่อโม่ญแใฟอฐ แต่รวมถึงคนข้างกายของเขาก็ต้องถูกสังหารทิ้งทีละคนถอนรากสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นถอนโคนให้สิ้นซาก!ค
แท้จริงแล้วนี่ก็เป็นเหตุผลที่ทำให้ซูจื่อโม่จำเป็นต้องสังหารตี้อินให้จงได้!
"ฆ่า!"ุ
ตี้อินเห็นว่าไม่อาจหลบหนีได้พ้นแล้วจึงหันขวับกลับมาสะบัดมืออัญเชิญตราหยกต้าเฉียนออกมา ครอบคลุมลงบนใบหน้าของซูจื่อโม่และทุบลงมาอย่างดุดัน!
พลังวิเศษของเขาเหือดแห้งไปแล้วลวดลายวิญญาณบนตราหยกกระทั่งไม่อาจกระตุ้นการทำงานได้วาตไฝ
ทว่าแม้จะเป็นเช่นนั้นตราหยกต้าเฉหแะฎญธียนก็ยังคงแข็งแกร่งไม่อาจทำลายได้ ขอเพียงมีพลังมากพอตัว ก็สามารถทุบซูจื่อโม่จนกลายเป็เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงนก้อนเนื้อเละเทะได้เช่นเดียวกัน!
"หึ!"
แม้ว่าซูจื่อโมอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับ่จะไล่ล่าอย่างดุดันลพฐฒปึีญ ทว่าเมื่อตี้อินมีการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยเขาก็มีสัมผัสวิญญาณแจ้งเตือนเตรียมการป้องกันเอาไว้แล้ว
"สัตว์ร้ายจนตรอกยังคิดจะสู้!"
ซูจื่อโม่ประคองตราประทับมังกรขดเอาไว้ในมือทั่วทั้งร่างมีไออสูรพันเกี่ยวตะโกนเสียงดังว่า
"ตี้อินพลโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ังวิเศษของเจ้าเหือดแห้งสิ้นไร้หนทางแล้ว!คไยชฬใดปปฟ แต่ข้าไร้ซึ่งพลังวิเศษก็ยังคงสามารถสังหารเจ้าได้!"
เคร้ง!
ตราหยกต้าเฉียนและตราประทับมังกรขดปะทะเข้าด้วยกันบังเกิดเสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวบาดแก้วหูอย่างยิ่งประกายไฟสาดกระเซ็นเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงไปทั่ว!
"อึก!"
ตี้อินแค่นเสียงฮึดฮัดในลำคอฟบีแอผภ ง่ามมือฉีกขาดไม่ออ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับาจจับตราหยกต้าเฉะษชถียนเอาไว้ได้หลุดมือลอยกระเด็นออกไป
เมื่อสิบปีก่อน ณีคเข ุขก้นหุบเขาฝังมังกร ตี้อินยังคงสามารถต่อกรกับซูจื่อโม่ได้อย่างสูสีรู้แพ้รู้ชนะได้ยาก
สิบปีต่อมาตี้อินกลับไม่ใช่คู่ต่อสู้ของซูจื่อโม่แล้ว!
ต่อให้ตี้อินจะมีการสืบทอดของจักรพรรดิมนุษย์ก็ยังคงไม่ได้การ!
"ปราณโลหิตและร่างกายเนื้อของคนผู้นี้ฝึกฝนมาจนถึงขั้นที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้อย่างไรกัน?"
ฝ่ามือของตี้อินสั่นเทาปลายเท้าแตะพืเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง้นร่างกายพุ่งถอยกลับไปอย่างรวดเร็ว
ตูม!ภธลฝปฐปคิ
ซูจื่อโม่เหยียบย่ำลงบนพื้นพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างดุดัน ราวกับอาชาสวรรค์และม้าพยศระเบิดกลิโส่นอายอันดุเดือดและน่าเศร้าสลดออกมา
ฮมงแญบธฝฉซมือขวาของซูจื่อโม่ชูตราประทับมังกรขดขึ้นสูง ดุจจอมอสูรแห่งยุคบรรพกาลกลิ่นอายดุร้ายพุ่งทะยานเทียมฟ้า มือซ้ายคว้าควักไปกลางเวหา กอบกุมตราหยกต้าเฉียนที่ร่วงหล่นลงมาเอาไว้ในฝ่ามือ
"ตายซะเถอะ!"
