บทที่ 191 แจ็ค ภัยแล้ง... นี่แกมาหาที่ตายงั้นเหรอ?

ลูฟี่รู้สึกเอือมระอาตาแก่คนนี้อย่างที่สุด

ปากก็ร้องห่มร้องไห้น่าสงสาร แต่เจตนาที่ปล่อยออกมามันกะจะฆ่าแกงกันชัด ๆ!

แค่มีความแค้นกับปู่ แล้วจะมาตามล่าหลานเอาป่านนี้เนี่ยนะ... ตรรกะวิบัติสิ้นดี!

พวกไทยมุงต่างหันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก การได้เห็นโจรสลัดเลื่องชื่อที่มีค่าหัวถึง 500 ล้านเบรีมาร้องไห้ฟูมฟายแบบนี้ ทำเอาพวกเขาพูดไม่ออกไปชั่วขณะ แต่ก็นั่นแหละ... มันไม่ได้ทำให้ความอยากรู้อยากเห็นลดน้อยลงเลย

จู่ ๆ ชินเจาก็หยุดร้องไห้ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโทสะ ก่อนจะพุ่งเข้าใส่ลูฟี่

“ชั้นจะกำจัดแกเดี๋ยวนี้แหละ! หลานของการ์ป!”

เมื่อเห็นดังนั้น ลูฟี่ก็ขี้เกียจจะต่อล้อต่อเถียงอีก เขาก้าวเท้าออกไปข้างหน้าแล้วยันหมัดลงกับพื้น น่องปูดโปนขึ้นขณะเข้าสู่โหมด ‘เกียร์สอง’ ไอน้ำความร้อนสูงพวยพุ่งออกจากร่างกาย

“วูบ!”

ลูฟี่พุ่งทะยานออกไป หมัดทั้งสองข้างเคลือบด้วยฮาคิเกราะและฮาคิราชันย์ ก่อนจะซัดเข้าใส่ชินเจา

ชินเจาไม่ถอยหนี หมัดยักษ์ของเขาที่อัดแน่นด้วยฮาคิเช่นกัน พุ่งเข้าปะทะกับหมัดของลูฟี่

ตูม! เปรี้ยง!

เสียงกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหว ราวกับอากาศตรงจุดปะทะกำลังจะฉีกขาด

คลื่นกระแทกแห่งฮาคิราชันย์แผ่ขยายออกไปในพริบตา ผู้ชมที่กำลังลุ้นระทึกต่างพากันตาเหลือกขาวและล้มพับลงกับพื้น แม้แต่คนที่วิ่งหนีไปไกลแล้วก็ยังได้รับผลกระทบ ร่วงลงไปกองกับพื้นเป็นจำนวนมาก

ส่วนคนที่ยังพอยืนไหว ก็ได้แต่มองภาพตรงหน้าด้วยความมึนงง ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

เปรี้ยง! ซูม! เปรี้ยง! ซูม!

สายฟ้าสีดำม่วงแลบแปลบปลาบไปทั่วหมัดของลูฟี่และชินเจา แรงปะทะส่งคลื่นสะเทือนรุนแรง จนทำให้คู่ของ จางโก้, มิสเตอร์ทรี, ราชสีห์ลูฟี่ และ บู กับ ไซ ที่กำลังสู้อยู่ ต้องหยุดชะงัก

“นี่มันการปะทะกันของฮาคิราชันย์! ไม่นึกเลยว่าชินเจาจะมีฮาคิราชันย์ด้วย!” จางโก้อุทานด้วยความประหลาดใจ

“แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่ใช่คู่มือของกัปตันลูฟี่หรอก!” มิสเตอร์ทรีเอ่ยอย่างมั่นใจ

และก็เป็นจริงตามนั้น ในวินาทีถัดมา สีหน้าของชินเจาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาสัมผัสได้ถึงพลังฮาคิเกราะอันมหาศาลที่ส่งผ่านมาจากหมัดของลูฟี่... มันกำลัง ‘ทะลวง’ เข้ามาทำลายร่างกายเขาจากภายใน

ซ้ำยังถูกฮาคิราชันย์ที่รุนแรงราวกับมีเจตจำนงกระแทกซ้ำเข้าใส่ เล่นงานทั้งร่างกายและจิตวิญญาณจนสะท้าน

“เป... เป็นไปได้ยังไง?! อายุแค่นี้แต่กลับใช้ ‘ฮาคิเกราะขั้นปล่อยไหล’ และ ‘การเคลือบฮาคิราชันย์’ ได้คล่องแคล่วขนาดนี้! เรื่องแบบนี้มันเป็นไปไม่ได้!”

