บทที่ 19 ฉายาสีทอง: เทพซุ่มยิง!

ในขณะเดียวกัน ณ ทางเข้าดันเจี้ยนใต้ดิน

สีหน้าของชายร่างใหญ่ทั้งสามคนเริ่มดูไม่ได้ขึ้นเรื่อยๆ

เวลาผ่านไปเกือบยี่สิบนาทีแล้วนับตั้งแต่หลงหลินและเพื่อนของเขาเข้าไปข้างใน และพวกเขาได้เริ่มการเดิมพันกัน

เมื่อรวมกับเวลาก่อนหน้านี้ ทั้งสองคนก็เข้าไปในดันเจี้ยนได้สามสิบนาทีแล้ว

ต้องเข้าใจก่อนว่าดันเจี้ยนนั้นไม่เหมือนกับรอยแยกมิติอื่นๆ พวกมันมีขนาดเล็กและแทบจะไม่มีพื้นที่ให้พลิกแพลง ดังนั้นผู้ใช้พลังอาชีพจึงต้องพึ่งพาค่าสถานะของอาชีพเป็นหลัก

การที่ผู้ใช้พลังอาชีพระดับ 6 สองคนสามารถเอาชีวิตรอดอยู่ได้ถึง 30 นาที นั่นก็บ่งบอกอะไรได้หลายอย่างแล้ว!

"พวกเราก็เหมือนๆ กันนั่นแหละ บางครั้งคนเราก็มีความคิดแผลงๆ ขึ้นมาบ้าง..."

เจ้าหน้าที่หัวเราะร่วน แม้ว่าพวกเขาจะยังไม่ชนะพนัน แต่การได้เห็นสีหน้าของชายร่างใหญ่ทั้งสามคนก็ทำให้พวกเขาอารมณ์ดีจนอดไม่ได้ที่จะฮัมเพลงออกมา

ยิ่งเขาร้องเพลงอย่างมีความสุขมากเท่าไหร่ สีหน้าของทั้งสามคนตรงนั้นก็ยิ่งปั้นยากมากขึ้นเท่านั้น!

"อย่าเพิ่งดีใจไปหน่อยเลย เดิมพันของพวกเราคือพวกเขาต้องเคลียร์ดันเจี้ยนให้ได้ต่างหาก!"

เมื่อเห็นท่าทีได้ใจของเจ้าหน้าที่ ชายร่างใหญ่ก็พยายามพูดแก้เก้อ

"การที่ผู้ใช้พลังอาชีพระดับ 6 สองคนสามารถยื้อชีวิตอยู่ในดันเจี้ยนระดับนรกภูมิเลเวล 20 ได้ถึง 30 นาที มันยังไม่พิสูจน์อะไรอีกหรือไง?"

"พวกแกไม่รู้หรือไงว่าตัวเองได้ระดับ A มาได้ยังไง?"

"งั้นถ้ามีคนได้ใบรับรองระดับ 6 แปลว่าเจ้าหน้าที่สมาพันธ์ของพวกเราทำงานกันชุ่ยงั้นสิ? เหอะ~"

เมื่อเห็นท่าทางของชายร่างใหญ่ เจ้าหน้าที่ก็ยิ่งรู้สึกสนุกมากขึ้นไปอีก

ตอนนี้เขายิ่งมั่นใจว่าหัวหน้าเจียงพูดถูก และเขาก็เริ่มวางแผนแล้วว่าจะเอาเงินสามแสนไปทำอะไรดี!

เมื่อโชคลาภมาเยือน อะไรก็ฉุดไม่อยู่จริงๆ!

"จะรีบไปไหน? นี่มันดันเจี้ยนแบบคู่ที่มีบอสถึงสองตัวนะ ถ้าไม่ระวังให้ดี แกคิดจริงๆ เหรอว่าบอสข้างในมันจะฆ่าได้ง่ายๆ น่ะ?"

"บางทีอาจจะมีปีศาจอเวจีระดับสูงโผล่ออกมาก็ได้ ถึงตอนนั้นพวกเขาก็คงได้สนุกกันแน่!"

หญิงผมแดงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแหลมปรี๊ด

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจ้าหน้าที่ก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ แม้ว่าหลงหลินและเพื่อนร่วมทีมจะมีระดับการประเมินที่สูง แต่เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นได้เสมอ

มีผู้ใช้พลังอาชีพฝีมือดีตั้งเท่าไหร่แล้วที่ต้องมาตายเพราะสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด?

กระทั่งเคยมีกรณีที่ปาร์ตี้ลงดันเจี้ยนระดับปกติถูกกวาดล้างจนหมดตี้ เพียงเพราะมีปีศาจอเวจีระดับสูงโผล่ออกมา!

อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังแสร้งทำเป็นผ่อนคลาย ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เพียงแค่อยากจะยั่วโมโหสามคนนี้ให้สติแตก

"เหอะ~"

ชายร่างบึกบึนปรายตามองเจ้าหน้าที่พลางแค่นเสียงเย็นชา เขาไม่เคยคิดเลยว่าหลงหลินและอีกคนจะรอดกลับออกมาได้

แต่การที่สามารถยื้อชีวิตอยู่ในดันเจี้ยนนรกนี้ได้ถึงสามสิบนาที ก็ต้องยอมรับว่าพวกเขามีฝีมืออยู่บ้างจริงๆ!

ในเวลาเดียวกัน หลงหลินและอวิ๋นเหยาก็มาถึงหน้าบอสเฝ้าประตูพอดี

【ชื่อ: เคาน์เตสเอริสต์ ระดับบอส】

【เลเวล: 23】

【พละกำลัง: 1400】

【ความคล่องตัว: 1000】

【ความทนทาน: 20000】

【จิตวิญญาณ: 1000】

【สกิล: นรกปีศาจเพลิง, คลื่นดาบปีศาจเพลิง, อัญเชิญปีศาจเพลิง】

【คำประเมิน: วันนี้พวกแกมาถูกที่แล้ว ค่าสถานะบอสแบบนี้ใช่สิ่งที่ควรจะอยู่ในดันเจี้ยนจำกัดเลเวล 20 จริงๆ งั้นเหรอ?】

มันคือบอสในชุดเกราะอัศวินสีแดงชาด ถือดาบที่มีเปลวเพลิงสีแดงลุกโชน และมีเปลวไฟล้อมรอบตัว

เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น มันก็แผ่กลิ่นอายความไร้เทียมทานออกมา!

ภายใต้ชุดเกราะ นัยน์ตาสีเลือดคู่หนึ่งจ้องเขม็งมาที่หลงหลินและอวิ๋นเหยาอย่างเย่อหยิ่งและจองหอง ราวกับว่าพวกเขาเป็นเพียงมดปลวกที่มันสามารถบดขยี้ได้ทุกเมื่อ

"บ้าเอ๊ย ค่าสถานะพวกนี้ยังสูงกว่าหัวหน้าเผ่าไนท์เอลฟ์มิโนทอร์ซะอีก! นี่มันใช่ค่าสถานะของตัวละครเลเวล 23 จริงๆ เหรอ?"

หลงหลินกระซิบเบาๆ

"ฮ่าฮ่าฮ่า... เจ้าพวกมดปลวกที่น่าสมเพช จงเตรียมตัวตายซะ..."

ตึก ตึก ตึก...

เมื่อเห็นสีหน้าของหลงหลินเปลี่ยนไป เคาน์เตสก็หัวเราะลั่นแล้วชาร์จตัวพุ่งเข้าหาหลงหลินและเพื่อนของเขาตรงๆ พร้อมกับดาบในมือ ประกายไฟและสายฟ้าแลบปลาบตลอดทาง ราวกับหมายจะปลิดชีพพวกเขาในพริบตา

แกร๊ก ปัง! ปัง! ปัง!

คริติคอล -99999!

คริติคอล -99999!

คริติคอล -99999!

ก่อนที่มันจะทันได้พูดจาโอ้อวดจนจบประโยค หลงหลินก็ชักปืนลูกซองออกมาแล้วยิงเป่ามันจนตายคาที่!

"หา?!!!"

