ตอนที่ 570 ถ้ำหมายเลขหนึ่ง!

ตอนที่ 570 ถ้ำหมายเลขหนึ่ง!

จวนบู๊เซียน อยู่ห่างไกลจากเมืองเทียนเซิ่งมาก

แม้ลู่ชางเฉิงมีความเร็วสูงส่ง ก็ยังต้องใช้เวลาเดินทางถึงสามเดือนเต็ม!

เวลาสามเดือนนี้ช่างยาวนานเสียเหลือเกิน!

แต่ก็ไม่แปลก เพราะเมืองเทียนเซิ่งไม่มีอาคมเคลื่อนย้ายระยะไกลที่เชื่อมต่อโดยตรงกับจวนบู๊เซียน

ว่ากันว่าสำนักหรือเมืองที่จะสร้างอาคมเคลื่อนย้ายระยะไกลที่เชื่อมต่อโดยตรงกับจวนบู๊เซียนได้ จะต้องทรงอำนาจมาก

สำนักหรือเมืองแห่งนักบุญทั่วไปจึงไม่มีสิทธิ์สร้างอาคมเคลื่อนย้ายระยะไกลที่เชื่อมต่อไปยังจวนบู๊เซียนได้

แต่สำหรับผู้บรรลุขอบเขตเหนือโลก เวลาสามเดือนก็นับว่าไม่นานมาก

ในที่สุด ลู่ชางเฉิงก็เดินทางมาถึงจวนบู๊เซียน

ทิวทัศน์เบื้องหน้า ทำให้ลู่ชางเฉิงถึงกับตะลึง

ผู้คนมากมายเดินขวักไขว่ราวกับตลาดในเมืองที่แสนจะคึกคัก

แต่ผู้คนที่นี่ ล้วนมีพลังยุทธ์ตั้งแต่ขอบเขตรากฐานแห่งวิถี และมีหลายคนที่อยู่ในขอบเขตเหนือโลก

ลู่ชางเฉิงนึกถึงเมืองเทียนเซิ่ง นึกถึงเมืองเทียนกวง และนึกถึงดินแดนบรรพกาล

ดินแดนบรรพกาลนั้นกว้างใหญ่ไพศาล เมื่อรวมกับดินแดนทั้งห้าก็ยิ่งใหญ่โตมโหฬาร

แต่เมื่อเทียบกับดินแดนเทพศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดแล้ว กลับเล็กจ้อยราวกับเม็ดทราย

ดินแดนเทพศักดิ์สิทธิ์กว้างใหญ่ไพศาลสุดลูกหูลูกตา แม้แต่ระดับนักบุญที่เดินทางเป็นสิบๆปี ก็ยังไม่อาจข้ามดินแดนเทพศักดิ์สิทธิ์ไปได้

ดินแดนอันกว้างใหญ่เช่นนี้ จึงเป็นที่รวมตัวของเหล่ายอดอัจฉริยะ ซึ่งจวนบู๊เซียนก็มีผู้คนมากมายจนนับไม่ถ้วน

ทว่า ที่นี่เป็นเพียงเขตนอก ยังห่างไกลจากจวนบู๊เซียนที่แท้จริง

ใจกลางหรือเขตชั้นในต่างหากถึงจะเป็นจวนบู๊เซียนที่แท้จริง

เขตชั้นใน เขตชั้นนอก เป็นเพียงชื่อเรียก มีเพียงศิษย์ชั้นในเท่านั้นที่ถือเป็นศิษย์ของจวนบู๊เซียนอย่างแท้จริง

ส่วนศิษย์ชั้นนอกมีเพียงสิทธิ์เข้ามาในจวนบู๊เซียน แต่ไม่มีสิทธิ์อาศัยหรือฝึกฝนอยู่ที่นี่

แม้กระทั่งการจะได้ฝึกฝนวิชาหรือได้รับทรัพยากรใดๆ ก็ต้องแลกมาด้วยความยากลำบาก แต่ถึงอย่างไร ที่นี่ยังคงมีโอกาสดีกว่าการเป็นผู้ฝึกตนไร้สังกัดอยู่หลายเท่า

ลู่ชางเฉิงเหาะทะยานขึ้นไปมุ่งหน้าสู่จวนบู๊เซียน

ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็มาถึง

จวนบู๊เซียนมีอาคมคุ้มกัน

ดูเหมือนว่าอาคมนี้จะไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยเซียนเต๋าทองคำ แต่เป็นอาคมขั้นแก่นวิญญาณแรกเริ่มที่ถูกสร้างขึ้นโดยเซียนขั้นแก่นวิญญาณแรกเริ่ม จึงไม่จำเป็นต้องมีผู้ใดเฝ้า และหากไม่มีตรา ก็ไม่อาจผ่านเข้าไปได้

