บทที่ 615 - ความมั่นคงของชาติต้องมาก่อน!!

บทที่ 615 - ความมั่นคงของชาติต้องมาก่อน!!

หัวหน้ากองบัญชาการดับเพลิงและผู้ว่าการกรมการจัดการเหตุฉุกเฉินมณฑลซีเจียง เดินขนาบข้างคณะกรรมการพรรคมณฑลซีเจียงและผู้บัญชาการกองกำลังทหารมณฑล มุ่งหน้ามายังเวทีจัดงาน

เมื่อผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งสามท่านเดินเข้ามาใกล้ ผู้ชมในงานถึงได้เห็นหน้าชัดๆ และเกิดเสียงฮือฮาขึ้นมาอีกระลอก

"พวกบิ๊กบอสมาไวกันจัง งานแถลงข่าวยังไม่ทันจะจบ ผู้บริหารของแต่ละหน่วยงานก็บุกมาถึงที่เลย!"

"ก็แหงล่ะ เสื้อคลุมล่องหนเพิ่งเปิดตัว ใครคว้าออร์เดอร์ล็อตแรกไปได้ ก็เป็นผลดีกับหน่วยงานนั้นๆ ทั้งนั้นแหละ"

"ถึงขนาดท่านผู้บัญชาการกองกำลังทหารยังมาด้วยตัวเองเลย ถ้าเสื้อคลุมล่องหนถูกนำไปใช้ในกองทัพเต็มรูปแบบเมื่อไหร่ ขีดความสามารถในการรบของกองทัพต้องเพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดดแน่ๆ!"

หยวนชิงเห็นดังนั้นก็รีบเดินเข้าไปต้อนรับ

พอเดินไปถึงหน้าผู้บัญชาการ เขาถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าหยางเทียนยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เก้าอี้แขกวีไอพี

เขารู้สึกกระอักกระอ่วนนิดหน่อย

แต่ด้วยความที่คุ้นชินกับนิสัยของหยางเทียนแล้ว เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก รีบฉีกยิ้มต้อนรับผู้บัญชาการ "ท่านผู้บัญชาการหวง!"

ผู้บัญชาการหวงพยักหน้ารับ

จากนั้น หยวนชิงก็หันไปทักทายหัวหน้ากองบัญชาการดับเพลิงและผู้ว่าการกรมการจัดการเหตุฉุกเฉิน

แล้วก็ผายมือเชิญให้พวกเขานั่งที่เก้าอี้แขกวีไอพี

ทว่า ผู้บัญชาการหวงกลับเดินตรงขึ้นไปบนเวที รับไมโครโฟนมาจากจางจิงเชวี่ย แล้วตะโกนสั่งการลงมา "ทหารหน่วยรบพิเศษทุกคน ฟังคำสั่ง!"

ทหารหน่วยรบพิเศษนับสิบนายเข้าแถวสองแถวหน้ากระดาน ยืนตัวตรงมองผู้บัญชาการด้วยท่าทีขึงขัง

ผู้บัญชาการสั่งการต่อ "ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ให้พวกนายปิดกั้นพื้นที่จัดงาน ร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ทำการตรวจสอบประวัติของผู้เข้าร่วมงานและสื่อมวลชนทุกคนในงานนี้อย่างละเอียด!!"

"รับทราบ!!"

ทหารหน่วยรบพิเศษที่ถืออาวุธปืนพากันไปยืนประจำจุดปิดทางเข้าออกทุกจุดของห้องจัดงานทันที

ด้านล่างเวทีเกิดเสียงฮือฮาขึ้นอีกครั้ง

การที่กองทัพเข้ามามีส่วนร่วมในการควบคุมพื้นที่

แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของเรื่องนี้อย่างชัดเจน

นอกจากนี้ หลายคนก็เริ่มสงสัยว่า เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า??

"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงมีกองทัพเข้ามาล่ะ!?"

"ไม่รู้สิ! หรือว่าในกลุ่มพวกเราจะมีคนร้ายแฝงตัวอยู่??"

"ก็ไม่แน่นะ เพราะว่าสินค้าอย่างเสื้อคลุมล่องหนเนี่ย มันเริ่มเข้าไปคาบเกี่ยวกับอาวุธยุทโธปกรณ์ทางทหารแล้ว ถือเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก!"

"มีเหตุผลนะ น่ากลัวว่าพวกสายลับจะถือโอกาสนี้เข้ามาขโมยข้อมูลของเสื้อคลุมล่องหนน่ะสิ!"

...

ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ หยวนชิงและหยางเทียนต่างก็มองผู้บัญชาการหวงด้วยความไม่เข้าใจ

ผู้บัญชาการหวงย่อมสังเกตเห็นสายตาสงสัยของหยางเทียน เขาเดินลงจากเวที ตรงดิ่งมานั่งลงที่เก้าอี้ว่างระหว่างหยางเทียนกับหยวนชิง ก่อนจะกระซิบเสียงเบา "นี่เป็นคำสั่งจากผู้ตรวจการทางการเมืองกองทัพภาคกลางครับ ตอนนี้ท่านกำลังดูการถ่ายทอดสดอยู่ เมื่อชั่วโมงก่อนท่านโทรมาบอกผมว่า เสื้อคลุมล่องหนตัวนี้จะมาพลิกโฉมยุทธวิธีการรบแบบเดิมๆ และจะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการรบของกองทัพได้อย่างมหาศาล โดยเฉพาะทหารบก! ท่านก็เลยสั่งให้ผมควบคุมพื้นที่จัดงานให้ดี อย่าให้พวกสายลับถือโอกาสนี้แฝงตัวเข้ามาขโมยข้อมูลสำคัญของเสื้อคลุมล่องหนไปได้เด็ดขาด!"

หยวนชิงและหยางเทียนถึงได้พยักหน้าอย่างเข้าใจ หยวนชิงก็รีบสั่งการให้ระดมกำลังตำรวจเข้ามาช่วยตรวจสอบข้อมูลผู้เข้าร่วมงานทุกคนอย่างละเอียดเช่นกัน

โชคดีที่ไม่พบปัญหาใดๆ

งานแถลงข่าวจบลงอย่างราบรื่น

หยวนชิงเชิญผู้บัญชาการหวง ผู้ว่าการกรมการจัดการเหตุฉุกเฉิน และหัวหน้ากองบัญชาการดับเพลิง กลับไปที่กรมตำรวจมณฑล และพาไปที่ห้องรับรองห้องหนึ่ง

เนื่องจากหยางเทียนแวะไปเข้าห้องน้ำ คาบบุหรี่นั่งยองๆ ถ่ายทุกข์พร้อมไถคลิปดูไปด้วย

ในขณะนี้ ภายในห้องรับรองจึงเงียบกริบ มีเพียงเสียงพัดลมแอร์ที่ดังแว่วมาให้ได้ยินเป็นระยะ

หยวนชิงนั่งเป็นประธานอยู่ตรงกลาง นิ้วมือเคาะโต๊ะเบาๆ กวาดสายตาอันเยือกเย็นมองบิ๊กบอสสามคนที่แผ่ออร่าแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เขาเตรียมแผนไว้ในใจแล้ว ชาถ้วยแรกนี้ ก็เพื่อเป็นการเปิดประเด็น และจัดสรรสัดส่วนอำนาจของเสื้อคลุมล่องหนในอนาคต

คนที่ทนไม่ไหวเป็นคนแรกคือผู้ว่าการกรมการจัดการเหตุฉุกเฉิน

ผู้ซึ่งเป็นถึงข้าราชการระดับสูง ในเวลานี้กลับสลัดความน่าเกรงขามทิ้งไปจนหมด โน้มตัวไปข้างหน้า น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเว้าวอน "ท่านผู้ว่าฯ หยวนครับ! เสื้อคลุมล่องหนตัวนี้มันสำคัญต่อหน่วยงานกู้ภัยฉุกเฉินของเรามากเลยนะครับ ถ้ามีเสื้อคลุมตัวนี้ นักดับเพลิงของเราก็จะรอดชีวิตกลับมาได้อีกตั้งกี่คน! วันนี้ผมเตรียมร่างสัญญามาพร้อมเลยนะครับ เรื่องราคาคุณกำหนดมาได้เลย ขอแค่แบ่งโควตาให้หน่วยงานของเราบ้าง จะจ่ายเท่าไหร่เราก็ยอมครับ!"

พูดจบ เขาก็ดันซองเอกสารหนาปึกไปไว้บนโต๊ะอย่างแรง ท่าทีเหมือนจะเอาให้ได้

หัวหน้ากองบัญชาการดับเพลิงก็รีบผสมโรงทันที ชายชาตรีผู้ผ่านศึกมาอย่างโชกโชน ในเวลานี้แววตากลับเต็มไปด้วยความร้อนรน "ที่ท่านผู้ว่าพูดมาถูกต้องที่สุดเลยครับ หน่วยงานกู้ภัยด่านหน้า ใครจะต้องการของสิ่งนี้มากไปกว่าพวกเราอีกล่ะครับ? ทุกครั้งที่ออกปฏิบัติหน้าที่ มันคือการเอาชีวิตไปเสี่ยงเลยนะครับ โดยเฉพาะการช่วยเหลือผู้ป่วยคิดสั้น มันคือการเอาชีวิตเข้าแลกชัดๆ!"

