เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 110 - สตรีมเมอร์ขี่เสือขาว คว้างูพิษด้วยมือเปล่า นี่มันช็อตไฮไลต์ชัดๆ!

บทที่ 110 - สตรีมเมอร์ขี่เสือขาว คว้างูพิษด้วยมือเปล่า นี่มันช็อตไฮไลต์ชัดๆ!

บทที่ 110 - สตรีมเมอร์ขี่เสือขาว คว้างูพิษด้วยมือเปล่า นี่มันช็อตไฮไลต์ชัดๆ!


พอซูเฉินวิ่งมาถึงโซนจัดแสดงเสือ สภาพของโซนก็เละเทะพังพินาศไปหมดแล้ว

บนหน้าผากของเสือตัวผู้มีเลือดไหลอาบ ตอนนี้มันกำลังอ้าปากกว้างแยกเขี้ยว และส่งเสียงคำรามด้วยความเกรี้ยวกราด

กรงเหล็กที่เต็มไปด้วยสนิมถูกมันพุ่งชนจนพังยับเยิน เสือตัวผู้หลุดออกมาจากกรงเรียบร้อยแล้ว

เวลานี้ เสือตัวผู้เข้าสู่โหมดคลุ้มคลั่งอย่างเต็มรูปแบบ!

ซูเฉินมองดูเสือตัวผู้ สลับกับมองแม่เสือที่ถูกลูกดอกยาสลบปักติดตัวและกำลังหลับสนิท เขาก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดได้ในทันที

ลูกเสือเจ็ดตัว หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย

[พระเจ้าช่วย เสือหลุดออกมาได้ยังไงเนี่ย?!]

[แม่เจ้าโว้ย สตรีมเมอร์รีบหนีเร็ว เสือตัวนั้นมันคลุ้มคลั่งแล้ว!]

[ฉันขอแนะนำให้รีบโทรแจ้งตำรวจเถอะ สตรีมเมอร์อย่าเข้าไปบวกเองนะโว้ย!]

[ถึงฉันจะอยากกินโต๊ะจีนงานศพนายก็เถอะ แต่ฉันอยากดูนายไลฟ์สดมากกว่านะ สตรีมเมอร์เพลย์เซฟหน่อยเถอะ!]

[สตรีมเมอร์ถอยเร็ว เสือตัวนั้นมันกำลังโมโหจัด ถึงนายจะฝึกสัตว์เป็น แต่นี่มันอันตรายเกินไปแล้ว!]

...

ซูเฉินปรายตามองคอมเมนต์ที่แตกตื่นของเพื่อนน้ำโดยไม่ได้พูดอะไรตอบกลับไป

สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้ คือต้องกำราบเสือตัวนี้ให้สงบลงเสียก่อน

หัวหน้าโซนจัดแสดงที่ได้ยินเสียงคำรามของเสือก็วิ่งตามมาดู พอมาถึงหน้าโซนจัดแสดง เขาก็ถึงกับยืนอึ้งแดกทำอะไรไม่ถูกกับภาพที่เห็นตรงหน้า

หัวหน้าโซนมองดูเสือที่หลุดออกมาจากกรงแล้วถึงกับเข่าอ่อน

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่มีเสือพังกระจกหลุดออกมาเองแบบนี้ (ครั้งก่อนคือตอนที่ซูเฉินฝึกสัตว์แล้วจงใจปล่อยมันออกมา)

ซูเฉินใช้ความคิดอยู่เพียงไม่กี่วินาที วินาทีต่อมา เขาก็พุ่งพรวดพุ่งตัวออกไปข้างหน้า ท่ามกลางสายตานับหมื่นคู่ในไลฟ์สด และสายตาที่เบิกกว้างของหัวหน้าโซน ซูเฉินก็กระโดดขึ้นไปขี่บนหลังเสือ!

เสียงคำรามของเสือดังกึกก้องไปทั่วทั้งสวนสัตว์!

บรรดาสัตว์อื่นๆ ในสวนสัตว์ พอได้ยินเสียงคำรามนี้ ต่างก็หวาดกลัวจนตัวสั่นเทา

เวลานี้ ซูเฉินยังคงพยายามอย่างหนักที่จะกำราบเสือตัวผู้ แต่มันก็ไม่ยอมเชื่อฟังเขาเลย มันวิ่งพล่านไปทั่วสวนสัตว์อย่างบ้าคลั่ง!