ลู่ชางเฉิงนำตราแนะนำของท่านหลี่เจิ้งกังออกมา

ทันใดนั้นอาคมก็สั่นไหว

ลู่ชางเฉิงผ่านอาคมเข้าไปได้อย่างง่ายดาย

เมื่อเข้ามาภายในจวนบู๊เซียน ก็ถือว่าเป็น "เขตชั้นใน" แล้ว จำนวนผู้คนจึงน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด บรรยากาศโดยรอบก็เงียบสงบขึ้น

ลู่ชางเฉิงสอบถามเส้นทางอยู่ครู่หนึ่งจึงได้พบกับวิหารสำหรับลงทะเบียน

ที่นี่มีนักศิลปะการต่อสู้จำนวนมากที่กำลังลงทะเบียนอยู่ พวกเขาล้วนเป็นผู้ที่เดินทางมาจากดินแดนต่างๆในดินแดนเทพศักดิ์สิทธิ์ โดยถือตราแนะนำเพื่อมาเป็นศิษย์ชั้นในของจวนบู๊เซียน

ลู่ชางเฉิงเข้าแถวต่อจากนักศิลปะการต่อสู้ร่างสูงโปร่งในชุดขาวสะอาดตา

คนผู้นั้นหันกลับมามองลู่ชางเฉิงแล้วเอ่ยแนะนำตัวอย่างเป็นกันเองว่า "ท่านสหาย ท่านมาจากแดนใดหรือ? ข้าชื่อเว่ยเหอจากเมืองทงเทียน"

แม้เว่ยเหอจะดูเป็นมิตร แต่ลู่ชางเฉิงกลับเพียงพยักหน้ารับไม่ได้เอ่ยอะไร

เขาไม่จำเป็นต้องบอกที่มาที่ไปกับคนแปลกหน้า ในจวนบู๊เซียนแห่งนี้ลู่ชางเฉิงยังคงจำเป็นต้องระมัดระวังตัวอยู่บ้าง

เว่ยเหอไม่ได้ใส่ใจ เขายิ้มแล้วกล่าวว่า "ผู้ที่จะมาเป็นศิษย์ชั้นในของจวนบู๊เซียนได้ล้วนต้องมีพลังอยู่ในขอบเขตเหนือโลก นี่คือเกณฑ์ขั้นต่ำ เมื่อเราก้าวเข้ามาในจวนบู๊เซียน อาคมจะตรวจสอบพลังยุทธ์ของเราโดยอัตโนมัติ หากไม่มีพลังอยู่ในขอบเขตเหนือโลกก็ไม่อาจเข้ามาได้"

ลู่ชางเฉิงเข้าใจทันที

นั่นหมายความว่า เมื่อเขาเข้ามาในจวนบู๊เซียนได้ก็ถือว่าผ่านการตรวจสอบแล้ว

หากมีตราแนะนำ ก็แทบจะรับประกันได้เลยว่าจะต้องได้เป็นศิษย์ชั้นใน ซึ่งนี่คือเหตุผลที่ตราแนะนำมีค่ามากมายเช่นนี้

"ผู้ที่มาใหม่จะต้องลงทะเบียนก่อน หลังจากลงทะเบียนแล้วจะได้รับการจัดสรรที่พักในถ้ำ โดยทั่วไปแล้ว ที่พักในถ้ำจะขึ้นอยู่กับพลังยุทธ์ของแต่ละคน ถ้ำยิ่งดีก็ยิ่งได้รับทรัพยากรและการปฏิบัติที่ดีกว่า เมื่อได้รับการจัดสรรที่พักแล้ว ในแต่ละปีจะสามารถท้าทายผู้อื่นได้ ผู้ที่ท้าทายได้สำเร็จ ก็จะได้ที่พักที่ดีกว่าไป ทั้งนี้ก็เพื่อเป็นการกระตุ้นให้ศิษย์ชั้นในแข่งขันกัน ศิษย์ชั้นในของจวนบู๊เซียน สามารถอยู่ที่นี่ได้สูงสุดสิบปี หากครบสิบปีแล้วยังไม่สามารถก้าวขึ้นสู่ขอบเขตนักบุญได้ก็จะถูกขับไล่ออกไป ส่วนผู้ที่สำเร็จเป็นนักบุญแล้ว ก็จะต้องออกจากจวนบู๊เซียนไปเช่นกัน"

เว่ยเหอดูเป็นกันเองมาก เขาพูดคุยเล่าเรื่องต่างๆภายในจวนบู๊เซียนอย่างไม่หยุดหย่อน

แม้จะเป็นเพียงเรื่องทั่วไป แต่สำหรับลู่ชางเฉิงแล้วก็ถือว่ามีประโยชน์มาก

ลู่ชางเฉิงจึงเอ่ยถามขึ้นว่า "การลงทะเบียนครั้งแรก พวกเราจะได้รับการจัดสรรที่พักในถ้ำตามพลังยุทธ์อย่างไรหรือ?"

