บทที่ 241 ภารกิจสุดไร้สาระ

เวลาว่างพักผ่อนที่ฮิวงะ อากิระกำลังเพลิดเพลินอยู่ได้จบลงในไม่ช้า

ไม่กี่วันต่อมา เขาถูกซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเรียกตัวไปที่ห้องทำงาน

"ตาเฒ่า มีอะไรให้ช่วยงั้นเหรอ?" ฮิวงะ อากิระพูดพลางตบมือลงบนโต๊ะอย่างแรง

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นถลึงตาใส่เขา หัดแสดงความเคารพกันบ้างสิฟะ ไอ้เด็กเปรต!!

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครคนอื่นอยู่แถวนั้น ฮิวงะ อากิระก็ทำปากยื่น "ท่านโฮคาเงะ มีธุระอะไรเหรอครับ?"

"มีภารกิจที่ต้องการให้เธอไปทำ" ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นคลี่ม้วนคัมภีร์ภารกิจออกตรงหน้าฮิวงะ อากิระ

ฮิวงะ อากิระเปิดดูภารกิจในมือ

"คุ้มกันไดเมียว!?" ฮิวงะ อากิระมองภารกิจในมือด้วยความงุนงงสุดขีด

"นี่มันใช่ภารกิจที่เหมาะกับผมเหรอ?"

เขาลองนึกทบทวนถึงภารกิจที่ผ่านมาทั้งหมดอย่างถี่ถ้วน ไม่มีภารกิจไหนเลยที่เกี่ยวกับการคุ้มกัน ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อดูจากประวัติการฆ่าฟันอย่างโหดเหี้ยมของเขา การส่งเขาไปทำภารกิจคุ้มกันเนี่ยนะ...มันมีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า?

เขาไม่อยากกลายเป็นต้นเหตุของอันตรายซะเองหรอกนะ

"อีกอย่าง ไดเมียวก็ไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายอะไรจริงๆ ไม่ใช่หรือไง?"

ในบรรดาห้าแคว้นใหญ่ สิ่งที่เรียกว่าไดเมียวนั้นปลอดภัยที่สุดแล้ว นินจาไม่ได้รับอนุญาตให้แตะต้องไดเมียวของห้าแคว้นใหญ่ ส่วนไดเมียวของแคว้นเล็กๆ นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ห้าแคว้นใหญ่คือผู้ปกครองที่แท้จริงของโลกใบนี้ และไม่มีใครกล้าสั่นคลอนสถานะของไดเมียว หากมีนินจาคนใดบุกโจมตีไดเมียวของห้าแคว้นใหญ่โดยพลการ อีกสี่แคว้นที่เหลือจะร่วมกันประณามนินจาผู้นั้นทันที และถึงขั้นบีบบังคับให้ห้าหมู่บ้านนินจาใหญ่ร่วมมือกันตามล่าหาตัวคนผิด

แต่ถึงกระนั้น นินจาผู้มีพลังอำนาจมากพอที่จะโค่นล้มทุกสิ่งทุกอย่าง กลับยอมรับฟังคำสั่งของไดเมียวอย่างว่าง่าย มันช่างเหลือเชื่อจริงๆ

"แต่นี่เป็นคำขอจากตัวไดเมียวเองที่ต้องการให้เธอไปคุ้มกันเขา" ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"ดูเหมือนเขาอยากจะซื้อตัวผมสินะ" ฮิวงะ อากิระลูบคาง

ความสัมพันธ์ระหว่างหมู่บ้านนินจาและไดเมียวของแคว้นใหญ่นั้นค่อนข้างจะกระอักกระอ่วน ฝ่ายแรกถือครองกองกำลังทหารที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศ ในขณะที่ฝ่ายหลังปกครองทั้งประเทศด้วยความช่วยเหลือจากหมู่บ้านนินจา

