บทที่ 61 การโจมตีของนินจาร่างท้วม

"ฆ่ามันซะ" นินจาร่างท้วมพูดเสียงเย็น

นินจาสองคนที่อยู่ข้างๆ เตรียมพร้อมอยู่แล้ว และประสานอินอย่างรวดเร็ว

"คาถาน้ำ: คลื่นวารีคลุ้มคลั่ง!" ทั้งสองพ่นกระแสน้ำปริมาณมหาศาลออกมาพร้อมกัน พุ่งเข้าหาฮิวงะ อากิระและสกัดกั้นการเคลื่อนที่ของเขา

เขาแตะเท้าลงบนพื้น ใช้แรงส่งกระโดดถอยหลัง ตีลังกากลางอากาศและลงจอดบนกำแพงหินเพื่อหลบน้ำ

ในเวลานี้ นินจาร่างท้วมก็ประสานอินเสร็จแล้วเช่นกัน

"คาถาน้ำ: คาถาสายฝนสีม่วง!"

หยาดฝนสีม่วงตกลงมาจากท้องฟ้า ร่วงหล่นลงในกระแสน้ำที่อีกสองคนพ่นออกมา สีม่วงซึมซาบเข้าไปในมวลน้ำอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็เปลี่ยนกระแสน้ำปกติให้กลายเป็นสีม่วงทั้งหมด

อีกสองคนหยุดการใช้คาถา คลื่นวารีคลุ้มคลั่งไม่ใช่เทคนิคที่ใช้ต่อเนื่อง แต่น้ำสีม่วงก็ไม่ได้หายไป มันกลับรวมตัวกันบนพื้นเป็นแอ่งน้ำขนาดเล็ก ซึ่งทั้งหมดเปลี่ยนเป็นสีม่วงภายใต้สายฝนสีม่วง

ฮิวงะ อากิระเกาะกำแพงหินอยู่ในแนวนอน เนตรสีขาวของเขาสังเกตเห็นจักระที่กำลังควบแน่นอยู่ในแอ่งน้ำเบื้องล่าง โดยมีจักระจำนวนมากไหลขึ้นสู่เบื้องบน

"คาถาผสานงั้นเหรอ?" ฮิวงะ อากิระสังเกตระยะห่างระหว่างตัวเขากับกลุ่มของนินจาร่างท้วม

ทั้งสองฝ่ายถูกกั้นด้วยความกว้างของแอ่งน้ำนี้ ในขณะที่มุราคามิ ฮานะกำลังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จากระยะไกล

"ขืนปล่อยให้ยืดเยื้อต่อไปไม่ได้การแน่"

ฮิวงะ อากิระยกมือขึ้นและขว้างดาวกระจายหลายอันใส่ทั้งสามคน

เมื่อเผชิญหน้ากับดาวกระจายที่พุ่งเข้ามา ทั้งสามคนไม่ได้พยายามจะหลบด้วยซ้ำ ปล่อยให้ดาวกระจายพุ่งชนร่างกายของพวกเขา

อย่างไรก็ตาม ดาวกระจายที่พุ่งเข้ามากลับทะลุผ่านตัวพวกเขาไป

"คาถาลวงตางั้นเหรอ?" ฮิวงะ อากิระประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว มือของเขาไม่รอช้าเริ่มประสานอิน

"คลาย!"

เขารบกวนจักระภายในร่างกาย พยายามทำลายภาพลวงตาที่ร่ายใส่เขา

"เปล่าประโยชน์น่า" นินจาร่างท้วมกระโดดขึ้นไปบนแอ่งน้ำพร้อมกับนินจาอีกสองคน พุ่งเข้าประชิดตัวฮิวงะ อากิระอย่างรวดเร็ว

คาถาลวงตาของเขาต้องอาศัยพิษ คาถาสายฝนสีม่วงได้ผสานพิษที่เขาเตรียมไว้ล่วงหน้าเข้ากับจักระ