ด้วยความไม่อยากจะเชื่อ มันถูกปืนลูกซองยิงอัดเข้าไปสามนัดซ้อน ร่างของมันปลิวละลิ่วกระเด็นไปในอากาศ และในที่สุดทั้งร่างก็ฝังจมลงไปในกำแพงด้านหลัง

ตอนเปิดตัวก็ดูยิ่งใหญ่มีออร่าน่าเกรงขามอยู่หรอก แต่สุดท้ายก็มีดีแค่นั้นแหละ!

【สังหารปีศาจเพลิง เคาน์เตสเอริสต์สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 20,000 หน่วย!】

【ได้รับศิลาโกลาหล 1 ก้อน!】

【ได้รับม้วนคัมภีร์สกิลระดับสูง 1 ม้วน!】

【ได้รับดาบเพลิงระดับแพลตตินัม!】

...

【ชื่ออุปกรณ์: ดาบเพลิง】

【ระดับคุณภาพ: แพลตตินัม】

【คุณสมบัติ: พละกำลัง +666】

【เอฟเฟกต์: อาวุธจะได้รับความเสียหายธาตุไฟ 50% และอัตราคริติคอลเพิ่มขึ้นอีก 10%!】

ไม่เลวเลย เอาไปขายได้ราคาดีแน่!

"ฟู่--"

เขาเป่าควันออกจากปากกระบอกปืนลูกซองแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ "โทษทีนะ คราวหน้าฉันจะรอให้แกพูดจบก่อนแล้วค่อยยิงก็แล้วกัน!"

ไม่เลว ตั้งแต่เช้าฉันก็ได้ศิลาโกลาหลมาใส่กระเป๋าตั้งสองก้อนแล้ว!

"เร็วเข้าๆ เปิดหีบสมบัติกันเถอะ!"

เขาดึงอวิ๋นเหยาให้ก้าวมาข้างหน้าแล้วเปิดหีบสมบัติ

【ได้รับศิลาโกลาหล 1 ก้อน!】

【ได้รับหินเสริมพลังระดับกลาง 1 ก้อน!】

แม้ว่าอุปกรณ์ที่ดรอปมาจะไม่สามารถอัปเกรดให้กลายเป็นอาวุธระดับเทวะได้เหมือนกับอาวุธที่ได้จากการสุ่มกาชา แต่ค่าสถานะของพวกมันก็สามารถเพิ่มขึ้นได้ผ่านการตีบวกของช่างเสริมพลัง

ยิ่งหินเสริมพลังมีระดับสูงเท่าไหร่ อัตราความสำเร็จในการตีบวกก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

แน่นอนว่ามันเทียบไม่ได้กับการเสริมพลังของอาวุธเฉพาะทางระดับสีทองเลยแม้แต่น้อย

【ได้รับม้วนคัมภีร์สูตรซาลาเปา 1 ม้วน!】

【สูตรซาลาเปา: สกิลเฉพาะของอาชีพพ่อครัว เมื่อครอบครองม้วนคัมภีร์นี้ ซาลาเปาทั้งหมดที่ทำขึ้นจะได้รับคุณสมบัติพละกำลังเพิ่มขึ้น 10 แต้ม!】

เป็นม้วนคัมภีร์ที่ดีทีเดียว น่าจะขายได้ราคาอยู่

ผ่านไปไม่นาน เขาก็มีศิลาโกลาหลอยู่ในมือถึงสามก้อนแล้ว ถือเป็นโชคดีจากรางวัลของการเคลียร์ดันเจี้ยนระดับนรกภูมิโดยแท้

"พักกันสักหน่อยแล้วค่อยลุยต่อเถอะ!"

หลังจากต่อสู้มานานกว่าสี่สิบนาที หลงหลินก็ตัดสินใจที่จะพักเบรก

จากนั้น ทั้งสองคนก็นั่งลงคนละฝั่งแล้วหยิบศิลาโกลาหลของตัวเองออกมาเพื่อสุ่มการ์ด

ถึงจะบอกว่าพักเบรก แต่จริงๆ แล้วพวกเขาสองคนก็ไม่ได้สูญเสียพลังงานอะไรไปมากมายนัก จุดประสงค์หลักก็เพื่อมาสุ่มการ์ดต่างหาก

ใช้ศิลาโกลาหลทั้งสามก้อนสุ่มการ์ดไปเลยในตอนที่มีโอกาส อะไรๆ หลังจากนี้จะได้ง่ายขึ้นเยอะ

ก้อนแรก...

