บทที่ 230 - ใครอยากดูสตรีมเมอร์งมศพกันล่ะ พวกเราอยากดูพี่มี่มี่ตู้มๆ ต่างหาก!

"หา? มีคนกระโดดน้ำเหรอครับ?!" ซูเฉินได้ยินคำพูดของคุณลุงก็มีสีหน้าตกตะลึง

คุณลุงที่อยู่ตรงหน้าส่งเสียงอืมและตอบว่า "ใช่ กระโดดลงไปชั่วโมงนึงแล้ว แปดในสิบส่วนคงไม่รอดแล้วล่ะ"

"ผ่านไปนานขนาดนี้ ต่อให้แช่อยู่ก็คงเปื่อยยุ่ยไปหมดแล้วล่ะ"

ซูเฉินกวาดสายตามองไปรอบๆ ก็พบว่าบนถนนใกล้กับสะพานมีรถตำรวจหลายคันและรถดับเพลิงจอดอยู่

ดูเหมือนว่ารถตำรวจกับรถดับเพลิงจะมาถึงแล้ว

"ไม่รู้ว่าคราวนี้จะเป็นผู้กองจากเขตไหนมานะ" ซูเฉินพึมพำ

ผู้กองในเมืองเจียงเฉิงเขาแทบจะรู้จักครบทุกคนแล้ว

อีกอย่าง จู่ๆ ซูเฉินก็นึกขึ้นมาได้ว่า ตัวเขายังไม่เคยไปจิบชาที่สถานีดับเพลิงเลยนี่นา ...

ไม่รู้เหมือนกันว่ารสชาติชาที่นั่นจะเป็นยังไง

คุณลุงคนนั้นเอามือไพล่หลังแล้วมองตามสายตาของซูเฉินไป

"110 กับ 119 มาถึงกันหมดแล้ว แต่กระแสน้ำเชี่ยวเกินไป ตอนนี้เลยต้องรอทีมเก็บกู้มืออาชีพมาช่วยน่ะ" คุณลุงบอก

"ทีมเก็บกู้มืออาชีพงั้นเหรอ?" ซูเฉินชะงักไปเล็กน้อย!

วันนี้เขาไม่ใช่ตัวจริงเสียงจริงหรือไง?

นี่มันตามหาจนรองเท้าเหล็กสึกขาดกลับไม่พบ พอจะได้มาก็ไม่ต้องเปลืองแรงชัดๆ!

ซูเฉินเดินกลับมาที่รถด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจ

หยางมี่ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วเอ่ยถาม "มีเรื่องอะไรเหรอ?"

"มีคนกระโดดน้ำครับ" ซูเฉินตอบ

"หืม?" หยางมี่ได้ยินดังนั้นก็มีสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย

จากนั้นซูเฉินก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เพิ่งไปสืบมาให้บอสหยางฟัง

บอสหยางฟังจบก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาวและพูดว่า "เฮ้อ ผ่านไปเป็นชั่วโมง คงไม่รอดแล้วล่ะ"

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง หยางมี่ที่ตอนแรกมีอาการมึนเมาเล็กน้อย ตอนนี้ก็สร่างเมาขึ้นมาบ้างแล้ว

ซูเฉินยิ้มและพูดว่า "ก่อนหน้านี้พี่เพิ่งถามผมไปไม่ใช่เหรอครับว่าวันนี้ผมจะทำอะไร?"

"บอกตามตรงเลยนะครับ วันนี้อาชีพเสริมของผมก็คือนักงมศพครับ!"

หยางมี่ได้ยินคำพูดของซูเฉินก็ถึงกับอึ้งกิมกี่ไปในทันที

เธอขมวดคิ้วแน่นและอุทานด้วยความตกใจว่า "นายพูดว่าอะไรนะ?!"

"ผมบอกว่า วันนี้ผมเป็นนักงมศพมืออาชีพครับ!"