หัวหน้าโซนที่เห็นเหตุการณ์นี้ ถึงกับช็อกจนสติหลุดไปแล้ว!

เมื่อสัตว์ตัวอื่นๆ เห็นว่าเสือหลุดออกมา พวกมันก็พากันส่งเสียงร้องโหยหวนและวิ่งหนีตายกันจ้าละหวั่น

รั้วกั้นหลายจุดถูกเสือพุ่งชนจนพังทลาย ทั้งลิง งูพิษ นกยูง... ต่างก็ตกใจกลัวจนเตลิดหลุดออกมาจากกรง

ทั่วทั้งสวนสัตว์ตกอยู่ในความโกลาหลวุ่นวายอย่างหนัก!

...

ที่สถานีตำรวจเมืองเจียงเฉิง

ผู้กองจางที่ได้นอนหลับพักผ่อนไปทั้งช่วงเช้า ตอนนี้ตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นแจ่มใส

เขาเหลือบไปมองหน้าจอไลฟ์สดของซูเฉิน ก็บังเอิญเห็นภาพความวุ่นวายนี้เข้าพอดี!

"สถานการณ์ไม่ดีแล้วสิ ทำไมสวนสัตว์ถึงได้วุ่นวายเละเทะขนาดนี้!"

"รีบระดมกำลังด่วนเลย ถ้าสัตว์พวกนั้นหลุดออกไปข้างนอกล่ะก็ เป็นเรื่องใหญ่แน่!"

พูดจบ ผู้กองจางก็สวมหมวกตำรวจ แล้วตะโกนเรียกเจ้าหน้าที่ให้ออกปฏิบัติการทันที

ในสวนสัตว์เจียงเฉิงมีสัตว์กินเนื้ออยู่ไม่น้อย ระดับความอันตรายถือว่าสูงมาก!

ต่อให้เป็นสัตว์ที่ไม่มีพิษมีภัย หลายตัวก็เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง

ถ้าพวกมันหลุดรอดออกไปข้างนอก ก็อาจจะถูกพวกละโมบโลภมากจับตัวไปลักลอบขายได้อย่างง่ายดาย!

...

ในขณะเดียวกัน

เร่อปากำลังเดินทางกลับบ้าน

เธอกดเข้าดูไลฟ์สดของซูเฉิน ก็ดันมาจ๊ะเอ๋เข้ากับฉากที่ซูเฉินกำลังขี่เสืออยู่พอดี

เร่อปาตกใจจนมือไม้สั่นแทบจะทำโทรศัพท์ร่วงลงพื้น

"นี่มัน... ซูเฉินกำลังขี่เสืออยู่เหรอ?" เร่อปาพึมพำ

จากนั้น เธอก็เริ่มรู้สึกเป็นห่วงซูเฉินขึ้นมาจับใจ

ก็แหม ไอ้อะไรที่ซูเฉินขี่อยู่น่ะ มันคือเสือตัวเบ้อเริ่มน้ำหนักหลายร้อยชั่งเลยนะ!

งาบทีเดียวซูเฉินก็ม่องเท่งแล้ว

"ตาบ้านี่จะไม่เป็นอะไรใช่ไหม..." เร่อปาขมวดคิ้วแน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

เมื่อเช้านี้เธอเห็นซูเฉินสั่งให้เสือกระโดดลอดห่วงมาแล้ว ก็เลยรู้ว่าซูเฉินมีทักษะฝึกสัตว์

แต่ตอนนี้เสือตัวนั้นมันคลุ้มคลั่งไปแล้วชัดๆ

สถานการณ์ของซูเฉินตอนนี้ถือว่าอันตรายแบบสุดๆ!

...

ตัดภาพมาที่ซูเฉิน ตอนนี้เขากำลังหมอบอยู่บนหลังเสือ มือทั้งสองข้างกอดรัดลำตัวของมันเอาไว้แน่น

เสือตัวผู้พยายามจะสะบัดซูเฉินให้ตกลงไป แต่มันก็ลองอยู่หลายครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ

ซูเฉินเปิดใช้สกิล แล้วเริ่มสื่อสารกับเสือทันที

"ใจเย็นๆ ก่อน!" ซูเฉินรีบร้องบอก "แกตั้งสติก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะไปตามหาลูกของแกให้!"

