บทที่ 50 ดาราบ้านไหนเอาแต่รับงานเสริม ไปจิบชาที่สถานีตำรวจทุกวันเนี่ย?
บทที่ 50 ดาราบ้านไหนเอาแต่รับงานเสริม ไปจิบชาที่สถานีตำรวจทุกวันเนี่ย?
ภายในสถานีตำรวจเจียงเฉิง
เจ้าหน้าที่ตำรวจนายหนึ่งถือใบลงทะเบียนเดินเข้ามาหาซูเฉินแล้วเอ่ยถาม
"ชื่ออะไร"
ซูเฉินมองเขาด้วยสายตาแข็งทื่อ เพิ่งจะอ้าปากเตรียมพ่นคำด่าประจำชาติออกไปสองสามประโยค แต่ก็ต้องฝืนกลืนมันกลับลงคอไป
"ซูเฉิน" ซูเฉินถอนหายใจแล้วตอบ
"อาชีพ"
ครั้งนี้ซูเฉินลังเลอยู่นานพักใหญ่กว่าจะยอมตอบออกมา
"ดารา"
...
ไม่นาน ขั้นตอนต่างๆ ก็เสร็จสิ้น
ก็แค่กรอกแบบฟอร์มง่ายๆ เท่านั้นเอง
ผู้กองจางเดินนำหน้าชายคนหนึ่งเข้ามาหา ชายคนนั้นจับมือซูเฉินไว้แน่นแล้วพูดขึ้นว่า
"ครั้งนี้ต้องขอขอบคุณคุณซูเฉินมากเลยนะครับ" ดร.หลี่ กล่าว "นี่เป็นถึงสัตว์สงวนคุ้มครองระดับชาติระดับหนึ่งเลยนะ จำนวนทั่วประเทศเหลืออยู่ไม่เท่าไหร่แล้ว"
พูดจบ ดร.หลี่ก็ล้วงเอาธงประกาศเกียรติคุณมาจากไหนก็ไม่รู้ ยัดใส่มือซูเฉิน
ซูเฉินจู่ๆ ก็ถูกกระทำแบบนี้ก็ชักจะเขินๆ ขึ้นมา เขาหัวเราะแห้งๆ แล้วบอกว่า "ในฐานะพลเมืองชาวหลงกั๋ว นี่เป็นสิ่งที่ผมสมควรทำอยู่แล้วครับ เพียงแต่ว่า..."
"เพียงแต่อะไรเหรอ" ผู้กองจางกับ ดร.หลี่ นึกว่าซูเฉินอยากจะขอร้องอะไร เลยเอ่ยอย่างใจกว้างว่า "คุณมีคำขออะไร ถ้ามันไม่มากเกินไปล่ะก็ พูดมาได้เลยไม่ต้องเกรงใจ!"
ซูเฉินได้ยินดังนั้นก็หัวเราะร่วน "คือว่าผมคอแห้งนิดหน่อยน่ะครับ"
วุ่นวายมาทั้งเช้า ซูเฉินยังไม่ได้ดื่มน้ำเลยสักอึก
ตากแดดเป็นเวลานานๆ คอซูเฉินก็ต้องแห้งเป็นธรรมดา!