พูดจบ ซูเฉินก็ยื่นโทรศัพท์มือถือให้หยางมี่ เพื่อให้เธอช่วยถือกล้องไลฟ์สดให้เขา

วินาทีที่หยางมี่รับโทรศัพท์มา เธอก็ยังคงมีสีหน้างุนงงอยู่เลย!

เพื่อนน้ำเห็นฉากนี้ก็พากันคอมเมนต์แซวรัวๆ

[สตรีมเมอร์ตัวดีทำเรื่องแบบนี้เป็นจริงๆ เหรอเนี่ย? ระวังอย่าให้ตัวเองโดนน้ำพัดไปก็พอนะ!]

[นั่นสิๆ จะไหวไหมเนี่ยสตรีมเมอร์]

[ยังไงฉันก็ไม่เชื่อหรอกว่าสตรีมเมอร์ทำเรื่องแบบนี้เป็น งานแบบนี้ต้องผ่านการฝึกอบรมมาอย่างเชี่ยวชาญถึงจะทำได้ไม่ใช่เหรอ]

[นั่นสิๆ ให้พวกเราดูสตรีมเมอร์งมศพ สู้ให้พวกเราดูพี่มี่มี่ตู้มๆ ดีกว่า]

[เมนต์บนพูดมีเหตุผล ฉันอยากดูเทพธิดา ไม่ได้อยากดูสตรีมเมอร์งมศพสักหน่อย]

...

แน่นอนว่าตอนนี้ซูเฉินไม่มีทางรู้เลยว่าคอมเมนต์บนหน้าจอเขียนว่าอะไรบ้าง

เขาเดินตรงไปที่ริมสะพาน หยางมี่เองก็เดินตามเขาลงมาเหมือนกัน

แต่ทว่า เธอก็ช่างใส่ใจในรายละเอียดด้วยการสวมหน้ากากอนามัยมาด้วย เพื่อไม่ให้คนเดินผ่านไปมาจำเธอได้ง่ายๆ

จะว่าบังเอิญก็บังเอิญ

ผู้กองที่รับผิดชอบคดีนี้ ก็คือผู้กองจางจากสถานีตำรวจเขตตะวันออกนั่นเอง

พอผู้กองจางเห็นซูเฉิน เขาก็รีบเอ่ยทักทายทันที

ในเมื่อเป็นคนกันเองก็ยิ่งคุยง่าย ซูเฉินยิ้มและพูดว่า "ผู้กองจางครับ ได้ยินมาว่าพวกคุณกำลังรอทีมเก็บกู้มืออาชีพอยู่เหรอครับ?"

ผู้กองจางได้ยินก็ส่งเสียงอืมและถามกลับว่า "ใช่ มีอะไรเหรอ?"

ซูเฉินหัวเราะและบอกว่า "วันนี้ผมทำงานเป็นคนงมศพพอดี ให้ผมลงไปลองดูหน่อยไหมครับ?"

แต่ผู้กองจางได้ยินคำพูดของซูเฉินกลับมีสีหน้าดูแคลน

"หืม?" ผู้กองจางถามด้วยความแปลกใจ "แกเนี่ยนะทำได้?!"

"งานนี้มันอันตรายมากนะ ถ้าไม่ผ่านการฝึกอบรมมาอย่างมืออาชีพ เราไม่อนุญาตให้ลงไปเก็บกู้ศพเด็ดขาด"

แต่ทว่าซูเฉินกลับทำมือเป็นสัญลักษณ์โอเคแล้วพูดว่า "ผู้กองก็รู้ใจผมนี่นา ผมเคยพูดอะไรลอยๆ ที่ไหนกันล่ะ"

"อีกอย่าง เรื่องนี้ผมทำเป็นจริงๆ นะ"

ผู้กองจางฟังจบก็ตกอยู่ในความลังเล

จะว่าไปก็ต้องยอมรับว่า ซูเฉินคนนี้มีดีอย่างที่พูดจริงๆ ผู้กองจางก็รู้ดีว่าซูเฉินคนนี้มักจะสร้างปาฏิหาริย์ให้เห็นอยู่บ่อยๆ

ไม่แน่ว่าไอ้หนุ่มนี่อาจจะทำเป็นจริงๆ ก็ได้นะ?

