บทที่ 500 - ความรับผิดชอบของฉันคือการเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวัง!!

บทที่ 500 - ความรับผิดชอบของฉันคือการเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวัง!!

หัวหน้ากองกำกับการเมิ่ง รีบตรวจสอบวันที่บนเอกสารคำให้การของพยานคนอื่นๆ ทันที และพบว่าทั้งหมดล้วนลงวันที่ 11 ธันวาคม เหมือนกันเป๊ะ

นี่ก็เท่ากับว่า สถานีตำรวจตงซานจงใจลบข้อมูลทุกอย่างก่อนวันที่ 11 ธันวาคมทิ้งจนหมด แล้วจัดฉากทำบันทึกคำให้การของทั้งพยานและผู้ต้องหาขึ้นมาใหม่ ในวันที่ฉีลี่เหรินยอมรับสารภาพและเสียชีวิตลง

เรื่องราวเริ่มซับซ้อนซ่อนเงื่อนและเต็มไปด้วยปริศนามากขึ้นเรื่อยๆ หัวหน้าเมิ่งรู้สึกว่าสมองของเขาเริ่มปั่นป่วน จนต้องขอเวลาเรียบเรียงความคิดสักพัก

เขาล้วงบุหรี่จินเซิ่งระดับพรีเมียมออกมาจากกระเป๋า โยนให้ตำรวจหนุ่มมวนหนึ่ง ส่วนตัวเองก็จุดไฟสูบและอัดเข้าปอดเฮือกใหญ่

ในจังหวะนั้นเอง รองหัวหน้ากองกำกับการที่เพิ่งสอบปากคำพยานอีกคนในห้องข้างๆ เสร็จ ก็เปิดประตูพรวดพราดเข้ามา

"ให้ตายเถอะพับผ่าสิ แม่งไม่มีความจริงหลุดออกจากปากเลยสักคำ เครื่องจับเท็จแหกปากร้องเตือนตลอดเวลาว่ามันกำลังโกหก แต่มันก็ยังดื้อด้าน โยนความผิดไปให้เครื่องจับเท็จลูกเดียว!"

รองหัวหน้าบ่นอุบอิบอย่างหัวเสีย พลางดึงบุหรี่ออกจากปากหัวหน้าเมิ่งไปสูบต่อหน้าตาเฉย ก่อนจะบ่นด้วยความอัดอั้นตันใจ "แถมพยานหลักฐานกับคำให้การที่ตำรวจสถานีตงซานรวบรวมมา ก็เต็มไปด้วยจุดบอด ทะแม่งๆ ไปหมด แค่ดูผ่านๆ ก็รู้แล้วว่าแต่งเรื่องขึ้นมา!"

หัวหน้าเมิ่งหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดใหม่อีกมวน สูบไปหนึ่งอึกแล้วค่อยๆ พูดขึ้น "ทางฝั่งฉันก็เพิ่งจะสังเกตเห็นจุดน่าสงสัยพวกนี้เหมือนกัน!"

"แม่ร่วงเถอะ เสียดายที่ไอ้ผู้ต้องหามันชิงตายไปซะก่อน ไม่งั้นคดีมันก็คงไม่ยุ่งยากซับซ้อนขนาดนี้ ตำรวจสถานีตงซานมันทำระยำอะไรกับเขาวะเนี่ย ถึงบีบให้เขาคิดสั้นกระโดดตึกตายได้ลงคอ?!"

หัวหน้าเมิ่งขมวดคิ้วแน่น เงยหน้ามองรองหัวหน้าแล้วถาม "คุณมั่นใจได้ยังไงว่าฉีลี่เหรินฆ่าตัวตายจริงๆ?"

"กะ... ก็น่าจะใช่นะครับ สถานีตำรวจตงซานส่งคลิปวงจรปิดตอนที่เขากระโดดตึกมาให้เราดูแล้วนี่"

"งั้นเหรอ? เอาคลิปมาดูหน่อยสิ!"

หัวหน้าเมิ่งเคาะขี้เถ้าบุหรี่ รองหัวหน้าก็รีบเปิดคลิปวงจรปิดตอนเกิดเหตุในโทรศัพท์มือถือ ยื่นไปตรงหน้าเขา

หัวหน้าก้มลงดูคลิปนั้นอย่างตั้งใจ

จากมุมกล้อง กล้องวงจรปิดตัวนี้ส่องครอบคลุมพื้นที่ลานหน้าสถานีตำรวจเกือบทั้งหมด ตอนเริ่มเล่นคลิป ภาพยังคงฉายให้เห็นลานกว้างตามปกติ

แต่พอเข้าสู่วินาทีที่ห้า จู่ๆ ก็มีเงาร่างคนร่วงหล่นลงมาจากฟ้า แล้วกระแทกเข้ากับพื้นอย่างแรง นั่นก็คือภาพของฉีลี่เหรินนั่นเอง

เขาตกลงมาในท่าเอาท้ายทอยกระแทกพื้น พอร่วงลงมาก็แน่นิ่งสนิท เลือดสีแดงฉานค่อยๆ ไหลซึมออกมาจากท้ายทอย ดูน่าสยดสยองเป็นอย่างมาก

