บทที่ 28 ฉายาสีทอง นักรบไร้พ่าย!

"อ๊ากก—"

ท่ามกลางสีหน้าเหลือเชื่อของผู้คน พวกเขาได้ยินเสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งของฉลามยักษ์

ท่ามกลางแสงเพลิง ร่างของหลงหลินค่อยๆ ปรากฏชัดขึ้นเรื่อยๆ เขาสวมชุดหน่วยรบพิเศษพร้อมกับชูนิ้วโป้งให้ทุกคนด้วยท่าทีภาคภูมิใจสุดๆ!

แผนการของเขาไม่ได้ซับซ้อนอะไร ระเบิดที่เขาทิ้งไว้ใกล้เต็นท์ถูกฉลามกลืนลงไปหมดแล้ว ถ้าเขาสามารถหาวิธีจุดชนวนมันได้ พลังทำลายล้างที่ตามมาย่อมสร้างความพินาศให้กับใครก็ตามที่โดนมันเข้าไป

ดังนั้น เขาจึงเดินแยกตัวออกมาก่อนเพื่อป้องกันไม่ให้สมาชิกคนอื่นในทีมได้รับบาดเจ็บ จากนั้นก็ใช้ปืนลูกซองยิงทดสอบดูว่ากระสุนจะสามารถทะลวงเข้าไปจุดระเบิดได้หรือไม่

แต่จากผลลัพธ์ที่เห็น ถึงแม้ดาเมจจะรุนแรงทะลุปรอท แต่มันก็ดูเหมือนจะไม่มีทางจุดระเบิดได้เลย ดังนั้นจึงเหลือแค่วิธีเดียว!

ในจังหวะที่ฉลามพุ่งขึ้นมาและกลืนกินเขาทั้งตัว เขาได้เปิดใช้งาน 'เคลื่อนที่ความเร็วสูง' และอาศัยสถานะวิญญาณชั่วคราวสามวินาที ดึงสลักระเบิดต่อต้านสัตว์ประหลาดยักษ์แล้วโยนทิ้งไว้ขณะที่ทะลวงผ่านท้องของฉลาม ก่อนจะหลบฉากออกมาก่อนที่มันจะระเบิดตูม

สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นก็คือภาพที่ทุกคนได้เห็นนั่นแหละ – โคตรเท่ไปเลยใช่ไหมล่ะ?!

(σﾟ∀ﾟ)σ..:*☆ ไม่เลวเลย!

เป็นไอเดียที่ยอดเยี่ยมมากจริงๆ!

【สังหารฉลามยักษ์สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +12,000,000!】

【เลเวลเพิ่มขึ้นเป็น 11!】

【เลเวลเพิ่มขึ้นเป็น 12!】

【ได้รับศิลาโกลาหล 2 ก้อน!】

【ได้รับอุปกรณ์ระดับตำนาน เสียงคร่ำครวญแห่งทะเลทราย!】

【คุณบรรลุการสังหารที่เป็นไปไม่ได้ ได้รับฉายา: นักรบไร้พ่าย!】

...

【ชื่ออุปกรณ์: เสียงคร่ำครวญแห่งทะเลทราย (เครื่องประดับ)】

【คุณภาพ: ระดับตำนาน】

【คุณสมบัติ: พลังจิตวิญญาณ +5000】

【เอฟเฟกต์: เพิ่มความเสียหายคริติคอลเวท 100% และเพิ่มโอกาสคริติคอลเวท 50%!】

...

【ชื่อ: นักรบไร้พ่าย (ระดับทอง)】

【คุณสมบัติ: พละกำลัง +1000, ความคล่องตัว +1000, ความทนทาน +1000, จิตวิญญาณ +1000】

【เอฟเฟกต์: เพิ่มโบนัสความเสียหาย 1000%!】

ขอบคุณที่รับชม!

หลงหลินไม่ได้หันกลับไปมองซากระเบิดเลยแม้แต่น้อย เขาทำเพียงแค่โบกมืออำลาให้กับสายตาหลายคู่ที่กำลังเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

ลูกผู้ชายตัวจริงไม่เคยหันกลับไปมองระเบิด!

"หา?!!!"

อวิ๋นฝาน อวิ๋นลี่ และผู้ใช้อาชีพอีกหกคนเบิกตาโพลงมองภาพตรงหน้าด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ปากของพวกเขาแทบจะอ้าค้างจนกรามหลุดถึงพื้น

พวกเขามองเหม่อไปยังภาพเหตุการณ์ในระยะไกล ตกอยู่ในภวังค์ไปเนิ่นนานจนไม่อาจดึงสติกลับมาได้!

นั่นมันสุดยอดไปเลย!

โดยรวมแล้ว ค่าประสบการณ์และไอเทมส่วนใหญ่ตกเป็นของหลงหลินซึ่งเป็นตัวทำดาเมจหลัก แม้พวกเขาจะได้รับส่วนแบ่งค่าประสบการณ์มาบ้าง แต่ภาพเหตุการณ์ตรงหน้าก็ชวนให้ตกตะลึงจนแทบลืมหายใจ

เขาทำได้จริงๆ เชื่อเขาเลย!

