บทที่ 20: จะไม่มีวันคว้าน้ำเหลวอีกต่อไป!

เมื่อก้าวเข้าสู่ห้องใต้ดิน เฉินหวังผิงก็มองเห็นเบ็ดตกปลาทรงยาวเล่มหนึ่งลอยอยู่เหนือโต๊ะคราฟต์ทันที มันสำเร็จงั้นเหรอ? เฉินหวังผิงเดินเข้าไปด้วยความดีใจ หยิบเบ็ดตกปลาขึ้นมาแล้วก้มหน้าตรวจสอบอย่างละเอียด เบ็ดตกปลามีความยาวประมาณ 2.7 เมตร สีดำสนิท มันไม่ได้หนักอะไร และให้ความรู้สึกพอดิบพอดีเมื่อถือด้วยมือขวา ทว่าเฉินหวังผิงกลับไม่เห็นร่องรอยของเอ็นหมาป่าเส้นดำเลย หรือมันจะอยู่ข้างใน? เขาตรวจสอบคุณสมบัติของเบ็ดตกปลา

[เบ็ดตกปลาเอ็นหมาป่า เฉพาะตัว ☆☆]

[ระยะตกปลา: 3 เมตร]

[ความยาวทุ่น: 20 เซนติเมตร]

[คุณสมบัติพิเศษ - ฝังเอ็นหมาป่า: เพิ่มอัตราความสำเร็จในการดึงปลาขึ้นฝั่งเป็น 90 เปอร์เซ็นต์]

[หมายเหตุ: มันคือคู่หูที่ดีในการหยอกล้อกับปลา]

เฉินหวังผิง: "..."

คนปกติที่ไหนเขาอยากจะแค่หยอกเล่นกับปลากันล่ะ? เมื่อดูจากคุณสมบัติของเบ็ดตกปลา ดูเหมือนว่าเอ็นหมาป่าจะถูกฝังอยู่ข้างในจริงๆ แต่คำว่า "อัตราความสำเร็จในการดึงปลาขึ้นฝั่ง" มันหมายความว่ายังไง? หมายความว่าการดึงปลาขึ้นฝั่งมันมีโอกาสล้มเหลวด้วยงั้นเหรอ? พูดกันตามตรง ประวัติการตกปลาในอดีตของเฉินหวังผิงมันช่างน่าอนาถเกินกว่าจะเหลียวหลังไปมอง ลูกผู้ชายตัวจริงย่อมรู้ดีว่าการคว้าน้ำเหลวมันไม่ใช่เรื่องน่าอาย ส่วนเรื่องที่ว่าเขาเคยตกได้อะไรมาบ้างนั้น เขาไม่อยากจะเอ่ยถึงมันเลยสักนิด

"ช่างเถอะ จะดีจะร้ายยังไง เดี๋ยวลองเอาไปใช้จริงดูก็รู้เอง" เฉินหวังผิงเก็บเบ็ดตกปลา นำ [แผ่นเหล็ก] x 5, [ไม้] x 5 และ [ขดลวดแม่เหล็ก] x 1 ออกมาวางบนโต๊ะคราฟต์ แล้วเลือกพิมพ์เขียวเครื่องค้นหาเมล็ดพันธุ์เพื่อเริ่มสร้าง

[พลังงานไม่เพียงพอ]

เฉินหวังผิง: "..."

ลืมไปเลย วันนี้ฝนตก ลมก็แรงไม่พอ เขาหายใจเข้าลึกๆ แล้วหยิบสายไฟขึ้นมาถืออีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้ เขาต้องรีบสร้างเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานไอน้ำให้เสร็จโดยเร็วแล้ว!

