บทที่ 3: เธอคือคู่หมั้นสาวบ้านนาของคุณชายใหญ่เซี่ยงผู้มั่งคั่ง

บทที่ 3: เธอคือคู่หมั้นสาวบ้านนาของคุณชายใหญ่เซี่ยงผู้มั่งคั่ง

เซี่ยงลั่วเซียวพาเฉียวซินหรานขึ้นมาบนเรือ

เขาก้มมองเธอ สายตาของเขาลึกล้ำและแฝงไปด้วยรัศมีอันตรายที่น่าเกรงขาม

"ในเมื่อเธอยืนกรานจะปฏิเสธการหมั้นหมายครั้งนี้ถึงขั้นต้องการยกเลิกงานเลี้ยงหมั้น และไม่ลังเลที่จะเอาชีวิตตัวเองมาขู่เพื่อผู้ชายคนหนึ่ง เช่นนั้นฉันก็จะทำตามความต้องการของเธอ!"

น้ำเสียงของเซี่ยงลั่วเซียวนั้นน่าฟังยิ่งนัก ทว่ากลับเย็นชาถึงขีดสุด

"แค็ก แค็ก..."

เฉียวซินหรานยังคงมีน้ำทะเลค้างอยู่ในปากและไอออกมาไม่หยุด

เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยงลั่วเซียว เธอยังคงรู้สึกมึนงงอยู่บ้าง

ก่อนที่เธอจะได้สติหรือตอบสนองสิ่งใด

เซี่ยงลั่วเซียวก็โยนเธอทิ้งไว้ข้างกายแล้วลุกขึ้นยืนพลางกล่าวกับฝูงชนโดยรอบว่า "งานเลี้ยงหมั้นในวันนี้ขอยกเลิก การหมั้นหมายระหว่างฉันกับเฉียวซินหรานถือเป็นอันสิ้นสุดและเป็นโมฆะ"

น้ำเสียงของเซี่ยงลั่วเซียวนั้นทรงพลังและกังวาน ราวกับเขากำลังออกคำสั่ง

ทุกคนที่อยู่ที่นั่นต่างได้ยินกันถ้วนหน้า

บรรดาชนชั้นสูงและเหล่าหญิงสาวหลายคนที่อยู่ในงานต่างอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินถ้อยคำเหล่านี้

เมื่อพวกเขามองไปที่เฉียวซินหราน ก็ราวกับว่ากำลังมองตัวตลกตัวหนึ่ง

ทุกคนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันด้วยความสะใจ

"ชิชิ เฉียวซินหรานคนนี้เป็นหญิงแพศยาจริงๆ"

"ยัยบ้านนอกกับคนไร้ค่า วันๆ ไม่รู้จักทำอะไร อยู่ว่างๆ ก็ไปแรดร่านจับผู้ชาย"

"นั่นสิ เพื่อคุณชายจวง ถึงขั้นกระโดดลงทะเลเพื่อขู่คุณชายเซี่ยงในโอกาสสำคัญแบบนี้ เพียงเพื่อจะยกเลิกงานเลี้ยงหมั้น"

"เธอคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน หากไม่ใช่เพราะปู่ของเธอเคยมีบุญคุณต่อท่านประธานเซี่ยง คนบ้านนอกอย่างเธอจะก้าวเข้าสู่ตระกูลเซี่ยงได้อย่างไร"

"คุณชายเซี่ยงเป็นคนดีขนาดนี้ เป็นถึงสุภาพบุรุษอันดับหนึ่งของเมืองเรา ในที่สุดเขาก็ไม่ต้องทนทำตามการหมั้นหมายนี้เสียที"

"โอกาสของทุกคนมาถึงแล้ว พวกเธอต้องรีบคว้าโอกาสกับคุณชายเซี่ยงเอาไว้ให้ได้"

"คุณชายเซี่ยงช่างเป็นคนใจดีและมีความรับผิดชอบเหลือเกิน เขาไม่ได้ชอบยัยบ้านนอกคนนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว แต่เพื่อรักษาคำพูด เขาถึงต้องกลับมาจัดงานหมั้นกับเธอ แต่เธอกลับทำให้ตระกูลเซี่ยงกลายเป็นตัวตลกในงานเลี้ยง เธอตั้งใจทำชัดๆ"

"กระโดดลงทะเลน่ะนะ เธอช่างกล้าจริงๆ!"

"ก็ต้องกล้าอยู่แล้ว เธอคำนวณไว้แล้วว่าคุณชายเซี่ยงเป็นถึงผู้บัญชาการกองกำลังทางบก ทางเรือ และทางอากาศ เขาย่อมต้องว่ายน้ำเป็นและช่วยเธอได้อย่างแน่นอน เธอไม่มีทางตายหรอก"

...