ทุกคนได้ยินดังนั้นก็พากันระเบิดหัวเราะออกมา
ผู้กองจางยกถ้วยชาเข้ามาให้แล้วพูดว่า
"มาๆๆ ดื่มตามสบายเลย ฮ่าๆ ฉันก็นึกว่านายดื่มชาของสถานีเราไปแล้วซะอีก"
"ต้อนรับขาดตกบกพร่องไปหน่อย อย่าถือสากันเลยนะ"
ซูเฉินฟังแล้ว มุมปากก็อดกระตุกไม่ได้
คำพูดของผู้กองจางมีความนัยแฝงอยู่ เห็นได้ชัดว่ากำลังแซวซูเฉินที่เข้าๆ ออกๆ ที่นี่บ่อย
แต่ซูเฉินก็รู้ดีว่าผู้กองจางแค่ล้อเล่นเท่านั้น
"ฉันลืมแนะนำไปเลย!" ผู้กองจางชี้ไปทาง ดร.หลี่ ที่อยู่ข้างๆ "ท่านนี้คือ ดร.หลี่ เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการคุ้มครองสัตว์ป่าจากมหาวิทยาลัยเจียงเฉิง"
ซูเฉินได้ยินดังนั้นก็รีบลุกขึ้นยืน ยื่นมือขวาไปทักทายปัญญาชนระดับสูงท่านนี้ทันที "ยินดีที่ได้รู้จักครับ ยินดีที่ได้รู้จัก"
ตอนแรกซูเฉินยังนึกว่า ดร.หลี่ คนนี้เป็นเจ้าหน้าที่ในสถานีตำรวจเสียอีก
ที่แท้เขาก็เป็นถึงด็อกเตอร์ เป็นผู้เชี่ยวชาญ เป็นหัวกะทิของสังคมนี่เอง
ดร.หลี่ ยิ้มรับ จับมือกับซูเฉินแล้วพูดว่า "ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับคุณซูเฉิน"
"ต้องยอมรับเลยว่าคุณซูเฉินเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมากจริงๆ ทัศนคติก็ดีมากด้วย!" ดร.หลี่ หัวเราะ "ผมกดติดตามคุณในโต่วอินแล้วนะ ผมเป็นแฟนคลับตัวยงของคุณเลยล่ะ"
คำพูดของ ดร.หลี่ ทำให้ทุกคนหัวเราะครืน บรรยากาศผ่อนคลายลงอย่างมาก
...
พอออกจากสถานีตำรวจ ซูเฉินก็เปิดแอปโต่วอินของตัวเองดู ก็พบว่ายอดผู้ติดตามทะลุสามแสนคนไปแล้ว
ต้องยอมรับเลยว่า ช่วงนี้ยอดผู้ติดตามของเขาพุ่งขึ้นเร็วมากจริงๆ
ซูเฉินเปิดไลฟ์สดอีกครั้ง แฟนคลับก็แห่กันเข้ามารัวๆ
ความเหนียวแน่นของแฟนคลับซูเฉินนั้นสูงมาก
ก็แหงล่ะ ใครบ้างล่ะจะไม่ชอบดูดาราที่วันๆ เอาแต่รับงานเสริม แล้วก็หาทางสรรหาสารพัดวิธีเพื่อพาตัวเองเข้าไปจิบชาที่สถานีตำรวจ
[สตรีมเมอร์นี่มันออร่าคนคุกของแท้เลย แค่จับสัตว์ทะเลยังอุตส่าห์เข้าไปได้]
[สตรีมเมอร์ต้องจงใจแน่ๆ คงอยากจะจิบชาในสถานีตำรวจล่ะสิ]
[ไม่ใช่นะ สตรีมเมอร์ยังจิบไม่หนำใจต่างหาก เลยต้องไปทุกวัน จิบทุกวัน]
[เดี๋ยวก่อน วันที่สตรีมเมอร์ตั้งธงก็เข้าไปนะ แต่ไม่ได้จิบชา ว่าแต่ ชาของเจียสิงไม่อร่อยเท่าชาสถานีตำรวจหรือไง]
[ฮ่าๆ ก็สตรีมเมอร์มีออร่าคนคุกพุ่งแรงขนาดนี้ ถึงจะเป็นดารา แต่ก็ไม่มีบุญได้จิบชาของเจียสิงหรอก ได้แต่จิบชาสถานีตำรวจนั่นแหละ]
...