[กำลังสร้างเครื่องค้นหาเมล็ดพันธุ์ ระยะเวลาโดยประมาณ 10 นาที]

โชคดีที่การสร้างเครื่องค้นหาเมล็ดพันธุ์ใช้เวลาแค่ 10 นาที ระหว่างที่ยืนรออยู่นั้นเฉินหวังผิงไม่ได้ปล่อยให้เวลาสูญเปล่า เขาพยายามควบคุมพลังสายฟ้าต่อไป มีประกายไฟปะทุออกจากร่างกายของเขาเป็นระยะ เสียงดังเปรี๊ยะๆ 10 นาทีต่อมา แสงสว่างวาบปรากฏขึ้นบนโต๊ะคราฟต์ เครื่องค้นหาเมล็ดพันธุ์สร้างเสร็จสมบูรณ์ เฉินหวังผิงรีบวางสายไฟลงแล้วหยิบเครื่องค้นหาเมล็ดพันธุ์ขึ้นมาตรวจสอบ หน้าตาของเครื่องค้นหาเมล็ดพันธุ์ดูคล้ายกับเครื่องตรวจจับแร่ และมันก็ต้องการพลังงานจากร่างกายของเขาเช่นกัน

"เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ"

หลังจากจ่ายไฟให้เครื่อง เขากดสวิตช์เปิดใช้งาน เครื่องค้นหาเมล็ดพันธุ์ก็แสดงภาพโฮโลแกรม 3 มิติออกมาเช่นกัน ทว่าภาพโฮโลแกรมนี้กลับว่างเปล่า ไม่มีเมล็ดพันธุ์อะไรเลย ซึ่งมันก็เป็นเรื่องปกติ พื้นที่แถบนี้เต็มไปด้วยอาคารบ้านเรือน จะไปมีเมล็ดพันธุ์พืชได้ยังไง? เฉินหวังผิงพยักหน้า ขอแค่เข้าใจวิธีใช้งานก็พอแล้ว เขาเก็บเครื่องค้นหาเมล็ดพันธุ์ กลับไปที่ห้องแล้วเปิดวิทยุฟัง

[พยากรณ์อากาศ]

พรุ่งนี้ในรัศมี 50 กิโลเมตรรอบเมืองวัวเพลิง ท้องฟ้าจะแจ่มใส มีลมตะวันออกเฉียงใต้ ระดับความแรง 4

[เคล็ดลับแดนร้าง]

ถ้าคุณตกปลาไม่ได้ ลองเปลี่ยนสถานที่ดูสิ

[คำใบ้ที่ไม่อาจบรรยายได้]

ความมืดมิดคือเพื่อนแท้ของคุณ

[เสียงที่มากับสายลม]

"ปัดโธ่เว้ย! ทำไมไอ้เด็กตระกูลเฉินมันยังไม่ตายอีกวะ! บัดซบเอ๊ย กัวฉีข่ายรับเงินไปแล้วแต่ดันไม่ทำงาน! ได้ยินมาว่ามีสมบัติอยู่ในเหมืองเหล็กสีน้ำเงิน หรือว่าไอ้เด็กนั่นมันจะปลุกพลังพิเศษขึ้นมาได้แล้ว?"

"ไม่ได้การ ขืนปล่อยให้ลากยาวไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว กัวฉีข่ายบอกว่าเขาช่วยถ่วงเวลาให้ได้อีกแค่ วันเดียวเท่านั้น วันมะรืนนี้ผู้คุมงานจากเมืองชั้นในจะมาถึงที่นี่แน่นอน!"

"บัดซบเอ๊ย! ช่างแม่งกวนเถอะ ฉันจะลงไปในอุโมงค์เหมืองเพื่อตามหามันด้วยตัวเอง! ต่อให้จะไม่ได้เหมืองของครอบครัวมันมาครอง ฉันก็ต้องลงมือแล้ว!"

หลังจากฟังวิทยุจบ เฉินหวังผิงก็ยิ้มออกมา หวังจินทนไม่ไหวแล้ว มันอยากจะลงมือด้วยตัวเอง นี่เป็นเรื่องดีทีเดียว จากคำพูดของมัน ผู้คุมงานจากเมืองชั้นในที่เดิมทีควรจะมาถึงในวันพรุ่งนี้ ถูกถ่วงเวลาออกไปเป็นวันมะรืน ดังนั้นถ้าวันนี้หวังจินหามันไม่เจอ พรุ่งนี้มันจะต้องไปตามหามันที่เหมืองเหล็กสีน้ำเงินอย่างแน่นอน

ด้านนอกหน้าต่าง สายฝนยังคงเทกระหน่ำลงมา สายตาของเฉินหวังผิงฉายแววเย็นเยือก วันนี้ทดสอบปืน พรุ่งนี้ฆ่าคน!