หัวหน้าเมิ่งรีบปรับความเร็วคลิปให้ช้าลง ปรับเป็นสโลว์โมชันลบสี่เท่า เพื่อดูจังหวะที่ฉีลี่เหรินกระแทกพื้นให้ชัดๆ

และเขาก็ได้เห็นอย่างชัดเจนเลยว่า ในเสี้ยววินาทีที่ฉีลี่เหรินร่วงลงมา ร่างกายของเขาทิ้งตัวลงมาทื่อๆ เหมือนหุ่นจำลอง สองแขนไม่ได้ขยับหรือยกขึ้นมาป้องกันตัวเลยแม้แต่น้อย ดิ่งพสุธาลงมากระแทกพื้นเต็มๆ

เขาพยายามซูมภาพเข้าไปใกล้ๆ หวังจะเห็นสีหน้าของฉีลี่เหริน แต่ด้วยข้อจำกัดของกล้องวงจรปิด พอซูมภาพเข้าไป ใบหน้าของฉีลี่เหรินก็เบลอจนมองไม่ออกว่ากำลังแสดงสีหน้าแบบไหน

หัวหน้าเมิ่งเงยหน้ามองรองหัวหน้าแล้วถาม "คลิปนี้ไม่มีเสียงงั้นเหรอ?"

รองหัวหน้าส่ายหน้า

หัวหน้าเมิ่งถามต่อ "แล้วเราดูคลิปวงจรปิดจากบนดาดฟ้าได้ไหม??"

รองหัวหน้าส่ายหน้าอีกครั้ง

หัวหน้าเมิ่งจึงสรุป "งั้นคุณไม่คิดบ้างเหรอว่าการฆ่าตัวตายของฉีลี่เหรินมันมีพิรุธแปลกๆ??"

รองหัวหน้าเกาหัวแกรกๆ "ก็แปลกๆ อยู่นะครับ แต่บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าแปลกยังไง"

หัวหน้าเมิ่งสูบบุหรี่อีกอึก คืนโทรศัพท์ให้รองหัวหน้า แล้วพูดปัดๆ "ช่างเถอะ ปล่อยเรื่องนี้ไว้ก่อน ตอนนี้ต้องรีบไขคดีขโมยทองคำให้กระจ่างก่อนก็แล้วกัน"

"ครับ!"

รองหัวหน้ารับคำพลางคาบบุหรี่ไว้ในปาก ก่อนจะเดินออกจากห้องสอบสวนไป

เวลาห้าโมงเย็น

ตามตารางงาน

หัวหน้ากองกำกับการตรวจสอบวินัย และหัวหน้ากองกำกับการสืบสวนที่สอง ต้องเข้าไปรายงานความคืบหน้าในการทำงานที่ห้องทำงานของหยางเทียน

และในเวลานี้เอง

หยางเทียนกำลังเมามันส์อยู่กับเกมลีกออฟเลเจนด์ในโหมด 'เฮกซ์เทคอารัม' ในห้องทำงานของเขา

เขาเลือกเล่นฮีโร่สายแทงก์อย่าง 'ออร์น' และหยิบสกิลเฮกซ์เทค 'ฮาร์ทสตีล' พร้อมกับใช้งานความสามารถ 'หลอมใจดั่งเหล็กกล้า'

ตอนนี้ฮีโร่ของเขามีของฟูลหกชิ้นเต็มสูบ แถมสะสมสแต็กของฮาร์ทสตีลทะลุหมื่นชั้นไปเป็นที่เรียบร้อย

ออร์นในเกม พุ่งทะยานฝ่าวงล้อมฮีโร่ฝั่งศัตรูทั้งห้าคน ประหนึ่งยักษ์เหล็กไหลที่ไร้เทียมทาน เดินหน้าเก็บสแต็กของฮาร์ทสตีลอย่างเมามันส์

ส่วนหลอดเลือดของเขานั้น พุ่งทะยานเกินสามหมื่นหน่วยเข้าไปแล้ว

เขาหันหน้าไปบอกหัวหน้าหน่วยทั้งสองคนด้วยน้ำเสียงสบายๆ "พวกคุณรอเดี๋ยว ขอผมตีป้อมตานี้ให้จบก่อนนะ ให้หัวหน้าจางรับรองพวกคุณไปพลางๆ ก่อนก็แล้วกัน"

"ครับ"

จางจิงเชวี่ยยิ้มแหยๆ อย่างประหม่า พลางรินชาให้หัวหน้าทั้งสองคน

หัวหน้าทั้งสองสบตากันอย่างทำตัวไม่ถูก ได้แต่ก้มหน้าก้มตาจิบชาเงียบๆ

ทว่า 'ออร์น' ที่เปิดใช้งานสกิล 'หลอมใจดั่งเหล็กกล้า' นั้น แทบจะกลายเป็นสุดยอดแทงก์ที่มาพร้อมหลอดเลือดมหาศาล เขาไม่สะทกสะท้านกับดาเมจของฮีโร่ฝั่งศัตรูทั้งห้าตัวเลยแม้แต่น้อย

