บทที่ 12: สังหารบอสผู้นำมิโนทอร์แห่งรัตติกาล!

【เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นเป็นเลเวล 5!】

"มอนสเตอร์เลเวลสูงๆ ให้ค่าประสบการณ์เยอะจริงๆ!"

หลงหลินฉีกยิ้มกว้าง เขาไต่ขึ้นมาถึงเลเวลห้าได้ในเวลาเพียงสั้นๆ

เหลือเวลาอีกสิบวันก่อนจะถึงการสอบเข้ามหาวิทยาลัย วันนี้เพิ่งจะปลุกพลังก็อัปมาถึงเลเวลห้าแล้ว ถ้าพยายามต่อไปอีกหน่อยให้ถึงเลเวลหกคงจะยอดเยี่ยมไปเลย

เขาได้ยินมาว่าการจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยเมืองหลวงศักดิ์สิทธิ์ โดยทั่วไปต้องมีเลเวล 15 ขึ้นไปก่อนการสอบเข้า ในฐานะเทพแห่งโชคลาภ หลงหลินย่อมไม่ยอมถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มคนธรรมดาทั่วไปแน่

ตั้งเป้าหมายไว้ที่เลเวล 25 ก็แล้วกัน! ตั้งเป้าหมายให้สูงและเข้มงวดกับตัวเองเข้าไว้ นั่นแหละถึงจะสมกับฐานะเทพแห่งโชคลาภ!

จุดยืนยิ่งสูงเท่าไหร่ ก็ยิ่งมองเห็นได้ไกลเท่านั้น!

...

ในเวลาเดียวกัน ณ สำนักงานใหญ่ของสมาพันธ์ผู้ใช้พลังอาชีพเมืองติ้งหนาน

"ว่าไงนะ?! มีประตูมิติแปรปรวนปรากฏขึ้นที่เขตภูเขาหินดำงั้นเหรอ?"

เมื่อได้ยินข่าว เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องก็รีบระดมกำลังและมุ่งหน้าไปยังพื้นที่เก็บเลเวลภูเขาหินดำให้เร็วที่สุดทันที

"สั่งห้ามผู้มีอาชีพหน้าใหม่เข้าไปในพื้นที่เก็บเลเวลภูเขาหินดำทันที! ให้ผู้ใช้พลังอาชีพระดับสูงที่อยู่ใกล้เคียงเข้าไปแจ้งเตือนและคุ้มกันการล่าถอย!"

ระหว่างทาง เจียงหลาน ผู้รับผิดชอบในครั้งนี้ได้ออกคำสั่งแจ้งเตือนไปยังฝ่ายต่างๆ

วันนี้เป็นวันปลุกพลังของผู้ใช้พลังอาชีพหน้าใหม่ และยังเป็นช่วงเวลาที่พื้นที่เก็บเลเวลระดับต่ำมีความพลุกพล่านมากที่สุด

การที่มิติแปรปรวนถูกกระตุ้นขึ้นในเวลานี้ และการปรากฏตัวของเผ่าพันธุ์ต่างดาวจากสมรภูมิหมื่นภพ ถือเป็นหายนะครั้งใหญ่!

เด็กเหล่านั้นคือความหวังในอนาคตของเซี่ยศักดิ์สิทธิ์และเผ่าพันธุ์มนุษย์ เธอจะยอมให้เกิดการล้มตายเป็นวงกว้างภายใต้การดูแลของเธอไม่ได้เด็ดขาด

"เร็วเข้า! เร็วเข้า!"

เจียงหลานนำกลุ่มคนมุ่งหน้าไปยังจัตุรัสเทเลพอร์ตด้วยความเร็วสูงสุด

ปัง ปัง ปัง...

ในขณะเดียวกัน หลงหลินได้สังหารเหล่ามิโนทอร์ที่เพิ่งโผล่ออกมาจากประตูมิติไปเรียบร้อยแล้ว

ตอนนี้เขาแค่ยืนถือปืนไรเฟิลซุ่มยิง จ้องมองไปที่ประตูมิติแล้วคอยดักฆ่าพวกมันอยู่กับที่!