หลังจากรวมเข้ากับน้ำจากคลื่นวารีคลุ้มคลั่งจนกลายเป็นน้ำพิษ ความชื้นในน้ำพิษนั้นจะกลายเป็นไออย่างรวดเร็วและลอยขึ้นสู่เบื้องบน

ตราบใดที่ร่างกายสูดดมไอน้ำที่แผ่กระจายไปทั่วนี้เข้าไป ก็จะตกอยู่ภายใต้คาถาลวงตาของเขา

คาถาลวงตา: คาถาคุกวารี

ตราบใดที่ไอน้ำรอบๆ ยังไม่จางหายไป คาถาลวงตาของเขาก็จะทำงานอย่างต่อเนื่อง แม้ว่ามันจะเป็นเพียงภาพลวงตาระดับต่ำที่ทำให้วิสัยทัศน์พร่ามัว แต่ก็ไม่มีใครหนีพ้นได้หากมันทำงานอย่างไม่หยุดหย่อน

คำสั่ง 'คลาย' ทำได้เพียงแก้ภาพลวงตาในปัจจุบันเท่านั้น สำหรับภาพลวงตาที่จะถูกร่ายในวินาทีถัดไป ก็จำเป็นต้องใช้คำสั่งคลายเป็นครั้งที่สอง

ไม่จำเป็นต้องอธิบายเรื่องนี้ให้คู่ต่อสู้ฟัง ทั้งสามคนวิ่งฝ่าแอ่งน้ำและไต่ขึ้นไปบนกำแพงหิน พุ่งเข้าโจมตีฮิวงะ อากิระ

ฮิวงะ อากิระเป็นฝ่ายเริ่มแกว่งดาบสำริดเพลิงของเขาก่อน ฟันทะลุร่างของทั้งสามคน แต่มันกลับฟันโดนแค่อากาศเท่านั้น

สิ่งนี้ทำให้เขาตระหนักว่าหากไม่แก้ภาพลวงตาตรงหน้า เขาก็ไม่สามารถระบุได้ว่าศัตรูอยู่ที่ไหนกันแน่

คุไนที่มองไม่เห็นเฉี่ยวไหล่ของเขา ทิ้งรอยแผลเอาไว้ ถ้าฮิวงะ อากิระหลบไม่ทัน คุไนเล่มนั้นคงพุ่งเสียบขั้วหัวใจของเขาไปแล้ว

"แกต้องตายที่นี่" ภาพลวงตาของนินจาร่างท้วมพูดเสียงเย็นชา กดดันการโจมตีใส่ฮิวงะ อากิระ

มันก็ไม่แน่หรอกนะว่าใครจะตายที่นี่

ริมฝีปากของฮิวงะ อากิระโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม "ตราบใดที่ชั้นยืนยันได้ว่านายอยู่ที่นี่ แค่นั้นก็พอแล้วล่ะ"

เนตรสีขาวสูญเสียประสิทธิภาพไปแล้วในตอนนี้ แม้ว่าเนตรสีขาวจะมองเห็นการไหลเวียนของจักระ แต่คาถาลวงตาที่ใช้พิษเป็นสื่อกลางก็ได้ส่งผลต่อวิสัยทัศน์ของเขาไปแล้ว

สิ่งที่เขาเห็นอาจไม่ใช่เรื่องจริงเสมอไป

ฮิวงะ อากิระเคลื่อนตัวไปทางซ้ายโดยอาศัยสัญชาตญาณ รอยแผลถูกกรีดลงบนใบหน้าของเขา และความเจ็บปวดแปลบก็ปะทุขึ้นที่หน้าท้องเมื่อมีบางอย่างพุ่งกระแทกเขา เขายื่นมือออกไปพยายามจะคว้าอะไรบางอย่าง

แต่มือของเขากลับสัมผัสไม่ได้ถึงสิ่งที่เป็นรูปธรรมเลย

"ตัดประสาทสัมผัสทั้งห้าของชั้นงั้นเหรอ?" ฮิวงะ อากิระยิ้มบางๆ และร่างของเขาก็หายวับไปจากจุดนั้น

ยันต์ระเบิดใบร่วงหล่นลงมาอย่างช้าๆ ในจุดที่เขาเคยอยู่ มันส่องแสงสว่างวาบ...เห็นได้ชัดว่ามันถูกจุดชนวนตั้งแต่ตอนที่ถูกหยิบออกมาแล้ว

"แย่แล้ว!" รูม่านตาของนินจาร่างท้วมหดเกร็งทันที ก่อนที่เขาจะทันได้หนี

ตูม!!!

