ตอนที่ 554 แผนการของสำนักการค้าเฮยกวง

ตอนที่ 554 แผนการของสำนักการค้าเฮยกวง

ในดินแดนบรรพกาล ท่ามกลางเทือกเขาซูหลิง มีพื้นที่โล่งกว้างแห่งหนึ่งมีค่ายพักตั้งอยู่

ภายในค่ายพัก มีนักศิลปะการต่อสู้และเซียนมากมาย

ดูเหมือนพวกเขากำลังปกป้องบางสิ่งบางอย่างเอาไว้

นั่นคืออาคม

อาคมเคลื่อนย้ายข้ามมิติที่เชื่อมต่อไปยังดินแดนเทพศักดิ์สิทธิ์

คนของสำนักการค้าเฮยกวงครอบครองอาคมเคลื่อนย้ายข้ามมิตินี้

แต่ในตอนนี้ สีหน้าของคนสำนักการค้าเฮยกวงต่างก็เคร่งเครียด

"ทางสำนักการค้ายังไม่ส่งคนมาอีกหรือ?"

"พวกเราได้ส่งข่าวกลับไปยังสำนักการค้าแล้ว ตอนนี้จะไปหรือจะอยู่ ทางสำนักการค้าต้องออกคำสั่ง"

"หากชักช้าต่อไป พวกเราก็จะถูกคนของดินแดนบรรพกาลพบเจอ"

"เฮ้อ ใครจะไปคิดว่าโอวหยางโหยวกับโจวเลี่ยจะมาตายในดินแดนบรรพกาลที่แร้นแค้นแห่งนี้? ดันไปเจอของแข็งเข้า สำนักเที่ยนซงในดินแดนเทพศักดิ์สิทธิ์งั้นรึ?...เหอะๆ ก่อนหน้านี้พวกเรายังไม่เคยได้ยินชื่อนี้ด้วยซ้ำ"

"สำนักเที่ยนซงในดินแดนเทพศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่สำคัญ แต่ลู่ชางเฉิงต่างหากที่ไม่ธรรมดา มีข่าวลือว่าลู่ชางเฉิงมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสำนักการค้าหลี่แห่งเมืองเทียนเซิ่งมาก ตอนนี้ทางสำนักการค้ากำลังลองถามท่าทีของสำนักการค้าหลี่เพื่อเจรจากับสำนักการค้าหลี่อยู่"

"อีกไม่นานก็น่าจะมีข่าวมาเร็วๆนี้แล้ว"

ตอนนี้คนของสำนักการค้าเฮยกวงได้แต่รอ

พวกเขารู้เรื่องที่เกิดขึ้นที่สำนักเซียนเฮ่าแล้ว

ในบรรดาคนที่สำนักการค้าเฮยกวงส่งไปยังสำนักเซียนเฮ่าก็มีเซียนเต๋าทองคำอยู่ด้วย

จึงสามารถส่งข้อความโดยตรงผ่านศิลาส่งสารได้

เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นที่สำนักเซียนเฮ่า สำนักการค้าเฮยกวงรู้ทุกอย่าง

แต่มันก็ไม่มีประโยชน์อันใด

รู้ไปแล้วจะทำอย่างไรได้?

ยังไงก็ยังต้องเจรจากับสำนักการค้าหลี่อยู่ดี

แน่นอนว่า หากไม่มีสำนักการค้าหลี่สำนักการค้าเฮยกวงคงไม่เกรงกลัวจ้าวแห่งพลังเหนือโลกสักคน

ต่อให้เป็นจ้าวแห่งพลังเหนือโลกที่ฝึกฝนพลังเหนือโลกไร้ขอบเขตก็ตาม

เพราะสำนักการค้าเฮยกวงมีนักบุญหนุนหลัง!

