บทที่ 145: การได้รับสูตรยา (1) (ตอนฟรี)

บทที่ 145: การได้รับสูตรยา (1) (ตอนฟรี)

การเสนอราคาดำเนินไปอย่างดุเดือดมาระยะหนึ่งแล้ว และในที่สุดวิชาแสงเฉือนกลืนวิญญาณก็จบลงที่ 22 ผลึกวิญญาณ

โดยธรรมชาติแล้ว ลู่หยุนก็รู้สึกตกตะลึงกับราคาเป็นอย่างมาก

“วิชานี้มีมูลค่ามากที่สุดเพียงสิบห้าผลึกวิญญาณเท่านั้น แต่ราคาในการประมูลก็กลับโดดไปจนสูงขนาดนั้นได้ แม่มดนั่นน่ากลัวจริงๆ” ต้วนชิงกล่าวและหรี่ตาลง

ด้วยการใช้ใบหน้าที่เป็นผู้ใหญ่และมีเสน่ห์ของเธอ รูปร่างที่เย้ายวน และเสียงที่ไม่อาจต้านทานได้ หลิวเหยียนจึงได้ปลุกอารมณ์ของเหล่าผู้ฝึกยุทธ์ให้ร้อนแรงยิ่งขึ้น

และในที่สุด เธอก็สามารถปั่นราคาจากผู้ฝึกยุทธ์ได้เกือบเท่าตัว

หลิวเหยียนมีความเข้าใจในด้านจิตวิทยาของฝูงชนเป็นอย่างดี เธอคือหัวหน้าผู้ประมูลแห่งเขตวิญญาณยุทธ์

บนเวทีการประมูลที่มีแสงสว่างเจิดจ้า หลิวเหยียนเห็นว่าสินค้าชิ้นแรกได้รับผลตอบรับที่ดี และรอยยิ้มของเธอก็สดใสยิ่งขึ้น ด้วยการปรบมือเบาๆ รายการประมูลอีกชิ้นหนึ่งก็ถูกนำขึ้นมาโดยทันที

เธอยกผ้าคลุมสีเหลืองทองออกจากแผ่นหยกสีม่วง มันเผยให้เห็นม้วนกระดาษสีเขียวที่ดูโบราณหลายม้วน

“สูตรยา!”

ขณะที่พวกเขาจ้องมองไปที่ม้วนคัมภีร์สีเขียวลึกลับที่ส่องแสงเป็นประกาย ฝูงชนก็อุทานด้วยความประหลาดใจโดยทันที

อาจกล่าวได้ว่าผู้ที่เข้าร่วมการประมูลส่วนใหญ่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่มาจากครอบครัวในเขตวิญญาณยุทธ์จังหวัดและมณฑลโดยรอบ หลายคนมาเพื่อหาสูตรยา ดังนั้นเมื่อเห็นคอลเลกชั่นม้วนคัมภีร์ ดวงตาของพวกเขาจึงลุกโชนด้วยความหลงใหล มันทำให้บรรยากาศคึกคักยิ่งกว่าตอนที่มีการประมูลตำราวิชายุทธ์ซะอีก

แม้ว่าตำราวิชายุทธ์ขั้นหนึ่งจะล้ำค่า แต่มันก็ไม่ได้จำเป็นสำหรับครอบครัวของพวกเขาขนาดนั้น

ในทางตรงกันข้าม สูตรยานั้นมีความสำคัญแตกต่างออกไป พวกเขาได้รับมันมา แม้แต่คนธรรมดาก็จะยังสามารถกลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ได้หากได้รับยาที่มากพอ

ท้ายที่สุดแล้ว การมีนักปรุงยาในครอบครัวก็จะเปิดโอกาสให้มีความเป็นไปได้ไม่สิ้นสุด

หลังจากการช็อกครั้งแรก ผู้คนบางส่วนในสถานก็ค่อยๆ กลับคืนสู่ความสงบ ท้ายที่สุดแล้ว สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ส่วนใหญ่ที่มาเข้าร่วม แม้ว่าพวกเขาจะได้สูตรยามาจากการประมูล แต่พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องเป็นนักปรุงยา

การเป็นนักปรุงยาเป็นเรื่องยากหากไม่มีการสนับสนุนทางการเงินจำนวนมาก

ลู่หยุนนั่งอยู่ที่ด้านหลังของโรงประมูล และถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นสูตรยาปรากฏขึ้น

ตราบใดที่เขาสามารถรับสูตรยามาสักอันได้ เขาก็จะสามารถกลายเป็นนักปรุงยา

“มีสูตรยามากมายในการประมูล ดังนั้นการประมูลมันมาสักอันหนึ่งคงไม่น่าจะเป็นเรื่องยากอะไร และที่สำคัญกว่านั้น มันจะลดโอกาสในการเปิดเผยตัวเองให้เหลือน้อยลงด้วย” ลู่หยุนครุ่นคิด

