บทที่ 2: การเผชิญหน้าอีกครั้ง

บทที่ 2: การเผชิญหน้าอีกครั้ง

ในวันเปิดเทอมวันแรก ซ่งซีเยว่สวมชุดเดรสกระโปรงยาวสีขาวลายดอกไม้เรียบง่าย ผมตรงยาวระดับกลางหลังของเธอปรกลงมาปิดบังใบหน้าไปครึ่งหนึ่ง

ยามที่เธอก้มหน้าลง ผู้คนก็ไม่อาจมองเห็นรูปร่างหน้าตาหรือสีหน้าของเธอได้อย่างชัดเจน

ทว่ามันกลับให้ความรู้สึกว่าเธอเป็นเด็กสาวที่เรียบร้อยอย่างถึงที่สุด หรืออาจจะเงียบขรึมจนเกินไปหน่อย

เป้สะพายหลังของซ่งซีเยว่อัดแน่นไปด้วยของหลายอย่าง และไม่มีใครรู้เลยว่าเธอพกอะไรไว้ข้างในนั้น

ซ่งชิงเสวียนขับรถพาลูกสาวทั้งสองคนมาส่งที่โรงเรียนด้วยตัวเอง... ในห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่ อาจารย์ใหญ่หลิวจ้องมองซ่งชิงเสวียนด้วยความยำเกรง "ท่านผู้นำตระกูลซ่ง!"

ตระกูลซ่งเป็นหนึ่งในสามตระกูลใหญ่ในเมืองที ซึ่งมีสถานะที่โดดเด่นไม่ธรรมดา ในฐานะอาจารย์ใหญ่ เมื่อต้องพบกับผู้นำตระกูลซ่ง เขาย่อมต้องแสดงความเคารพเป็นธรรมดา

มิเช่นนั้น หากซ่งชิงเสวียนเกิดไม่พอใจขึ้นมา เขาอาจจะต้องสูญเสียตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ไป

"นี่คือซ่งซีเยว่ จัดการให้เธอได้เข้าเรียนในห้องเดียวกับเป่ยซาด้วย"

ท่าทีของซ่งชิงเสวียนที่มีต่อซ่งซีเยว่และซ่งเป่ยสานั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ความลำเอียงของเขานั้นชัดเจนจนเกินไป

ผู้ที่ไม่รู้เรื่องราวคงคิดว่าซ่งซีเยว่เป็นเพียงญาติห่างๆ ของตระกูลซ่งเท่านั้น

ซ่งเป่ยซาเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ห้อง 1 ที่โรงเรียนมัธยมอิงหัว ซึ่งเป็นห้องเรียนระดับหัวกะทิ

ซ่งเป่ยซารู้สึกยินดีที่ซ่งซีเยว่จะย้ายเข้ามาอยู่ในห้อง 1 ก็เพียงเพราะเธอต้องการให้เด็กสาวเป็นตัวประกอบที่ช่วยขับเน้นความโดดเด่นของเธอ และจะได้กลั่นแกล้งได้บ่อยครั้งขึ้น

เหตุผลที่ซ่งซีเยว่ไม่คัดค้านและปล่อยให้ซ่งเป่ยซาเป็นคนจัดการทุกอย่าง...

...นั่นก็เพราะเธอรู้ดีว่าฉินจุนเหนียนต้องอยู่ในห้อง 1

เขาเป็นคนอ่อนโยน สง่างาม และเปี่ยมไปด้วยความรู้ ในช่วงมัธยมปลายเขาจะต้องเป็นนักเรียนที่เก่งที่สุดอย่างแน่นอน

เธอเคยได้ยินจากเพื่อนฝูงของเขาว่าในช่วงมัธยมปลาย ครอบครัวของเขาค่อนข้างยากจน เขาจึงต้องขยันเรียนและทำงานอย่างหนัก

เขามักจะสวมเสื้อตัวเดิมซ้ำๆ จนสีซีดจางจากการซักบ่อยครั้ง

ในครั้งนี้ ให้เธอได้เป็นคนดูแลเขาให้ดีที่สุดเถอะ

สิ่งที่เธอพกอยู่ในเป้สะพายหลังก็คือเงินเก็บส่วนตัวและเสื้อผ้าที่เธอซื้อมาจากห้างสรรพสินค้าเมื่อวานนี้ ทั้งหมดล้วนเตรียมไว้เพื่อฉินจุนเหนียน

อาจารย์ประจำชั้นได้เรียกอาจารย์จู ซึ่งเป็นอาจารย์ประจำชั้นของห้อง 1 เข้ามาพบ

"นี่คือนักเรียนย้ายใหม่สำหรับห้องของคุณ เธอชื่อซ่งซีเยว่"