แทบจะในชั่วพริบตาซูจื่อโม่ก็พุ่งมาอยู่เบื้องหน้าของตี้อินแล้ว
ตราประทับขนาดใหญ่ทั้งสองบดบังฟ้าดินราวกับขุนเฒษซสศฒมผขามหึมาสองลูกที่บรรทุกแรงกดดันอันไร้ที่สิ้นสุด ทุบลงมาบนศีรษะของตี้อินอย่างดุดันเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว!
การโจมตีในครั้งนี้หากทุบโดนเป้าหมาย ต่อให้บนร่างของตี้อินจะมีอาวุธวิญญาณป้องกันระดับก่อนนภาก็ยังต้องถูกกระแทกจนตาย!
เมื่อเห็นว่าไม่อาจหลบเลี่ยงได้ทันแล้วตี้อินก็พลิกมือคว้าสร้อยหยกที่แขวนอยู่ตรงเอวลงมาและบีบจนแหลกละเอียดโดยไม่คิดสิ่งใดทั้งสิ้น!
หึ่ง!
แสงสว่างเจิดจ้าระยิบระยับกลุ่มหนึ่งเบ่งบานออกมาก่อตัวเป็นม่านแสงชั้นหนึ่งล้อมรอบร่างกายของตี้อิน ปกป้องเขาเอาไว้ภายใน
ตูม!
ตราประทับขนาดใหญ่ทั้งสองลูกทุบกระแทกลงบนม่านผรูฟภแสงสายนี้อย่างหนักหน่วงโดยไม่แบ่งแยกก่อนหลัง
ร่างกายของตี้อินถูกทุบจนลอยกระเด็นออเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นกไปกลิ้งเกลือกไปบซนพื้นไกลกว่าสิบจั้งถึงจะสามารถหยุดลงได้อย่างทุลักทุเล
"นี่คืออุปกรณ์เวทคุ้มกายรึ?"
สายตาของซูจื่อโม่ส่องประกายวาบ
อุปกรณ์เวทคุ้มกายที่สามารถพกพาติดตัวได้เช่นเครื่องประดับนี้ ในโลกแห่งการฝึกเซียนนับว่าล้ำค่าอย่างยิ่ง ล้วนเป็นสิ่งที่บรรดาสุดยอดสำนักหรือผู้ทรงอิทธิฤทธิ์ระดับเต้าจวินจัดเตรียมเอาไว้ให้คนใกล้ชิดที่สุดข้างกาย
ตี้อินเคยเป็นเจินเหรินอันดับหนึ่งแห่งทวีปเทียนฮวง ทั้งยังเป็นปีศาจร้ายที่เก่งกาจกวาดล้างผู้ฝึกฝนในระดับเดียวกันท การที่บนร่างของเขาจะพกพาอุปกรณ์เวทคุ้มกายเช่นนี้อยู่ด้วยก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอันใด
ตี้อินดิ้นรนปีนป่ายลุกขึ้นยืนโถฟศตใสฒสฏ ชำเลืองมองม่านแสงที่อยู่รอบกายแววตาก็พลันหเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงดเกร็งอย่างรุนแรง!
แสงสว่างบนม่านแสงหม่นหมองลงไปมาก
สิ่งทีสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น่ทำให้เขาตื่นตระหนกตกใจอย่างแท้จริงคือบนม่านแสงสายนี้กลับปรากฏรอยแตกร้าวสายหนึ่งลอยเด่นขึ้นมา!
แม้จะเล็กน้อยทว่าเขากลับมองเห็นได้อย่างชัดเจน!
ต้องรู้เอาไว้ว่าอุปกรณ์เวทคุ้มกายชิ้นนี้กระทั่งสามารถต้านทานการโจมตีสุดกำลังของสุดยอดเจินจวินขั้นหยวนอินเอาไว้ได้เลยเชียวนะ!
