บทที่ 281 เซ็นโงคุ... การก้าวลงจากตำแหน่งจอมพลกองทัพเรือ

ทุกคนเงียบกริบ คำพูดของหนวดขาวเปรียบเสมือนฝ่ามือที่ตบหน้าพวกเขาฉาดใหญ่ พวกเขาเคยกระตือรือร้นที่จะสู้ แต่เอาเข้าจริงกลับไม่มีใครเอาชนะทีชได้สักคน ต้องพึ่งพ่อที่บาดเจ็บสาหัสให้ออกไปเสี่ยงตาย... หากพลาดพลั้งขึ้นมา พ่ออาจถึงแก่ชีวิตได้

มาร์โก้ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก ตราบใดที่พ่อไม่บ้าเลือดออกไปทำสงครามเพราะอารมณ์ชั่ววูบ ความปลอดภัยของพ่อก็สำคัญกว่าอาณาเขตใดๆ

หนวดขาวกล่าวต่อ “เจ้าหนูหมวกฟางมันทำให้พวกเราดูเหมือนคนโง่... แต่มันก็พูดมีเหตุผล ระหว่างที่ข้ารักษาตัว พวกแกทุกคนต้องฝึกฝนให้หนักแทบตาย! ข้าไม่ได้อยู่ค้ำฟ้า... พวกแกต้องแข็งแกร่งขึ้น ไม่งั้นข้าคงนอนตายตาไม่หลับ”

ทุกคนก้มหน้าด้วยความละอายใจ หนวดขาวพูดถูก พวกเขาอยู่กับพ่อมาหลายปี แต่ฝีมือแทบไม่พัฒนาขึ้นเลย สู้กับพลเรือเอกแบบตัวต่อตัวแทบไม่ได้ด้วยซ้ำ

ในขณะที่กลุ่มหมวกฟางที่เพิ่งเป็นโจรสลัดได้ไม่นาน กลับมีพลังแข็งแกร่งทัดเทียมกับพ่อแล้ว... พวกเขาต้องพยายามให้หนักกว่านี้เพื่อเกียรติยศของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว!

“ป๋าครับ” มาร์โก้เอ่ยขึ้น “จากนี้ไปผมจะรับหน้าที่คุมการฝึกของทุกคนเอง ใครอู้งานไม่ยอมฝึก... ผมจะหักขามันซะ!”

หนวดขาวพยักหน้า “ดี... และมาร์โก้ แกเองก็ไม่มีข้อยกเว้น ข้าจะคุมการฝึกแกเอง ถ้าแกยังไม่เก่งระดับพลเรือเอก... ข้าจะอัดแกทุกวัน!”

มาร์โก้สะดุ้งเฮือก พ่อจะเคี่ยวเข็ญเขาเป็นพิเศษสินะ... เขาสังหรณ์ใจว่าคงโดนอัดน่วมแน่ๆ

ทางด้านหนึ่ง สงครามระหว่างหนวดขาวและหนวดดำกำลังคุกรุ่น แต่อีกด้านหนึ่ง เหล่าซูเปอร์โนวาก็กำลังสร้างความปั่นป่วน

กลุ่มโจรสลัดคิด มุ่งหน้าไปท้าทายผมแดงแชงค์ส คิดไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังเจอกับอะไร เขาดูถ่ายทอดสดสงครามมารีนฟอร์ดแท้ๆ แต่ยังอวดดีไปท้าทายจักรพรรดิรุ่นเก๋า หวังจะโค่นล้มแล้วเสียบแทน

กลุ่มโจรสลัดออนแอร์ และกลุ่มโจรสลัดฮอว์คินส์ กำลังล่าอาณานิคมของไคโด ส่วนอูรูจ นักบวชวิปลาส ก็ไปก่อเรื่องในอาณาเขตของบิ๊กมัม

พวกหน้าใหม่พวกนี้บ้าระห่ำ ไม่รู้จักความน่ากลัวของโจรสลัดรุ่นเก่า ไม่รู้จักคำว่ากลัวหรือเสียใจ

แต่อีกหลายคนเลือกเส้นทางที่ระมัดระวังกว่า เดรก เข้าร่วมกลุ่มร้อยอสูร ของไคโด ส่วนคาโปเน่ เบจ หวังจะแทรกซึมเข้าไปในกลุ่มบิ๊กมัม ส่วนบอนนีย์ จอมตะกละ ยังคงสาบสูญ... โลกใหม่กลายเป็นสถานที่สุดคึกคักที่เต็มไปด้วยการปะทะกันระหว่างโจรสลัดหน้าใหม่และหน้าเก่า

ในขณะเดียวกัน กองทัพเรือได้ถอยร่น พวกเขากำลังย้ายศูนย์บัญชาการไปที่โลกใหม่ แต่ก็หยุดยั้งทุกอย่างไม่ได้ กองทัพเรือคุมได้แค่ทะเลทั้งสี่และครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์เท่านั้น โลกใหม่คือสวรรค์ของโจรสลัดที่ไร้กฎเกณฑ์ ซึ่งทหารเรือแทบจะแทรกแซงไม่ได้

เซ็นโงคุได้รับรายงานนับไม่ถ้วนจากโลกใหม่ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง แม้แต่ก่อนสงคราม กองทัพเรือก็แทบจะเข้าไปยุ่งกับโครงสร้างอำนาจในโลกใหม่ไม่ได้อยู่แล้ว ทรัพยากรที่มีก็น้อยนิด แถมสงครามครั้งนี้ยังทำให้พวกเขายิ่งอ่อนแอลง กว่าจะฟื้นตัวได้คงใช้เวลานานโข