เห็นได้ชัดว่าผู้ที่กุมอำนาจทางทหารคือกุมทุกสิ่งทุกอย่าง แต่กลับกลายเป็นสถานการณ์ที่บิดเบี้ยวซึ่งกองกำลังทหาร ในฐานะขุมกำลัง กลับเป็นฝ่ายยอมก้มหัวให้กับฝ่ายที่อ่อนแอกว่าและคอยให้การคุ้มกันพวกเขาแทน

ยอมให้พวกเขาขี่คอและทำตัวเย่อหยิ่งจองหอง

ถ้าไดเมียวสามารถพัฒนาประเทศให้ดีขึ้นได้จริงๆ มันก็คงจะดี แต่ในความเป็นจริง ชนชั้นขุนนางที่นำโดยไดเมียวคือมะเร็งร้ายตัวจริงที่คอยขัดขวางการพัฒนาประเทศ

ไดเมียวเองก็น่าจะรู้ความจริงข้อนี้ดี และพยายามหาทางมีกองกำลังติดอาวุธเป็นของตัวเองมาโดยตลอด

ในยุคของรุ่นที่หนึ่ง พวกเขาไม่กล้าหือ ในยุคของรุ่นที่สอง พวกเขาเล่นเกมการเมืองสู้ไม่ได้ พอมาถึงยุคของรุ่นที่สาม ในที่สุดพวกเขาก็เริ่มลองเล่นตุกติกได้บ้างแล้ว

อย่างในสงครามครั้งนี้ พวกเขาก็ตัดงบประมาณของโคโนฮะซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฝึกให้โคโนฮะเชื่องประหนึ่งฝึกสุนัข

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเองก็ไม่ได้โง่ เขาไม่ได้ถูกไดเมียวครอบงำอย่างสมบูรณ์ และยังซ่อนความคิดที่จะต่อต้านเอาไว้อยู่ลึกๆ

"พูดจาอะไรของเธอ!" ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นถลึงตาใส่ฮิวงะ อากิระ "ความหมายของการมีอยู่ของนินจาคือการปกป้องแคว้นไฟและไดเมียวนะ"

"ผมจะแกล้งทำเป็นเชื่อก็แล้วกันครับ" ฮิวงะ อากิระทำปากยื่น

ในช่วงหลังๆ กลุ่มสิบสองนินจาองครักษ์ที่ไดเมียวก่อตั้งขึ้น ต่างก็มีความแข็งแกร่งพอตัว แต่กลับเกิดความขัดแย้งภายในขึ้นหลังจากที่อาสึมะเข้าไปรับใช้

ถ้าซารุโทบิ ฮิรุเซ็นไม่มีส่วนรู้เห็นในเรื่องนั้นล่ะก็ ให้ตายเขาก็ไม่เชื่อหรอก

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นพยักหน้าและพูดด้วยความพึงพอใจ "ฉันหวังว่าเธอจะทำภารกิจนี้ได้ดีนะ"

ดูจากท่าทีของฮิวงะ อากิระแล้ว ชัดเจนว่าเขาคงไม่ยอมถูกชักจูงง่ายๆ แน่

ฮิวงะ อากิระถามด้วยความสงสัย "นอกจากผมแล้ว มีใครไปอีกไหมครับ?"

เขาคงไม่ได้ต้องไปคนเดียวหรอกมั้ง

"คาซึมะ!"

ร่างของชายหนุ่มสองคนปรากฏตัวขึ้นข้างๆ ฮิวงะ อากิระ

"เขาจะไปกับเธอ โจนิน คาซึมะ"

ฮิวงะ อากิระมองดูชายคนนั้นแล้วเอียงคอ

นี่มัน คาซึมะ ผู้นำของกลุ่มสิบสองนินจาองครักษ์ที่จะมาโจมตีโคโนฮะในภายหลังไม่ใช่เหรอ?

ฮิวงะ อากิระยกมือขึ้นแล้วถามด้วยความสงสัย "สมมุตินะครับ ย้ำว่าแค่สมมุตินะ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าผมเผลอไปฆ่าไดเมียวเข้า?"

