บทที่ 158 การทดสอบเทพเจ้าเริ่มต้นขึ้น

บทที่ 158 การทดสอบเทพเจ้าเริ่มต้นขึ้น ระดับการทดสอบที่แท้จริงของถังซาน

"ถังเฉิน... หายตัวไปงั้นหรือ?"

เมื่อได้ยินว่าถังเฉินหายตัวไปในระหว่างที่แสวงหาหนทางสู่การเป็นเทพเจ้า

สีหน้าของมหาปุโรหิตปัวไซซีก็เหม่อลอยไปชั่วขณะ นางรู้สึกผิดหวังอย่างสุดซึ้งและอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาอย่างขมขื่น

"ถังเฉิน! ถังเฉิน!"

"ทำไมเจ้าถึงไม่เข้าใจความรู้สึกของข้าเลยล่ะ?"

"ตอนที่ข้าบอกว่ามีเพียงผู้ที่ก้าวข้ามขีดจำกัดจนกลายเป็นเทพได้เท่านั้นที่จะคู่ควรกับข้า นั่นเป็นแค่คำปฏิเสธอย่างสุภาพเพื่อไล่เชียนเต้าหลิวไปต่างหาก!"

"ในฐานะมหาปุโรหิตแห่งเทพเจ้า ทั้งข้าและเขาถูกกำหนดมาแล้วว่าจะไม่มีวันบรรลุความเป็นเทพได้ มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่มีโอกาสจะกลายเป็นเทพเจ้าได้..."

เมื่อตระหนักว่าคำพูดของนางในตอนนั้นเป็นสาเหตุให้ถังเฉินหายตัวไปหลายปี

และชายที่นางรักอาจจะต้องเผชิญกับภยันตรายจนถึงแก่ชีวิตในระหว่างที่แสวงหาหนทางสู่การเป็นเทพเจ้า

มหาปุโรหิตปัวไซซีก็รู้สึกเสียใจและรู้สึกผิดอย่างมหาศาลในใจ

เมื่อมองไปที่ถังซานอีกครั้ง แววตาของนางก็อ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด นางกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

"วางใจเถอะ! แม้ว่าวิญญาณาจารย์แห่งท้องทะเลส่วนใหญ่บนเกาะเทพสมุทรจะค่อนข้างต่อต้านวิญญาณาจารย์จากแผ่นดินใหญ่อย่างพวกเจ้า"

"แต่องค์เทพสมุทรผู้ยิ่งใหญ่นั้นมีพระทัยกว้างขวาง และทรงสั่งสอนโดยไม่แบ่งแยกมาโดยตลอด"

"องค์เทพสมุทรผู้ยิ่งใหญ่อนุญาตให้วิญญาณาจารย์จากแผ่นดินใหญ่อย่างพวกเจ้าเข้ามารับการทดสอบเทพเจ้าได้"

"ตามข้ามาสิ ข้าจะพาพวกเจ้าไปเข้ารับการทดสอบเทพเจ้า"

"อย่างไรก็ตาม การเข้ารับการทดสอบเทพเจ้านั้นมีความเสี่ยงสูง พวกเจ้าอาจจะต้องเผชิญกับวิกฤตที่อันตรายถึงชีวิตได้ ดังนั้นข้าหวังว่าพวกเจ้าจะเตรียมใจไว้แล้วนะ"

ก่อนออกเดินทาง มหาปุโรหิตปัวไซซีก็ยังคงเอ่ยเตือนพวกเขาด้วยความจริงจัง

อย่างไรก็ตาม สำหรับเรื่องนี้ ไม่ว่าจะเป็นอวี้เสี่ยวกัง ถังซาน หรือไต้มู่ไป๋ พวกเขาก็ยอมรับมันอย่างเต็มใจ

ในบรรดาพวกเขา แม้อวี้เสี่ยวกังจะค่อนข้างกลัวตาย แต่หลังจากเหตุการณ์ "ราชาแห่งการตด"

ชื่อเสียงของอวี้เสี่ยวกังก็พังป่นปี้ไม่เหลือชิ้นดี

เขาถูกทุกคนในเมืองหลวงเทียนโต่วเยาะเย้ย และต้องทนรับสายตาเย็นชาและคำถากถางมากมาย

สิ่งนี้ทำให้อวี้เสี่ยวกังทนไม่ได้อย่างสิ้นเชิง อาจกล่าวได้ว่าเขาใช้ชีวิตอยู่อย่างทุกข์ทรมานยิ่งกว่าตายเสียอีก!