โผล่มาหนึ่งก็ฆ่าหนึ่ง โผล่มาสองก็เป่าทิ้งทั้งคู่

ภายใต้การคุ้มกันของเขา ผู้ใช้พลังอาชีพที่อยู่รอบๆ สามารถหลบหนีออกมาได้อย่างปลอดภัยโดยไม่มีใครได้รับอันตรายแม้แต่ปลายเส้นผม

ปัง ปัง ปัง...

มิโนทอร์อีกตัวปรากฏขึ้น และก่อนที่ใครจะทันรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น หลงหลินก็ส่งมันกลับบ้านเก่าไปเรียบร้อย ขอแสดงความยินดีด้วย!

ในเวลานี้ อีกด้านหนึ่งของประตูมิติ ซึ่งเชื่อมต่อกับสมรภูมิหมื่นภพ

กองทัพมิโนทอร์กลุ่มใหญ่ยังคงพยายามเบียดเสียดกันเข้ามา เนื่องจากประตูมิติมีขนาดค่อนข้างเล็ก ทำให้มิโนทอร์ตัวเล็กสามารถแทรกเข้ามาได้ทีละสองตัวเท่านั้น

ถ้าตัวใหญ่หน่อย ก็แทบจะมุดเข้ามาได้แค่ทีละตัว!

"เหล่านักรบ ถึงเวลาสร้างผลงานของพวกเจ้าแล้ว! ความกล้าหาญของพวกเจ้าจะอยู่ในสายตาของบรรพบุรุษและทวยเทพ! บุกเข้าไป!"

"มอออ—"

"บุก!"

"ฆ่าพวกมัน!"

"..."

บอสผู้นำมิโนทอร์ตัวมหึมาสีดำทะมึนตะโกนสั่งการ และเหล่าลูกสมุนของมันก็ราวกับถูกฉีดอะดรีนาลีน พากันพุ่งทะยานเข้าสู่ประตูมิติอย่างบ้าคลั่ง

"เพื่อเกียรติยศ..."

มิโนทอร์ถือขวานตัวหนึ่งเพิ่งจะก้าวข้ามประตูมิติมาได้ ยังไม่ทันจะได้ดีใจเกินสามวินาที

ปัง ปัง ปัง...

คริติคอลฮิต -99999!

【สังหารมิโนทอร์อสนีบาตสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +12000!】

【ได้รับเขามิโนทอร์ 1 ชิ้น!】

"โอ้โห พวกมิโนทอร์นี่คึกคักกันจัง ดีใจที่ได้มาตายขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"สมกับเป็นนักรบจากสมรภูมิหมื่นภพ จิตสำนึกช่างสูงส่งจริงๆ!"

หลงหลินสาดกระสุนสังหารไปพลางถอนหายใจไปพลาง

ทันใดนั้น กลิ่นหอมละมุนก็โชยมา เขาปรายตามองไปด้านข้างและเห็นอวิ๋นเหยากำลังใช้สองมือกุมแก้มตัวเอง ก้มลงมองเขาจนร่างกายของเธอแทบจะแนบชิดกับใบหน้าของเขา

แม้อวิ๋นเหยาจะแข็งแกร่งมาก แต่ระยะการโจมตีของเธอมีจำกัด ตอนนี้เธอจึงทำได้เพียงยืนดูอยู่ห่างๆ เท่านั้น

เธอจัดการกวาดล้างมอนสเตอร์ที่อยู่ด้านหลังจนหมดแล้ว ตอนนี้เธอจึงว่างจัด!

"แฟนหมายเลขหนึ่งของนายเป็นไงบ้างล่ะ?"

หลงหลินกลับไปเล็งซุ่มยิงต่อ และเอ่ยถามขึ้นมาลอยๆ

ถึงตอนนี้ อวิ๋นเหยาก็เพิ่งได้สติและตระหนักว่าร่างกายของเธอแทบจะแนบชิดกับใบหน้าของหลงหลินแล้ว เธอหน้าแดงซ่านและพูดขึ้นว่า "ก็งั้นๆ แหละ!"