บวกกับฮีโร่ฝั่งศัตรูเองก็มีตัวแทงก์อยู่ถึงสามตัว ออร์นของหยางเทียนกับแทงก์ฝั่งศัตรู จึงเปิดฉากปะทะกันอย่างดุเดือดเลือดพล่านกลางสมรภูมิฮาวลิ่งอะบิส

เกมที่น่าจะจบลงในเวลายี่สิบนาที กลับถูกยื้อเวลาลากยาวไปจนถึงสี่สิบกว่านาที สแต็กฮาร์ทสตีลของเขาปาเข้าไปเจ็ดแปดหมื่นชั้น และเลือดก็ทะลุสามแสนหน่วยไปแล้ว

"ความรับผิดชอบของฉันคือการเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวัง เป็นผู้นำทางให้กับผู้ที่ต้องการทำในสิ่งที่ถูกต้อง!"

สิ้นสุดเสียงบทสนทนาประจำตัวของออร์น คริสตัลของฝั่งศัตรูก็ระเบิดแตกกระจาย หยางเทียนลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจยืดเส้นยืดสาย ก่อนจะเดินตรงไปหาหัวหน้าทั้งสองคน

จางจิงเชวี่ยเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ

เวลา 17.30 น.

หัวหน้าทั้งสองคน ต้องมานั่งรอหยางเทียนเล่นเกมอยู่ครึ่งชั่วโมงเต็มๆ

"ติ๊ง! เล่นเกมอู้งานต่อหน้าลูกน้อง ทิ้งคราบผู้นำปลาเค็มซะไม่มีชิ้นดี หน้าไม่อายจริงๆ ระดับความหน้าด้านในฐานะปลาเค็มอัปเลเวลขึ้นอีกขั้น ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับแต้มปลาเค็ม 1,000 แต้ม!"

"ความคืบหน้าปัจจุบัน: 39000/50000"

หยางเทียนรับถ้วยชาที่จางจิงเชวี่ยยื่นให้มาจิบ ก่อนจะหันไปถามหัวหน้าทั้งสองคน "เป็นไงบ้าง คดีคืบหน้าไปถึงไหนแล้วล่ะ??"

หัวหน้าหน่วยตรวจสอบวินัยรายงานก่อน "การตายของฉีลี่เหริน มีเงื่อนงำน่าสงสัยมากครับ!"

หยางเทียน "ตำรวจเจ้าของคดียอมรับสารภาพแล้วเหรอ??"

หัวหน้าหน่วยตรวจสอบวินัยตอบเสียงอ่อย "ยังหรอกครับ แต่เครื่องจับเท็จมันบอกว่า ฉีลี่เหรินไม่ได้ฆ่าตัวตาย!"

"ผมก็คิดเหมือนกันว่าไม่ได้ฆ่าตัวตาย! แถม..."

หัวหน้ากองกำกับการสืบสวนที่สองรีบเสริม "แถมสำนวนคดีลักทรัพย์ทองคำของฉีลี่เหริน ก็ยังมีปัญหาไปซะทุกจุด ผมล่ะงงจริงๆ ว่าคดีพรรค์นี้ มันเล็ดลอดผ่านไปถึงชั้นอัยการได้ยังไง!"

"อำนาจในการชี้ขาดของอัยการไม่ได้อยู่ในมือคุณนี่" หยางเทียนหัวเราะเบาๆ ก่อนจะหันไปถามหัวหน้าสืบสวน "ตกลงว่าคุณสืบได้เบาะแสอะไรมาบ้างล่ะ??"

หัวหน้าสืบสวนก้มหน้าลง ส่ายหัวไปมา ตอบด้วยน้ำเสียงจนปัญญา "มะ... พยานพวกนี้เตี๊ยมกันมาก่อนล่วงหน้าหมดแล้ว... ไม่มีใครยอมรับเลยว่าตัวเองให้การเท็จ ถึงแม้จะโดนเครื่องจับเท็จจับผิดได้คาหนังคาเขาแล้วก็ตาม!"

หัวหน้าสืบสวนคอตก

"เพราะงั้น... ตอนนี้มันก็เลยกลืนไม่เข้าคายไม่ออก มันเป็นความรู้สึกแบบ... รู้ทั้งรู้ว่ามีปัญหา แต่กลับหาไม่เจอว่าต้นตอของปัญหามันอยู่ตรงไหนนั่นแหละครับ"

หยางเทียนยิ้มรับ ควักบุหรี่หร่วนจินเซิ่งออกจากกระเป๋า แจกให้ทั้งสองคนคนละมวน ก่อนจะคาบไว้ในปากตัวเองแล้วจุดไฟ สูบอัดเข้าปอดลึกๆ หนึ่งอึก

"ความจริงแล้ว การจะสืบว่าใครเป็นคนขโมยทองคำไป มันง่ายนิดเดียวเองนะ!"

(จบแล้ว)