บทที่ 331 - ชื่อเสียงฉาวโฉ่

บทที่ 331 - ชื่อเสียงฉาวโฉ่

เลือดที่คอของหลูจินไหลออกมาไม่หยุด สีหน้าของเขาซีดเผือดลงอย่างรวดเร็ว ร่างของเขาล้มลงกับพื้นและสิ้นใจไปในที่สุด

ส่วนหลูจ้านกลับยืนมองด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ พี่ชายของเขาตายแล้ว เขาก็คงอยู่ได้อีกแค่ครึ่งเดือน ช่างมันเถอะ

ฉันกับซู่อวิ๋นหลิงเป็นเพื่อนสมัยเด็กกัน ฉันชอบเธอมาก จู่ๆ หลูจ้านก็เริ่มเล่าเรื่องราวของตัวเอง โดยไม่สนใจว่าม่อหลินจะอยากฟังหรือไม่ เขาก็เล่าเรื่องของตัวเองต่อไป

ฉันชอบเธอ แต่ฉันก็ไม่เคยสารภาพรักกับเธอเลย วันนั้นฉันตั้งใจจะไปสารภาพรักกับเธอ แต่ก็เพิ่งมารู้ในวันนั้นเองว่าทางบ้านได้หมั้นหมายให้เธอแล้ว ซู่อวิ๋นหลิงคัดค้านการแต่งงานครั้งนี้อย่างหนัก วันนั้นฉันสารภาพรักกับเธอ เธอบอกว่ายินดีจะหนีไปจากเมืองชิงซานพร้อมกับฉัน

เมื่อเล่ามาถึงตรงนี้สีหน้าของหลูจ้านก็ดูเศร้าหมองลง

ต่อมาครอบครัวของซู่อวิ๋นหลิงก็เกิดเรื่อง พ่อของเธอเสียชีวิต น้องชายถูกนำไปทำเป็นมนุษย์ศพ คู่หมั้นของเธอบอกว่าจะช่วยเธอแก้แค้น แลกกับการที่เธอต้องแต่งงานกับเขา ผลสุดท้ายซู่อวิ๋นหลิงก็หลงเชื่ออย่างโง่เขลา และก็ถูกหลอกเอาตัวไป ซู่อวิ๋นหลิงน่าสงสารมากจริงๆ

หลังจากเล่าเรื่องพวกนี้จบหลูจ้านก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เหมือนกับว่าเขารู้สึกสบายใจขึ้นมาก ถ้าไม่ใช่เพราะครอบครัวของซู่อวิ๋นหลิงเกิดเรื่อง บางทีตอนนี้เขาอาจจะได้แต่งงานกับเธอไปแล้ว แต่น่าเสียดายที่ชีวิตนี้ไม่มีคำว่าถ้า เรื่องมันเกิดขึ้นไปแล้ว และตอนนี้ซู่อวิ๋นหลิงก็จากโลกนี้ไปแล้วด้วย

ไปที่ต่อไปเถอะ ตระกูลสยง หลูจ้านเดินนำหน้า ส่วนม่อหลินก็เดินตามหลังเขาไปติดๆ

เดี๋ยวพอไปถึงตระกูลสยงนายไม่ต้องพูดอะไรนะ ฉันจะเข้าไปตีสนิทกับสยงกง แล้วค่อยหาจังหวะลอบสังหารมัน หลูจ้านวางแผนจะใช้วิธีเดิมในการลอบสังหารสยงกง

ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังคุยกัน พวกเขาก็มาถึงหน้าประตูตระกูลสยงแล้ว

ก๊อก ก๊อก ก๊อก หลูจ้านเคาะประตู

ชายชุดดำคนหนึ่งชะโงกหน้าออกมา แล้วถามหลูจ้านอย่างระแวดระวัง มีธุระอะไร

ฉันมาหาคุณชายของพวกนาย สยงกง หลูจ้านบอกจุดประสงค์ของเขา

ไสหัวไปไกลๆ เลย ชายชุดดำตวาดใส่หลูจ้านอย่างรำคาญ ไล่หลูจ้านไปให้พ้นหน้า

หลูจ้านทำหน้าเจื่อน ขอฉันพบคุณชายของพวกนายหน่อยได้ไหม

แกคิดว่าแกเป็นใครฮะ ถึงจะได้พบคุณชายของพวกเรา ชายชุดดำไม่ยอมเปิดประตูให้เลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องให้หลูจ้านเข้าไปพบสยงกงเลย ชื่อเสียงของหลูจ้านแย่มากจนแทบทุกคนต่างก็เกลียดชังเขา

หลูจ้านหันไปมองม่อหลินที่อยู่ข้างหลังอย่างเก้อเขิน หรือว่าพวกเราจะรออยู่ตรงนี้ก่อนดี

ฉันจัดการเอง พูดจบม่อหลินก็ก้าวมาข้างหน้าหนึ่งก้าว

นายไม่รู้จักสยงกง พวกเขาไม่ยอมให้นายเข้าไปหรอก หลูจ้านกำลังคิดหาวิธีที่จะเข้าไปพบสยงกง

ปัง!