“ในเมื่อคุณกำลังจะเกษียณ... ทำไมไม่ทิ้งปัญหาพวกนี้ให้คนที่จะมารับช่วงต่อจัดการล่ะ?” พลเรือโทซึรุแนะนำ

“ฉันรู้...” เซ็นโงคุตอบ ปัดกองรายงานทิ้งไป “ฉันแค่เคยชินน่ะ”

เซ็นโงคุไม่พอใจอย่างมากที่รัฐบาลโลกไม่อนุมัติให้อาโอคิจิเป็นผู้สืบทอด พวกเบื้องบนต้องการให้อาคาอินุรับตำแหน่งแทนชัดเจน

ความยุติธรรมแบบสุดโต่งของอาคาอินุมีแนวโน้มจะนำไปสู่สงครามเต็มรูปแบบกับโจรสลัด ซึ่งอาจจะไม่จบสวยสำหรับกองทัพเรือ เซ็นโงคุและรัฐบาลโลกต่างยืนกรานในจุดยืนของตัวเอง โดยมีอาคาอินุและอาโอคิจิเป็นตัวแทนแย่งชิงตำแหน่งจอมพล

ในที่สุด พวกเขาก็หาทางออกที่ไร้สาระที่สุด... ให้ทั้งสองคนสู้กัน ใครชนะคนนั้นได้เป็นจอมพล

เซ็นโงคุโกรธจัด แต่คำคัดค้านของเขาไร้ผล เขาต่อสู้เพื่อคุซัน (อาโอคิจิ) มามากพอแล้ว และนี่คือการประนีประนอมของรัฐบาลโลก หากเขาคัดค้านต่อจะกลายเป็นคนงี่เง่า... การตัดสินใจถือเป็นที่สิ้นสุด

ก่อนที่การดวลจะเริ่ม ข่าวร้ายอีกข่าวก็ทำให้กองทัพเรือเดือดดาล... ขบวนเรือคุ้มกันชาวมังกรฟ้า ซึ่งมีทั้งทหารเรือและ CP9 คุ้มกัน ถูกโจมตีโดยโจรสลัดในตำนาน ‘เบิร์นดี้ เวิลด์’ ที่แหกคุกออกมาจากอิมเพลดาวน์

รัฐบาลโลกโกรธเกรี้ยว สั่งให้จับตัวเวิลด์มาให้ได้ทันที เซ็นโงคุไม่มีทางเลือก จึงต้องส่งคิซารุไปตามล่า และสั่งให้เจ็ดเทพโจรสลัดที่เหลืออยู่ไปช่วยสนับสนุน

เซ็นโงคุเข้าใจซึ้งแล้วว่าคำว่า "กำลังพลไม่พอ" มันเป็นยังไง เขาเสนอให้รัฐบาลโลกหาคนมาเติมตำแหน่งเจ็ดเทพโจรสลัดที่ว่างลงเพื่อชดเชยกำลังรบที่ขาดหายไปของกองทัพเรือ

รัฐบาลโลกเห็นด้วย แต่ขอสงวนสิทธิ์ในการเลือกคนเอง... เซ็นโงคุถูกลิดรอนอำนาจไปเกือบหมด สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือรอให้การดวลจบลงเพื่อจะได้ส่งมอบตำแหน่งและลาออกไปเสียที... ช่างเป็นความจริงที่น่าเศร้าสำหรับเขา

ผ่านทางสายข่าวใน CP9 ลอว์รู้สถานการณ์ของกองทัพเรือและรัฐบาลโลกทั้งหมด แต่เขาไม่ได้บอกกลุ่มหมวกฟาง

พวกเขาล่องเรือมาหลายวันแล้ว และการเดินทางก็เงียบสงบอย่างประหลาด...

นอกจากพายุสองสามลูก พวกเขาไม่เจอเรือลำอื่นเลยแม้แต่ลำเดียว... ชื่อเสียงของกลุ่มหมวกฟางน่ากลัวเกินไป เรือลำไหนที่เห็นพวกเขาจากระยะไกลต่างก็รีบเปลี่ยนเส้นทางหนีทันที เพื่อหลีกเลี่ยงการไปกระตุกหนวดเสือกลุ่ม 5 จักรพรรดิ

ในวันนี้เอง... เรือเธาซันด์ซันนี่แล่นเข้าสู่พื้นที่ที่ปกคลุมไปด้วยหมอกสีดำทึบ บรรยากาศมืดมนทำให้ทุกคนรู้สึกไม่ดี โดยเฉพาะ "สามสหายขี้ขลาด" อย่างนามิ อุซป และช็อปเปอร์

“เฮ้... ที่นี่มันที่ไหนกันเนี่ย?” อุซปพูดติดอ่าง ขาสั่นพับๆ “ทำไมมันมืดแบบนี้? ...คงไม่มีผีหรอกใช่มั้ย?”

อุซปพูดเองเออเองแล้วก็กลัวเอง ช็อปเปอร์และนามิรีบเกาะติดเขาแจ ระแวดระวังภัยจากสิ่งที่มองไม่เห็นที่อาจซ่อนตัวอยู่ในเงามืด

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═