ชินเจาคำรามลั่นด้วยความไม่อยากเชื่อ แต่นั่นก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่า... เขาอ่อนแอกว่าลูฟี่

ด้วยแรงส่งเฮือกสุดท้าย ลูฟี่ปัดหมัดของชินเจาออกไป แล้วซัดหมัดเข้าใส่ใบหน้าของชายชราเต็มแรง ส่งร่างมหึมานั้นลอยละลิ่วไปไกล

“ท่านหัวหน้า!!”

ทั้งไซและบูหน้าถอดสีด้วยความตกใจ

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก พวกเขาเพิ่งจะเริ่มตั้งท่าสู้กับพวกจางโก้ ก็ถูกขัดจังหวะด้วยการปะทะของฮาคิราชันย์ และยังไม่ทันไร... หัวหน้าเก่าของพวกเขาก็ถูกลูฟี่ซัดหมอบไปแล้ว

เห็นสภาพตาเหลือกขาวกลางอากาศแบบนั้น... แพ้แล้วแน่นอน!

ดังนั้น ทั้งสองจึงทิ้งคู่ต่อสู้ทันที แล้ววิ่งหน้าตั้งไปรับร่างของชินเจา ก่อนจะรีบแบกหนีไปโดยไม่หันกลับมามอง

ไซยังอุตส่าห์ตะโกนทิ้งท้าย “เจ้าหนูหมวกฟาง! วันนี้ท่านหัวหน้าเราป่วยหรอกนะ... ฝากไว้ก่อนเถอะ วันหลังเราจะกลับมาคิดบัญชี ล้างครอรอไว้ได้เลย!”

จากนั้น ทั้งสามก็หายลับไป

ลูฟี่ยืนแคะขี้มูก “อะไรของเจ้าพวกนั้น?”

มิสเตอร์ทรีและจางโก้หันมาสบตากันแล้วยิ้ม “ก็แค่แมลงหวี่ที่บังอาจมาท้าทายอำนาจของจักรพรรดิคนที่ห้าน่ะครับ... กัปตันลูฟี่ เราไปหาถนนเส้นอื่นกินข้าวกันดีกว่า อย่าให้แมลงพวกนี้มากวนใจเลย”

“นั่นสินะ ชั้นกำลังหิวโซเลย”

ลูฟี่พูดจบ ก็เดินจากไปพร้อมกับจางโก้ มิสเตอร์ทรี และราชสีห์ลูฟี่

ทันทีที่พวกเขาจากไป ใครบางคนก็ค่อย ๆ โผล่หัวออกมาดูลาดเลาอย่างระมัดระวัง ก่อนจะรีบหลบฉาก หยิบหอยทากสื่อสารออกมาเพื่อรายงานสถานการณ์... หน่วยข่าวกรองพวกนี้มีอยู่ทุกที่ แม้แต่ลูฟี่ก็คงป้องกันได้ไม่หมด

ในขณะเดียวกัน คาร์ลที่ยืนเหยียบอยู่บนดาบยักษ์เหนือท้องทะเล เหลือบมองไปยังเมืองวอเตอร์เซเว่นแล้วยิ้มออกมา

การต่อสู้จบเร็วกว่าที่คิด... ความแข็งแกร่งของชินเจายังห่างชั้นกับลูฟี่มากนัก!

แต่ก็ถือว่าดีแล้ว ตัดปัญหาจุกจิกไปได้หนึ่งเปราะ

คาร์ลหันกลับมามองทะเลกว้างเบื้องหน้าอีกครั้ง เรือสำเภาสุดหรูขนาดมหึมากำลังแล่นเข้ามา ใบเรือและธงโจรสลัดประทับตราหัวกะโหลกแมมมอธ... ใช่แล้ว คนที่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้คือ ‘แจ็ค ภัยแล้ง’ หนึ่งในสามภัยพิบัติ แห่งกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร!

เจ้านี่น่าจะเข้ามาในครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์นานแล้ว ไม่อย่างนั้นคงมาถึงที่นี่เร็วขนาดนี้ไม่ได้

กองทัพเรือมัวทำบ้าอะไรอยู่ ปล่อยให้ตัวอันตรายระดับนี้หลุดเข้ามาในครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์ได้ยังไง ไม่รู้หรือไงว่าจะสร้างความเดือดร้อนให้ประชาชนขนาดไหน?

หรือพวกนั้นจะไม่สนใจชีวิตประชาชนเลยจริง ๆ?!

“แจ็ค ภัยแล้ง... แกนี่มันใจกล้าบ้าบิ่นจริง ๆ! ขนาดคาตาคุริกับแคร็กเกอร์ยังต้องถอยร่น แม้แต่ไคโดยังต้องยอมถอย... แต่แกกลับกล้าบุกมาโจมตีกลุ่มหมวกฟาง”

“สมแล้วที่เป็นตัวชนที่เซ็นโงคุเคยเอ่ยถึงในต้นฉบับ”

“ตัวปัญหาที่ทำให้ฟูจิโทระและพลเรือโทซึรุปวดหัว! แต่ว่า... ชั้นจะไม่ปรานีแกหรอก บางทีกลุ่มร้อยอสูรอาจจะต้องเสียสามภัยพิบัติไปสักคนวันนี้แหละ!”