"ถ้าแกขืนอาละวาดแบบนี้ ทุกคนก็จะต้องมาคอยจับแก จะเอาเวลาที่ไหนไปตามหาลูกให้แกล่ะ!"

พอเสือได้ยินเสียงของซูเฉิน มันก็ชะงักไปเล็กน้อย

ถึงสติปัญญาของมันจะไม่สูงนัก แต่มันก็ไม่ได้โง่

พอได้ฟังเหตุผลของซูเฉิน เสือตัวผู้ก็เริ่มสงบสติอารมณ์ลงทีละนิด

เพราะยังไงซะ ที่นี่ก็คือสังคมของมนุษย์

ต่อให้มันสามารถหนีรอดออกไปจากสวนสัตว์ได้ โอกาสที่จะตามหาลูกจนเจอก็ริบหรี่เหลือเกิน

ดีไม่ดีอาจจะโดนพวกมนุษย์ยิงทิ้งเอาซะก่อน!

คำพูดของซูเฉินถือว่ามีเหตุผลเอามากๆ

"เชื่อใจฉันนะ ฉันจะต้องเอาลูกของแกกลับมาคืนให้ได้" เมื่อเห็นว่าเสือเริ่มสงบลง ซูเฉินก็รีบให้คำมั่นสัญญา

ฝีเท้าของเสือ ค่อยๆ ชะลอความเร็วลง

มันไม่ได้เกรี้ยวกราดคลุ้มคลั่งเหมือนเมื่อครู่นี้แล้ว

เพื่อนน้ำที่เห็นภาพเหตุการณ์นี้ ถึงกับคอมเมนต์เดือดพล่านกันจนช่องแชตแทบแตก

[เชี่ยยยย! สตรีมเมอร์โคตรเท่เลยว่ะ!]

[แม่เจ้าโว้ย เคยเห็นแต่คนขี่หมู ขี่วัว นี่เพิ่งเคยเห็นคนขี่เสือก็วันนี้แหละ!]

[สตรีมเมอร์กำลังสวมบทบาทเป็นอู่ซงแห่งยุคปัจจุบันเหรอเนี่ย? เขาเอาจริงดิวะ ฉันซึ้งจนน้ำตาจะไหลแล้ว!]

[สตรีมเมอร์มึงเท่เกินไปแล้วนะ ถ้างานกาล่าปีใหม่ปีนี้ไม่มีสตรีมเมอร์ไปออกรายการ ฉันจะไม่ดูเด็ดขาด!]

[ดูแล้วอ้าปากค้างจนกรามจะหลุดอยู่แล้ว สตรีมเมอร์ไม่ได้เป็นคนของคณะละครสัตว์มาแฝงตัวจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย?!]

...

ทางด้านซูเฉินเอง ในที่สุดเขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

เมื่อกี้นี้มันเสี่ยงตายสุดๆ ไปเลย!

ไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้เสื้อผ้าของเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบจนชุ่มไปหมดแล้ว

แต่ในจังหวะที่ซูเฉินเพิ่งจะคลายความกังวลลงได้ จู่ๆ เสียงกรีดร้องก็ดังแหวกอากาศขึ้นมาดึงดูดความสนใจของทุกคนอีกครั้ง

"กรี๊ดดดด!"

ห่างออกไปไม่ไกล มีพนักงานหญิงของสวนสัตว์คนหนึ่งกำลังยืนแข็งทื่อ ที่เรียวขาของเธอ มีงูเห่าตัวหนึ่งเลื้อยพันขึ้นมา!

พนักงานหญิงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว เธอยืนตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว!

เจ้างูเห่าตัวนั้นเลื้อยขึ้นมาถึงบริเวณต้นขาของเธออย่างรวดเร็ว มันอ้าปากกว้างเตรียมจะฉก

เมื่อเห็นดังนั้น ซูเฉินก็ตบหลังเสือเบาๆ หนึ่งที เสือตัวผู้เข้าใจความหมายของซูเฉินในทันที มันพุ่งตัวกระโจนพรวดเข้าไปหาเป้าหมาย และในจังหวะที่เสือลอยตัวอยู่กลางอากาศ ซูเฉินก็ยื่นมือออกไปอย่างรวดเร็ว!

