บทที่ 5 บอสปรากฏตัวก่อนลูกน้องจะถูกเคลียร์

บทที่ 5 บอสปรากฏตัวก่อนลูกน้องจะถูกเคลียร์

เครื่องยิงดาวกระจายยี่ห้อฮิวงะหยุดทำงานลง ส่วนหนึ่งเป็นเพราะแขนของเขาเริ่มปวดเมื่อย

แต่เหตุผลหลักเป็นเพราะทุกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาได้ตายสนิทไปหมดแล้วต่างหาก

เหลือเพียงกลุ่มคนที่กำลังระแวดระวังตัว หลบซ่อนอยู่หลังต้นไม้และโขดหิน

"น่าเสียดายจัง พละกำลังของชั้นยังไม่พอ" ฮิวงะ อากิระคร่ำครวญอย่างเสียดาย

แม้จะมีการเสริมพลังด้วยจักระ แต่แขนของเขาก็ไม่สามารถขว้างดาวกระจายให้ทะลุต้นไม้และก้อนหินได้

แต่ตอนนี้ พวกมันไม่กล้าออกมาแล้ว ด้วยจำนวนดาวกระจายที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ ใครที่โผล่หัวออกมาจะต้องถูกฆ่าตายในทันที แล้วใครจะกล้าออกมาล่ะ?

【ค่าประสบการณ์ 328】

เขาจัดการคนไปมากกว่าสามสิบคนในคราวเดียว พวกโจรป่านี่มันไร้ค่าจริง ๆ

เขาตรวจสอบไอเทมที่ดรอป มีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถมองเห็นไอเทมที่ดรอปได้ และพวกมันล้วนมีรูปแบบที่เป็นรูปธรรม เพียงแค่ส่องแสงระยิบระยับด้วยจุดแสงเล็ก ๆ เท่านั้น

เขาก้าวไปข้างหน้าและรีบเก็บไอเทมที่ดรอปอย่างรวดเร็ว ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเงินเรียว

แม้แต่ขามัสยึดก็ยังถือว่าเป็นเนื้อ ดาวกระจายของเขาทำให้เขาเสียเงินไปมาก และทรัพย์สินส่วนใหญ่ของครอบครัวเขาก็แทบจะหมดเกลี้ยงแล้ว

ถ้าเขาไม่ได้เป็นเกะนินและหาเงินไม่ได้หลังเรียนจบ ไม่ช้าเขาก็คงจะต้องกินแกลบแน่ ๆ

เงินก้อนนี้มาได้จังหวะพอดี

【เงิน: 96 เรียว】

"ในที่สุดชั้นก็ได้ผลตอบแทนจากการลงทุนบ้างแล้ว" ฮิวงะ อากิระถอนหายใจด้วยความโล่งอก เมื่อมีเงินก้อนนี้ เขาก็ไม่ต้องอยู่อย่างอัตคัดขัดสนแล้ว

นอกจากเงินที่ดรอปแล้ว

ยังมีไอเทมมากมายที่ดรอปมาด้วย

【แร่เหล็ก】 3

【เส้นด้าย】 2

ของพวกนี้ไม่มีประโยชน์สำหรับเขา พวกมันคือวัตถุดิบที่จำเป็นสำหรับอาชีพสายคราฟต์ เขาจึงโยนมันเข้าไปในกระเป๋าเป้ของเขาทันที

ของที่ดีที่สุดก็คืออุปกรณ์สวมใส่สองชิ้น

【สนับแข้งซ้ายโจรป่า: ความเร็วในการเคลื่อนที่ +5】

【สนับมือขวาโจรป่า: พละกำลัง +3】

"เซ็ตโจรป่า เซ็ตอุปกรณ์เริ่มต้นที่ดีที่สุด" ดวงตาของฮิวงะ อากิระเป็นประกาย

เขาจำได้ว่าถ้าใส่เซ็ตนี้ครบ เขาจะได้รับทักษะที่เรียกว่า 【ตีหัว】 ซึ่งสามารถบังคับใบ้คู่ต่อสู้ได้นานถึงสามวินาที

แม้ว่ามันจะมีผลเฉพาะกับผู้ที่มีเลเวลต่ำกว่า 30 เท่านั้น แต่มันก็ยังถือเป็นทักษะระดับเทพในช่วงเริ่มต้นอยู่ดี

เขาสวมใส่อุปกรณ์ทั้งสองชิ้นทันที พลางกำหมัดแน่นรู้สึกได้ถึงพลังที่เปี่ยมล้น และวิ่งไปข้างหน้าต่อไป

ทันทีที่เขาผ่านตอไม้

ฮิวงะ อากิระก็ก้าวถอยหลังอย่างกะทันหัน โจรป่าถือมีดคนหนึ่งพุ่งพรวดออกมาจากหลังต้นไม้ข้างหน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว คมมีดของเขาฟาดฟันผ่านอากาศ

เขาหันหน้ามาอย่างยากลำบาก และส่งสายตาที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกให้กับฮิวงะ อากิระ

