บทที่ 279: หอคอยที่ผิดปกติ (ตอนฟรี)

บทที่ 279: หอคอยที่ผิดปกติ

บนชั้น 23 ของหอคอยหมื่นปรากฏการณ์

ลู่หยุนมองไปที่อุกกาบาตที่ลอยอยู่ตรงหน้าเขา “ยิ่งเราขึ้นไปสูงเท่าไหร่ คู่ต่อสู้ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นมากเท่านั้น”

ด้วยร่างกายที่ทรงพลังของเขา เขาจึงสามารถปราบปรามคู่ต่อสู้คนก่อนได้ แต่เขาก็ไม่มั่นใจกับการต่อสู่ครั้งนี้

นั่นเป็นเพราะว่าอุกกาบาตที่ลอยอยู่ตรงหน้าเขามีขนาดใหญ่กว่าครั้งก่อนมาก และแสงดาวที่เล็ดลอดออกมาจากมันก็รุนแรงกว่ามาก

แสงดาวสว่างมากขึ้นเรื่อยๆ และอุกกาบาตขนาดใหญ่ก็เริ่มพลิกและเปลี่ยนรูป

จิ! จิ!

ทันใดนั้น อุกกาบาตก็กลายเป็นชายหนุ่มรูปงามต่อหน้าลู่หยุน ซึ่งปรากฏตัวท่ามกลางแสงดาวจำนวนนับไม่ถ้วนรวมตัวกันเป็นเสื้อคลุมสีขาวเงิน

เสื้อคลุมสีขาวเงินนี้มีพลังแห่งดวงดาวไหลผ่าน เปล่งประกายแวววาว เห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่เสื้อผ้าธรรมดา

แสงดาวยังคงสาดส่องและควบแน่นอีกครั้งจนกลายเป็นกระบี่ยาวสีขาวเงิน

“ในบรรดาผู้ที่ขึ้นมาถึงชั้นที่ 23 ได้ เจ้าก็มีความโดดเด่นมาก ในบรรดาศิษย์ปัจจุบันของสถาบันศึกษาวรยุทธ์วิญญาณเหิน มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ผ่านมันไปได้สำเร็จ' เด็กหนุ่มในชุดสีเงินกล่าวพร้อมกับคว้ากระบี่ยาวที่ควบแน่นจากแสงดาวพร้อมกับรอยยิ้มในดวงตาของเขา” ระวังตัว!”

กระบี่ยาวสีขาวเงินในมือของชายหนุ่มในชุดสีม่วงก็ปล่อยแสงกระบี่นับพันออกมา และจิตสังหารอันชั่วร้ายก็ปั่นป่วนรอบตัวเขา

ลู่หยุนยังเปิดใช้งานแนวคิดการสังหารของเขาในเวลาเดียวกัน และแสงกระบี่ที่ทรงพลังและจิตสังหารจำนวนนับไม่ถ้วนก็กระจายออกไปสู่บริเวณโดยรอบ มันกระตุ้นให้พลังฟ้าดินภายในพื้นที่เต็มไปด้วยดวงดาวโดยทันที

แสงดาวดับลง และแม่น้ำแห่งดวงดาวก็เปลี่ยนสี เพียงชั่วพริบตา พื้นที่อันกว้างใหญ่ที่เต็มไปด้วยจิตสังหารก็ก่อตัวขึ้นรอบตัวพวกเขาทั้งสอง ราวกับว่าสนามรบที่ไม่มีใครเทียบได้ปรากฏขึ้นท่ามกลางดวงดาวอย่างกะทันหัน

บู้มมมม!

เด็กหนุ่มในชุดเงินก้าวไปข้างหน้า ล้อมรอบไปด้วยอาณาเขตอันกว้างใหญ่ และกระแทกเข้ากับมันด้วยเสียงระเบิดที่กระแทกอย่างแรง ขอบเขตจิตสังหารของลู่หยุนเริ่มพังทลายลง ในขณะที่ขอบเขตจิตสังหารของชายหนุ่มชุดเงินขยายอย่างรวดเร็ว

“ไม่ดีแล้ว!” ใบหน้าของลู่หยุนเปลี่ยนไป

เขากลายร่างเป็นแสงและรีบวิ่งไปหาเด็กหนุ่มในชุดสีเงินพร้อมกับกระบี่เกล็ดมังกรในมือ

ร่างกายของเขาเปล่งประกายด้วยแสงสีทอง ในขณะที่ร่างกายที่ทรงพลังของเขาปะทะกับขอบเขตจิตสังหารของชายหนุ่มชุดเงิน

เพล้งง!

มีเสียงแตกดังขึ้นอย่างต่อเนื่องขณะที่ร่างของลู่หยุนเข้าใกล้ศัตรู

เด็กหนุ่มในชุดเงินยิ้มมุมปากและปราณกระบี่สีแดงเลือดก็ปรากฏตัวออกมาจากอากาศต่อหน้าลู่หยุนโดยที่เขาไม่ต้องเคลื่อนไหวใดๆ

ด้วยการหวด ร่างกายของลู่หยุนก็วูบวาบด้วยแสงสีทอง ปราณกระบี่กระจายออกไป และออร่าอันทรงพลังก่อตัวขึ้นภายในตัวเขา

เด็กหนุ่มในชุดเงินยังคงส่ายหัวเล็กน้อย และปราณกระบี่สีแดงเลือดนับไม่ถ้วนก็ควบแน่นและพุ่งไปที่ลู่หยุนจากทุกทิศทาง