ซูเฉินมองดูคอมเมนต์ในห้องไลฟ์ ก็พบว่ามีแฟนคลับหน้าใหม่เข้ามาไม่น้อย
เขาหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า "ยินดีต้อนรับเพื่อนใหม่ทุกคนนะครับ"
"ผมชื่อซูเฉิน อาชีพหลักคือเป็นดารา แต่ปกติชอบหาเวลามารับงานเสริม ถ้าทุกคนชอบก็ฝากสนับสนุนกันเยอะๆ นะครับ"
"ฝากกดติดตาม กดรับป้ายแฟนคลับด้วยนะครับ กดติดตามสตรีมเมอร์ไว้จะได้ไม่หลงทาง"
[สตรีมเมอร์เป็นดาราเหรอ ทำไมฉันไม่เคยเห็นหน้าเลยอะ]
[ใช่ๆๆ ฉันตามมาจากคลิปไฮไลต์ที่สตรีมเมอร์เข้าซังเตนั่นแหละ ดาราบ้าอะไรจะเข้าซังเตได้ทั้งวี่ทั้งวัน!]
[สตรีมเมอร์คงเป็นดาราปลอมล่ะมั้ง อ้างว่าเป็นดาราเพื่อเรียกยอดวิวแหงๆ]
...
ซูเฉินมองดูคอมเมนต์ที่ตั้งข้อสงสัยเหล่านั้นแล้วก็ยิ้ม หัวเราะตอบไปว่า
"ผมเป็นดาราจริงๆ นะบอกให้ เซ็นสัญญากับเจียสิงแล้วด้วย" ซูเฉินยืนยัน "เมื่อไม่กี่วันก่อนผมยังไปกินข้าวกับเร่อปาอยู่เลย ไม่เชื่อพวกนายก็ลองถามแฟนคลับเก่าๆ ดูสิ"
แฟนคลับเก่าๆ พากันพิมพ์สนับสนุน
[ฮ่าๆๆ พูดถึงเรื่องนี้แล้วฉันอยากจะขำ สตรีมเมอร์ไปกินข้าวกับเร่อปา สรุปอาหารเป็นพิษเฉยเลย!]
[ไม่ผิดเลย สุดท้ายก็ต้องเข้าไปจิบชาอยู่ดี]
[อาหารเป็นพิษเหรอ ที่สตรีมเมอร์พูดถึงคือข่าวฮอตเสิร์ชของเจียสิงอันนั้นน่ะเหรอ]
ซูเฉินพยักหน้ารับ
จากนั้น ตัวแทนหมู่บ้านในห้องไลฟ์ก็เริ่มออกโรงอธิบายวีรกรรมการจิบชาของซูเฉินให้แฟนคลับหน้าใหม่ฟัง
[เพื่อนๆ ที่เพิ่งมาใหม่อาจจะยังไม่รู้ เดี๋ยวฉันจะอธิบายวีรกรรมอันกล้าหาญของสตรีมเมอร์ให้ฟังเอง (อีโมจิหัวหมา)]
[หัวหน้าห้องมาแล้ว]
[แฟนคลับใหม่รีบจดเลกเชอร์เลย วีรกรรมการจิบชาอันรุ่งโรจน์ของสตรีมเมอร์]
[นับจนถึงตอนที่สตรีมเมอร์เข้าไปจิบชาครั้งแรก สตรีมเมอร์ไลฟ์มาทั้งหมดแปดวัน เข้าไปจิบชาแปดครั้ง ครั้งแรกเป็นเพราะซิ่งรถมอเตอร์ไซค์ หลังจากนั้นก็ตกปลาจนไปเกี่ยวเอาคดีฆาตกรรมขึ้นมา ต่อมาก็ไปขายแตงโม แล้วก็ไปเล่นปืนจำลอง สรุปคือเปลี่ยนวิธีเข้าซังเตไม่ซ้ำกันเลยสักวัน]
[ระหว่างนั้นยังมีอยู่ครั้งนึง ไปเป่าสั่วหน่าในงานศพ ดันไปเจอการซื้อขายอาวุธเถื่อน สตรีมเมอร์เลยต้องจำใจไปจิบชาที่กองกำกับการสืบสวนคดีอาญาอีกหนึ่งรอบ]
[ถ้าเป็นคนอื่นทำเรื่องพวกนี้ รับรองว่าไม่มีทางเชื่อมโยงกับการเข้าซังเตไปจิบชาได้เลย แต่พอมาอยู่บนตัวสตรีมเมอร์ กลับดูสมเหตุสมผลสุดๆ]
[+1 ต้องบอกเลยว่าบัฟการจิบชาของสตรีมเมอร์มันแข็งแกร่งเกินไป ทำอะไรก็เชื่อมโยงกับการจิบชาได้หมด]
...