"เป็นไงบ้าง? ไม่เลวเลยใช่ไหม?"

หลงหลินก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนจะยัด 'เสียงคร่ำครวญแห่งทะเลทราย' ใส่มืออวิ๋นเหยาอย่างไม่ใส่ใจ

เขาไม่จำเป็นต้องใช้ดาเมจเวทอยู่แล้ว ในเมื่อเขาได้รับของแทนใจจากอวิ๋นเหยามาแล้ว ก็ถือซะว่านี่เป็นของแทนใจจากเขาก็แล้วกัน!

"ที่ว่า 'ไม่เลว' นี่หมายความว่ายังไง?"

"มันโคตรจะหล่อเลยต่างหาก เข้าใจไหม?"

"ระดับปรมาจารย์! ต้องยอมรับเขาเลยจริงๆ! มิน่าล่ะถึงเคลียร์ห้วงอเวจีปีศาจได้ ทั้งกล้าหาญ รอบคอบ และพลิกแพลงเก่ง—สุดยอดไปเลย! ヾ(。￣□￣)ﾂ゜゜゜"

"แข็งแกร่งมาก!!! ヾ(´▽')ﾉ"

"..."

นอกเหนือจากคำพูดเหล่านี้แล้ว คนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาอธิบายความตกตะลึงของตัวเองได้อีก

ความแข็งแกร่งของหมอนี่ทำเอาพวกเขาเริ่มสงสัยในโลกใบนี้และสงสัยในตัวเองไปเลย!

อวิ๋นเหยายืนนิ่งอึ้งไปกับที่หลังจากได้เห็นค่าสถานะของ 'เสียงคร่ำครวญแห่งทะเลทราย'

ใบหน้าของเธอยังคงเรียบเฉย แต่ภายในใจกลับเต้นระรัวและปิติยินดีจนแทบคลั่ง

ไอเทมระดับตำนาน! เขาเอาไอเทมระดับตำนานมาให้ฉันจริงๆ หรอเนี่ย?

ช่างเอาใจใส่ซะจริง! ヾ(o◕∀◕)ﾉヾ

เธอยื่นมือส่งคืนไปด้วยท่าทีหยิ่งยโส พร้อมกับพูดว่า "เอาไปเลย ฉันจะไปอยากได้ของของนายทำไม?"

ความคิดในใจ: พูดออกมาสิ! พูดมาเลยว่าฉันเป็นแฟนของนาย! นี่คือของแทนใจของเรา! ฉันหมั่นไส้อวิ๋นลี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ จะแย่อยู่แล้ว! φ(゜▽゜*)♪

"โอเค งั้นก็ตามใจ~"

หลงหลินยื่นมือออกไปรับคืนมา

"??????"

"!!!!!"

ทำเอาอวิ๋นเหยาถึงกับไปไม่เป็น

ฉันก็แค่พูดเล่น นายเอาจริงดิ?!

แต่ผลลัพธ์คือ หลงหลินยื่นมือไปลูบหัวเธอเบาๆ "เอาล่ะๆ ของที่ให้ไปแล้วฉันจะรับคืนได้ยังไงล่ะ จริงไหม?"

หลังจากพูดจบ เขาก็หันไปหาอวิ๋นฝานแล้วพูดว่า "เรามากางเต็นท์นอนกันต่อเถอะ?"

อวิ๋นเหยาเม้มริมฝีปาก แอบยิ้มขำอยู่ลึกๆ แต่ก็ยังแอบขัดใจกับคำพูดของหลงหลินอยู่นิดหน่อย

"ตกลง!"

อวิ๋นฝานพยักหน้ารับ สั่งให้เหล่าผู้ใช้อาชีพไปกางเต็นท์ขึ้นมาใหม่และเตรียมตัวพักผ่อน

ทว่าครั้งนี้มีเพียงหลงหลินและอวิ๋นเหยาเท่านั้นที่ได้นอนพัก ส่วนคนอื่นๆ ต้องคอยยืนเฝ้ายามอยู่ใกล้ๆ

เกิดเรื่องขึ้นขนาดนี้ ใครมันจะไปหลับลงล่ะ?

ไม่รู้เลยว่าจะมีฉลามยักษ์แบบเมื่อกี้โผล่มาอีกหรือเปล่า เพราะงั้นตั้งการ์ดเฝ้าระวังไว้ก่อนดีกว่า!