คาซึมะไม่ได้แสดงปฏิกิริยาใดๆ เพียงแค่หันหน้ามาพูดกับฮิวงะ อากิระด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า "โจนินฮิวงะ อากิระ ภารกิจของเราคือการคุ้มกันไดเมียว นินจาต้องให้ความสำคัญกับภารกิจเป็นอันดับแรก"

"นายจะถูกตามล่าและถูกฆ่าทิ้งซะ" ชายอีกคนกล่าวอย่างเย็นชา

จริงๆ แล้วฮิวงะ อากิระไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่ที่คาซึมะอยู่ที่นี่ แต่เขาไม่คาดคิดว่าคาซึมะจะเป็นนินจาของโคโนฮะ สิ่งที่ทำให้ฮิวงะ อากิระงุนงงที่สุดก็คือชายอีกคนหนึ่งต่างหาก

เขี้ยวสีขาว, ฮาตาเกะ ซาคุโมะ

"ช่างเป็นเรื่องที่โหดร้ายจริงๆ แฮะ ดูเหมือนผมคงเผลอมือลั่นไม่ได้แล้วล่ะสิ" ฮิวงะ อากิระกล่าวด้วยสีหน้าเสียดาย

"เธอต้องตั้งใจทำภารกิจให้ดี!!" ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นคำรามใส่ฮิวงะ อากิระ

แม้ว่าตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับไดเมียวจะไม่ค่อยดีนัก แต่ในแง่ของสถานะ ไดเมียวก็คือผู้บังคับบัญชาของเขา แม้จะมีความขัดแย้งทางความคิดเห็น แต่มันก็ยังไม่ถึงขั้นที่อยากจะฆ่าแกงกัน

"แล้วมันจะเสร็จสิ้นเมื่อไหร่ล่ะครับ?" ฮิวงะ อากิระแสดงออกถึงความต่อต้านที่มีต่อภารกิจนี้

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเองก็แอบหวั่นที่จะส่งฮิวงะ อากิระไปเหมือนกัน คนอื่นไปโดยมีความตั้งใจที่จะปกป้องชีวิตไดเมียว แต่ดูจากท่าทางของฮิวงะ อากิระแล้ว ชัดเจนว่าหมอนี่ตั้งใจจะไปเอาชีวิตไดเมียวชัดๆ

แต่นี่คือคำขอของไดเมียว

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นรู้สึกปวดหัวตุบๆ ถ้าเขาปฏิเสธ ไดเมียวก็คงหาเรื่องเล่นงานเขาอีกแน่ๆ

ถ้าเขาพูดความจริงออกไปล่ะก็...

เขาคงชวดงบประมาณสำหรับไตรมาสหน้าแหงๆ

ปวดหัวชะมัด

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นมองฮาตาเกะ ซาคุโมะอย่างจนใจ หวังว่าเขาจะช่วยจับตาดูฮิวงะ อากิระได้บ้าง

ฮาตาเกะ ซาคุโมะเองก็ถูกไดเมียวเจาะจงตัวมาเช่นกัน เดิมทีไดเมียวก็รีเควสสามนินจาในตำนานมาด้วย แต่พวกเขาปฏิเสธไปเพราะยังติดภารกิจอื่นอยู่

เจตนาที่จะดึงตัวคนเก่งๆ ไปนั้นชัดเจนมาก แต่ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นไม่มีหนทางปฏิเสธได้เลย

สามนินจาในตำนานกำลังทำภารกิจอยู่จริงๆ โอโรจิมารุกำลังอยู่ในหน่วยรากกับดันโซเพื่อวิจัยคาถาไม้

ซึนาเดะเพิ่งได้รับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลโคโนฮะและกำลังยุ่งอยู่กับงาน

ส่วนจิไรยะ... เขามีลูกศิษย์คนนี้ด้วยเหรอ? มีคนชื่อนี้อยู่ในกลุ่มสามนินจาด้วยเหรอ?