เว่ยเหอยิ้มแล้วตอบว่า "การลงทะเบียนครั้งแรกจะพิจารณาจากชื่อเสียง จวนบู๊เซียนจะตรวจสอบชื่อเสียง ดูผลงานในอดีต เพื่อประเมินพลังยุทธ์แล้วจึงจัดสรรที่พักให้"

"ดังนั้น นักศิลปะการต่อสู้หลายคนก่อนจะมาถึงจวนบู๊เซียน จึงมักจะประลองยุทธ์หลายครั้งเพื่อให้ได้รับการจัดสรรที่พักที่ดีกว่า แต่ส่วนใหญ่แล้ว ก็ต้องรอไปท้าทายผู้อื่น หลังจากผ่านไปหนึ่งปีจากการจัดสรรที่พักครั้งแรก ก็แทบจะไม่มีใครได้พักในสิบอันดับแรกหรือแม้แต่ห้าสิบอันดับแรกเลยสักคน ถึงจะมีก็มีอยู่น้อยมาก ส่วนใหญ่แล้วพวกเขาจะได้พักในถ้ำอันดับหนึ่งร้อยกว่าๆขึ้นไปเท่านั้น"

ลู่ชางเฉิงเข้าใจแล้ว ดังนั้นเขาจึงแนะนำตัวเองเพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณเว่ยเหอ

"ข้าลู่ชางเฉิงจากเมืองเทียนเซิ่ง ขอบพระคุณท่านสหายมาก" ลู่ชางเฉิงประสานมือคารวะ

"ไม่เป็นไรหรอก ข้าเองก็ชอบช่วยเหลือผู้อื่นอยู่แล้ว" เว่ยเหอกล่าว

"ตั้งแต่ที่ได้พบกับสหายลู่ ข้าก็รู้สึกถูกชะตามาก หากมีเรื่องใดสงสัยก็ถามข้าได้ตลอด"

เว่ยเหอไม่ได้ปิดบังความรู้สึกที่ดีที่มีต่อลู่ชางเฉิง

แม้เขาจะเป็นคนง่ายๆสบายๆ แต่ก็ต้องดูคนที่ถูกชะตาด้วย

เขาเชื่อในความรู้สึกตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็นลู่ชางเฉิง

เว่ยเหอรู้สึกได้ถึงบารมีที่ไม่ธรรมดาของลู่ชางเฉิง ดังนั้นเขาจึงเข้ามาผูกมิตร

ลู่ชางเฉิงพยักหน้ารับแล้วรอคอย

ไม่นานหลังจากนั้นก็ถึงคิวของเขา

การจัดสรรที่พักจะดำเนินการโดยวิญญาณของอาวุธวิเศษ ว่ากันว่า จวนบู๊เซียนทั้งหมดก็คืออาวุธวิเศษชิ้นมหึมา

ลู่ชางเฉิงมอบตราแนะนำพร้อมเขียนชื่อสำนักและข้อมูลอื่นๆก่อนจะไปรอคอยอย่างเงียบๆ

แต่หลังจากที่เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง วิญญาณตรวจสอบก็ยังคงนิ่งเฉย

"เกิดอะไรขึ้น?"

"ปกติแล้ววิญญาณจะจัดสรรที่พักให้ภายในเวลาไม่กี่ลมหายใจเท่านั้น แล้วทำไมผ่านมาตั้งครึ่งชั่วโมงแล้วถึงยังไม่มีการจัดสรรที่พักให้อีก?"

"วิญญาณของจวนบู๊เซียนมีปัญหาได้ด้วยหรือ? แปลกจริงๆ..."

"หรือว่าคนผู้นี้จะมีอะไรพิเศษ?"

หลายคนต่างมองไปที่ลู่ชางเฉิง เพราะมันช่างบังเอิญเกินไปที่พอถึงคิวของลู่ชางเฉิง วิญญาณตรวจสอบก็เกิดปัญหา

นี่ถือว่าไม่ใช่เรื่องปกติ

ที่ผ่านมา วิญญาณตรวจสอบไม่เคยมีปัญหาเช่นนี้ และไม่ว่าจะเป็นผู้ใดก็จะได้รับการจัดสรรที่พักในทันที

ลู่ชางเฉิงเองก็ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น เขาได้แต่รอคอยอย่างเงียบๆ

ในที่สุด วิญญาณก็เปล่งเสียงออกมา "ลู่ชางเฉิง แห่งสำนักเที่ยนซงเมืองเทียนเซิ่ง ได้รับการจัดสรรที่พักในถ้ำหมายเลขหนึ่ง!"

เสียงของวิญญาณก้องกังวานไปทั่ววิหาร

สีหน้าของทุกคนในวิหารพลันเปลี่ยนไป

ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่ลู่ชางเฉิง

เงียบกริบ!

วิหารสำหรับลงทะเบียนพลันตกอยู่ในความเงียบสงัด จนแม้แต่เข็มตกก็ยังได้ยิน!