บทที่ 6: นักรบไร้ขีดจำกัด

บทที่ 6: นักรบไร้ขีดจำกัด

ในขณะเดียวกัน นักรบผู้ไร้ความกลัวก็มองดูระดับของตนเองด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อยว่า "ให้ตายเถอะ นี่เลเวลห้าแล้วหรือนี่"

"สมกับที่เป็นยอดฝีมือจริงๆ"

ในทางกลับกัน ไป๋ลู่มองดูคนโง่ที่อยู่ข้างๆ เธอด้วยสายตาดูแคลน

แค่พาตัวเธอมาก็เรื่องหนึ่งแล้ว แต่ทำไมพี่ชายของเธอถึงต้องพาไอ้คนโง่นี่มาด้วย

ทันใดนั้น การแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าไป๋ลู่

"ชางฉยงได้ส่งคำเชิญเข้าร่วมกิลด์ถึงคุณ คุณต้องการเข้าร่วมกิลด์ กิลด์พิฆาตเทพ หรือไม่"

"กิลด์พิฆาตเทพ"

ไป๋ลู่มองดูชื่อกิลด์ แล้วหันไปมองลู่ชาง

เธอถามว่า "พี่คะ พี่ไปได้รับอิทธิพลจากพวกเด็กมัธยมต้นมาจากไหนเนี่ย ชื่อกิลด์อย่างกับคนมีความฝันวัยเด็ก พี่ก็อายุมากแล้วนะ"

เมื่อได้ยินน้องสาวล้อเลียนเช่นนั้น มุมปากของลู่ชางก็กระตุกโดยไม่ตั้งใจ

ยัยเด็กนี่อยากโดนดีใช่ไหม

"พี่ของเธอไม่ได้..."

ลู่ชางกำลังจะโต้ตอบ แต่แล้วเขาก็เกิดความสับสนขึ้นมาครู่หนึ่ง

ตกลงตอนนี้เขาอายุเท่าไหร่กันแน่ เขาไม่ได้นึกถึงเรื่องอายุมานานมากแล้ว หลังจากเพิ่งกลับมาเกิดใหม่ได้ไม่นาน ลู่ชางก็รู้สึกขึ้นมาว่า ปีนี้มันปีอะไรกันนะ

ไป๋ลู่แลบลิ้นแล้วพูดว่า "พี่อายุยี่สิบเอ็ด"

"อะไรนะ พี่จำอายุตัวเองไม่ได้หรือไง ไม่คิดเลยว่าพี่จะถึงวัยที่หลงลืมอายุเร็วขนาดนี้ พี่ชาย"

ไป๋ลู่โบกมือแล้วถอนหายใจ

ลู่ชางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆ และไม่ได้พยายามโต้ตอบอะไรอีก

จริงอยู่ที่เขาผ่านการเกิดใหม่มาถึงสามครั้ง หากจะคำนวณอายุจริงๆ เขาคงแก่กว่าใครทุกคนในโลกใบนี้ไปนานแล้ว

เขาก็แก่จริงๆ นั่นแหละ

อย่างไรก็ตาม ด้วยประสบการณ์ที่ซับซ้อนและวุ่นวายในโลกแฟนธอม ประกอบกับความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น ทำให้การรับรู้เรื่องเวลาของเขาเปลี่ยนไป

ดังนั้น ลู่ชางจึงไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเป็นชายแก่จริงๆ

ไป๋ลู่แบมืออย่างช่วยไม่ได้ แต่ถึงจะพูดแบบนั้น เธอก็ยังกดตกลงเข้าร่วมกิลด์

เมื่อเข้าร่วมแล้ว เธอก็พบว่านักรบผู้ไร้ความกลัวอยู่ในรายชื่อสมาชิกกิลด์เรียบร้อยแล้ว

ไป๋ลู่มองดูชายหนุ่มชุดแดงที่มีดาบใหญ่สะพายอยู่บนหลัง

"เร็วขนาดนี้เลยเหรอ"