ม่อหลินเตะประตูบ้านตระกูลสยงจนพังยับเยิน ง่ายดายและรวดเร็ว

แค่นี้ก็เข้าไปได้แล้ว ม่อหลินหันไปพูดกับหลูจ้านด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

นี่ นี่ นี่ หลูจ้านอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง เขาไม่คาดคิดเลยว่าม่อหลินจะใช้วิธีนี้เข้าไป แบบนี้มันไม่เท่ากับแหวกหญ้าให้งูตื่นหรอกเหรอ

ทำไงดี ทำไงดีเนี่ย สีหน้าของหลูจ้านยุ่งเหยิงไปหมด บ้าบิ่น บ้าบิ่นเกินไปแล้ว ตระกูลสยงมีมนุษย์ศพตั้งสามสิบกว่าคนเลยนะ แถมในนั้นยังมีมนุษย์ศพที่เป็นเซียนวิถีโลกีย์หนึ่งสีด้วย คราวนี้ซวยแน่ๆ อย่าว่าแต่จะแก้แค้นเลย ดีไม่ดีพวกเราอาจจะตายกันหมด

สิ้นเสียงของหลูจ้าน มนุษย์ศพกว่าสามสิบคนของตระกูลสยงก็ปรากฏตัวขึ้นและล้อมม่อหลินเอาไว้ทันที

ในตอนนั้นเองชายหนุ่มในชุดหรูหราก็ค่อยๆ ปรากฏตัวขึ้น ชายคนนี้ก็คือคุณชายใหญ่แห่งตระกูลสยง สยงกง

เมื่อสยงกงเห็นหลูจ้านเขาก็ขมวดคิ้ว หลูจ้าน แกอยากตายนักใช่ไหม กล้ามาหาเรื่องถึงตระกูลสยงเลยเหรอ

หลูจ้านอึกอัก ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี ถึงแม้เขาจะไม่กลัวตาย แต่ก็ไม่อยากตายแบบโง่ๆ เขายังไม่ได้แก้แค้นให้ซู่อวิ๋นหลิงเลยนะ

คือว่า ถ้าฉันบอกว่ามันเป็นเรื่องเข้าใจผิด นายจะเชื่อไหม หลูจ้านถามเสียงอ่อย

เชื่อพ่องสิ วันนี้ถ้าฉันไม่จัดการแก ฉันยอมเปลี่ยนนามสกุลเลย สยงกงโบกมือ มนุษย์ศพเซียนวิถีโลกีย์หนึ่งสีก็พุ่งเข้าใส่หลูจ้านทันที

หลูจ้านก็แค่คนธรรมดา เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเซียนวิถีโลกีย์หนึ่งสีเลย เมื่อเห็นมนุษย์ศพเซียนวิถีโลกีย์หนึ่งสีพุ่งเข้ามา หลูจ้านก็ยอมจำนนแต่โดยดี เขารู้ตัวดีว่าตัวเองมีฝีมือแค่ไหน เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเซียนวิถีโลกีย์หนึ่งสีหรอก

หลูจ้านเตรียมใจที่จะตายแล้ว แต่รออยู่พักหนึ่งก็ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้น เมื่อเขาลืมตาขึ้นช้าๆ ก็เห็นว่าม่อหลินกำลังยืนขวางอยู่ตรงหน้าเขา

ม่อหลินใช้พลังศรัทธาสองสีสร้างกระบี่ยาวขึ้นมากลางอากาศ แล้วฟันออกไปหนึ่งดาบ ดาบนั้นฟันเอามนุษย์ศพเซียนวิถีโลกีย์หนึ่งสีกระเด็นถอยหลังไปไกลกว่าสิบเมตร

หลูจ้านเพิ่งตระหนักได้ว่าม่อหลินดูเหมือนจะเก่งมาก

แกเป็นใคร ทำไมถึงมาหาเรื่องตระกูลสยง สยงกงก็เห็นแล้วว่าม่อหลินมีฝีมือไม่ธรรมดา จึงถามม่อหลินด้วยน้ำเสียงระแวดระวัง

ฉันชื่อม่อหลิน ฉันมาแก้แค้นให้ซู่อวิ๋นหลิง ม่อหลินบอกไปตามความจริง

ฉันไม่สนหรอกนะว่าแกจะเป็นใคร เดี๋ยวก่อน แกบอกว่าแกชื่ออะไรนะ สยงกงนึกอะไรขึ้นมาได้จึงถามม่อหลินอีกครั้ง