เขาสวมผ้าคลุม ปีนข้ามกำแพงออกจากบ้าน มุ่งหน้าตรงไปยังแม่น้ำหย่งทางทิศตะวันออก 1 ชั่วโมงต่อมา เฉินหวังผิงก็มาถึงริมฝั่งแม่น้ำหย่ง แม่น้ำหย่งในวันฝนตกมีระลอกคลื่นกระเพื่อมไหว ผืนน้ำกว้างขวางหลายร้อยเมตร และมีคนตกปลาอยู่เต็มทั้งสองฝั่ง เฉินหวังผิงไม่ได้รีบร้อนตกปลา เขายืนอยู่ข้างต้นไม้และคอยเฝ้าสังเกตวิธีการของคนตกปลาคนอื่นๆ เงียบๆ

หลังจากเฝ้าดูอยู่ 10 นาที มันก็ทำให้เขาเปิดหูเปิดตาจริงๆ คนตกปลาบางคนปลุกพลังพิเศษสายพละกำลัง พวกเขายืนอยู่ริมตลิ่งโดยตรงแล้วใช้สวิงช้อนปลาขึ้นมา คนตกปลาบางคนปลุกพลังพิเศษสายพฤกษา พวกเขายืดกิ่งไม้ออกจากมือเพื่อใช้เป็นเบ็ดตกปลา ล่อลวงให้ปลามาฮุบเหยื่อ คนตกปลาบางคนพกเครื่องมือทำเองและเหยื่อสูตรเด็ดมาด้วย เพียงไม่กี่นาทีก็ได้ปลาขึ้นมาแล้ว แน่นอนว่ามีคนตกปลาจำนวนมากกว่าที่ได้แต่มองคนอื่นด้วยสายตาซับซ้อน ในมือของพวกเขาว่างเปล่า

"อ๊าก!!!"

จู่ๆ เสียงกรีดร้องก็ดังก้องมาจากริมฝั่ง เมื่อมองไปตามเสียง มีปลาตัวใหญ่ยาวประมาณ 1.5 เมตรลอยอยู่บนผิวน้ำ มันพ่นศรน้ำหลายสายออกจากปาก ศรน้ำเหล่านี้มีอานุภาพรุนแรง แต่ละสายสามารถเจาะทะลุร่างกายของคนที่กรีดร้องจนเป็นรูเลือดโชก ไม่กี่วินาทีต่อมา ชายที่กรีดร้องก็หมดแรงร่วงหล่นลงสู่แม่น้ำ และร่างของเขาก็จมหายไปอย่างไร้ร่องรอย เมื่อเห็นว่าคนหายไปแล้ว คนตกปลาคนอื่นๆ ที่หันมามองต่างก็ละสายตากลับไปและก้มหน้าก้มตาตกปลาของตัวเองต่อ

พูดกันตามตรง ใครบ้างจะไม่รู้ถึงอันตรายของการมาตกปลาที่แม่น้ำหย่งแห่งนี้? ในแม่น้ำหย่งที่กว้างใหญ่ แม้แต่สัตว์ร้ายระดับ 4 ก็มีโอกาสโผล่มาได้ทั้งนั้น ความมั่งคั่งต้องแลกมาด้วยความเสี่ยง ปลาหายากเพียงตัวเดียวสามารถนำไปขายในเมืองชั้นในได้ถึง 3 หรือ 4 เหรียญเงิน! เฉินหวังผิงส่ายหน้าเบาๆ ปลาตัวเมื่อครู่ปรากฏบนเรดาร์ขนาดใหญ่เท่ากับครึ่งหนึ่งของเมล็ดถั่วลิสง หมายความว่ามันแข็งแกร่งมาก เปลี่ยนสถานที่เหมะกว่า