แรงระเบิดอันรุนแรงกวาดล้างทุกสิ่งทุกอย่าง

ฮิวงะ อากิระปรากฏตัวขึ้นอีกด้านหนึ่งของแอ่งน้ำ เขามองไม่เห็นว่าทั้งสามคนถูกแรงระเบิดกลืนเข้าไปหรือไม่ แต่การที่ไม่มีข้อความแจ้งเตือนค่าประสบการณ์เด้งขึ้นมา แสดงว่าไม่มีใครตายเลย

เขาหยิบยาถอนพิษออกมากลืนลงไป ในเสี้ยววินาทีนั้น เขาก็ตระหนักได้ว่าสื่อกลางสำหรับคาถาลวงตาของอีกฝ่ายก็คือแอ่งน้ำนั่นเอง

ประสาทสัมผัสทั้งห้าที่บิดเบี้ยวของเขากลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว

แม้ความแข็งแกร่งของคาถาลวงตานี้จะอยู่ที่ความต่อเนื่อง แต่มันก็มีจุดอ่อนตรงที่ หากคู่ต่อสู้รู้ตัว การกินยาถอนพิษก็สามารถทำลายมันได้

ด้วยสรรพคุณของยาถอนพิษ เขาจะไม่ถูกรบกวนจากพิษไปอีกสักพัก

ตอนนี้ ฮิวงะ อากิระเห็นร่างสามร่างล้มอยู่บนพื้น ยันต์ระเบิดที่ใช้ไปแล้วไม่สามารถใช้เป็นสื่อกลางสำหรับคาถาสลับร่างได้อีก

ฮิวงะ อากิระจึงทำได้เพียงพุ่งตัวไปข้างหน้าผ่านแอ่งน้ำ

ก่อนที่จะเข้าใกล้ทั้งสามคน ฮิวงะ อากิระก็ขว้างดาวกระจายสามอันออกไปตรงๆ ด้วยพลังจาก 'หมัดหมี' ดาวกระจายทั้งสามอันพุ่งไปด้วยความเร็วและแรงดุจสายฟ้าฟาด พร้อมที่จะปลิดชีพพวกมัน

ในตอนนั้นเอง ร่างหนึ่งก็พุ่งพรวดออกมาขวางหน้าเจ้านินจาร่างท้วม และตวัดคุไนปัดป้องดาวกระจายที่พุ่งเข้ามา

เคร้ง! วินาทีที่คุไนปะทะกับดาวกระจาย มุราคามิ ฮานะที่เพิ่งมาถึงก็ขมวดคิ้ว แรงที่ส่งมาจากดาวกระจายนั้นมหาศาลเกินไป แทนที่จะถูกปัดกระเด็น ดาวกระจายกลับหมุนคว้างและบดขยี้คุไนจนประกายไฟแตกกระจายไปทั่ว

ในที่สุด เขาก็ต้องสะบัดคุไนขึ้นเพื่อปัดมันออกไปให้พ้นทาง

ดาวกระจายที่พุ่งเป้าไปที่นินจาร่างท้วมถูกสกัดกั้นไว้ได้ แต่อีกสองคนกลับไม่โชคดีอย่างนั้น ทั้งคู่จบชีวิตลงด้วยดาวกระจายเหล่านั้น