เขาคว้าหมับเข้าที่จุดตายตรงคอหอยของงูพิษ! ทำให้มันขยับเขยื้อนไปไหนไม่ได้อีก!

สตรีมเมอร์ขี่เสือขาว มือคว้าชูคองูพิษ นี่มันช็อตไฮไลต์ชัดๆ!

ส่วนพนักงานหญิงคนนั้นน่ะเหรอ ช็อกจนสลบเหมือดไปเรียบร้อยแล้ว!

ต้องยอมรับเลยว่า ฉากที่ซูเฉินขี่เสือคว้างูเมื่อกี้นี้ มันโคตรจะอลังการงานสร้างสุดๆ ไปเลย!

[!!!]

[สตรีมเมอร์หล่อกระชากใจไปเลย! ฉันก็อยากมีสัตว์พาหนะแบบนี้บ้างอะ!]

[นี่ฉันไม่ได้กำลังฝันไปใช่ไหมเนี่ย? สตรีมเมอร์มันจะเทพเกินไปแล้วนะ!]

[แค่ขี่เสือยังไม่พอ นี่ยังโชว์สกิลคว้างูพิษกลางอากาศอีก ทักษะฝึกสัตว์ของสตรีมเมอร์นี่มันระดับปรมาจารย์ชัดๆ!]

[ทำไงดีอะ ฉันอยากคลอดลูกให้สตรีมเมอร์แล้ววว แม่เจ้า ท่าทางของสตรีมเมอร์เมื่อกี้มันโคตรเท่เลย ขนาดผู้ชายด้วยกันยังต้านทานเสน่ห์ไม่ไหวเลย!]

[อะแฮ่ม ไม่ใช่แค่ผู้ชายนะเว้ย ผู้หญิงอย่างฉันก็อยากคลอดลูกให้สตรีมเมอร์เหมือนกัน!]

...

คอมเมนต์ในช่องแชตระเบิดตูมตามแทบจะทะลักจอ

ซูเฉินไม่มีเวลามานั่งตอบกลับเพื่อนน้ำ ถึงแม้จะกำราบเสือตัวผู้ได้แล้ว แต่เขาก็ยังคงนิ่งนอนใจไม่ได้

เพราะยังไม่รู้ชะตากรรมของพวกลูกเสือเลย

ซูเฉินบังคับเสือให้เดินเข้าไปหาหัวหน้าโซนจัดแสดง เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดว่า "ลูกเสือโคร่งเบงกอลถูกจับตัวไปแล้วครับ ตอนนี้ต้องรีบสืบสวนดูว่ามีหนอนบ่อนไส้อยู่ในสวนสัตว์หรือเปล่า!"

"ลูกเสือเพิ่งจะคลอดแท้ๆ คนที่รู้เรื่องนี้ยังมีไม่เยอะเลย"

"ต้องมีคนในสวนสัตว์แอบส่งข่าวไปบอกพวกมันแน่ๆ!"

"อีกอย่าง ผมแจ้งตำรวจไปแล้ว ทางสวนสัตว์เองก็ต้องรีบระดมคนออกตามหาด้วยนะ!"

หัวหน้าโซนจัดแสดงที่ได้ฟังคำพูดของซูเฉิน ก็เอาแต่พยักหน้ารัวๆ อย่างเดียว

เหตุการณ์ระทึกขวัญเมื่อครู่นี้ ทำให้เขาตกใจจนหน้าซีดเผือดเป็นกระดาษ

และที่พื้นใต้เท้าของเขากลับมีของเหลวสีเหลืองข้นกองอยู่...

หัวหน้าสวนสัตว์คนนี้ กลัวจนฉี่ราดกางเกงไปแล้ว!

จบบทที่ บทที่ 110 - สตรีมเมอร์ขี่เสือขาว คว้างูพิษด้วยมือเปล่า นี่มันช็อตไฮไลต์ชัดๆ!

คัดลอกลิงก์แล้ว