บทที่ 191 ซานาดะ เก็นอิจิโร่ พบ นิโอะ มาซาฮารุ
บทที่ 191 ซานาดะ เก็นอิจิโร่ พบ นิโอะ มาซาฮารุ
ที่ริมสนามเทนนิสริคไคได
ตามการวิเคราะห์ของ ยะนางิ เรงจิ ร่องรอยของความเคร่งขรึมก็สั่นไหวในดวงตาของ ยูกิมุระ เซอิจิ และ ซานาดะ เก็นอิจิโร่
สำหรับชมรมเทนนิสโรงเรียนมัธยมต้นริคไคไดทั้งหมด โดยเฉพาะสำหรับพวกเขาทั้งสามคน การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศคันโตในวันพรุ่งนี้นั้นมีความสำคัญมากทีเดียว
การคว้าแชมป์คันโตติดต่อกันถึงสิบสามสมัยของราชันย์ริคไคไดคือเกียรติยศสูงสุด ทว่าก็เป็นภาระอันหนักอึ้งเช่นกัน
เมื่อได้รับสืบทอดตำแหน่งราชันย์ของริคไคได ยูกิมุระและซานาดะก็ได้แสดงความแข็งแกร่งอันน่าเกรงขามของพวกเขาให้โลกได้เห็นมาตลอดเส้นทาง
อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งก็เรื่องหนึ่ง การที่พวกเขาจะสามารถนำพาริคไคไดไปสู่ความรุ่งโรจน์ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมได้หรือไม่นั้น ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งอย่างสิ้นเชิง
ยกตัวอย่างเช่นรอบชิงชนะเลิศในวันพรุ่งนี้
ริคไคไดโฉมใหม่ในปีนี้จะสามารถเอาชนะเซย์งาคุม้ามืดแห่งปาฏิหาริย์ที่ต่อสู้ฝ่าฟันมาได้ คว้าชัยชนะในการแข่งขันระดับคันโต และสร้างยุคสมัยแห่งการเป็นแชมป์ติดต่อกันเป็นสมัยที่สิบสี่ได้หรือไม่?
นี่คือบททดสอบที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าพวกเขา
สายตาของรุ่นพี่ปีก่อน ๆ ของริคไคได ทีมอื่น ๆ ในภูมิภาคคันโต และแม้แต่กลุ่มคนจากนอกภูมิภาคคันโต ต่างก็จับจ้องไปที่แมตช์ในวันพรุ่งนี้อย่างตั้งใจ
และสำหรับยูกิมุระกับคนอื่น ๆ การนำพาริคไคไดไปสู่การสร้างยุคสมัยใหม่ที่เจริญรุ่งเรืองนั้น เป็นทั้งความทะเยอทะยานและเป้าหมาย
สำหรับหลักกิโลเมตรสำคัญแรกบนเส้นทางนี้...รอบชิงชนะเลิศการแข่งขันระดับคันโต...พวกเขาจะยอมให้เกิดความล้มเหลวไม่ได้อย่างเด็ดขาด
ไม่อย่างนั้น พวกเขาจะไปพูดถึงอนาคตอะไรได้อีก?
แต่คู่แข่งในรอบชิงชนะเลิศพรุ่งนี้คือเซย์งาคุ ทีมที่ไม่อาจประมาทได้อย่างเด็ดขาด
สถิติผลงานตลอดเส้นทางของพวกเขา รวมถึงข้อมูลและข่าวกรองทั้งหมดที่รวบรวมมาได้ บ่งบอกถึงความแข็งแกร่งอันน่าเกรงขามของเซย์งาคุได้เป็นอย่างดี
ดังนั้น...