ความจริงแล้วเธอกำลังเพลิดเพลินกับค่าประสบการณ์ที่พุ่งพรวดพราด แต่เธอแค่ไม่อยากทำตัวน่ารักกับหลงหลินก็เท่านั้น เพียงเพราะเขาเพิ่งจะแสดงท่าทีตื่นเต้นตอนที่เห็นหญิงสาวสวมถุงเท้าตาข่ายสีดำ

จะไปทำตัวดีด้วยกับผู้ชายที่ปากก็พร่ำบอกว่าเธอเป็นแฟนหมายเลขหนึ่ง แต่กลับไปตื่นเต้นเวลาเห็นผู้หญิงคนอื่นได้ยังไง!

หลงหลินยิ้มโดยไม่พูดอะไรและทำการซุ่มยิงต่อไป

ต้องยอมรับเลยว่า การทำแบบนี้มันสะใจจริงๆ อีกฝ่ายยังไม่ทันได้เห็นหน้าคนยิง พวกวัวก็ปลิวหายไปซะแล้ว

ถ้าเป็นเขาโดนแบบนี้คงอึดอัดตายชัก!

ไม่นานนัก กองทัพมิโนทอร์ทั้งหมดบนสมรภูมิหมื่นภพก็ถูกเทเลพอร์ตมาจนหมด เหลือเพียงบอสผู้นำมิโนทอร์แห่งรัตติกาลตัวเดียวเท่านั้น

มันเองก็ต้องไปที่นั่นเหมือนกัน!

มันรู้สึกภาคภูมิใจอย่างยิ่งเมื่อคิดว่ากองทัพมิโนทอร์ของมันได้กระจายกำลังเข้าไปในโลกมนุษย์และกำลังสร้างความพินาศย่อยยับ

ไม่รู้ว่ากลับไปคราวนี้จะมีผลงานทางทหารรอฉันอยู่มากแค่ไหน แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว!

"พี่น้องทั้งหลาย ตามข้ามา ฆ่าพวกมัน..."

จากนั้นมันก็ชูขวานยักษ์ในมือขึ้นสูงแล้วพุ่งทะยานเข้าสู่ประตูมิติ

"ฆ่าพวกมัน!!!"

เมื่อมันปรากฏตัวอีกครั้ง มันก็มาถึงภูเขาหินดำแล้ว

สิ่งที่ควรจะเป็นกองทัพมิโนทอร์อันหนาแน่นที่กำลังเข่นฆ่าผู้คน กลับกลายเป็นเสียงโห่ร้องที่ค่อยๆ เงียบหายไป

สิ่งที่มันเห็นมีเพียงซากศพของมิโนทอร์ที่เกลื่อนกลาดไปทั่วบริเวณ นี่มันไม่ใช่พื้นที่เก็บเลเวลสำหรับผู้ใช้พลังอาชีพมนุษย์ระดับต่ำหรอกเหรอ?

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!

มันเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ จ้องมองซากศพมิโนทอร์ที่เกลื่อนพื้นอย่างเหม่อลอย

【ชื่อ: บอสผู้นำมิโนทอร์แห่งรัตติกาล (บอส)】

【เลเวล: 50】

【พละกำลัง: 8000】

【ความคล่องตัว: 5000】

【ความทนทาน: 13000】

【จิตวิญญาณ: 0】

【สกิล: โจมตีทลายสวรรค์, กระทืบปฐพี, ปราการวัวเหล็ก】

【การประเมิน: ผู้นำมิโนทอร์จากสมรภูมิหมื่นภพ แต่ก็ยังคงบอบช้ำอยู่บ้าง!】

ปัง ปัง ปัง...

คริติคอลฮิต -999999!

คริติคอลฮิต -1!

คริติคอลฮิต -1!

"??????"

"!!!!!"