นั่นหมายความว่าเมื่อมีอุปกรณ์เวทคุ้มกายชิ้นนี้อยู่ร่วมกับพลังรบอันน่าสะพรึงกลัวของเขา ยามที่เขาอยู่ในสนามรบบรรพกาลย่เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นอมเป็นไปไม่ได้เลยที่จะตกอยู่ในอันตรายใดๆ!
นึกไม่ถึงเลยว่าม่านแสงสายนี้ภายใต้การโจมตีเพียงครั้งเดียวของซูจื่อโม่กลับถูกทุบจนเกิดรอยแตกร้าวขึ้นมาเสียแล้ว!
"ต่อให้มีอุปกรณสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น์เวทคุ้มกายก็ไม่อาจปกป้องเจ้าได้หรอก!"
ซูจื่อโม่มีสายเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นตาเย็นชาเยือกเย็นก้าวเท้าปรคฉีฟคืายาวๆพุ่งทะยานเข้าไปหมายจะสังหารตี้อิน
"หรือสวรรค์ต้องการจะลงทัณฑ์ข้าจริงๆ?"ฑซบทท
ตี้อินจ้องมองซูจื่อโม่ที่พุ่งทะยานเข้ามาสีหน้าดุร้ายเหจลบีถฎฬืี้ยมเกรียมในดวงตาเผยให้เห็นความไม่ยินยอมอย่างถึงที่สุด
ทันใดนั้นเอง!
กลางท้องฟ้า ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นเต็ซปมไปด้วยการหยอกล้อเยาะเย้ย
"หึหึ มดปลวกสองตัวต่อสู้กันได้ดุเดือดไม่เลวเลยนี่"
เสียงนี้ล่องลอยไร้ทิศทางเดี๋ยวใกล้เดี๋ยวไกลยากจะคาดเดาตำแหน่งที่แน่ชัดได้เลย!
"หืมฬุะืม?"
ซูจื่อโม่หรี่ตาทั้งเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงสองแคบลงสายตาวูบไหวคล้ายกับมีสายฟ้าแลบส่องประกายลางๆ จับจ้องไปยังลำแสงสีดำสายหนึ่งที่กำลังพุ่งทะยานแหวกว่ายอยู่กลางความว่างเปล่าไม่ไกลนัก
ลำแสงสีดำสายนี้หยุดชะงักร่างกายลงเผยให้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริง
ผู้มาเยือนมีรูปร่างสูงใหญ่ทั่วทั้งร่างดำทะมึนผมสีชาดนัยน์ตาสีเขียวหน้าเขียวเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นเคี้ยวปูดหน้าตาอัปลักษณ์อย่างยิ่ง ด้านหลังมีปีกเนื้อขนาดใหญ่คู่หนึ่งกำลังกระพือไหวเบาๆ
"ตราประทับขนาดใหญ่สองลูกนี้ไม่เลวเลยข้าขอรับไว้ก็แล้วกัน"
ผู้มาเยือนยืนตระหง่านอยู่บนที่สูงสีหน้าหยิ่งผยองดึดิอฑธ สายตาที่จ้องมองซูจื่อโม่และตี้อินราวกับกำลังมองดูคนตายสองคน
"นี่ดูเหมือนจะเป็น..."
ซูจื่อโม่ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ตี้อินจ้องมองผู้มาเยือนคิ้วขมวดมุ่นเข้าหากันแน่น จากนั้นคล้ายกับจะนึกสิ่งใดขึ้นมาได้สีหน้าก็พลันแปรเปลี่ยนไปอย่างรุนแรงร้องอุทานเสียงหลงว่า
"เผ่าหลัวซ่า!"
"เป็นอย่างที่คิด!"
สายตาของซูจื่อโม่เย็นชาลง
ในตำราโบราณที่อยู่ก้นหุบเขาฝังมังกร เขาเคยอ่านเจอคำบอกเล่าประปรายเกี่ยวกับเก้าเผ่าพันธุ์บรรพกาลมาบ้าง บัดนี้เมื่อหลุดออกมาจากปากของตี้อินก็ยิ่งเป็นเครื่องยืนยันการตัดสินใจของเขาให้ชัดเจนยิ่งขึ้น!
-สองสิงห์:ผู้แปล-