บทที่ 570 - เขาโกหก!!

บทที่ 570 - เขาโกหก!!

ภายในห้องทำงานของอธิบดีกรมตำรวจมณฑลอวิ๋น

"จับได้แล้วเหรอ?"

รองผู้ว่าการมณฑลเจี่ยตบโต๊ะลุกพรวดขึ้นยืน ตะโกนใส่โทรศัพท์ด้วยความตื่นเต้นดีใจ

ปลายสาย ลู่จื้อเหลียนตอบกลับมา

"ใช่ครับท่านรองผู้ว่าฯ พวกเราจับตัวตงไท่อีได้แล้วครับ"

รองผู้ว่าการมณฑลเจี่ยตอบกลับอย่างตื่นเต้น "เยี่ยมมาก รอพวกคุณกลับมาเมื่อไหร่ ผมจะจดความดีความชอบให้พวกคุณอย่างงามเลยล่ะ!"

"เอ่อ——"

ลู่จื้อเหลียนชะงักไปนิดหนึ่ง

"เรื่องนี้ต้องยกความดีความชอบให้ท่านนายกฯ หยาง แห่งซีเจียงครับ"

รองผู้ว่าการมณฑลเจี่ยหัวเราะร่วน "ความดีความชอบมันข้ามมณฑลกันไม่ได้หรอก อย่างมากก็แค่ให้กรมตำรวจมณฑลส่งหนังสือขอบคุณไปให้กรมตำรวจมณฑลซีเจียงก็แค่นั้นแหละ!"

"แล้วเรื่องเงินรางวัลนำจับล่ะครับ??"

รองผู้ว่าการมณฑลเจี่ย "ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมจะให้ฝ่ายการเงินโอนเงินไปให้เขาเดี๋ยวนี้แหละ"

"รับทราบครับ แบบนี้แหละดีที่สุดเลย"

รองผู้ว่าการมณฑลเจี่ยเพิ่งจะวางสายไปได้ไม่ทันไร รองนายกเทศมนตรีเซียวก็โทรเข้ามาอีก

"ท่านครับ คดีของเซียวซานกับอิ๋งฝู พวกเราตามสืบมาหลายวันแล้ว แต่ก็ยังไม่พบความผิดปกติอะไรเลยครับ ท่านเห็นว่า——??"

รองผู้ว่าการมณฑลเจี่ยที่กำลังดื่มด่ำกับความดีใจอยู่ พอได้ยินรายงานของรองนายกเทศมนตรีเซียว สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาทันที

"เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีความผิดปกติอะไร หยางเทียนคงไม่ชี้เป้ามั่วๆ แน่ พรุ่งนี้พวกคุณไปสืบให้หนักกว่านี้อีก!"

รองนายกเทศมนตรีเซียวตอบกลับ "แต่ว่า! เส้นตายที่หยางเทียนให้พวกเราไว้ มันสิ้นสุดแค่วันนี้นะครับ!"

รองผู้ว่าการมณฑลเจี่ยเริ่มมีน้ำโหขึ้นมาทันที

"ถ้างั้นคืนนี้ก็สั่งให้ทุกคนอยู่ทำโอทีสืบคดีกันให้หมด!"

เขาพูดจบ ก็หยุดไปไม่กี่วินาที ก่อนจะพูดต่อ

"ท่านนายกฯ หยางให้เวลาพวกคุณสืบสวนตั้งหลายวัน เขาไม่ได้บังคับให้พวกคุณต้องงมหาเอาเองสักหน่อย ตรงไหนไม่เข้าใจก็โทรไปถามเขาไม่ได้หรือไง สมองมีไว้คั่นหูหรือไงเนี่ย???"

ทางด้านรองนายกเทศมนตรีเซียวที่กำลังคุมงานอยู่ที่กองกำกับการสืบสวนที่หนึ่ง กองบังคับการตำรวจภูธรเมืองฮวาเฉิง พอได้ยินคำพูดของรองผู้ว่าการมณฑลเจี่ย ก็ถึงกับเบิกตากว้างตาสว่างทันที

"รับทราบครับท่าน ผมเข้าใจแล้วครับ เดี๋ยวผมจะโทรไปถามท่านนายกฯ หยางเดี๋ยวนี้เลยครับ"

พอวางสายปุ๊บ เขาก็รีบต่อสายตรงหาเบอร์มือถือของหยางเทียนทันที

ตอนนี้หยางเทียนกำลังนั่งตกปลาอย่างสบายใจเฉิบอยู่กับเสี่ยวจิงเชวี่ย ที่ริมลำธารใกล้ๆ บ้านของเสี่ยวฮวา

ที่นี่น้ำใสไหลเย็น ทิวทัศน์งดงาม บรรยากาศดีเยี่ยม ลำธารก็เลยสะอาดสะอ้าน มีปลาเก๋าน้ำจืดชุกชุมมาก

หยางเทียนกับเสี่ยวจิงเชวี่ยตวัดคันเบ็ดสั้นไปมาอย่างคล่องแคล่ว ทุกครั้งที่เหวี่ยงเหยื่อลงไป ไม่ถึงห้าวินาทีก็ต้องได้ปลาเก๋าน้ำจืดตัวโตเท่าท่อนไม้ หรือบางทีก็ใหญ่กว่านั้นติดเบ็ดขึ้นมา

ปลาเก๋าน้ำจืดพวกนี้ดูตัวไม่ค่อยใหญ่เท่าไหร่ แต่พอควักไส้ออก คลุกแป้งข้าวเหนียวบางๆ แล้วเอาไปทอดในน้ำมันร้อนๆ นะ บอกเลยว่ากรอบนอกนุ่มใน หอมอร่อยอย่าบอกใครเชียว

"ครืดดด ครืดดด ครืดดด!"