“กายาทองคำของข้าอยู่ยงคงกระพัน ปราณกระบี่เหล่านี้จะไม่สามารถทำลายร่างกายข้าได้!” ลู่หยุนตะโกน เขากำกระบี่ด้วยมือทั้งสองข้างขณะที่เขาฟันไปที่หัวของชายหนุ่มชุดเงิน

“มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก!” ชายหนุ่มชุดเงินเหวี่ยงแขนเสื้อของเขา และขอบเขตจิตสังหารของเขาก็หดตัวลงอย่างกะทันหัน มันควบแน่นเป็นบาเรียซึ่งปิดกั้นลู่หยุนเอาไว้

ทันใดนั้น กระบี่ยาวก็วาดร่องรอย และแสงกระบี่ที่ควบแน่นและไม่มีใครเทียบเคียงได้ก็เติมเต็มรูม่านตาของลู่หยุนโดยทันที

แสงจากกระบี่ขยายออกไปอย่างไม่สิ้นสุด กลายเป็นโลกสีแดงที่ไร้ขอบเขต ทำให้ลู่หยุนจมอยู่ใต้น้ำโดยสมบูรณ์

“ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าข้าจะแพ้แบบนี้!” ลู่หยุนปรากฏตัวที่ด้านนอกหอคอย สีหน้าของเขายังคงค่อนข้างเหลือเชื่อ

“ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ขัดขวางการโจมตีของข้าและเอาชนะข้าได้ แนวคิดการสังหารระดับสี่ขั้นสูงสุดแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยหรอ?”

แนวคิดการสังหารของลู่หยุนมาถึงระดับสามเท่านั้น และเขาก็ใช้มันเพียงเพื่อเพิ่มศักยภาพตัวเองและปราบปรามศัตรูของเขา

แต่คู่ต่อสู้บนชั้นที่ 23 ของหอคอยหมื่นปรากฏการณ์มีแนวคิดการสังหารระดับสี่ขั้นสูงสุด และการควบคุมขอบเขตจิตสังหารของเขาก็ไปถึงระดับสมบูรณ์แล้ว โดยควบแน่นพลังปราณกระบี่ได้ตลอดเวลา และมันก็ทรงพลังและน่าสะพรึงกลัว

“ แนวคิดการสังหารของคู่ต่อสู้นั้นเหนือกว่าของข้ามาก และแม้แต่ร่างกายของเขาก็ไม่ได้เลวร้ายไปกว่าของข้ามากนัก นอกจากนี้ การควบคุมขอบเขตจิตสังหารของเขาเป็นไปตามที่เขาต้องการ ไม่เพียงแต่ข้าจะไม่สามารถป้องกันมันได้ แต่ข้ายังไม่มีโอกาสที่จะแตะต้องเขาด้วยซ้ำ'

ลู่หยุนรีบยอมรับความจริงที่ว่าเขาพ่ายแพ้ไปแล้ว

ภายในหอคอยหมื่นปรากฎการณ์ ดวงตาของวิญญาณหอคอยเบิกตากว้างและพึมพำว่า “ข้าเคยเห็นอัจฉริยะมามากแล้วในหมู่ผู้ฝึกยุทธ์แห่งรัฐหลิง แต่ลู่หยุนคนนี้…”

“เขาแพ้เพราะเราได้ยับยั้งจุดตันเถียนของเขาเอาไว้ แต่หากร่างกายของเขาได้รับการเสริมพลัง..”

“ร่างกายที่แข็งแกร่วเกินระดับการฝึกยุทธ์นั้นพิเศษและน่าสนใจจริงๆ”

หลังจากนั้น วิญญาณหอคอยก็ได้ส่งข้อความไปบอกเย่ซิงเฉิน

“อ้า เด็กคนนี้ทำให้ข้าทั้งรักและเกลียดเขาจริงๆ!”

ในลานเล็กๆ เย่ซิงเฉินสวมชุดสีดำ เล่ยคังเหอสวมชุดสีขาว และศิษย์กับอาจารย์กำลังเล่นหมากล้อมกัน

“ท่านอาจารย์ เด็กที่ท่านกำลังพูดถึงคือลู่หยุนใช่รึเปล่า? เกิดอะไรขึ้นกับเขา?” เล่ยคังเหอวางหมากลง เขาดูค่อนข้างอยากรู้อยากเห็น

เย่ซิงเฉินพยักหน้าเล็กน้อยและยิ้ม “เมื่อสักครู่นี้ วิญญาณหอคอยได้ส่งข้อความโดยบอกว่าลู่หยุนได้ผ่านชั้นที่ 22 ของหอคอยหมื่นปรากฎการณ์แล้ว”

“ด้วยความแข็งแกร่งของลู่หยุน มันก็ไม่ใช่เรื่องปกติสำหรับเขาที่จะผ่านชั้นที่ 22 ไปได้หรอ?”

“ด้วยความแข็งแกร่งเช่นนี้ ไม่ต้องพูดถึงชั้นที่ 22 เลย มันจะไม่แปลกเลยด้วยซ้ำถ้าลู่หยุนจะผ่านชั้นที่ 23 ไปได้”

เย่ซิงเฉินส่ายหัวและถอนหายใจอย่างขมขื่น “แต่ครั้งนี้มันแตกต่างออกไป วิญญาณหอคอยสังเกตเห็นความแข็งแกร่งของร่างกายของลู่หยุนและยังเพิ่มความยากของหอคอยขึ้นอีกด้วย ศัตรูที่ลู่หยุนเผชิญหน้าด้วยนั้นมีร่างกายที่ทรงพลัง มันไม่ได้เลวร้ายไปกว่าผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตกายาทองคำด้วยซ้ำ”