"อา ก็เราตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือครับ อีกอย่าง พี่ชายของคุณก็เป็นถึงยอดฝีมือ"

นักรบผู้ไร้ความกลัวรู้ความสัมพันธ์ระหว่างชางฉยงกับไป๋ลู่แล้ว เขาอาจเป็นมือใหม่ แต่ไม่ใช่คนโง่

สำหรับนักรบผู้ไร้ความกลัว การเกาะกลุ่มยอดฝีมือคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

เขาไม่มีทางรู้เลยว่าตัวเองเป็นเจ้าของพรสวรรค์ระดับเอส เขาเพียงแค่รู้สึกว่าเขาได้เจอที่พึ่งที่เชื่อใจได้แล้ว

"ก็พูดไม่ผิดหรอก..."

"ฮิฮิ ในเมื่อเขาเป็นยอดฝีมือ จะมีอะไรต้องกังวล แค่ทำตามพวกคุณไป ก็ไม่มีปัญหาแล้วครับ"

ไป๋ลู่ถอยคอเล็กน้อย เผยให้เห็นท่าทางรังเกียจ

"อืม... คุณนี่ไม่มีความสำนึกเลยจริงๆ ว่าตัวเองเป็นตัวถ่วง"

นอกจากพี่ชายของเธอแล้ว ไป๋ลู่เป็นคนประเภทที่ปากจัดมากกับคนนอก

นักรบผู้ไร้ความกลัวเกาหลังศีรษะ "ก็นะ พี่ชายของคุณเป็นคนดีจริงๆ"

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่โต้ตอบ ไป๋ลู่ก็หมดความปรารถนาที่จะล้อเลียนเขา

เธอจึงกดดูรายชื่อสมาชิกกิลด์และเข้าไปดูข้อมูลรายละเอียดของนักรบผู้ไร้ความกลัว

ตามการตั้งค่าของหัวหน้ากิลด์ สมาชิกสามารถดูข้อมูลรายละเอียดของสมาชิกคนอื่นได้ รวมถึงข้อมูลพรสวรรค์

ในฐานะหัวหน้ากิลด์ เขาสามารถเลือกที่จะเก็บข้อมูลของสมาชิกบางคนให้เป็นส่วนตัว เพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นเข้ามาดูได้

อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าลู่ชางไม่มีเจตนาเช่นนั้น

วินาทีที่เธอเห็นหน้าต่างข้อมูลของนักรบผู้ไร้ความกลัว

มุมปากของไป๋ลู่ก็กระตุก

นักรบผู้ไร้ความกลัว เลเวล: 5 อาชีพ: นักรบ (พื้นฐาน) พลังชีวิต: 1200 ความแข็งแกร่ง: 120 ร่างกาย: 90 ความคล่องตัว: 70 จิตวิญญาณ: 10 พรสวรรค์: นักรบไร้ขีดจำกัด (ระดับเอส) — ความแข็งแกร่ง ร่างกาย และความคล่องตัวทั้งหมดที่ได้รับจากทุกแหล่งจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ทักษะประเภทนักรบทั้งหมดจะได้รับวิวัฒนาการหนึ่งขั้น ทักษะการต่อสู้จะวิวัฒนาการเป็นทักษะการต่อสู้ประเภทพุ่งชน การโจมตีประเภทพุ่งชนสามารถบรรลุผลสูงสุดได้โดยไม่ต้องชาร์จพลัง

ไม่นะ...