ม่อหลิน

ผู้บำเพ็ญเพียรสายมารอันดับหนึ่ง ม่อหลิน คนที่ฆ่าผู้บำเพ็ญเพียรวิถีเต๋าไปสองพันกว่าคนที่ภูเขาต้าหลิงนั่นน่ะเหรอ แววตาของสยงกงฉายแววหวาดหวั่น

ม่อหลินฆ่าผู้บำเพ็ญเพียรวิถีเต๋าไปสองพันกว่าคน ในจำนวนนั้นยังมีเซียนวิถีโลกีย์ห้าสีอยู่ด้วย ตัวอันตรายขนาดนี้มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง สยงกงด่าทอในใจ

ถึงหลูจ้านจะไม่เคยได้ยินชื่อม่อหลินมาก่อน แต่จากคำพูดของสยงกงเขาก็พอจะเดาได้ ม่อหลินดูเหมือนจะไม่ใช่คนดีเท่าไหร่ แน่นอนว่าม่อหลินจะเป็นคนดีหรือไม่นั้นไม่สำคัญแล้ว ขอแค่ม่อหลินช่วยแก้แค้นให้ซู่อวิ๋นหลิงได้ก็พอ

ม่อหลินก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าชื่อเสียงของเขาจะแพร่กระจายมาถึงที่นี่ ส่วนเรื่องที่ว่าฆ่าผู้บำเพ็ญเพียรวิถีเต๋าไปสองพันกว่าคนนั้น เป็นแค่ข่าวลือล้วนๆ

พี่ชาย มีอะไรพวกเราค่อยๆ คุยกันก็ได้ ไม่เห็นต้องใช้กำลังเลย หลังจากได้ยินชื่อม่อหลิน ท่าทีของสยงกงก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ เขายอมอ่อนข้อให้ม่อหลินทันที

นายต้องการอะไร สยงกงถามม่อหลิน จะให้ฉันชดใช้ด้วยเงินดีไหม เอาแบบนี้ดีไหม ฉันจะยกทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลสยงให้นาย นายว่าไง

เมื่อได้ยินประโยคนี้หลูจ้านก็รู้สึกใจหายวาบ เขากลัวว่าม่อหลินจะหวั่นไหว ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลสยงไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เลยนะ ถ้าเกิดม่อหลินเกิดหวั่นไหวขึ้นมาล่ะก็ จะทำยังไงดี

ฉันต้องการแค่ชีวิตแก ม่อหลินตอบอย่างหนักแน่น ฉันรับปากซู่อวิ๋นหลิงไว้ว่าจะแก้แค้นให้เธอ ฉันเป็นหนี้ชีวิตเธอ บุญคุณครั้งนี้ชั่วชีวิตนี้ฉันก็ชดใช้ไม่หมด

อย่าว่าแต่ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลสยงเลย ต่อให้สยงกงจะเอาพระพุทธรูปทองคำมาให้ ม่อหลินก็ไม่มีทางตกลง ถ้าเขายอมรับผลประโยชน์จากสยงกง แล้วเขาจะเอาหน้าไปสู้ซู่อวิ๋นหลิงได้ยังไง คิดว่าม่อหลินเป็นคนเนรคุณหรือไง

ภาพตอนที่ซู่อวิ๋นหลิงต่อชีวิตให้เขาในแดนน้ำพุเหลืองยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของม่อหลิน ในตอนนั้นม่อหลินคิดว่าซู่อวิ๋นหลิงแค่ขู่เขาเล่นๆ มีเพียงซู่อวิ๋นหลิงเท่านั้นที่รู้ว่าตัวเองจะต้องตาย เธอไม่ได้ทำพันธสัญญากับม่อหลิน เธอไม่กลัวเลยสักนิดว่าม่อหลินจะไม่ทำตามสัญญา เธอพร้อมที่จะตายอย่างกล้าหาญ ด้วยทัศนคติแบบนี้ ม่อหลินจึงไม่สามารถทำให้เธอผิดหวังได้

หลูจ้านแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก นึกไม่ถึงเลยว่าม่อหลินจะเป็นคนมีคุณธรรมขนาดนี้

ม่อหลินยกมือขึ้นช้าๆ เพลิงปรโลกอเวจีก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ

วินาทีที่เห็นเพลิงปรโลกอเวจีสยงกงก็ทรุดตัวลงกับพื้น หมดสิ้นเรี่ยวแรงที่จะต่อต้าน สยงกงถึงกับไม่มีความคิดที่จะขัดขืนเลยแม้แต่น้อย

[จบแล้ว]