ยะนางิ เรงจิ พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ความแข็งแกร่งโดยรวมของเซย์งาคุน่าจะสูสีกับของพวกเรา”
“ยิ่งไปกว่านั้น จากความเข้าใจที่ฉันมีต่ออินุอิ เขาได้รวบรวมข้อมูลอย่างครอบคลุมเกี่ยวกับฝ่ายเราไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย”
เมื่อความแข็งแกร่งและข่าวกรองของทั้งสองฝ่ายใกล้เคียงกัน สิ่งที่เรียกว่า ‘โชค’ จะกลายเป็นสิ่งสำคัญในการตัดสินผลลัพธ์เฉพาะของแมตช์การแข่งขัน
“ดังนั้น การจัดตัวผู้เล่นในวันพรุ่งนี้จึงสำคัญมาก!”
ความสำคัญของมันอาจจะตัดสินความพ่ายแพ้หรือชัยชนะของแมตช์ได้โดยตรงเลยทีเดียว
ฟุ่บ~~~
ในตอนนั้นเอง สายลมแผ่วเบาก็พัดมา
“พึ่งพาโชคสินะ...”
ขณะที่ยูกิมุระพึมพำแผ่วเบา ซานาดะก็พูดขึ้นอย่างเฉียบขาด
“แชมป์สมัยที่สิบสี่ติดต่อกันของริคไคไดจะต้องไม่มีจุดบอดอย่างเด็ดขาด!”
เนื่องจากการฝึกฝนเคนโด้มาตั้งแต่เด็ก ซานาดะ เก็นอิจิโร่ ผู้ซึ่งพิถีพิถันและเข้มงวดในทุกสิ่งที่เขาทำ จะไม่อดทนต่อ ‘ข้อบกพร่อง’ แม้แต่น้อยอย่างแน่นอน
แม้กระทั่งความเป็นไปได้ที่จะเกิดข้อบกพร่องอันเนื่องมาจากโชคก็ตาม!
...
หลังจากปรายตามอง ซานาดะ เก็นอิจิโร่ ซึ่งกำลังแผ่ออร่าแห่งความเข้มงวดอันเย็นชาออกมา ยะนางิ เรงจิ ก็เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ
“ในกรณีนั้น...”
“ถ้างั้นพวกเราก็จะใช้กลยุทธ์แบบเจาะจงเป้าหมาย!”
วิ้ง!
“กลยุทธ์แบบเจาะจงเป้าหมายเหรอ?”
ภายใต้สายตาของ ยูกิมุระ เซอิจิ และ ซานาดะ เก็นอิจิโร่ น้ำเสียงที่มั่นใจของ ยะนางิ เรงจิ ก็ดังก้องขึ้น
“ตามการวิเคราะห์ข้อมูลจากหลาย ๆ จุด เซย์งาคุก็เป็นทีมที่มี ‘ความแข็งแกร่งไม่สม่ำเสมอ’ เช่นกัน”
“เมื่อเทียบกับผู้เล่นประเภทเดี่ยวระดับชาติทั้งสามคนที่ทรงพลังของพวกเขา คู่หูระดับคันโตสองคู่ของพวกเขาคือจุดอ่อน”
“ภายใต้การโค้ชของ ‘จอมมารผู้แข็งแกร่งที่สุดในปฐพี’ เซย์งาคุได้ให้ตัวจริงสี่คนจับคู่เป็นประเภทคู่แบบตายตัวมาโดยตลอด”
“แม้ว่าสิ่งนี้จะสามารถสร้างความรู้ใจกันได้อย่างรวดเร็ว และช่วยให้ประเภทคู่ทั้งสองคู่สามารถเติบโตได้อย่างสูงสุด...”
“...แต่มันก็เป็นเพราะเหตุนี้แหละ ที่เมื่อข้อมูลของพวกเขาถูกทำความเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้ว พวกเขาจะกลายเป็นจุดอ่อนที่เปราะบางที่สุดของเซย์งาคุ”
การโจมตีจุดอ่อนของศัตรู...นี่คือกลยุทธ์ของ ยะนางิ เรงจิ
ในเวลานี้ ยูกิมุระ เซอิจิ ก็ถามคำถามที่สำคัญขึ้นมา
“โอกาสชนะของมารุอิและแจ็คคัลมีเท่าไหร่ล่ะ?”