ด้วยค่าสถานะพวกนี้ แกจะกลัวอะไรนักหนา

พลังชีวิตหนึ่งพันสองร้อย หมูป่านั่นโจมตีแรงแค่สามสิบ แต่นี่วิ่งหนีมันแบบนั้นเนี่ยนะ

ความแข็งแกร่งหนึ่งร้อยยี่สิบ บวกกับดาบใหญ่ที่ได้รับโบนัสความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น

หมูป่าที่มีพลังชีวิตหนึ่งร้อยยี่สิบนั่น นายคงฆ่ามันได้ในการโจมตีปกติครั้งเดียวสินะ

"อ๊ะ เดี๋ยวนะ... นี่เป็นค่าสถานะตอนเลเวลห้า เมื่อกี้เขายังเลเวลหนึ่งอยู่เลย"

แต่ถึงจะเป็นเลเวลหนึ่ง แม้ค่าสถานะจะแย่กว่านี้หน่อย การฆ่าหมูป่าก็คงเป็นเรื่องง่ายแน่นอน

ไป๋ลู่ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเมื่อกี้นักรบผู้ไร้ความกลัววิ่งหนีอะไรมา

"แต่... พรสวรรค์ระดับเอส"

ไป๋ลู่กลืนน้ำลาย

เธอมองไปที่ลู่ชางอีกครั้ง

เป็นไปได้ไหมว่าพี่ชายรู้ตัวอยู่แล้วว่าคนคนนี้เป็นเจ้าของพรสวรรค์ระดับเอส

ถ้าเป็นแบบนั้น กิลด์พิฆาตเทพก็จะมีพรสวรรค์ระดับเอสถึงสองคน

ในแง่ของพลังการต่อสู้ระดับสูง ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเทียบชั้นกับกิลด์ใหญ่ๆ ได้แล้ว

โลกแฟนธอมมีกิลด์ขนาดใหญ่พิเศษอยู่แปดแห่ง ตามข้อมูลปัจจุบัน กิลด์ในเขตที่หนึ่งแต่ละแห่งมีเจ้าของพรสวรรค์ระดับเอสเพียงหนึ่งถึงสองคนเท่านั้น

ตอนนี้กิลด์พิฆาตเทพมีระดับเอสถึงสองคน ซึ่งนับว่าเป็นโครงสร้างของกิลด์ระดับใหญ่แล้ว

เมื่อนึกถึงพฤติกรรมแปลกๆ ของพี่ชายในวันนี้ ไป๋ลู่อดสงสัยไม่ได้ว่า พี่ชายกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่

ไป๋ลู่รู้สึกอยากรู้อยากเห็นเล็กน้อยและอยากลองกดเข้าไปดูข้อมูลรายละเอียดของลู่ชาง

อย่างไรก็ตาม เธอพบว่าข้อมูลรายละเอียดนั้นถูกล็อคไว้

ลู่ชางดูเหมือนจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่างและยิ้มให้ไป๋ลู่

ส่วนไป๋ลู่นั้นทำแก้มป่อง

ขี้งกจริงๆ

"พรสวรรค์ของพี่ตอนนี้ยังไม่เหมาะที่จะเปิดเผย เดี๋ยวเธอก็รู้เอง"

ในความเป็นจริง ไม่มีอะไรต้องปิดบังเกี่ยวกับพรสวรรค์ของเขา

คนอื่นคงยากที่จะเล่นงานเขาแม้จะรู้ก็ตาม

อันที่จริง ถ้าเขาเปิดเผยพรสวรรค์ของเขา มันอาจดึงดูดผู้คนให้เข้าร่วมกิลด์มากขึ้น

พรสวรรค์ที่สามารถเสริมความแข็งแกร่งให้สมาชิกทั้งกิลด์ได้นั้นหาได้ยากยิ่งในโลกแฟนธอม