ตัวแทนหมู่บ้านอธิบายให้แฟนคลับหน้าใหม่ฟัง แฟนคลับคนอื่นๆ ก็ยังคอยพิมพ์เสริมเป็นระยะๆ
ซูเฉินมองดูคอมเมนต์พวกนี้ มุมปากก็อดกระตุกยิกๆ ไม่ได้
"เอาจริงดิ ไม่ต้องอธิบายละเอียดยิบขนาดนั้นก็ได้มั้ง"
แฟนคลับที่เพิ่งเข้ามาใหม่พอได้ฟังก็ถึงกับอึ้งกิมกี่ไปเลย
[เอาจริงดิ สตรีมเมอร์มีออร่าคนคุกแรงขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?!]
[(อีโมจิหัวหมา) พวกเราก็กดติดตามเพราะสตรีมเมอร์มีออร่าคนคุกนี่แหละ]
[อาชีพหลักของสตรีมเมอร์ก็เป็นดาราชัดๆ เป็นดาราเฉยๆ มันไม่ดีตรงไหน ทำไมสตรีมเมอร์ต้องมารับงานเสริมพวกนี้ด้วยล่ะ] แฟนคลับหน้าใหม่คนหนึ่งตั้งคำถาม
เขาไม่เข้าใจจริงๆ เป็นดาราที่เจิดจรัสมันไม่ดีตรงไหน ทำไมต้องมารับงานเสริมพวกนี้ด้วย...
พอแฟนคลับเก่าได้ยินดังนั้น ก็เกิดอาการคึกคักขึ้นมาทันที
[ไม่ใช่ว่าสตรีมเมอร์ไม่อยากเป็นดารานะ แต่สตรีมเมอร์มีออร่าคนคุกแรงเกินไป ความสามารถมันไม่เอื้ออำนวยต่างหากล่ะ!]
[เรื่องนี้คงต้องเล่าตั้งแต่ตอนที่สตรีมเมอร์โดนบริษัทเก่าดองงานแล้วล่ะ (อีโมจิหัวหมา)]
[หยางมี่: ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่าทำไมนายถึงโดนดอง (อีโมจิหัวหมา)]
บรรดาแฟนคลับหน้าใหม่ย่อมไม่เข้าใจมุกที่แฟนคลับเก่ากำลังเล่นกัน
แฟนคลับเก่าก็เลยต้องออกโรงให้ความรู้อีกรอบ เล่าเรื่องที่ซูเฉินร้องเพลงเพี้ยน แสดงหน้าตาย แถมยังดีดเปียโนจนสายขาดให้ฟังจบไปหนึ่งรอบ
[ก็หมายความว่า สตรีมเมอร์ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นดาราสินะ]
[ถูกต้องที่สุด แต่ก็ไม่แน่นะ บางทีอาจจะแค่ยังหาสิ่งที่ซูเฉินถนัดไม่เจอก็ได้]
[ขำจะตาย ดาราบ้านไหนเอาแต่รับงานเสริม ไปจิบชาที่สถานีตำรวจทุกวันเนี่ย]
[ความจริงเป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ สตรีมเมอร์ได้ลองรับงานเสริมที่ไม่ซ้ำกันทุกวัน สร้างความบันเทิงแปลกใหม่ให้พวกเรา ขืนเขาไปเอาดีทางด้านการเป็นดาราแบบจริงจัง พวกเราก็คงไม่มีอะไรให้ดูแล้วล่ะ]