หลังจากเลือกเฟ้นอยู่นานกว่า 10 นาที ในที่สุดเฉินหวังผิงก็พบท่าเรือข้ามฟากขนาดเล็กแห่งหนึ่งที่ไม่มีคนอยู่ริมตลิ่ง และในน้ำก็ไม่มีสัตว์ร้ายระดับสูงเพาะตัวอยู่ เขานั่งลงพร้อมกับหิ้วถังใส่ไส้เดือนที่เพิ่งขุดมาได้ แค่จะตกปลาเพียงครั้งเดียว ขั้นตอนการเตรียมตัวก็ปาเข้าไปกว่า 1 ชั่วโมงแล้ว เขาหยิบเบ็ดตกปลาเอ็นหมาป่าออกมา เกี่ยวไส้เดือน 2 ตัวเข้ากับตัวเบ็ด เหวี่ยงสายไปข้างหลังตามความทรงจำ จากนั้นก็ออกแรงสะบัดสายเบ็ดไปข้างหน้า

"ฟึ่บ"

ทุ่นตกปลาตกลงสู่ผิวน้ำ ไม่ได้เกี่ยวโดนต้นไม้ และไม่ได้ทำตัวเองขายหน้า เฉินหวังผิงถอนหายใจด้วยความโล่งอกและรวมสมาธิไปที่ทุ่นตกปลา ทว่าในวินาทีนั้นเอง เขาพบบับเบิลหรือฟองอากาศแปลกๆ ปรากฏขึ้นในคลองจักษุตอนที่มองไปยังแม่น้ำหย่ง ฟองอากาศเหล่านี้มีตัวปลาอยู่ข้างใน ฟองอากาศมีขนาดแตกต่างกันและสีสันก็ต่างกันเล็กน้อย และที่ด้านขวาสุดของระยะสายตา มีแถบความคืบหน้าสีเขียวความยาวประมาณ 2 เมตรปรากฏขึ้น

[โหลดโมดูลการตกปลาเสร็จสิ้น]

[คำใบ้: ในการตกปลา คุณต้องบังคับให้ทุ่นเข้าใกล้ฟองอากาศรอบตัวปลา เมื่อแถบความคืบหน้าทางด้านขวาเต็ม คุณจะสามารถดึงปลาขึ้นฝั่งได้]

"เกมตกปลานี่ดูจะยากไปหน่อยแฮะ" หลังจากอ่านคำใบ้จบ เฉินหวังผิงลองพยายามควบคุมทุ่นให้เข้าใกล้ฟองอากาศรอบตัวปลา ทว่ากระแสน้ำในแม่น้ำไหลเชี่ยวรุนแรง ทุ่นส่ายไปมา ทำให้ควบคุมได้ยากลำบากอย่างยิ่ง ทุ่นเบ็ดไปสัมผัสโดนฟองอากาศของปลาที่ว่ายผ่านไปมาตัวสองตัวเป็นครั้งคราว ทว่าปลาเหล่านี้ก็ว่ายหนีไปอย่างรวดเร็ว อย่างมากที่สุดก็แค่กระตุ้นให้แถบความคืบหน้าขยับขึ้นมานิดหน่อย แล้วก็ไม่มีอะไรคืบหน้าอีกเลย เขาพยายามอยู่ 5 นาทีแต่ก็ไม่ได้อะไรกลับมา แถมไส้เดือนยังโดนน้ำพัดหายไปอีก

เฉินหวังผิงถอนหายใจ ดูท่าสุดท้ายเขาก็ตระต้องลงมือด้วยตัวเองเสียแล้ว พูดตามตรง ถ้าเขาสามารถตกปลาได้โดยตรง เขาก็ไม่อยากใช้วิธีนี้หรอก เฉินหวังผิงลุกขึ้นยืน กวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้ เขาหยิบแส้สายไฟเส้นหนาที่งูไฟตัวน้อยเคยช่วยหลอมออกมา เล็งไปที่ปลาสีเหลืองตัวเล็กที่ว่ายผ่านหน้า แล้วฟาดแส้ออกไปทันที

"เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ"

ทันทีที่ปลาสีเหลืองตัวเล็กสัมผัสโดนสายไฟแรงสูง ร่างของมันก็แข็งทื่อในพริบตาและลอยหงายท้องไปตามกระแสน้ำ เฉินหวังผิงรีบลากทุ่นเบ็ดเข้าไปหา มองดูแถบความคืบหน้าที่พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยความพึงพอใจ พลังสายฟ้านี่มันยอดเยี่ยมจริงๆ ต่อจากนี้ไป จะไม่มีวันคว้าน้ำเหลวอีกต่อไป!