น้ำเสียงของคาร์ลเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง เขาบังคับดาบยักษ์ใต้เท้าให้พุ่งทะยานขึ้นไปบนฟ้า ขวางหน้าเรือแมมมอธลำยักษ์

“ท่านแจ็ค! ท่านแจ็ค! นั่นมันคาร์ล... มหาดาบสายฟ้าแห่งกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง!” ลูกเรือคนหนึ่งตะโกนแจ้งเตือนทันที

“หืม? เจ้าคาร์ลนั่น... ไม่เจียมตัวเลยนะที่กล้าโผล่มาคนเดียว”

ร่างมหึมาของแจ็คเดินออกมาที่หัวเรือ ผมทรงเปีย ห่วงงาช้างประดับศีรษะ และขากรรไกรเหล็กครอบปาก ทำให้เขาดูน่าเกรงขามและดุร้าย

เขาเป็นมนุษย์เงือกชัด ๆ... ทำไมต้องพยายามทำตัวเป็นแมมมอธด้วยนะ?!

“เฮ้! หวัดดี ‘แจ็ค ภัยแล้ง’ ผู้มีค่าหัวหนึ่งพันล้าน... แต่เป็นค่างาช้างซะเก้าร้อยล้าน... นี่แกมาหาที่ตายงั้นเหรอ?” คาร์ลทักทายพร้อมรอยยิ้มกวนประสาท

แจ็คที่กำลังจะตวาดด่า ชะงักกึกกับคำทักทายนั้น

ลูกเรือคนอื่น ๆ ก็พากันอึ้ง ก่อนจะเริ่มแสดงท่าทีตื่นตระหนก

ค่าหัวพันล้าน แต่เป็นค่างาช้างเก้าร้อยล้าน? นั่นไม่ได้แปลว่าท่านแจ็คมีราคาค่าหัวจริง ๆ แค่ร้อยล้านเบรีหรอกเรอะ? การมาดูถูกหนึ่งในสามภัยพิบัติผู้ยิ่งใหญ่แห่งกลุ่มร้อยอสูรว่ามีค่าแค่ร้อยล้าน... นี่มันหยามกันชัด ๆ!

ท่านแจ็คต้องโกรธจนคลั่งแน่!

และก็เป็นไปตามคาด แจ็คคำรามลั่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยจิตสังหาร

“ไอ้ลิงกังปากดี! แกน่ะเหรอที่เขาเรียกกันว่าดาบสายฟ้า? ปากคอเราะร้ายนักนะที่กล้ามาล้อเลียนข้า! เดี๋ยวแกจะได้รู้สำนึก!”

พูดจบ เขาก็ชักอาวุธคู่กายที่เป็นเคียวรูปทรงประหลาดออกมา

คาร์ลค่อย ๆ ชักดาบคิเท็ตสึรุ่นที่สามออกจากฝัก และในพริบตาถัดมา... เขาก็สะบัดดาบปล่อยคลื่นดาบยักษ์ออกไป!

แจ็คสะดุ้งโหยง รีบกระโดดพุ่งตัวออกไปพร้อมเอาเคียวคู่ต้านรับไว้ พยายามบล็อกการโจมตีอย่างทุลักทุเล แต่พลังทำลายล้างของคลื่นดาบนั้นรุนแรงจนน่าสะพรึงกลัว มันกดทับร่างของแจ็คจนสั่นสะท้านไปทั้งตัว ราวกับว่าในวินาทีถัดไป เขาและเรือยักษ์ลำนี้จะถูกผ่าออกเป็นสองซีก

“ย้ากกก!!! ออกไปซะ!”

ด้วยเสียงคำรามกึกก้อง แจ็คเกร็งพลังแขนงัดเคียวขึ้น ในที่สุดก็เบี่ยงทิศทางคลื่นดาบให้พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าได้สำเร็จ

คลื่นพลังรูปโค้งขนาดมหึมาพุ่งแหวกอากาศขึ้นไป ฉีกกระชากเมฆบนฟ้าขาดเป็นทางยาวในพริบตา

คนบนเรือต่างยืนตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัว

“หึหึ แรงดีใช้ได้นี่... แต่เชื่องช้าไปหน่อยนะ!”

จู่ ๆ เสียงของคาร์ลก็ดังขึ้นจากด้านข้างของตัวเรือ และดาบคิเท็ตสึรุ่นที่สามก็ฟาดฟันลงมาอีกครั้ง... ตรงเข้าใส่ตัวเรือขนาดมหึมา!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═