ฮิวงะ อากิระก็ส่งรอยยิ้มที่ดูกระอักกระอ่วนแต่สุภาพกลับไปเช่นกัน

จากนั้นเขาก็ใช้คุไนปาดคออีกฝ่าย

【ค่าประสบการณ์ 12】

【เงิน: 3 เรียว】

ฝีเท้าของฮิวงะ อากิระเบาหวิว ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวจากก่อนหน้านี้ ร่างของเขาลอยขึ้นและตกลงราวกับปีศาจพราย

โจรป่ายังคงปรากฏตัวขึ้นอย่างต่อเนื่อง ไม่ถูกคุไนปาดคอก็ถูกคุไนแทงทะลุหน้าอก

เมื่อเสียงกรีดร้องดังขึ้นและเงียบลง โจรป่าที่ซ่อนตัวอยู่ก็ไม่กล้าออกมา ไม่แม้แต่จะส่งเสียงใด ๆ

โจรป่าคนหนึ่งกำลังนอนขดตัวสวดมนต์ภาวนา

"อย่าหาชั้นเจอเลย อย่าหาชั้นเจอเลย"

ข้างนอก จู่ ๆ ก็เงียบสงัด เขาระมัดระวังเงยหน้าขึ้น และศีรษะหนึ่งก็โผล่ออกมาจากโขดหินข้างหน้า

"เจอตัวแล้ว"

"อ๊าก!!"

ฮิวงะ อากิระสะบัดเลือดออกจากคุไนของเขา และเนตรสีขาวของเขาก็สแกนดูรอบ ๆ ไม่มีใครรอดชีวิตอยู่เลย

ภายใต้การมองทะลุทะลวงของเนตรสีขาว พวกมันไม่สามารถซ่อนตัวได้เลย พวกที่เหลือก็หนีไปจนหมดแล้ว

"ไม่ช้าก็เร็ว ชั้นคงต้องหาคาถาบาเรียมาใช้สักหน่อยแล้ว"

ในโลกของเกม มอนสเตอร์จะไม่ขยับไปไหนจนกว่าจะถูกเคลียร์จนหมด และพวกมันยังสามารถเกิดใหม่ได้อีกด้วย

แต่ที่นี่ มันต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง มอนสเตอร์ที่นี่สามารถวิ่งหนีได้

คุไนสองเล่มพุ่งมาจากข้างหลังเขา ฮิวงะ อากิระหลบพวกมันได้ด้วยการสะบัดหัวสองครั้ง และคุไนก็ฝังลึกลงไปในโขดหิน

ภายใต้แสงแดดที่สาดส่อง เขาเห็นลวดเหล็กสองเส้นเชื่อมต่อกับคุไน

"คาถาไฟ: มังกรเพลิงคู่!"

ในระยะไกล ชายที่มีผ้าพันแผลพันรอบใบหน้า เผยให้เห็นดวงตาเพียงข้างเดียว กำลังกัดปลายอีกด้านของลวดเหล็ก เปลวเพลิงพวยพุ่งออกมาจากปากของชายคนนั้น เคลื่อนตัวไปตามลวดเหล็กอย่างรวดเร็วมุ่งตรงไปยังฮิวงะ อากิระ

ในเวลาเดียวกัน ชายร่างเตี้ยที่มีกรงเล็บเหล็กที่มือก็กระโจนลงมาจากด้านบนเช่นกัน

พวกบอสเองก็เป็นฝ่ายเปิดฉากบุกก่อนเหมือนกัน

ด้านซ้าย ด้านขวา และด้านบนของฮิวงะ อากิระถูกปิดกั้นทั้งหมด เขาไม่สามารถเดินหน้าหรือถอยหลังได้เลย เขาตกอยู่ในภาวะวิกฤตอย่างสมบูรณ์

"ปัง!"

ควันพวยพุ่งออกมา และโล่รูปโค้งก็ขวางอยู่ด้านหน้าของฮิวงะ อากิระ พร้อมกับมีก้อนหินคอยกำบังอยู่ด้านหลังด้วย

เมื่อเปลวเพลิงสัมผัสกับโล่ มันก็ทำได้เพียงทำให้โล่เปล่งประกายสีแดงเท่านั้น และกรงเล็บเหล็กในมือของชายที่กระโดดลงมาก็เกิดประกายไฟเมื่อปะทะกับโล่

"โล่นั่นมาจากไหนน่ะ!?"

นินจาดี ๆ ที่ไหนเขาพกโล่ออกมาทำภารกิจกัน!?

"คาถาสลับร่างไงล่ะ!" ฮิวงะ อากิระเสริมขึ้นจากหลังโล่

"นี่มันคาถาสลับร่างเรอะ!! คาถาสลับร่างบ้าอะไรใช้โล่ด้วย!!" ชายกรงเล็บเหล็กพูดอย่างฉุนเฉียว

"เมื่อกี้ชั้นยังใช้กระบองหนามอยู่เลยนะ" ฮิวงะ อากิระพึมพำ

ชายร่างเตี้ยทนไม่ไหวอีกต่อไปและพุ่งเข้าชนโล่โดยตรง

ฮิวงะ อากิระเตะโล่ ส่งมันลอยไปกระแทกกับชายร่างเตี้ย

โล่พร้อมกับชายร่างเตี้ยลอยกระเด็นไปข้างหลัง

"ฟุ่บ!"