โทรศัพท์มือถือของหยางเทียนสั่นเตือน

เขาหยิบขึ้นมาดู

เป็นสายจากรองนายกเทศมนตรีเซียว

เขากดรับสายอย่างไม่รีบร้อน แล้วถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "เป็นยังไงบ้างครับท่านนายกฯ เซียว หาจุดผิดปกติเจอหรือยังครับ??"

ปลายสายมีเสียงหัวเราะเจื่อนๆ ของรองนายกเทศมนตรีเซียวดังลอดมา

"ผมมันความสามารถไม่ถึงน่ะครับ หาจุดผิดปกติไม่เจอเลยจริงๆ คงต้องรบกวนท่านนายกฯ หยางช่วยชี้แนะแล้วล่ะครับ!"

หยางเทียนเปิดลำโพง วางโทรศัพท์ไว้บนกล่องอุปกรณ์ตกปลา มือก็เกี่ยวเหยื่อไปพลาง ปากก็ตอบไปพลาง "ความจริงมันก็ง่ายนิดเดียวนั่นแหละครับ พวกคุณลองไปสืบดูอาชีพการทำงานของเซียวซานดูสิครับ แล้วเอามาเปรียบเทียบกับอาชีพของคนตายตอนยังมีชีวิตอยู่ แค่นี้ก็เห็นความผิดปกติแล้วล่ะครับ"

รองนายกเทศมนตรีเซียว "โอเคครับ ผมเข้าใจแล้วครับ เดี๋ยวผมจะให้ลูกน้องมุ่งเป้าไปที่เรื่องนี้เลยครับ!"

รองนายกเทศมนตรีเซียววางสาย แล้วหันไปสั่งการกับหัวหน้ากองกำกับการสืบสวนที่หนึ่ง "คุณจัดคนไปสืบเรื่องที่ทำงานของเซียวซานเดี๋ยวนี้เลย ไม่สิ คุณพาคนลงพื้นที่ไปตรวจสอบที่ทำงานของเซียวซานด้วยตัวเองเลยดีกว่า!"

"รับทราบครับ!" หัวหน้ากองกำกับการรีบลุกจากเก้าอี้ แล้วพาคนเดินออกจากห้องวิเคราะห์คดีไปทันที

ไม่นานนัก เขาก็ได้รู้สถานที่ทำงานของเซียวซานจากปากของอิ๋งฝู ซึ่งก็คือฟิตเนสแห่งหนึ่งใจกลางย่านการค้าเมืองฮวาเฉิง

เซียวซานเป็นเทรนเนอร์ฟิตเนสอยู่ที่นั่น รับสอนทั้งเรื่องสมรรถภาพร่างกาย การปั้นหุ่น และเต้นแอโรบิก

ตอนที่หัวหน้ากองกำกับการอู๋เดินทางไปถึงฟิตเนส เซียวซานกำลังอยู่ในโซนเครื่องเล่น สองมือโอบจับก้นของหญิงสาววัยกลางคนคนหนึ่งขณะกำลังทำท่าสควอท

หัวหน้าอู๋เดินตรงเข้าไปหา

สิ่งที่ต่างไปจากภาพลักษณ์ของเซียวซานที่เคยเห็นก่อนหน้านี้ก็คือ วันนี้เซียวซานอยู่ในชุดรัดรูปแขนสั้นสำหรับออกกำลังกาย เผยให้เห็นรูปร่างที่กำยำล่ำสันอย่างชัดเจน โดยเฉพาะกล้ามเนื้อไบเซปที่แขนทั้งสองข้าง ยิ่งดูทรงพลังและแข็งแกร่งสุดๆ

"เซียวซาน!"

หัวหน้าอู๋ร้องเรียกเขาไปคำหนึ่ง

เมื่อได้ยินเสียงเรียก เซียวซานก็หันขวับมามอง พอเห็นว่าเป็นหัวหน้ากองกำกับการจากสถานีตำรวจ เขาก็รีบชักมือทั้งสองข้างที่ประคองก้นหญิงสาวกลับทันที

"หัวหน้าอู๋ ลมอะไรหอบมาถึงนี่ครับเนี่ย??"

หัวหน้าอู๋ตอบกลับไป "มีเรื่องอยากจะสอบถามคุณเพิ่มเติมอีกสักหน่อยน่ะ สะดวกหรือเปล่าล่ะ?"