ผู้กองจางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขาตัดสินใจรักษาม้าตายให้เหมือนม้าเป็น ด้วยการยอมให้ซูเฉินลงไปลองดูสักตั้ง

ยังไงซะยืนรออยู่ตรงนี้เฉยๆ ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาอยู่ดี

เมื่อได้รับอนุญาตจากผู้กองจาง ซูเฉินก็ยิ้มอย่างดีใจ จากนั้นเขาก็รีบไปเปลี่ยนชุดอุปกรณ์ทันที

ไม่นานนัก ซูเฉินก็สวมอุปกรณ์ครบชุด เตรียมพร้อมลงน้ำแล้ว

ซูเฉินกระโดดลงไปในจุดที่หญิงสาวตกลงไป

เมื่อมองดูกระแสน้ำที่เชี่ยวกราก ผู้กองจางก็พึมพำกับตัวเองว่า

"ไอ้หนุ่มนี่มันจะไหวจริงหรือเปล่าเนี่ย ขอแค่อย่าโดนน้ำพัดหายไปก็พอแล้ว"

ปริมาณน้ำในแม่น้ำสายนี้ค่อนข้างเยอะและลึกมาก

ผิวน้ำดูเหมือนจะสงบนิ่ง แต่ลึกลงไปกลับมีคลื่นใต้น้ำและกระแสน้ำวนซ่อนเร้นอยู่

ถ้าพลาดท่าแม้แต่นิดเดียวก็อาจจะถูกพัดหายไปได้เลย

ดังนั้นในตอนนี้ผู้กองจางจึงเป็นห่วงความปลอดภัยของซูเฉินอย่างมาก

หลังจากที่ซูเฉินเพิ่งลงน้ำไปได้ไม่นาน ผู้กองหลี่จากกองกำกับการสืบสวนคดีอาญาก็นำกำลังมาถึงเช่นกัน

เพราะสถานการณ์ในครั้งนี้ค่อนข้างยุ่งยาก การเก็บกู้ศพยังทำไม่สำเร็จเสียที

แถมข้อมูลระบุตัวตนของผู้ตายก็ยังไม่สามารถยืนยันได้เลย

ผู้กองหลี่พาจางหลิงเอ๋อร์เดินมาทักทายทางฝั่งผู้กองจาง

"มองดูอะไรอยู่เหรอครับ?" ผู้กองหลี่เอ่ยถาม

"ดูคนงมศพน่ะสิ" ผู้กองจางตอบ

"ทีมงมศพมาถึงแล้วเหรอครับ?" ผู้กองหลี่ถามด้วยความแปลกใจ "ไม่ใช่ว่าต้องรออีกเป็นชั่วโมงเลยเหรอ?"

"ทีมงมศพยังไม่มาหรอก แต่ซูเฉินมาแล้วต่างหาก"

คำตอบของผู้กองจางทำเอาผู้กองหลี่ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

"หมายความว่ายังไงครับ" ผู้กองหลี่ทำหน้างุนงงและถามต่อ "ผู้กองกำลังจะบอกว่า ทีมงมศพยังไม่มา แต่ซูเฉินกำลังงมศพอยู่ข้างล่างนั่นงั้นเหรอครับ?!"