“ข้าเชื่อว่าทุกคนรู้อยู่แล้วว่าสินค้าชิ้นที่สองคืออะไรและมีค่าแค่ไหน” หลิวเหยียนยิ้ม ขณะที่เธอหยิบม้วนคัมภีร์สีเขียวขึ้นมาด้วยมืออันบอบบางของเธอ “ยิ่งไปกว่านั้น ต้นกำเนิดของสูตรยาเหล่านี้ก็ยังถูกต้องตามกฎหมาย และได้รับการจดทะเบียนกับกลุ่มพันธมิตรนักปรุงยาแล้ว ข้ารับประกันได้เลยว่าจะไม่มีปัญหาใดๆ เกิดขึ้น”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ดวงตาของลู่หยุนก็ฉายแววด้วยความประหลาดใจ

เท่าที่เขารู้ หลังจากการก่อตั้งโมริจิน ทรัพยากรจำพวกสมุนไพรวิญญาณและยาต่างๆ ก็เกือบจะหายไปเนื่องจากการปล้นสะดมโดยพรรคมารต่างๆ

เพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียทรัพยากร กลุ่มพันธมิตรนักปรุงยาจึงก่อตั้งขึ้นมาเพื่อจำกัดการแพร่กระจายของสูตรยาในหมู่ประชาชน

ดังนั้นการได้รับสูตรยาจึงเป็นเรื่องยากมากจนถึงตอนนี้

และความจริงที่ว่าสูตรยาจำนวนมากถูกประมูลออกมาพร้อมกันโดยได้รับการอนุมัติจากกลุ่มพันธมิตรนักปรุงยานั้นก็อดไม่ได้ที่จะทำให้เขาต้องไตร่ตรอง

“ท่านหลิวเหยียน กรุณาประกาศราคาเร็วๆ ด้วย” ผู้คนเริ่มเร่งเร้า

ด้วยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์บนใบหน้าของเธอ หลิวเหยียนกล่าวอย่างสงบ: “รายการประมูลครั้งที่สองประกอบด้วยม้วนหนังสือสิบม้วน แต่ละม้วนมีสูตรยาระดับหนึ่งที่แตกต่างกัน และจะมีการประมูลทั้งหมดสิบครั้ง สูตรยาแต่ละสูตรมีราคาเสนอเริ่มต้นที่ 20 ผลึกวิญญาณ และแต่ละครั้งที่เพิ่มขึ้นจะต้องมีไม่ต่ำกว่า 1 ผลึกวิญญาณ”

“ห้ะ!”

การประกาศราคาทำให้หลายคนอ้าปากค้างโดยทันที

ผลึกวิญญาณ 20 อันเทียบเท่ากับรายได้ครึ่งปีของครอบครัวเล็กๆ ในเมืองต่างๆ แม้แต่ครอบครัวขนาดกลางของเขตวิญญาณยุทธ์หลังจากหักค่าใช้จ่ายของครอบครัวและทรัพยากรในการฝึกฝนสำหรับลูกหลานแล้ว พวกเขาก็ยังเหลือผลึกวิญญาณไม่มากนักในแต่ละเดือน

อย่างไรก็ตาม การได้รับสูตรยาเพียงสูตรเดียวก็สมเหตุสมผลแล้วที่จะทำให้ต้องใช้ชีวิตอย่างประหยัดไปอีกไม่กี่เดือน

“25 ผลึกวิญญาณ!” มีคนในฝูงชนเสนอราคา โดยเพิ่มผลึกวิญญาณ 5 ชิ้นในคราวเดียว

“26 ผลึกวิญญาณ” อีกคนตอบโต้ทันทีที่มีการเสนอราคาเริ่มขึ้น

“27 ผลึกวิญญาณ”

“28 ผลึกวิญญาณ”

ความตื่นเต้นและความกระตือรือร้นเติมเต็มใบหน้าของผู้ฝึกยุทธ์ในโรงประมูล ขณะที่พวกเขาดูสูตรยาบนเวทีและเพิ่มราคาให้สูงขึ้น ในไม่ช้า ราคาก็พุ่งสูงขึ้นถึง 30 ผลึกวิญญาณ

“35 ผลึกวิญญาณ” ชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีม่วงพูดด้วยน้ำเสียงอันทรงพลัง เขาทำให้หลายคนเงียบเสียงพึมพำในทันที

“ข้าหวังว่าทุกท่านจะยอมไว้หน้าให้กับตระกูลจางแห่งตะวันฟ้าของข้าและให้เราได้สูตรยาสูตรแรกไป แล้วข้าจะขอบคุณอย่างถึงที่สุด”

“ชั่งหัวหน้าตาของตระกูลจางแห่งตะวันฟ้าเถอะ!” ชายวัยกลางคนที่ดูน่ากลัวในชุดคลุมสีดำเยาะเย้ยจากอีกทางหนึ่งก่อนจะเสนอราคา “ข้าเสนอผลึกวิญญาณ 36 ชิ้น!”

ที่ด้านข้าง ต้วนชิงอดไม่ได้ที่จะพูดกับลู่หยุนที่ยังคงนิ่งอยู่ “เจ้าจะไม่ประมูลหรอ? เจ้าไม่ต้องการสูตรยาหรอ?”