ไกลออกไป มีข้อความแจ้งเตือนค่าประสบการณ์เด้งขึ้นมาตรงหน้าฮิวงะ อากิระสองข้อความ

【ค่าประสบการณ์ +356】 【ค่าประสบการณ์ +364】

ท้ายที่สุดเขาก็ยังไม่ได้ฆ่านินจาร่างท้วมอยู่ดี ฮิวงะ อากิระมองนินจาร่างท้วมที่บาดเจ็บสาหัสและกำลังร้องโอดโอยด้วยความรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ได้หยุดวิ่ง เขาก้าวข้ามผิวน้ำไปยืนประจันหน้ากับมุราคามิ ฮานะ

"สองคนก็น่าจะพอให้ระบายความโกรธแล้วมั้ง?" รอยยิ้มบนใบหน้าของมุราคามิ ฮานะหายไปแล้ว

เขาไม่คิดเลยว่าเศษสวะพวกนี้จะกล้ามาพยายามฆ่าโมคู ถ้าไม่ใช่เพราะการหาคนมารับช่วงต่อมันยุ่งยากล่ะก็ เขาคงลงมือฆ่าหมอนี่ด้วยตัวเองไปแล้ว

ฮิวงะ อากิระเดินเข้าไปหานินจาร่างท้วม ก้มมองชายที่กำลังร้องครวญครางจากมุมสูง

ในจังหวะที่เกิดการระเบิด หมอนี่ยังอุตส่าห์ดึงตัวหนีออกมาได้ทัน บาดแผลของเขาดูน่ากลัวก็จริง แต่เมื่อฟังจากเสียงร้องอันดังฟังชัดของเขา ก็ชัดเจนว่าไม่ได้สาหัสอะไรมากนัก

ฮิวงะ อากิระเหลือบมองมุราคามิ ฮานะที่กำลังจ้องเขม็งมาที่เขาเช่นกัน เขารู้ตัวดีว่าไม่สามารถฆ่าหมอนี่ต่อหน้าต่อตาอีกฝ่ายได้

เขาจึงเตะเสยหน้ามันไปเต็มแรง

ผัวะ!

【ค่าประสบการณ์ +1245】

"เท่านี้ก็พอแล้วล่ะ" ฮิวงะ อากิระมองมุราคามิ ฮานะอย่างทื่อทื่อ

มุราคามิ ฮานะพยักหน้าด้วยสีหน้ามืดมน ตราบใดที่เขาไม่ฆ่าไอ้โง่นี่ก็พอแล้วล่ะ

"ถ้ามีคราวหน้าล่ะก็ แกฆ่ามันได้เลย" มุราคามิ ฮานะพูด พลางมองนินจาร่างท้วมด้วยความรังเกียจสุดขีด

ไอ้หมอนี่เอาแต่สร้างปัญหาให้เขา

ความหมายแฝงก็คือ คราวนี้ยังฆ่ามันไม่ได้นะ

ฮิวงะ อากิระถอนหายใจด้วยความเสียดาย และหยิบการ์ดสองใบมาจากศพของเกะนินทั้งสองคน

【ไอเทมใช้แล้วทิ้ง: มาอีกสิ G-380】

【ไอเทมใช้แล้วทิ้ง: ม่านแห่งความมืด F-100】

เมื่อเหลือบมองการ์ดทั้งสองใบ ดวงตาของฮิวงะ อากิระก็สว่างวาบขึ้น การ์ดใบหนึ่งเป็นการ์ดระดับเทพที่สามารถกำหนดการเคลื่อนที่ไปยังสถานที่ที่เขาเคยไปเยือนมาก่อนได้

ประโยชน์ของไอเทมชิ้นนี้มีมากมายมหาศาล

ส่วนการ์ดอีกใบนั้นไร้ประโยชน์ มันสามารถป้องกันการขโมยหรือทักษะประเภทสอดแนมได้ แต่ป้องกันได้เฉพาะความสามารถของผู้เล่นเท่านั้น ในเมื่อมีผู้เล่นอยู่แค่คนเดียว การ์ดใบนี้ก็เป็นได้แค่ขยะจริง ๆ