และเพื่อล้างความอัปยศของเขา

อวี้เสี่ยวกังจึงตั้งใจแน่วแน่ที่จะเข้าร่วมการทดสอบเทพเจ้าเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของเขาให้เร็วที่สุด

จะเป็นการดีที่สุดถ้าเขาสามารถเปลี่ยนทักษะวิญญาณของวงแหวนวิญญาณวงที่หนึ่งและวงที่สองได้

ส่วนถังซานและไต้มู่ไป๋ คนหนึ่งแบกรับความแค้นที่บิดาถูกฆาตกรรม และอีกคนอยู่ในการแข่งขันแบบผู้ชนะกินรวบ ซึ่งหากไม่ก้าวไปข้างหน้าก็หมายถึงความตาย ทั้งคู่ไม่มีทางเลือกอื่น

แน่นอนว่า หม่าหงจวิ้นและเอ้าซือข่ามีทางเลือก

แต่ในเมื่อพวกเขามาอยู่ที่นี่แล้ว และบรรยากาศก็พาไปจนถึงจุดนี้

แม้แต่อวี้เสี่ยวกังก็ยังไม่กลัว หม่าหงจวิ้นและเอ้าซือข่าก็เลยจำใจต้องแสร้งทำเป็นกล้าหาญ

เพียงเท่านั้น กลุ่มของพวกเขาก็เดินตามมหาปุโรหิตปัวไซซีไปยังเสาศักดิ์สิทธิ์มังกรสมุทรที่อยู่ใกล้ที่สุด

ในเวลานี้ ณ ใจกลางของทะเลในทะเล ซึ่งมีลักษณะคล้ายสระน้ำทรงกลม พรหมยุทธ์มังกรสมุทรเดิมทีกำลังนั่งขัดสมาธิหลับตา หันหลังให้กับเสาศักดิ์สิทธิ์มังกรสมุทร

แต่เมื่อรับรู้ถึงการมาเยือนของมหาปุโรหิตปัวไซซี

พรหมยุทธ์มังกรสมุทรก็รีบลุกขึ้นยืนและโค้งคำนับด้วยความเคารพ

"คารวะท่านมหาปุโรหิต!"

"มังกรสมุทร ข้าพาพวกเขามาที่นี่เพื่อเข้ารับการทดสอบเทพเจ้าแห่งองค์เทพสมุทรผู้ยิ่งใหญ่"

"เจ้าจงเป็นผู้ดำเนินการทดสอบเทพเจ้าให้กับพวกเขาเถิด"

เมื่อมองไปยังพรหมยุทธ์มังกรสมุทรเบื้องหน้า มหาปุโรหิตปัวไซซีก็กล่าวขึ้น

และด้วยการนำทางของมหาปุโรหิตปัวไซซี

ไม่เหมือนในเนื้อเรื่องต้นฉบับที่พวกเขาต้องผ่านการทดสอบก่อน

คราวนี้ อวี้เสี่ยวกัง ถังซาน ไต้มู่ไป๋ หม่าหงจวิ้น และเอ้าซือข่า ล้วนข้ามทะเลในทะเลมาได้อย่างปกติ และมาถึงลานประลองซึ่งเป็นที่ตั้งของเสาศักดิ์สิทธิ์มังกรสมุทร

"ใครจะเริ่มก่อน?"

พรหมยุทธ์มังกรสมุทรเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"อะแฮ่ม เสี่ยวซาน เจ้าไปก่อนเถอะ"

อวี้เสี่ยวกังรู้สึกผิดปกติและกังวลว่าจะทำตัวขายหน้าหากเริ่มเป็นคนแรก เขาจึงอดไม่ได้ที่จะกระแอมไอสองสามครั้ง มองไปที่ถังซาน และเตรียมให้ถังซานลูกศิษย์ของเขาเป็นฝ่ายเริ่มก่อน

ถังซานไม่ได้ปฏิเสธ เขาก้าวออกไปข้างหน้าและกล่าวกับพรหมยุทธ์มังกรสมุทรด้วยความเคารพ

"เชิญท่านผู้อาวุโส ข้าขอฝากตัวด้วย!"