เซียวซานหัวเราะร่วน "สะดวกครับ แต่ต้องรบกวนรอผมสักสิบนาทีนะครับ ขอผมสอนคลาสนี้ให้เสร็จก่อน!"

"ได้ ตามสบายเลย!"

หัวหน้าอู๋กับตำรวจอีกสองนาย พากันไปนั่งรอที่โซนรับรองของฟิตเนส พนักงานต้อนรับนำชาร้อนมาเสิร์ฟให้คนละแก้ว

ตำรวจนายหนึ่งจิบชาไปอึกหนึ่ง ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา "หัวหน้าอู๋ครับ ท่านนายกฯ หยางให้พวกเรามาสืบเรื่องที่ทำงานของเซียวซาน แต่ผมก็ยังไม่เห็นว่ามันจะมีอะไรผิดปกติเลยนะครับ??"

"ใช่ครับหัวหน้า นอกเสียจากว่ามือของเซียวซานจะซุกซนไปหน่อย อย่างอื่นก็ดูปกติดีนี่ครับ แถมเรื่องแบบนี้มันก็สมยอมกันทั้งสองฝ่าย พวกเราไปก้าวก่ายไม่ได้หรอกครับ!"

หัวหน้าอู๋ยกแก้วชาขึ้นจิบตาม สายตายังคงจับจ้องไปที่เซียวซาน ซึ่งในตอนนี้เซียวซานยังคงประคองใต้รักแร้ของหญิงสาววัยกลางคนคนนั้น ช่วยทำท่าสควอทจนครบเซ็ต ดูแล้วบรรยากาศมันช่างคลุมเครือเย้ายวนซะเหลือเกิน

เขาเองก็เริ่มคิดตามไปด้วย

จนกระทั่งเห็นเซียวซานสาธิตท่าเบนช์เพรส ยกแผ่นเหล็กน้ำหนักร้อยแปดสิบชั่ง (90 กิโลกรัม) ขึ้นได้อย่างสบายๆ หัวหน้าอู๋ก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ ร้อง "อ๋อ" ดังลั่น พร้อมกับลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ "ฉันเข้าใจแล้ว!"

ตำรวจทั้งสองนายหันมามองเขาด้วยความงุนงง

"หัวหน้าอู๋ คุณเข้าใจอะไรเหรอครับ??"

หัวหน้าอู๋หยิบแฟ้มคดีของเซียวซานออกมาจากกระเป๋า พลิกหาคำให้การของเขา แล้วชี้ไปที่ข้อความท่อนหนึ่งในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น "เซียวซานบอกว่า ตอนที่เขาพยายามจะเข้าไปขวางไม่ให้จูโถวทำร้ายอิ๋งฝู เป็นเพราะจูโถวแรงเยอะมาก เขาเลยไม่สามารถดึงตัวจูโถวออกไปได้ด้วยมือเปล่า แถมในระหว่างที่พยายามจะดึงตัวออกมา เซียวซานยังโดนจูโถวเตะเข้าให้อีกหนึ่งที แต่พวกคุณลองดูนั่นสิ..."

หัวหน้ากองกำกับการอู๋ชี้ไปทางเซียวซาน

ตำรวจทั้งสองนายรีบมองตามไป

แล้วก็เบิกตากว้างตาสว่างทันที

"หัวหน้าอู๋ หมายความว่า เขาเป็นถึงเทรนเนอร์ฟิตเนส ยกเหล็กหนักร้อยแปดสิบชั่งได้สบายๆ ไม่มีทางเลยที่เขาจะดึงตัวจูโถวออกไปไม่ได้ใช่ไหมครับ??"

หัวหน้าอู๋พยักหน้า

"พวกเทรนเนอร์ฟิตเนสแทบจะเล่นเวทเทรนนิ่งกันทุกวันอยู่แล้ว ดูจากส่วนสูงและรูปร่างของจูโถว น้ำหนักตัวไม่น่าจะเกินร้อยห้าสิบชั่ง (75 กิโลกรัม) ด้วยซ้ำ เพราะงั้น การที่เซียวซานจะดึงตัวจูโถวออกไปน่ะ มันไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย แล้วด้วยพละกำลังกับความคล่องแคล่วระดับเซียวซาน จูโถวไม่มีทางเตะเขาโดนแน่ๆ!"

ตำรวจนายหนึ่งลุกพรวดขึ้นมาทันที "ถ้าอย่างนั้น หัวหน้าอู๋ครับ เซียวซานก็โกหกน่ะสิครับ??"

หัวหน้าอู๋พยักหน้า

"ใช่! บางทีเซียวซานอาจจะโกหกมาตั้งแต่ต้นเลยก็ได้! เขาอาจจะเตี๊ยมกับอิ๋งฝูมาตั้งแต่แรกแล้ว เพื่อตั้งใจจะหลอกพวกเรา!!"

พูดจบ หัวหน้าอู๋ก็ตวัดสายตาคมกริบมองตรงไปที่เซียวซาน

(จบแล้ว)