ผู้กองจางพยักหน้าโดยไม่ปฏิเสธ

เรื่องนี้ทำเอาผู้กองหลี่ถึงกับอึ้งไปเลยจริงๆ

"ไอ้หนุ่มนี่งมศพเป็นด้วยเหรอ?" ผู้กองหลี่ถามด้วยสีหน้าประหลาดใจ

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันทำเป็นไหม แต่ไอ้หมอนี่ก็ทำอะไรเป็นหลายอย่างจริงๆ แถมยังชอบสร้างปาฏิหาริย์อยู่บ่อยๆ ด้วย"

สำหรับประโยคนี้ ผู้กองหลี่เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง

ไม่ใช่แค่ผู้กองหลี่เท่านั้น แต่ยังรวมถึงจางหลิงเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาด้วย

พอได้ยินประโยคนี้ของผู้กองจาง จางหลิงเอ๋อร์ก็นึกถึงวีรกรรมการขับรถแม็คโครของซูเฉินเมื่อหลายวันก่อนขึ้นมาทันที

ผู้กองจางกับผู้กองหลี่คุยสัพเพเหระกันไปเรื่อยเปื่อยระหว่างรอซูเฉิน

ไม่นานนัก หัวของซูเฉินก็โผล่ขึ้นมาจากผิวน้ำ

ซูเฉินหอบหายใจอย่างหนักพลางส่ายหน้าให้ผู้กองหลี่

"หาไม่เจอเหรอ?" ผู้กองจางถาม

ซูเฉินพยักหน้าแล้วตะโกนตอบว่า "ทัศนวิสัยข้างล่างต่ำมากเลยครับ"

"มองอะไรไม่เห็นเลย"

ซูเฉินพักเหนื่อยอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็มุดน้ำลงไปอีกครั้ง

สิบกว่านาทีต่อมา ซูเฉินก็ปีนขึ้นมาจากน้ำอีกรอบ

แต่ก็ยังหาไม่พบ

"นายมัวแต่งมหาอยู่ตรงนี้ตลอด มันเป็นไปได้ไหมว่าศพอาจจะถูกน้ำพัดไปทางปลายน้ำแล้ว นายลองขยับไปหาทางปลายน้ำดูไหม" จางหลิงเอ๋อร์เสนอแนะ

ต้องยอมรับเลยว่า ข้อสันนิษฐานของจางหลิงเอ๋อร์ก็มีความเป็นไปได้อยู่เหมือนกัน

ซูเฉินไม่ได้พูดอะไร เขาพุ่งตัวดำดิ่งลงไปในน้ำอีกครั้ง และว่ายไปทางปลายน้ำอย่างรวดเร็ว

คนอื่นๆ ก็รีบตามไปเช่นกัน

"ขอผมพักเหนื่อยแป๊บนึงนะครับ" ซูเฉินนอนพิงอยู่บนพื้นทรายและพูดขึ้น "เดี๋ยวผมจะลงไปงมต่อ"

การว่ายน้ำเป็นอะไรที่เหนื่อยมากจริงๆ มันต้องใช้ความแข็งแรงของหัวใจและปอดอย่างมหาศาล

จางหลิงเอ๋อร์มองดูซูเฉินที่มีสีหน้าอิดโรยก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสารเขาขึ้นมา

ไม่นานนัก ซูเฉินก็พักเหนื่อยจนหายดี

เขาสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด แล้วดำลงไปในน้ำอีกครั้ง

ทางฝั่งจางหลิงเอ๋อร์ที่อยู่บนฝั่งก็เริ่มยุ่งขึ้นมาเหมือนกัน

ข้อมูลตัวตนของผู้ตายยังไม่สามารถระบุได้เลย

ไม่นานนัก ทางฝั่งจางหลิงเอ๋อร์ก็เริ่มมีความคืบหน้าขึ้นมาบ้างแล้ว

"ผู้ตายเป็นผู้ต้องสงสัยค่ะ ก่อนหน้านี้กำลังถูกสืบสวนอยู่ ... "

ผู้กองจางกับผู้กองหลี่ต่างก็มีสีหน้าตกตะลึง

ผู้ต้องสงสัยงั้นเหรอ?!