ไอ้เจ้าจิไรยะที่ถูกตระกูลอุจิวะคุมตัวไว้ในวันนี้ข้อหาแอบดูโรงอาบน้ำหญิงหลายต่อหลายครั้ง...มันจะเป็นลูกศิษย์ของเขา ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น คนนี้ไปได้ยังไง?

อย่างน้อยที่สุด จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครจับเขาได้เลยสักครั้งเวลาที่เขาแอบดู

ลูกศิษย์ของเขาจะเป็นไอ้กระจอกแบบนั้นได้ยังไง!!!

สามนินจาในตำนานมีอยู่แค่สองคน; นั่นมันเป็นเรื่องที่ใครๆ ก็รู้ไม่ใช่เหรอ?

"อะแฮ่ม" ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นกระแอมเบาๆ แล้วพูดว่า "โดยปกติแล้ว ก็คือเมื่อไดเมียวอนุญาตให้พวกเธอกลับมานั่นแหละ"

"อ้อ~" ฮิวงะ อากิระทำหน้าครุ่นคิด

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นคำรามใส่ฮิวงะ อากิระ "ห้ามไปก่อเรื่องสร้างปัญหาให้ฉันเด็ดขาดนะ!! ตั้งใจปฏิบัติภารกิจให้ดีล่ะ!!!"

ดูจากสีหน้าของฮิวงะ อากิระแล้ว เขารู้เลยว่าหมอนี่ต้องกำลังคิดเรื่องไม่ดีอยู่แน่ๆ

ฮิวงะ อากิระทำปากยื่น

ถ้าอย่างนั้น เขาคงต้องทำให้ไดเมียวประสบ 'อุบัติเหตุ' จนถึงแก่ความตายซะแล้วล่ะมั้ง

ทีมสามคนเตรียมตัวออกเดินทาง

ฮิวงะ อากิระนอนเอนกายอยู่บนต้นไม้และอดไม่ได้ที่จะถามฮาตาเกะ ซาคุโมะ "รุ่นพี่เขี้ยวสีขาว ถ้าคุณออกจากโคโนฮะแบบนี้ มันจะทำให้คนไม่น้อยกังวลใจเอานะ แบบนี้จะไม่มีปัญหาอะไรจริงๆ เหรอครับ?"

ชื่อเสียงของฮาตาเกะ ซาคุโมะเริ่มโดดเด่นและเป็นที่ประจักษ์มากขึ้นเรื่อยๆ

สาเหตุหลักเป็นเพราะรายงานจากแนวหน้าที่ถูกส่งกลับมาบอกเล่าถึงวีรกรรมของฮาตาเกะ ซาคุโมะที่มันช่างเจิดจรัสเกินไป

เขายืนหยัดปะทะกับคาเซะคาเงะรุ่นที่สาม ขับไล่ผู้อาวุโสจิโยะแห่งซึนะงาคุเระ และฝ่าฟันกองกำลังของซึนะงาคุเระมาได้อย่างห้าวหาญ

ลองดูผลงานของกลุ่มสามนินจาที่อยู่ในอันดับรองลงมาสิ: ขับไล่พลังสถิตร่างแปดหางและเอาชนะผู้นำหมู่บ้านอาเมะงาคุเระอย่างฮันโซ

ซึ่งบุคคลสองคนนี้ยังไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดังเท่าคาเซะคาเงะและจิโยะเลยด้วยซ้ำ

ฮาตาเกะ ซาคุโมะกลายเป็นเสาหลักของหมู่บ้านโคโนฮะไปแล้วโดยปริยาย

"ยังมีนินจาที่แข็งแกร่งคนอื่นๆ อยู่ในหมู่บ้าน" ฮาตาเกะ ซาคุโมะตอบอย่างเย็นชา

ให้ความรู้สึกเหมือนเขากำลังรักษาระยะห่าง

"ผมโดนรุ่นพี่เกลียดซะแล้วแฮะ" ฮิวงะ อากิระยิ้ม