"ครืนน "

ในตอนนี้ อาคมเคลื่อนย้ายข้ามมิติได้สั่นสะเทือน

ไม่นานนักก็มีร่างๆหนึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

"คารวะท่านรองประมุขขอรับ"

หลายคนต่างรีบลุกขึ้นคำนับ

บุคคลผู้นี้คือรองประมุขสำนักการค้าเฮยกวงซึ่งเป็นทายาทสายตรงของนักบุญผู้หนุนหลังสำนักการค้าเฮยกวงและมีสถานะสูงส่ง

เขามองไปที่ทุกคนแล้วส่ายหัว "ถอนกำลังเถอะ พวกเราได้เจรจากับสำนักการค้าหลี่แล้ว สำนักการค้าหลี่มีท่าทีแข็งกร้าวมากนัก"

"ถึงจะส่งเซียนเต๋าทองคำหรือนักศิลปะการต่อสู้ขอบเขตเหนือโลกมากเพียงใดก็ถือเป็นการต่อสู้ที่ยุติธรรม แต่ถ้าหากนักบุญลงมือ นักบุญของสำนักการค้าหลี่ก็จะไม่นิ่งเฉย"

"ท่านนักบุญเห็นว่าไม่จำเป็นต้องลงแรงมากมายขนาดนั้นเพื่อดินแดนที่พลังปราณกำลังเสื่อมถอยและไม่จำเป็นต้องต่อสู้กับสำนักการค้าหลี่จนถึงตาย"

"ดังนั้น ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป รีบถอนกำลังออกจากดินแดนบรรพกาลซะ!"

ทุกคนต่างก็ตกตะลึง

หลายคนอ้าปากจะพูดแต่ก็หยุด

ในท้ายที่สุด ก็ไม่มีใครพูดอะไร

รองประมุขได้อธิบายอย่างชัดเจนแล้ว

เพื่อดินแดนบรรพกาลแห่งนี้ มันไม่คุ้มค่าที่จะให้ท่านนักบุญต้องลงมือ

"แต่ว่า โอวหยางโหยวกับโจวเลี่ยต่างก็ตายด้วยมือของลู่ชางเฉิง..."

ยังคงมีคนอดถามไม่ได้

"เลิกพูดได้แล้ว!"

"สำนักการค้าเฮยกวงของพวกเรามาถึงจุดนี้ได้อย่างไร? ก็ด้วยการยอมไม่ใช่รึ?!"

"ในอดีต ก่อนที่ท่านนักบุญจะกลายเป็นนักบุญ พวกเราต่างก็อดทนจนกระทั่งท่านนักบุญได้กลายเป็นนักบุญ ความอัปยศทั้งหมดในอดีตจึงถูกสะสางและอิทธิพลของสำนักการค้ายังขยายตัวเป็นสิบเป็นร้อยเท่า"

"ลู่ชางเฉิงผู้นี้ไม่ธรรมดา ท่านนักบุญได้กล่าวว่าในอนาคตเขามีโอกาสสูงที่จะกลายเป็นนักบุญ เพื่อดินแดนบรรพกาลแห่งนี้จะเสี่ยงต่อสู้กับนักบุญในอนาคตจนถึงตายเชียวรึ? ช่างไม่คุ้มค่าสักนิด!"

คำพูดของรองประมุขทำให้ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย

ที่จริง รองประมุขผู้นี้ยังมีคำพูดที่ไม่ได้พูดออกมา

หากสามารถฆ่าลู่ชางเฉิงได้ นั่นย่อมเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

แต่สถานการณ์ตอนนี้ หากท่านนักบุญไม่ลงมือ จะมีใครบ้างที่ฆ่าลู่ชางเฉิงได้?

ในเมื่อสู้ไม่ได้ก็แค่ยอมเท่านั้น!

นี่คือวิถีการเอาตัวรอดของสำนักการค้าเฮยกวง!

"จริงสิ ส่งคนไปที่นิกายเที่ยนซงในดินแดนบรรพกาลเพื่อเข้าพบลู่ชางเฉิงด้วย"

"ไปแสดงความปรารถนาดีของสำนักการค้าเฮยกวงโดยมอบอาคมเคลื่อนย้ายข้ามมิตินี้ให้กับลู่ชางเฉิง"

"ในเมื่อเลือกที่จะยอมแล้ว หากทำตัวเป็นมิตรผูกมิตรไมตรีก็อาจลดความบาดหมางลงได้"

รองประมุขจัดการเรื่องต่างๆได้อย่างเหมาะสม

หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว รองประมุขจึงตัดสินใจไปที่นิกายเที่ยนซงในดินแดนบรรพกาลด้วยตัวเอง…