อย่างไม่ต้องสงสัย หากไม่ใช้งานเอซของตัวเอง คู่หูอย่าง มารุอิ บุนตะ และ แจ็คคัล คุวะฮาระ ที่มักจะลงเล่นด้วยกัน ก็คือทีมประเภทคู่ที่แข็งแกร่งที่สุดของริคไคได
“เมื่อเจอกับ ‘คู่หูทองคำ’ มันก็แค่ห้าสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น!”
ค่าความน่าจะเป็นที่หลุดออกมาจากริมฝีปากของ ยะนางิ เรงจิ ทำให้คิ้วของซานาดะขมวดเข้าหากัน
...
และในเวลานี้เอง สุนัขจิ้งจอกผมขาวที่กำลังยิ้มแย้ม ซึ่งดูเหมือนจะมีความขัดแย้งในใจอยู่บ้าง ก็กำลังเดินเข้ามาหาพวกเขาทั้งสามคนที่กำลังจัดการประชุมกลยุทธ์กันอยู่
หืม?
ยูกิมุระและอีกสองคนก็สังเกตเห็น นิโอะ มาซาฮารุ ที่กำลังเดินเข้ามาและหันสายตาไปมองเขาเช่นกัน
“โย่~~~”
“ยูกิมุระ ซานาดะ ยะนางิ สวัสดีตอนบ่ายนะ”
น้ำเสียงในการทักทายของ นิโอะ มาซาฮารุ ทำให้ยูกิมุระสัมผัสได้ว่าสุนัขจิ้งจอกผมขาวตัวนี้มี ‘บางอย่างอยู่ในใจ’ ด้วยรอยยิ้มตรง ๆ เขาจึงถามอย่างอ่อนโยน
“มีอะไรเหรอ นิโอะ?”
ยูกิมุระในเวอร์ชันนี้ทำให้ นิโอะ มาซาฮารุ ละทิ้งความลังเลหยาดสุดท้ายของเขาไป เขาถามออกไปตรง ๆ
“รอบชิงชนะเลิศในวันพรุ่งนี้... มันสำคัญกับทุกคนมากเลยเหรอ?”
วิ้ง!
คิ้วที่ราวกับดาบของซานาดะขมวดแน่นขณะที่เขาพูดอย่างเฉียบขาด
“นายกำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไรอยู่น่ะ นิโอะ? พรุ่งนี้คือรอบชิงชนะเลิศการแข่งขันระดับคันโตนะ แน่นอนว่ามันต้องสำคัญมากอยู่แล้ว!”
ภายใต้สายตาของทั้งสามคน นิโอะ มาซาฮารุ ก็ยกมือขึ้นและใช้นิ้วเกาแก้มของเขา
“ถ้างั้น... โอกาสชนะของพวกเราในตอนนี้มีเท่าไหร่ล่ะ?”
ก่อนที่ซานาดะจะได้ตอบกลับในครั้งนี้ ยะนางิ เรงจิ ก็รับช่วงต่อ
“โอกาสคือห้าสิบห้าสิบเท่านั้น มันขึ้นอยู่กับว่าโชคจะเข้าข้างฝ่ายไหน”
ในเวลานี้ ราวกับมีประกายแสงอันแหลมคมสว่างวาบขึ้นภายใต้ดวงตาที่ปิดสนิทของเขา เขาจับจ้องสายตาไปที่ นิโอะ มาซาฮารุ
“ขึ้นอยู่กับโชคสินะ...”
หลังจากพึมพำประโยคนี้ นิโอะ มาซาฮารุ ก็โยนความเกียจคร้านและความขัดแย้งในดวงตาของเขาทิ้งไปในทันที ด้วยความจริงจังอย่างยิ่ง เขากล่าวต่อหน้าพวกเขาทั้งสามคนโดยตรง
“ถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะก็ ได้โปรดแข่งกับฉันสักแมตช์เถอะครับ รองกัปตันซานาดะ!”