พรหมยุทธ์มังกรสมุทรพยักหน้า เขายกมือทั้งสองขึ้นระดับหน้าอก หันฝ่ามือเข้าหากันโดยเว้นระยะห่างครึ่งฟุต แสงสีฟ้าจางๆ ค่อยๆ เปล่งประกายออกมาจากระหว่างฝ่ามือของเขา และทวีความรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เมื่อแสงสีฟ้าสว่างจ้าจนบดบังช่องว่างระหว่างฝ่ามือของเขาจนหมดสิ้น

พรหมยุทธ์มังกรสมุทรก็ส่งเสียงตะโกนและกระแทกฝ่ามือเข้าใส่เสาศักดิ์สิทธิ์มังกรสมุทร แสงสีฟ้าจากฝ่ามือของเขาพุ่งเข้าไปในเสาทันที

ชั่วขณะหนึ่ง เสาศักดิ์สิทธิ์มังกรสมุทรก็เริ่มเปล่งแสงสีฟ้าเจิดจ้าจากด้านล่าง ลุกลามขึ้นไปตามลวดลายเวทมนตร์บนเสาอย่างรวดเร็ว และพุ่งตรงไปยังยอดเสา

ทันใดนั้น เมื่อพรหมยุทธ์มังกรสมุทรชี้ไปที่ถังซาน

ลำแสงสีฟ้าก็พุ่งทะยานลงมาจากฟากฟ้า อาบร่างของถังซานในพริบตา

และหลังจากลำแสงสีฟ้าอาบร่างของถังซาน

สีของลำแสงก็เริ่มเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

มันเปลี่ยนจากสีฟ้าเป็นสีขาว จากนั้นเป็นสีเหลือง สีม่วง และสีดำอย่างรวดเร็ว และในที่สุดก็กลายเป็นสีแดง!

"นี่มัน!!"

เมื่อเห็นลำแสงที่อาบร่างของถังซานเปลี่ยนเป็นสีแดง ไม่ว่าจะเป็นมหาปุโรหิตปัวไซซี พรหมยุทธ์มังกรสมุทร หรือสมาชิกหน่วยลาดตระเวนวิญญาณาจารย์แห่งท้องทะเลที่ตามมา ล้วนตกตะลึงกันถ้วนหน้า

"ถังเฉิน เสี่ยวซานเป็นเหลนของเจ้าจริงๆ ด้วย เขาถึงกับกระตุ้นการทดสอบระดับสีแดงได้..."

เมื่อพบว่าถังซานกระตุ้นการทดสอบระดับสีแดงได้ มหาปุโรหิตปัวไซซีก็อดไม่ได้ที่จะมีสีหน้าซับซ้อนและพึมพำกับตัวเอง

"การทดสอบระดับสีแดงหรือ?"

"ท่านมหาปุโรหิต การทดสอบเทพเจ้าแห่งองค์เทพสมุทรผู้ยิ่งใหญ่มีระดับที่แตกต่างกันด้วยหรือ?"

เมื่อได้ยินเสียงพึมพำแผ่วเบาของมหาปุโรหิตปัวไซซีจากด้านข้าง อวี้เสี่ยวกังก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม

"แน่นอน!"

มหาปุโรหิตปัวไซซีกล่าวอย่างช้าๆ

"การทดสอบเทพเจ้าแห่งองค์เทพสมุทรผู้ยิ่งใหญ่ก็มีการแบ่งระดับเช่นกัน โดยจะพิจารณาจากศักยภาพของผู้เข้ารับการทดสอบ"

"ระดับความสูงต่ำนั้นเหมือนกับสีของวงแหวนวิญญาณ"

"ระดับต่ำสุดคือสีขาว ตามด้วยสีเหลือง สีม่วง สีดำ และสุดท้ายคือสีแดง..."

"โดยทั่วไป ยิ่งระดับการทดสอบสูงขึ้น เนื้อหาของการทดสอบก็จะยิ่งยากขึ้น"

"อย่างไรก็ตาม รางวัลก็จะคุ้มค่ามากขึ้นตามไปด้วย"

"อย่างมังกรสมุทรและพรหมยุทธ์เสาเทพสมุทรคนอื่นๆ พวกเขาแค่กระตุ้นการทดสอบระดับสีดำได้ แต่พวกเขาก็สามารถบรรลุระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ได้"

"หากสามารถกระตุ้นการทดสอบระดับสีแดงได้..."

มหาปุโรหิตปัวไซซีหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง สายตาของนางดูซับซ้อนขณะที่นางกล่าว

"เช่นนั้นหากเสี่ยวซานต้องการ เขาก็สามารถอยู่ที่เกาะเทพสมุทรต่อไปและรับสืบทอดตำแหน่งมหาปุโรหิตต่อจากข้าในอนาคตได้เลย..."