เช้าวันรุ่งขึ้นตอนแปดโมง หลงหลินและอวิ๋นเหยาก็ตื่นขึ้นมาตามลำดับ

เหล่าผู้ใช้อาชีพทั้งหกคนได้เตรียมอาหารเช้าเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

อาหารเช้ามื้อนี้อลังการไม่เบา มันคือโจ๊กที่เคี่ยวด้วยวัตถุดิบชั้นเลิศตั้งแต่เมื่อนานมาแล้ว แค่ได้กินสักถ้วยในตอนเช้าก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าไปทั้งวัน

พวกพี่น้องตระกูลอวิ๋น ทั้งอวิ๋นลี่และคนอื่นๆ ต่างก็แสดงความเคารพยำเกรงต่อหลงหลินและอวิ๋นเหยามากยิ่งขึ้น

ท้ายที่สุดแล้ว ผลงานและความแข็งแกร่งก็คือเครื่องพิสูจน์ทุกอย่าง!

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ กลุ่มของพวกเขาก็ออกเดินทางมุ่งหน้าต่อไปอย่างรวดเร็ว

แม้ว่ามอนสเตอร์ระหว่างทางจะมีเลเวลสูงขึ้นและให้ค่าประสบการณ์มากขึ้น แต่มันก็ยังกระจอกเกินกว่าจะหยิบยกมาพูดถึง

เวลาประมาณบ่ายโมง ในที่สุดพวกเขาก็เดินทางมาถึงจุดหมาย

นครหลวงที่สาบสูญ ดวงตาแห่งอนูบิส!

นครหลวงอันวิจิตรตระการตาตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางผืนทราย โดยมีสฟิงซ์ยักษ์สองตัวหมอบขนาบอยู่สองฝั่งของทางเข้า

ทั้งโอ่อ่าและสูงตระหง่าน!

ในเวลานี้ หลงหลินและกลุ่มของเขากำลังยืนอยู่บนแผ่นหินที่ทอดยาวไปสู่ทางเข้า

พวกเขาดูเล็กจ้อยราวกับมดปลวกเมื่ออยู่เบื้องหน้านครหลวงอันยิ่งใหญ่แห่งนั้น

"ในที่สุดก็ถึงเวลาลุยของจริงสักที! ไปกันเถอะ!"

หลงหลินบิดขี้เกียจก่อนจะเดินนำหน้าต่อไป โดยมีอวิ๋นเหยาขนาบซ้าย ส่วนอวิ๋นฝานและอวิ๋นลี่ขนาบขวา

ผู้ใช้อาชีพที่เหลือต่างจัดกระบวนทัพเตรียมพร้อมรบและระแวดระวังภัย ไม่กล้าแม้แต่จะลดการป้องกันลงแม้แต่น้อย

หลงหลินและอวิ๋นฝานมีความแข็งแกร่งพอที่จะเอาตัวรอดได้ในยามคับขัน แต่สำหรับคนอื่นๆ นั้นพูดยาก

ขณะที่กลุ่มคนค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้รูปปั้นสฟิงซ์ ทุกสิ่งรอบตัวก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

【ชื่อ: สฟิงซ์ (ผู้พิทักษ์)】

【เลเวล: 31】

【พละกำลัง: 13000】

【ความคล่องตัว: 10000】

【ความทนทาน: 500000】

【จิตวิญญาณ: 10000】

【สกิล: ลำแสงมารหน้าสิงโต, กฎเกณฑ์หน้ามนุษย์】

【คำวิจารณ์: ถึงจะดูน่าเกรงขาม แต่สเตตัสจริงๆ ธรรมดามาก!】

"โฮก—"

จากนั้น สัตว์ประหลาดร่างยักษ์ทั้งสองตัวก็ลุกพรวดขึ้นมา บดบังท้องฟ้าจนมืดมิด

"??????"

"!!!!!"

อวิ๋นฝาน อวิ๋นลี่ และคนอื่นๆ มองไปรอบๆ ด้วยความสับสนงุนงง สงสัยว่าที่นี่มันคือสถานที่บ้าอะไรกันแน่

มอนสเตอร์ทุกตัวมันต้องตัวใหญ่ขนาดนี้เลยหรือไง?!

ระเบิดต่อต้านสัตว์ประหลาดยักษ์!

ระเบิดต่อต้านสัตว์ประหลาดยักษ์!

ตู้ม! ตู้ม!

【สังหารสฟิงซ์สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +130,000!】

【สังหารสฟิงซ์สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +130,000!】

【ได้รับอัญมณีเสริมพลังระดับกลาง 1 ชิ้น!】

【ได้รับพิมพ์เขียวโล่สฟิงซ์ อาวุธระดับตำนาน 1 ชิ้น!】

ก่อนที่อวิ๋นฝานและอวิ๋นลี่จะได้หายจากอาการตกตะลึง ระเบิดสองลูกก็ส่งสฟิงซ์ที่หุ้มด้วยทองคำทั้งสองตัวกลับบ้านเก่าไปเป็นที่เรียบร้อย

พอดีเลยที่มีระเบิดที่เหมาะเจาะสำหรับจัดการมอนสเตอร์ยักษ์พวกนี้ ช่างบังเอิญอะไรขนาดนี้?