ทั้งสองคนมองตรงไปยังประตูล่องหนที่อยู่ด้านหลังหยวนชิงด้วยสายตาที่ลุกเป็นไฟ

ผู้บัญชาการกองกำลังทหารที่หลับตาพักผ่อนมาตลอด ในที่สุดก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น สายตาที่เฉียบคมดั่งนกอินทรีของเขากวาดมองไปรอบๆ ห้องในพริบตา

เขาไม่ได้มองสัญญาบนโต๊ะ และไม่ได้มองใบหน้าที่ร้อนรนของทั้งสองคน แต่จ้องตรงไปที่หยวนชิง พร้อมกับถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ท่านผู้ว่าฯ หยวนครับ เทคโนโลยีหลักของเสื้อคลุมล่องหนตัวนี้ กรมตำรวจมณฑลเป็นผู้ถือครองอย่างสมบูรณ์แบบแล้วใช่หรือไม่ครับ?"

หยวนชิงพยักหน้าตอบ "ใช่ครับ ท่านผู้บัญชาการ ขั้นตอนการผลิตและเทคโนโลยีหลักทั้งหมดอยู่ในมือของหยางเทียน และบริษัท ซีเจียง จิ่งอู้ ไซแอนซ์ แอนด์ เทคโนโลยี จำกัด เป็นผู้รับผิดชอบดูแลครับ"

"เยี่ยมมาก!"

ผู้บัญชาการตบพนักวางแขนดังปัง เสียงดังกังวานราวกับระฆัง

"ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ต้องเป็นไปตามกฎของกองทัพ ความมั่นคงของชาติต้องมาก่อน ยุทโธปกรณ์ระดับยุทธศาสตร์แบบนี้ ล็อตแรกจะต้องถูกส่งไปให้หน่วยรบพิเศษของกองทัพเรานำไปใช้งานเป็นอันดับแรก!"

เขาลุกขึ้นยืน ร่างสูงใหญ่ตั้งตระหง่านราวกับภูเขาผาที่กดทับลงมา น้ำเสียงเด็ดขาดและทรงพลัง

"เสื้อคลุมล่องหนล็อตแรก กองทัพขอเหมาหมด พวกคุณมีใครมีปัญหาอะไรไหม?!"

เสียงตะคอกนี้ราวกับมีน้ำหนักนับพันชั่ง กดทับการต่อรองทั้งหมดในอากาศจนสูญสิ้น

ผู้ว่าการกรมการจัดการเหตุฉุกเฉินสะดุ้งเฮือก ความกระตือรือร้นบนใบหน้าชะงักงัน เหงื่อผุดซึมตามไรผม

เขาอ้าปากจะพูด แต่เมื่อเผชิญกับบารมีของกองทัพและผลประโยชน์ของชาติ เขากลับหาเหตุผลมาโต้แย้งไม่ได้เลยแม้แต่คำเดียว

คำพูดเยิ่นเย้อที่เตรียมมาอย่างดี จุกอยู่ที่คอ ทำได้เพียงกลืนน้ำลายลงไปอย่างยากลำบาก

หัวหน้ากองบัญชาการดับเพลิงก็รู้สึกเหมือนมีหนามทิ่มแทงหลัง เขายืดหลังตรงโดยสัญชาตญาณ ราวกับสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตอันเยือกเย็นที่แผ่ออกมาจากผู้บัญชาการ

นั่นคืออำนาจบารมีเด็ดขาดของผู้ที่อยู่เหนือกว่า ทำให้เขายอมจำนนและหดหู่ลงโดยสัญชาตญาณ แววตาเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงและความจนปัญญา

เขาอ้าปากค้าง สุดท้ายก็ทำได้เพียงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ข่มความเสียดายและความร้อนรนในใจเอาไว้

ทั้งสองคนมองหน้ากัน ต่างก็เห็นความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงอย่างลึกซึ้งในดวงตาของอีกฝ่าย

เมื่ออยู่ต่อหน้ากองกำลังอันแข็งแกร่งและผลประโยชน์ของชาติ 'ความจริงใจ' และ 'ความใจป้ำ' ของพวกเขา มันดูเล็กน้อยเสียเหลือเกิน

ห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง มีเพียงความกดดันที่แผ่ซ่านอยู่ในอากาศ

หยวนชิงเห็นดังนั้นก็รีบตอบผู้บัญชาการ "ความมั่นคงของชาติต้องมาก่อนจริงๆ ครับ ถ้าสามารถนำไปใช้ในกองทัพได้โดยเร็ว ก็จะช่วยเพิ่มศักยภาพของกองทัพ และทำให้บทบาทของประเทศเราในเวทีโลกโดดเด่นขึ้นอย่างแน่นอน เพราะฉะนั้น..."

เขาหันไปมองผู้ว่าการกรมการจัดการเหตุฉุกเฉินและหัวหน้ากองบัญชาการดับเพลิง

(จบแล้ว)