"ซี๊ดดดด~"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ อวี้เสี่ยวกัง ไต้มู่ไป๋ หม่าหงจวิ้น และเอ้าซือข่า ต่างก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

เพราะระหว่างทางมายังเกาะเทพสมุทร

ไต้มู่ไป๋ หม่าหงจวิ้น และเอ้าซือข่า ได้รู้จากอวี้เสี่ยวกังแล้วว่า มหาปุโรหิตแห่งเกาะเทพสมุทรนั้นเป็นถึงราชทินนามพรหมยุทธ์ขีดสุด เช่นเดียวกับถังเฉิน ทวดของถังซาน

ตามความหมายของท่านมหาปุโรหิตท่านนี้

หมายความว่าเสี่ยวซานมีศักยภาพที่จะกลายเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ขีดสุดได้ในอนาคตงั้นหรือ?!

ชั่วขณะหนึ่ง ไต้มู่ไป๋ หม่าหงจวิ้น และเอ้าซือข่า ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น

เสี่ยวซานสามารถกระตุ้นการทดสอบระดับสีแดงได้!

พวกเราต่างก็เป็นนักเรียนของสถาบันสือไหลเค่อ พวกเราคือสัตว์ประหลาด พวกเราก็น่าจะสามารถกระตุ้นการทดสอบได้อย่างน้อยก็ระดับสีดำสิ!

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หัวใจของอวี้เสี่ยวกังก็เริ่มกระวนกระวายและตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง

ถ้าข้าสามารถกระตุ้นการทดสอบระดับสีดำได้เช่นกัน

นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า ข้า อวี้เสี่ยวกัง ก็มีศักยภาพที่จะกลายเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ได้ด้วยงั้นหรือ?

เมื่อเทียบกับการพิสูจน์ตัวเองด้วยการฝึกฝนให้ถังซานศิษย์ของเขากลายเป็นยอดฝีมือไร้เทียมทานแล้ว

ถ้าเป็นไปได้ อวี้เสี่ยวกังย่อมอยากจะเป็นยอดฝีมือไร้เทียมทานด้วยตัวเองมากกว่า

เห็นได้ชัดว่าวิธีนี้จะเป็นการพิสูจน์ตัวเองได้ดีกว่ามาก!

และในที่สุด หลังจากลำแสงสีฟ้าที่อาบร่างของถังซานเปลี่ยนเป็นสีแดง

แสงสีแดงเจ็ดสายก็พุ่งออกมาจากลำแสงสีแดงในทันที กลายเป็นหน้าจอแสงสี่เหลี่ยมเจ็ดจอ ซึ่งมีตัวอักษรสีทองกระพริบอย่างต่อเนื่อง นี่คือเนื้อหาของการทดสอบเทพเจ้า

ทันใดนั้น หน้าจอแสงทั้งเจ็ดจอก็เปลี่ยนกลับเป็นลำแสงสีแดงเจ็ดสาย พุ่งเข้าไปในหน้าผากของถังซาน กลายเป็นลวดลายดาวเจ็ดแฉกสีแดงที่ค่อยๆ จางหายไป

"เสี่ยวซาน ยินดีด้วยนะ!"

หลังจากถังซานเข้ารับการทดสอบเทพเจ้าเสร็จสิ้น มหาปุโรหิตปัวไซซีก็รีบเข้ามาแสดงความยินดีด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยนในทันที

ในขณะเดียวกัน นางก็ได้อธิบายถึงความพิเศษของการทดสอบเทพเจ้าทั้งเจ็ดแห่งเทพสมุทรให้ถังซานฟัง

เมื่อรู้ว่าในอนาคต เขามีโอกาสสูงมากที่จะกลายเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ขีดสุดได้เช่นเดียวกับมหาปุโรหิตปัวไซซี

ถังซานก็ตื่นเต้นและยินดีอย่างที่สุด

"ถ้าข้าสามารถกลายเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ขีดสุดได้ และยังสามารถเพิ่มวงแหวนวิญญาณเก้าวงให้กับวิญญาณยุทธ์ค้อนฮ่าวเทียนของข้าได้ล่ะก็"

"เช่นนั้น ซูเยี่ยก็ย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าอย่างแน่นอน!"

"ถึงเวลานั้น ข้าจะสามารถล้างแค้นให้ท่านพ่อและชิงตัวเสียวอู่กลับมาได้อย่างแน่นอน!"