“แบบเอาจริงน่ะ!”
“ปุริ~~~”
ในตอนท้าย คำว่า ‘ปุริ~’ อันขี้เล่นนั้นก็หลุดออกจากริมฝีปากของ นิโอะ มาซาฮารุ
อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ ออร่าที่ล้อมรอบสุนัขจิ้งจอกผมขาวได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันในสายตาของยูกิมุระและอีกสองคน
มันชวนให้ตื่นตระหนก ทำให้พวกเขาไม่สามารถละสายตาไปได้เลย
...
“ดูนั่น ดูนั่น ตรงนั้นน่ะ~~~”
“เอ๋~~~ เกิดอะไรขึ้นน่ะ?”
“ทำไมจู่ ๆ ซานาดะกับนิโอะถึงกำลังจะแข่งกันล่ะ?”
สมาชิกคนอื่น ๆ ที่กำลังฝึกซ้อมอยู่มองไปยังสนามเทนนิสที่ซานาดะและนิโอะไปถึง เพื่อเตรียมตัวเล่นแมตช์ และเริ่มส่งเสียงพูดคุยกัน
จากนั้นพวกเขาก็รีบแห่กันไป กระตือรือร้นที่จะดูฉากนั้น
มีคน อยากจะ ไปโดนซานาดะทรมานเนี่ยนะ? นี่มันเป็นเรื่อง ‘หายาก’ ชัด ๆ
ที่ข้างสนาม ขณะมองดู นิโอะ มาซาฮารุ ซึ่งดูแตกต่างไปจากตัวตนปกติของเขาอย่างสิ้นเชิง ยะนางิ เรงจิ ก็คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามขึ้น
“นายคิดว่ายังไงล่ะ เซอิจิ?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ภายใต้รอยยิ้มอันอ่อนโยนของเขา ยูกิมุระ เซอิจิ เฝ้ามอง นิโอะ มาซาฮารุ บนสนามและพูดอย่างสบาย ๆ
“บางทีวันนี้นิโอะอาจจะมอบเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่ให้กับพวกเราก็ได้นะ”
...
บนสนาม
สมาชิกชมรมเทนนิสคนหนึ่งรับหน้าที่บนเก้าอี้กรรมการชั่วคราว
“ลำดับต่อไป แมตช์ระหว่างซานาดะและนิโอะจะเริ่มขึ้น”
“แมตช์หนึ่งเซ็ต!”
“ซานาดะเป็นฝ่ายเสิร์ฟในเกมแรก!”
ที่หน้าเน็ต แร็กเก็ตที่หมุนคว้างตกลงบนพื้น
เมื่อดึงสายตากลับมาและมองไปที่ นิโอะ มาซาฮารุ ซึ่งกำลังก้มลงเก็บแร็กเก็ตเทนนิสของเขา ซานาดะ เก็นอิจิโร่ ก็ตวาดอย่างเฉียบขาด
“ถึงแม้ฉันจะไม่รู้ว่าทำไมนายถึงมาท้าดวลฉันในเวลาแบบนี้...”
“...ฉันก็จะบดขยี้นายให้แหลก!”
แม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่แมตช์ฝึกซ้อม ซานาดะผู้ซึ่งเข้มงวดกับทั้งตัวเองและคนอื่น ก็จะไม่มีความคิดที่จะออมมือให้เลยแม้แต่น้อย
การเอาชนะคู่แข่งอย่างโหดเหี้ยมคือหลักความเชื่อของเขา!
ไม่มีการย่อหย่อนใด ๆ ทั้งสิ้น!
“มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วล่ะ”
“แต่ว่า รองกัปตันซานาดะ พยายามอย่าตกใจมากเกินไปล่ะเดี๋ยว”
ท่ามกลางรอยยิ้มอันขี้เล่น นักต้มตุ๋นบนสนามก็เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว
...
โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล
จบตอน