สีทอง การ์ดอาชีพมือปืน!

เขาอัปเกรดมาถึง +5 แล้ว ขาดการ์ดอีกแค่สี่ใบ อาชีพมือปืนของเขาก็จะไปถึง +10 อย่างสมบูรณ์

ก้อนที่สอง...

สีทอง สกิลเฉพาะทางระดับสีทอง: เคลื่อนที่ความเร็วสูง!

【เคลื่อนที่ความเร็วสูง เลเวล 1: สกิลเฉพาะของอาชีพมือปืน หลังจากใช้งาน มือปืนจะเข้าสู่โหมดวิญญาณ ไม่สามารถถูกโจมตีได้เป็นเวลาสามวินาที จากนั้นความเร็วในการเคลื่อนที่จะเพิ่มขึ้น 1000% เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง!】

"หน่วงความเร็วเป้าหมายให้ช้าลง ส่วนฉันก็เพิ่มความเร็วให้ตัวเองเร็วขึ้น ด้วยคอมโบแบบนี้ ใครมันจะไปตามฉันทันล่ะ?"

หลงหลินพึงพอใจกับการเรียนรู้สกิลนี้เป็นอย่างมาก

สกิลประเภทที่มีการระบุเลเวลแบบนี้หมายความว่ามันสามารถอัปเกรดได้ สถานะวิญญาณและความเร็วก็สามารถยกระดับให้สูงขึ้นได้ผ่านสกิลเดียวกัน ไม่เลวเลย!

ตอนนี้เขามีอยู่สามสกิลแล้ว และยังมีพื้นที่ว่างอีกหกช่องให้เติมเต็ม พอเขาได้รับการปลุกพลังอาชีพ เขาก็จะมีช่องสกิลเพิ่มขึ้นอีกเก้าช่อง ซึ่งเขาจะอัดมันให้เต็มไปด้วยสกิลระดับสีทองอย่างแน่นอน

ก้อนสุดท้าย สุ่มเลย!

สีทอง ฉายา: เทพซุ่มยิง!

【ฉายา: เทพซุ่มยิง ระดับสีทอง】

【คุณสมบัติ: พละกำลัง +1000, ความคล่องตัว +1000, ความทนทาน +1000, จิตวิญญาณ +1000】

【เอฟเฟกต์: เพิ่มระยะการยิงของอาวุธทั้งหมด 1000%!】

"??????"

"!!!!!"

เมื่อเห็นว่าฉายาก็มีการบวกค่าสถานะให้ด้วย ตอนแรกหลงหลินก็ชะงักไปนิดหน่อย ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความดีใจจนเนื้อเต้น

เอาเรื่องค่าสถานะหลักทั้งสี่ที่บวกเพิ่มมาอย่างละ 1,000 แต้มพักไว้ก่อน มาพูดถึงเรื่องระยะการซุ่มยิงที่เพิ่มขึ้น 1000% ดีกว่า

ระยะยิงปัจจุบันของปืนไรเฟิลซุ่มยิงคือ 4,000 เมตร ถ้าเพิ่มระยะยิงขึ้น 1000% มันก็จะเป็น 40 กิโลเมตร และถ้าเพิ่มขึ้นอีก 1000% มันก็จะกลายเป็น 20 เท่า หรือ 80 กิโลเมตร นั่นหมายความว่ายังไงน่ะเหรอ?

มันอาจจะดูไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไหร่ในดันเจี้ยนหรือรอยแยกมิติ แต่สำหรับแนวป้องกันห้วงอเวจีและสมรภูมิหมื่นภพ มันไม่ต่างอะไรกับการปลิดหัวศัตรูจากระยะไกลนับพันลี้ได้อย่างง่ายดายราวกับหยิบของออกจากกระเป๋า

ตอนนี้ฉันรู้สึกสบายใจสุดๆ ไปเลย!