อาจารย์จูเหลือบมองซ่งซีเยว่ "อาจารย์ใหญ่คะ ฉันขอดูเกรดของเธอหน่อยได้ไหมคะ"

อาจารย์ใหญ่รู้ดีว่าอาจารย์จูเป็นผู้สอนห้องเรียนระดับหัวกะทิมาโดยตลอดและเข้มงวดกับการจัดการนักเรียนมาก ไม่ใช่ใครก็จะสามารถเข้ามาในห้อง 1 ได้

ดังนั้นเขาจึงแสดงเกรดของซ่งซีเยว่ให้อาจารย์จูดู

อาจารย์จูเดือดดาลขึ้นมาทันที "อาจารย์ใหญ่คะ นักเรียนแบบนี้จะเข้ามาในห้องเราได้อย่างไรกัน? นั่นจะไม่เป็นการดึงอัตราการสอบเข้ามหาวิทยาลัยและมาตรฐานของห้องให้ต่ำลงหรือคะ?"

อาจารย์จูมองซ่งซีเยว่ด้วยสายตาที่รังเกียจอย่างชัดเจน

สีหน้าของอาจารย์ใหญ่ก็ย่ำแย่ลงเช่นกัน เรื่องนี้ถูกจัดแจงโดยผู้นำตระกูลซ่ง

ใบหน้าของซ่งชิงเสวียนมืดมนลงด้วยเช่นกัน ทั้งหมดเป็นเพราะซ่งซีเยว่ที่ทำให้เขาต้องขายหน้า

ซ่งเป่ยซาเฝ้ามองฉากนี้ด้วยความรู้สึกสมน้ำหน้า ยิ่งซ่งซีเยว่ดูโง่เขลามากเท่าไร เธอก็จะยิ่งดูดีขึ้นเท่านั้นเมื่อเทียบกัน

ซ่งซีเยว่ยังคงก้มหน้า สายตาของเธอเต็มไปด้วยจิตสังหารที่กำลังก่อตัวขึ้น พร้อมกับกลิ่นอายความเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากร่าง

ในตอนนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังมาจากด้านนอก "อาจารย์ใหญ่ครับ เกิดเรื่องแล้ว! ฉินจุนเหนียนจากห้อง 19 กำลังชกต่อยกับคนอื่นอีกแล้วครับ"

อาจารย์ใหญ่หลิวร้องออกมาด้วยความตกใจ "อะไรนะ? ชกต่อยกันอีกแล้วเหรอ?"

"ไอ้เด็กคนนี้ วันๆ ไม่ทำอะไรนอกจากสร้างเรื่อง!"

อาจารย์ใหญ่ดูหัวเสียอย่างหนัก

"เขากำลังชกต่อยกับใคร?"

"แล้วคนที่โดนทำร้ายเป็นอย่างไรบ้าง?"

"พาตัวเขามาที่ห้องทำงานนี้ เดี๋ยวนี้! ฉันต้องอบรมเขาสักหน่อยแล้ว เขาเอาแต่ก่อเรื่องไม่หยุดหย่อน"

อาจารย์ใหญ่เดินวนไปวนมาด้วยความหงุดหงิด... ซ่งซีเยว่เงยหน้าขึ้นมาฉับพลัน เผยให้เห็นดวงตาที่สวยงาม ซึ้งตรึงใจ และบริสุทธิ์ของเธอ

ฉินจุนเหนียน?

หัวใจของเธอเต้นรัวเมื่อได้ยินชื่อนั้น

แต่นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น?

ชกต่อยงั้นหรือ?

คุณฉินของเธอเป็นคนสูงส่งและสง่างามเสมอมา ไม่เคยโกรธเคืองหรือมีปากเสียงกับใคร เขาจะไปมีเรื่องชกต่อยกับคนอื่นได้อย่างไร?

เห็นทีว่าน่าจะเป็นฝ่ายที่ถูกคนอื่นทำร้ายเสียมากกว่า

อย่างไรก็ตาม ซ่งซีเยว่ก็จับประเด็นสำคัญได้จุดหนึ่ง นั่นคือห้อง 19 งั้นหรือ?

"อาจารย์ใหญ่คะ ฉินจุนเหนียนเรียนอยู่ห้อง 19 เหรอคะ?"

"ไอ้ตัวปัญหาคนนั้นน่ะเหรอ มันก็ดีแต่สร้างเรื่องไปวันๆ ถ้าไม่ให้อยู่ห้อง 19 จะให้ไปอยู่ที่ไหนกัน!" อาจารย์ใหญ่ตวาดกลับมาด้วยความหงุดหงิด

ซ่งซีเยว่เงยหน้าขึ้นแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเรื่อยเฉื่อย "ฉันอยากไปเรียนที่ห้อง 19 ค่ะ ไม่ใช่ห้อง 1"