แต่อย่าเพิ่งเลยตอนนี้

อย่างน้อยก็ต้องรอจนกว่าพรสวรรค์ของเขาจะถึงระดับเอส

ลู่ชางตรวจสอบรายชื่อภารกิจกิลด์ และพบว่ามีภารกิจท้าทายปรากฏขึ้นจริงๆ

ภารกิจท้าทายกิลด์: เคลียร์ดันเจี้ยนเลเวล 5 ในระดับความยากสูงสุด ภารกิจท้าทายเสริม: เคลียร์ดันเจี้ยนภายในเวลา 5 นาที รางวัลภารกิจ: อุปกรณ์คุณภาพทอง (เลือกชิ้นส่วนใดก็ได้), หนังสือทักษะระดับ 3 ดาว, คะแนนสมทบกิลด์: 5000 รางวัลเพิ่มเติมสำหรับการทำภารกิจท้าทายสำเร็จ: อาวุธเติบโตพิเศษเฉพาะตัว รางวัลสูงสุดจะถูกเปิดใช้งานตามสมาชิกกิลด์ปัจจุบัน (ความหายากเพิ่มขึ้น 10 เท่าจากรางวัลพื้นฐาน)

"รางวัลพวกนี้ใจป้ำจริงๆ"

ภารกิจท้าทายนี้ ถ้าทำตามปกติก็ไม่ได้ยากอะไร

มันแค่ต้องการให้เคลียร์ดันเจี้ยน โดยไม่มีข้อจำกัดว่าต้องเป็นการเคลียร์ครั้งแรกหรือต้องเคลียร์ภายในกี่นาที

แต่ด้วยเงื่อนไขที่ง่ายดายขนาดนี้ ก็สามารถได้รับอุปกรณ์คุณภาพทองตามที่ต้องการได้เลย

ลู่ชางจำได้ลางๆ ว่าในชาติก่อน เขาได้รับอุปกรณ์ทองชิ้นแรกก็หลังจากฆ่าบอสโลกเลเวลยี่สิบไปแล้ว

"ไป๋ลู่ นักรบผู้ไร้ความกลัว รับภารกิจท้าทายกิลด์ซะ"

"ภารกิจท้าทายเหรอ"

ไป๋ลู่งงเล็กน้อย เธอไม่เคยได้ยินเรื่องภารกิจท้าทายกิลด์มาก่อน

แต่ภารกิจกิลด์รายวันน่ะพอรู้

สำหรับกิลด์ใหญ่ส่วนใหญ่ ภารกิจรายวันพวกนี้จะถูกส่งให้พวกปลายแถวทำ

โอ้ ไม่นะ งานเบ๊

ไป๋ลู่หยิกแก้มตัวเองพลางคิดในใจว่า นี่เรามองคนอื่นเป็นแค่ตัวประกอบไปได้ยังไง

พี่จะให้เธอทำภารกิจรายวันพวกนี้เหรอ

ถึงแม้คนจะไม่พอ แต่การทำสิ่งเหล่านี้ก็ถือว่าโอเค แต่ทำไมรู้สึกเหมือนเป็นการเสียเปล่าสำหรับความสามารถของพรสวรรค์ระดับเอสจัง

ความคิดต่างๆ ผุดขึ้นมาในหัวของไป๋ลู่ไม่หยุด

แต่ทว่ามือของเธอก็ไม่ได้ช้าลงเลย เธอรีบเปิดหน้าต่างภารกิจขึ้นมา

และเมื่อเห็นภารกิจนั้น ไป๋ลู่ก็อดไม่ได้ที่จะเอามือป้องปากเล็กๆ ของเธอไว้

"อุปกรณ์คุณภาพทองเหรอ"

ไป๋ลู่มองลู่ชางด้วยความไม่อยากเชื่อ

ณ ตอนนั้น เธอเริ่มเดาออกนิดหน่อยเกี่ยวกับพรสวรรค์ของลู่ชาง

มันมีความเกี่ยวข้องกับกิลด์

ในขณะที่ไป๋ลู่ยังคงตกตะลึง นักรบผู้ไร้ความกลัวที่อยู่ข้างๆ ก็พูดกับลู่ชางว่า "หัวหน้าครับ ผมรับภารกิจแล้วครับ"

ลู่ชางพยักหน้า "ดี ไปที่ป่าเถ้าถ่านแล้วจัดการเคลียร์เป็นกลุ่มแรกกันเถอะ"