ขณะที่ทุกคนต่างพูดคุยกันไม่หยุด เสียงเหล่านั้นทำให้หูของเฉียวซินหรานอื้ออึงและรู้สึกราวกับศีรษะกำลังจะระเบิด

ทว่าเมื่อฟังคำพูดของคนเหล่านี้ ในที่สุดเธอก็เข้าใจอะไรบางอย่าง

เฉียวซินหรานงั้นหรือ?

เธอคือเฉียวซินหราน ไม่ใช่ลู่ซินหรานอีกต่อไปแล้ว?

เฉียวซินหรานไอสำลักน้ำทะเลออกมาจนหมดและเริ่มกลับมาคิดได้อีกครั้ง

จากนั้นแสงสว่างวาบก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิด ความทรงจำทั้งหมดไหลทะลักเข้ามาในทันที

เธอกลับมาแล้ว กลับมายังโลกเดิมของเธอ?

เพียงแต่เธอกลายเป็นเฉียวซินหรานไปเสียแล้ว

คู่หมั้นบ้านนาของคุณชายใหญ่เซี่ยงผู้มั่งคั่งงั้นหรือ?

ความคิดของเฉียวซินหรานเริ่มแจ่มชัดขึ้นทันที

หากจะพูดไปแล้ว เหตุที่เฉียวซินหรานต้องมาอยู่ที่นี่ก็เพราะปู่ของเธอเคยเอาตัวเข้าบังกระสุนให้ท่านประธานเซี่ยงระหว่างปฏิบัติภารกิจในค่ายทหาร ท่านประธานเซี่ยงจึงติดหนี้บุญคุณเขา

ในเวลานั้น ท่านประธานเซี่ยงได้ให้สัญญาว่าตระกูลเฉียวสามารถขออะไรก็ได้หนึ่งอย่าง

ทว่าคุณปู่เฉียวมองว่าตระกูลเฉียวเป็นเพียงครอบครัวธรรมดา ไม่อาจเทียบเคียงกับตระกูลผู้มั่งคั่งสืบทอดรุ่นสู่รุ่นอย่างตระกูลเซี่ยงได้

เขาจึงไม่กล้าตั้งเงื่อนไขใดๆ

คุณปู่เฉียวจากไปตั้งแต่เนิ่นๆ เช่นเดียวกับพ่อของเฉียวซินหราน ทิ้งให้แม่ของเฉียวซินหรานต้องเลี้ยงดูเธอเพียงลำพังในชนบท

ต่อมา แม่ของเฉียวซินหรานก็ต้องการสลัดภาระอย่างเฉียวซินหรานทิ้งไป จึงมาที่ตระกูลเซี่ยงเพื่อขอแลกเงื่อนไขนั้น โดยเงื่อนไขคือการให้เฉียวซินหรานและคุณชายเซี่ยงหมั้นหมายกัน

ท่านประธานเซี่ยงเป็นคนรักษาคำพูดจึงตกลงในทันที

หลังจากทิ้งเฉียวซินหรานไว้ที่ตระกูลเซี่ยง แม่ของเธอก็จากไปและหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

ในฐานะเด็กสาวบ้านนา เฉียวซินหรานเองก็ถูกความมั่งคั่งของตระกูลเซี่ยงทำให้ตาพร่ามัว

เมื่อรู้ว่าตนเป็นคู่หมั้นของคุณชายเซี่ยง เธอจึงเริ่มรู้สึกดีใจแอบซ่อนอยู่ลึกๆ

อย่างไรก็ตาม เซี่ยงลั่วเซียวมักแผ่รัศมีความเย็นชาออกมาเสมอ แม้เฉียวซินหรานจะอยากทำตัวติดหนี้เขาเพียงใด แต่เธอก็รู้สึกหวาดหวั่นอยู่ไม่น้อย

ต่อมา เซี่ยงลั่วเซียวได้ไปฝึกฝนที่หน่วยทหาร

เฉียวซินหรานหวาดกลัวว่าการหมั้นหมายอาจเปลี่ยนแปลงไปเมื่อเซี่ยงลั่วเซียวกลับมา ด้วยความที่เคยชินกับความหรูหราของตระกูลเซี่ยง เธอจึงกลัวที่จะต้องกลับไปใช้ชีวิตในชนบท

เธอจึงคอยเอาอกเอาใจท่านประธานเซี่ยง เพื่อขอให้เขากำหนดวันหมั้นหมายระหว่างทั้งสองคนให้เป็นทางการโดยเร็วที่สุด