เพิ่งจะมาถึงและยังไม่ทันได้เห็นหน้าใครด้วยซ้ำ พลังชีวิตของบอสผู้นำมิโนทอร์แห่งรัตติกาลก็ลดฮวบจนแทบจะหมดหลอดแล้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะสกิล 'ปราการวัวเหล็ก' มันคงถูกฆ่าตายในพริบตาไปแล้วไม่ใช่หรือไง?!

"แน่จริงก็มาสู้กันซึ่งหน้าสิวะ ไอ้ลูกผู้ชาย!"

ผู้นำมิโนทอร์ลุกลี้ลุกลน มันกระทืบกีบเท้าลงบนพื้น สร้างรอยร้าวขนาดใหญ่ที่ทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือนในทันที

"แน่จริงก็ออกมาสิวะ! ไอ้สวะ แกกลัวที่จะสู้กับข้าหรือไง? ดีแต่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด..."

ปัง ปัง ปัง...

คริติคอลฮิต -999999!

แม้สกิลของมันจะสามารถล็อกพลังชีวิตเอาไว้ได้ แต่มันก็ไม่ได้คงอยู่ตลอดไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพลังโจมตีของหลงหลินนั้นรุนแรงทะลุปรอทแถมยังมีเอฟเฟกต์เจาะเกราะอีกด้วย

【สังหารบอสผู้นำมิโนทอร์แห่งรัตติกาลสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +120,000!】

【ได้รับศิลาโกลาหล 1 ชิ้น!】

【ได้รับขวานพายุหมุนสีทอง!】

【เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นเป็นเลเวล 6!】

"โวยวายหาพระแสงอะไรนักหนา? แค่มองยังเหนื่อยแทนเลย!"

หลงหลินเก็บปืนไรเฟิลซุ่มยิงและพึมพำกับตัวเอง

บอสผู้นำมิโนทอร์แห่งรัตติกาล: ที่ข้าแหกปากตั้งนานก็เพื่อจะให้แกออกมาสู้กันแบบลูกผู้ชายอย่างยุติธรรม เข้าใจไหมวะ?

"ตอนที่มันโมโหแบบทำอะไรไม่ได้นี่ดูทุเรศจังเลยนะ!"

อวิ๋นเหยาเบะปาก

หลงหลินพูดเสริมขึ้นมาลอยๆ "นี่ไม่ได้แปลว่ามันอยากให้ฉันลงไปสู้กับมันซึ่งหน้าหรอกใช่ไหม?!"

บอสผู้นำมิโนทอร์แห่งรัตติกาล: แกนี่ก็ฉลาดเหมือนกันนี่หว่าไอ้หนู!

"สามารถฆ่ามันได้โดยที่มันยังไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ คนบ้าที่ไหนจะลงไปสู้กับมันซึ่งหน้าล่ะ จริงไหม แฟนหมายเลขหนึ่ง?"

หลงหลินหันไปมองอวิ๋นเหยาที่อยู่ข้างๆ และพึมพำกับตัวเอง

อวิ๋นเหยาเงียบไม่พูดอะไร แต่ยิ้มกริ่มด้วยความพอใจ

คราวนี้เธอเองก็ได้ศิลาโกลาหลมาเหมือนกัน เยี่ยมไปเลย!

วันนี้ฉันได้ศิลาโกลาหลมาตั้งสามก้อน ดีจังเลย! ฮิฮิ...

เธอไม่ได้ยินที่หลงหลินพูดเลยสักคำ!

หลงหลินเห็นอวิ๋นเหยายิ้มกริ่มอย่างคนโง่เขลา แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่เหลือบมองไปที่ช่องเก็บของของตัวเอง

การเก็บเกี่ยวในวันนี้ถือว่ายอดเยี่ยมจริงๆ!

หลายคนอาจจะหาศิลาโกลาหลไม่ได้สักก้อนในหนึ่งสัปดาห์ แต่วันนี้เขาได้มาถึงสี่ก้อน

ยังมีอุปกรณ์ดรอปมาอีกสองชิ้น ซึ่งน่าจะเอาไปขายได้ราคาดีเลยทีเดียว