ชายร่างเตี้ยถูกกระแทกไปตกอยู่ข้าง ๆ ชายที่กำลังร่ายคาถานินจา และกลิ่นเนื้อย่างก็โชยออกมา

"อ๊าก!"

ชายร่างเตี้ยรีบผลักโล่ออกทันที เสื้อผ้าด้านหน้าของเขากลายเป็นถ่าน และผิวหนังของเขาก็เต็มไปด้วยแผลพุพองจากความร้อน

"ไอ้เด็กเวร!"

เขามองดูฮิวงะ อากิระอย่างเดือดดาล

ฮิวงะ อากิระคำรามอย่างเกรี้ยวกราดยิ่งกว่า "พวกแกรออยู่บนยอดเขาเฉย ๆ ไม่เป็นหรือไง!!"

เขายังตั้งใจจะเคลียร์พวกโจรป่าคนอื่น ๆ ให้หมดอยู่เลย

อย่างน้อยที่สุด เขาก็ต้องให้ดรอปชิ้นส่วนเซ็ตโจรป่าชิ้นอื่น ๆ ด้วย จนถึงตอนนี้ เขาได้มาสี่ชิ้นแล้ว

นอกจากสองชิ้นแรก

ก็ยังมี:

【สนับแข้งขวาโจรป่า: ความเร็วในการเคลื่อนที่ +5】

【สนับมือขวาโจรป่า: พละกำลัง +5】

เขาได้สนับมือขวาอันที่สองมา แต่เขาไม่ได้มีมือขวาสองมือซะหน่อย

เขายังขาดสนับมือซ้าย สร้อยคอ และแหวน

พวกบอสโจรป่ามักจะดรอปชุดเกราะกับดาบต่อสู้

ถ้าเขาฆ่าสองคนนี้ก่อนกำหนดและพวกโจรป่าคนอื่น ๆ วิ่งหนีไป มันจะเป็นความผิดของใครกันล่ะ!!

มันจะไม่ใช่ความผิดของเขาอย่างแน่นอน

ทั้งสองคนตกอยู่ในความสับสน พวกเขาลงมาจากภูเขาไม่ได้เหรอ?

เขาเป็นคนโจมตีพวกเขาก่อนชัด ๆ แล้วทำไมอีกฝ่ายถึงดูโกรธเกรี้ยวมากกว่าพวกเขากันล่ะ?

ก่อนที่ทั้งสองจะได้ตั้งสติ

ฮิวงะ อากิระก็หยิบคุไนออกมาในมืออีกครั้งและขว้างตรงไปที่พวกเขาทั้งสองคน

ฮิวงะ เครื่องยิงคุไน อากิระ หวนคืนสู่ยุทธภพอีกครั้ง

ทั้งสองคนเหงื่อตกทันทีเมื่อเห็นห่าคุไนที่ถาโถมเข้ามาอย่างมืดฟ้ามัวดิน

คนหนึ่งชักมีดออกจากเอว อีกคนแกว่งกรงเล็บเหล็กอย่างรวดเร็ว ทั้งสองคนสกัดกั้นคุไนพร้อมกับถอยร่นไปด้วย

"แกร๊ง! แกร๊ง! แกร๊ง! แกร๊ง!"

ตระกูลนินจาไหนมันจะมีคุไนเยอะขนาดนี้วะ?

คุไนมันแจกฟรีหรือไงกัน!!!?

ทั้งสองคนรีบไปซ่อนตัวอยู่หลังก้อนหินใกล้ ๆ จากนั้นก็ค่อย ๆ ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ในโซนปลอดภัยชั่วคราว แต่ทั้งสองคนก็ยังคงถูกคุไนโจมตี โชคดีที่ไม่โดนจุดสำคัญใด ๆ

แต่ครั้งนี้ พละกำลังของฮิวงะ อากิระเพิ่มขึ้นแล้ว ก้อนหินที่พวกเขากำลังซ่อนตัวอยู่ค่อย ๆ แตกละเอียดจากการถูกคุไนกระหน่ำโจมตีอย่างต่อเนื่อง

"ไอ้เจ้านี่มันตัวประหลาดอะไรกันเนี่ย!!!" ชายร่างเตี้ยโกรธจัด เขาถูกคุไนกระหน่ำยิงจนไม่กล้าแม้แต่จะโผล่หัวออกไป เขาไม่เคยต่อสู้ในรูปแบบนี้มาก่อนเลย

"ดูจากดวงตาของเขาแล้ว เขามาจากตระกูลฮิวงะงั้นเหรอ?" ชายร่างสูงข้าง ๆ เขาพูดด้วยความลังเลเล็กน้อย

เขาเคยได้ยินแต่ข่าวลือและไม่เคยเห็นคนของตระกูลฮิวงะมาก่อน แต่ลักษณะดวงตาก็คล้ายคลึงกันมาก

แต่รูปแบบการต่อสู้แบบนี้...

มันไม่เหมือนนินจาเอาซะเลย!!!